Το μεγαλύτερο αγαθό στην σημερινή ζωή είναι ο χρόνος που μπορεί ο καθένας να αφιερώσει στον εαυτό του.

 

Ταξίδια, εξερευνήσεις σε μαγικά τοπία, αξέχαστες εικόνες, δυνατά συναισθήματα, ανεξίτηλες εμπειρίες, όλα αυτά συναποτελούν τον υπέροχο κόσμο του Νίκου Τόδουλου. Πώς είναι να βρίσκεσαι από την μια μέρα στην άλλη, από τα κατάλευκα αλπικά τοπία, σε ερημικές στέπες και μετά στα βραχώδη όρη; Πώς είναι να βιώνεις την αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας; Όλα τελικά ξεκινούν από μια απόφαση; Τις απαντήσεις μας τις δίνει ένας άνθρωπος που πλέον είναι σίγουρος ότι «το μεγαλύτερο αγαθό στην σημερινή ζωή είναι ο χρόνος που μπορεί ο καθένας να αφιερώσει στον εαυτό του».

Ο Nίκος Τόδουλος, μέλος της ομαδας της The North Face®, είναι ένας σύγχρονος άνθρωπος της περιπέτειας που από το 2000 έχει διανύσει με τα πόδια και το ποδήλατο πάνω από 32.000 χιλιόμετρα. Τα πιο πρόσφατα project του ήταν οι δύσκολες προσπάθειες διάσχισης απομονωμένων περιοχών του πλανήτη όπως την Ισλανδία, το υψίπεδο του Θιβέτ, και το απομονωμένο βασίλειο του Μπουτάν, καθώς και η διάσχιση της Κορσικής μέσα από το δυσκολότερο μονοπάτι της Ευρώπης, το GR20. Έχει συμμετάσχει σε ορειβατικές αποστολές στα Ιμαλάϊα, στις Άνδεις, στην Παταγονία, στην Αφρική, στο Βόρνεο, στον Καύκασο, στις Βαλκανικές χώρες, στις Γαλλικές και Ελβετικές Άλπεις, στην Ανταρκτική, καθώς και στις αρκτικές σκανδιναβικές χώρες με ορειβατικά σκι και χιονορακέτες. Είναι πιστοποιημένος συνοδός αναβάσεων της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας & Αναρρίχησης, εργάζεται σε σχολές ορειβασίας και συνεργάζεται με τουριστικά γραφεία της Ελλάδας και του εξωτερικού σαν τεχνικός σύμβουλος, οργανωτής και αρχηγός αποστολών.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Σε τι περιβάλλον μεγάλωσες και πότε αποφάσισες ότι θα ασχοληθείς  με τα ταξίδια και την φύση;
Οι γονείς μου δεν είναι ούτε ήταν ποτέ άνθρωποι των δραστηριοτήτων, έτσι δεν είχα κανένα ερέθισμα από την οικογένειά μου. Θα έλεγα ότι σιγά-σιγά, από την τηλεόραση και τα ντοκιμαντέρ, έβλεπα πράγματα που ήθελα και εγώ να κάνω. Βλέποντας ένα ντοκιμαντέρ στην ΥΕΝΕΔ για την Ανταρκτική μού κίνησε έντονα το ενδιαφέρον. Ρώτησα τότε τους γονείς μου που γενικά ταξίδευαν πώς γίνεται να πάμε και εμείς εκεί να δούμε τους πάγους και τους πιγκουίνους. Η απάντηση ήταν απόλυτη «δεν γίνονται αυτά τα πράγματα». Έπειτα ρώτησα τον δάσκαλό μου και πήρα την ίδια απάντηση. Βρήκα όμως κάτι βιβλία και διάβασα για όλους τους εξερευνητές. Και 30 χρόνια μετά πάτησα την παγωμένη ήπειρο. Ξέρεις κάτι, τελικά όταν σου λένε ότι κάτι δεν γίνεται ψαξ’ το περισσότερο γιατί τελικά μπορεί και να γίνεται. Από το σχολείο -και ιδιαίτερα στο γυμνάσιο και το λύκειο- δεν μου άρεσε η θάλασσα και ο τυπικός ελληνικός τρόπος διακοπών της παραλίας. Έτσι στράφηκα στο βουνό με τα πρώτα μου βήματα στα χιονοδρομικά κέντρα μέσω του σκι και του snowboard. Άρχισαν να με γοητεύουν τα κατάλευκα αλπικά τοπία, οι ερημικές στέπες, τα βραχώδη όρη. Πάνω απ’ όλα, όμως, με έλκυε η φυσική κίνηση του ανθρώπου στο βουνό και η αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Στην συνέχεια ξεκίνησα να ψάχνομαι μέσω τον ορειβατικών συλλόγων και τις σχολές ορειβασίας και αναρρίχησης. Κομβικό σημείο ήταν η εποχή που ήμουν φοιτητής στην Αγγλία, μια χώρα με ιδιαιτέρως αναπτυγμένη ταξιδιωτική κουλτούρα και πλήθος δραστηριοτήτων στη φύση. Ήρθα σε επαφή με ανθρώπους οι οποίοι, μέσω των εμπειριών τους, ερέθισαν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον μου για τα ταξίδια και το βουνό. Έτσι, άρχισα να περιπλανιέμαι σε διάφορα σημεία του πλανήτη: από τις ελβετικές Άλπεις ως την Κένυα και από τα παγωμένα οροπέδια των Άνδεων και της Παταγονίας ως τα υψίπεδα του Θιβέτ και την Ανταρκτική.

