parastash-04

Ο Δημήτρης Αλιμπέρτης μεγάλωσε με το ένα πόδι στο Γαλάτσι και το άλλο στον Περισσό. Τελείωσε τις παράλληλες σπουδές του σε υποκριτική και marketing με το μικρόβιο του θεάτρου να μην τον αφήνει ήσυχο. Συμμετείχε σε αρκετές παραστάσεις ως ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη και το 2012 άρχισε να σκηνοθετεί παραστάσεις και performances.  Ο Τάσος Σαρέλλας μεγάλωσε στο Περιστέρι και λατρεύει το κέντρο. Σπούδασε νοσηλευτής και το 2012 μπήκε στην π.α.μ.π για να ασχοληθεί με το θέατρο, ως βοηθός σκηνοθέτη αρχικά και έπειτα με κεντρικό ρόλο στην οργάνωση παραγωγής.

Ο Δημήτρης και ο Τάσος ένωσαν τις δυνάμεις τους και σκηνοθετούν μαζί την θεατρική performance «Cassata & Ashure» βασισμένη στην «Εβραία» του B.Brecht και στο αληθινό οδοιπορικό μιας ζωής, της ζωής της Μαρίας. Αλβανία-Ελλάδα: Διαδροµή, περιπέτεια, φόβος, αρχή, έρωτας. Η Μαρία ή Marie ή Oltiana ή Άννα, αφηγείται και ξαναζεί το πώς ήρθε στην Ελλάδα από την Αλβανία όταν ήταν μικρή. Παρέα της, η Σκιά: η αντίθετη όψη του ίδιου νομίσματος, οι αρνητικές σκέψεις της, οι εμπειρίες, ο πόνος, το μίσος, ο ρατσισμός και η μοναξιά. Ίσως όμως αυτή η Σκιά να είναι η δύναμή της ή και γιατί όχι, το άλλο της μισό.

parastash-01

Πώς βρήκατε την κοπέλα που αφηγείται την πραγματική της ιστορία;
Δ.Α.: Με την Μαρία είμαστε αδέρφια από τη δραματική σχολή. Η μοίρα τα έφερε έτσι και ήταν η πρώτη κοπέλα με την οποία συνεργάστηκα μαζί της στην σχολή γιατί μένει και εκείνη στον Περισσό και βόλευε στις πρόβες. Μετά γίναμε κολλητοί και συνεργαστήκαμε και άλλες φορές.
Τ.Σ.: Την Μαρία την γνώρισα το 2013 σε μια θεατρική παράσταση. Είναι από τις πιο γλυκές και καλοσυνάτες φυσιογνωμίες που παίζει να συναντήσει κάποιος στην ζωή του. Πρώτη φορά έμαθα την ιστορία της όταν την έπεισε ο Δημήτρης να την αφηγηθεί. Στην πορεία, μου την εμπιστεύτηκε για να κάνω τη δραματουργική επιμέλεια.

Γιατί επιλέξατε να παρουσιάσετε την ιστορία της;
Τ.Σ.: Τον τελευταίο καιρό έχουμε σαν θεματική στα project μας την έννοια της καταπίεσης, τόσο στο πρόσωπο του καταπιεζόμενου, όσο και στο πρόσωπο του καταπιεστή. Το «Cassata & Ashure» είναι το ένα μέρος από το δίπτυχο που παρουσιάζουμε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Τα 12 κουπέ» και αφορά τον καταπιεζόμενο. Το άλλο είναι η «Άγρια Εκπαίδευση» που βλέπουμε στο πρόσωπο μιας τυρρανικής δασκάλας δημοτικού και είναι ουσιαστικά μια devised διασκευή στο έργο «Δεσποινίς Μαργαρίτα» του Ατάιντε.
Δ.Α.: Την παρακαλούσα χρόνια να κάτσει να γράψει την ιστορία της και να την κάνουμε παράσταση. Αφενός, γιατί ένιωθα τις τρεις ανάγκες της: να ξορκίσει τις κακές της αναμνήσεις, να θυμηθεί τις καλές, και να τιμήσει τις ρίζες της και τα παιδικά της όνειρα. Αφετέρου, πάντα πίστευα ότι το να εξωτερικεύεις την αλήθεια σου και να την κάνεις τέχνη έχει μεγαλύτερη αξία θέασης από κάθε έργο του Τσέχωφ, του Σαίξπηρ και των αρχαίων τραγικών.

Γιατί αξίζει να έρθουμε στην performance;
Τ.Σ.: Γιατί πέρα από τη μαγεία που έχει μια εμπειρία ως αφήγηση, είναι μια όμορφη και αληθινή ιστορία που όλοι μας μπορούμε να ταυτιστούμε σε αρκετά σημεία της. Εκτός από αυτό, για να δοκιμάσετε το Ashure που κερνάμε και αποτελεί μία από τις γεύσεις των παιδικών χρόνων της ηρωίδας.
Δ.Α.: Γιατί έχοντας περάσει άπειρες ώρες με την γιαγιά μου, έχω μάθει ότι πάντα αξίζει να ακούσεις μία ιστορία όταν το πρόσωπο που την διηγείται την έχει ζήσει κιόλας.

parastash-03 parastash-02

Τι συναισθήματα γεννά αυτή η ιστορία;
Τ.Σ.: Γλυκόπικρα όπως άλλωστε και η ίδια η ζωή. Η performance έχει μια ονειρική ατμόσφαιρα με έντονα τα στοιχεία της παιδικότητας και της αθωότητας. Το οδοιπορικό της Μαρίας προσγειώνεται απότομα εξαιτίας του ρατσισμού και της βίας.
Δ.Α.: Τα συναισθήματα είναι καλώς ή κακώς εκ προοιμίου υποκειμενικά. Σε εμένα για παράδειγμα, δημιουργεί υπερηφάνεια και θαυμασμό για τη φίλη μου και τεράστια χαρά. Δεν ξέρω να πω με σιγουριά τι συναισθήματα θα προκαλέσει σε κάθε θεατή. Το σίγουρο είναι ότι η συγκεκριμένη performance γεννά εικόνες.

Τι είναι η θεατρική performance και πόσο είναι εξοικειωμένο το ελληνικό κοινό με αυτήν;
Δ.Α.: Σε αντίθεση με μία παραδοσιακή παράσταση που βρωμάει «θεατρίλα», στην performance αν και χρησιμοποιούμε εργαλεία που δανειζόμαστε από το θέατρο, διατηρούμε πάντα πιο έντονο το βιωματικό στοιχείο και την αλήθεια. Εννοείται πως πάντα όλα τα project ξεκινούν με την έρευνα και τους αυτοσχεδιασμούς, ενώ φροντίζουμε το εικαστικό κομμάτι της κάθε performance να έχει αναφορές αλλά και να παραπέμπει περισσότερο στην σύγχρονη τέχνη παρά σε «σκηνικό».
Τ.Σ.: Το κοινό στην Ελλάδα είναι πιο εξοικειωμένο με τις εναλλακτικές μορφές θεάτρου από ό,τι πιστεύουμε. Ειδικά η θεατρική performance, που ουσιαστικά αποτελεί όχι μόνο ένα είδος αλλά και μια εξέλιξη του παραδοσιακού θεάτρου, δεν είναι τόσο ξένη στον θεατή. Δεν είμαστε ψευτοκουλτουρίαρηδες, ανήκουμε άλλωστε κι εμείς στο ελληνικό κοινό και στους έλληνες δημιουργούς. Οπότε, όσο εναλλακτικά και να είναι τα stimuli που χρησιμοποιούμε αλλά και το ίδιο το αποτέλεσμα, πολλές από τις αναφορές μας ανήκουν όπως είναι φυσικό στο πεδίο με το οποίο το κοινό είναι εξοικειωμένο.

parastash-08parastash-07

Ποια είναι η γνώμη σας για την παράνομη μετανάστευση; Τι λύση πρέπει να βρεθεί;
Δ.Α.: Ότι ουδέν κακόν αμιγές καλού και τούμπαλιν. Τώρα για την λύση. Σίγουρα όχι κάποιο παρόμοιο ανέκδοτο με τα άνοιξε-κλείσε της Αμυγδαλέζας.
Τ.Σ.: Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους πιστεύω πως δεν θέλουν καν να βρίσκονται εδώ. Θα έπρεπε να υπάρχει μια διοίκηση και ένας έλεγχος ώστε να μπορούν είτε να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο, είτε να υπάρχει κάποια μέριμνα ώστε να επιστρέψουν στη χώρα προέλευσής τους ή να συνεχίσουν προς τον αρχικό προορισμό τους με ανθρώπινους όρους. Ιδανικά, το σύστημα θα έπρεπε να έχει προνοήσει με το να τους παρέχει θέσεις εργασίας, άσυλο και κάποια εστία -έστω προσωρινά. Αυτό είναι μια ουτοπία αν σκεφτείς πως δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας ούτως ή άλλως. Το γεγονός ότι ένα ποσοστό των παράνομων μεταναστών έχει αναπτύξει εγκληματικές δραστηριότητες δεν καθιστά όλους τους μετανάστες -παράνομους ή μη- εγκληματίες.

Τι μήνυμα θέλετε να περάσετε μέσα από την παράσταση;
Τ.Σ.: Συνήθως δεν προσπαθούμε να περάσουμε κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα ή να «εκπαιδεύσουμε» τον κόσμο. Αποφεύγουμε τη δήλωση κάποιας στρατευμένα πολιτικοποιημένης θέσης και την έντονη αναφορά στην κατάσταση της Ελλάδας. Άλλωστε, δεν εξυπηρετούμε κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο.
Δ.Α.: Ότι όλοι οι αποχωρισμοί, όλες οι ξενιτιές και όλα τα αντίο, όσο σκληρά και αν είναι, γίνονται με ελπίδα. Που πάντα στο τέλος ανταμοίβεται.

https://www.facebook.com/pamptheater

parastash-06


5ο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών «12 Κουπέ», Το Τρένο Στο Ρουφ, από 22-31 Μαΐου, στις 20:00. Εισιτήριο: 4€ (Με το ίδιο εισιτήριο μπορείτε να παρακολουθήσετε και την performance «Άγρια Εκπαίδευση»)