Πότε ξεκινάει ένα ταξίδι, τι είναι αυτό που χρειάζεται για να ξεκινήσει κάποιος τις περιπλανήσεις; Μια απόφαση είναι όλα;
Εγώ πιστεύω ότι όλα τα όμορφα ταξίδια, τα όνειρα και οι εξερευνήσεις ξεκινάνε στο μυαλό μας, και δεν είναι απαραίτητο να τα εκδηλώνεις με τον τρόπο που κάνω εγώ. Την δική σου ιστορία πρέπει πρώτα να την δημιουργήσεις μέσα στο μυαλό σου, μετά να την σχεδιάσεις και μετά να την ζήσεις. Το ταξίδι ή ο προορισμός ή μια κορυφή είναι κάτι το σχετικό. Υπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο με πολλά προβλήματα που δεν μπορούν να συμμετέχουν σε τέτοιες δραστηριότητες, αλλά παρόλα αυτά φτιάχνουν και δημιουργούν τις δικές τους ιστορίες, τα δικά τους ταξίδια ανακαλύπτοντας άλλους τρόπους έκφρασης. Δεν μπορείς να περιορίζεις την ευρύτερη έννοια της «περιπέτειας» σε ένα ταξίδι ή μια αποστολή. Για άλλους περιπέτεια είναι να βλέπεις την δύση του ηλίου ή απλά να κλείνεις τα μάτια και να σκέφτεσαι έναν προορισμό. Η δημιουργία μιας ζωγραφιάς ή μια βόλτα ξεχωριστή, για πολλούς είναι η δική τους ιστορία. Δεν είναι καθόλου δύσκολο να ξεκινήσει κανείς, είναι απλά θέμα θέλησης, χαρακτήρα και κάποιας καλής φυσικής κατάστασης (που είναι πολύ εύκολο να την αποκτήσει). Ο οποιοσδήποτε θα μπορούσε να το κάνει αν αποφασίσει να σηκωθεί από τον καναπέ. Πραγματικά θαυμάζω πάρα πολλούς ανθρώπους μεγάλης ηλικίας που συνεχίσουν ακόμα να μην φοβούνται να εξερευνήσουν καινούργια πράγματα, ακόμα και ανθρώπους με ειδικές ανάγκες που δοκιμάζουν τον εαυτό τους στα όρια. Στο Έβερεστ -να μην το ξεχνάμε- έχει ανέβει άνθρωπος χωρίς πόδια, με προσθετικά βοηθήματα και κάποιος άλλος τυφλός. Ο μεγάλος ορειβάτης Reinhold Messner είχε πει ότι «η ορειβασία και οι υπόλοιπες δραστηριότητες υπεραντοχής βασίζονται κατά  80% στον πνευματικό και ψυχολογικό παράγοντα  και μόνο 20% στον παράγοντα της φυσικής κατάστασης». Αν λυγίσει το μυαλό σου, το σώμα σου δεν μπορεί να σε ακολουθήσει σε τίποτα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Η κορυφή είναι για σένα ο στόχος ή η διαδρομή έχει μεγαλύτερη αξία;
Για μένα η κορυφή έχει πολύ μικρή σημασία, δεν είναι αυτοσκοπός μου σε κανένα μου ταξίδι. Αν η κορυφή σου γίνει εμμονή, το έχεις χάσει το παιχνίδι. Σκοπός είναι η προσπάθεια και το μαγικό ταξίδι που περιβάλλει μια ανάβαση σε κάποιο βουνό ή την προσπάθεια μιας διάσχισης με σκι ή με το ποδήλατο. Πραγματικά, δεν έχω σκοπό να φτάσω κάπου ή να αποδείξω κάτι. Αυτά που κάνω θέλω να με καλύπτουν εσωτερικά, είναι για μένα και μόνο. Δες το κάτι σαν εσωτερική αναζήτηση.  Θέλω όταν πηγαίνω κάπου να περνάω καλά και κάθε φορά να γυρνάω έχοντας μάθει και κάτι παραπάνω. Πάντα μετά από τέτοια ταξίδια το κέρδος που έχεις αποκομίσει είναι τεράστιο.

Περιέγραψε εικόνες που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά που αντίκρισα την Ανταρκτική. Έμεινα ξύπνιος όλο το βράδυ στο πλοίο περιμένοντας το ξημέρωμα γιατί ο καπετάνιος μου είχε πει ότι τότε θα φανεί και ήθελα να είμαι ο πρώτος που θα την έβλεπε από την αποστολή μας. Επίσης, όταν διέσχισα την απομονωμένη χώρα του Μπουτάν με το ποδήλατο, μια εικόνα που πλήρως περιγράφει την παραμυθένια αυτή χώρα. «Ένας Βουδιστής μοναχός χορεύει γελώντας στο ψηλότερο πέρασμα του Μπουτάν, ThumsingLa, ανάμεσα σε πολύχρωμες σημαίες προσευχής πάνω στο παγωμένο έδαφος. Στα πόδια του ένα χρυσοκαφετί κουτάβι παίζει μαζί του. Πετάει μια χούφτα χιόνι στο κουτάβι και εκείνο τον κοιτάζει με απορία και έπειτα χοροπηδάει επάνω του. Τριγύρω μας μια τρομερή ησυχία κυριαρχεί, η ατμόσφαιρα τόσο αραιή στα 3750μ. Από κάτω μας τα σύννεφα μοιάζουν τόσο στερεά που νόμιζες ότι μπορείς να πατήσεις επάνω τους. Ο νεαρός μοναχός τινάζει από τα πορφυρά ρούχα του το χώμα και γελάει δυνατά…»
Στην διάσχιση της Μεγάλης Βρετανίας, καθώς βρισκόμουν στα βουνά της Lake District, μού ήρθε στο μυαλό το πρώτο ποίημα,  πιθανότατα είναι το “I wandered lonely as a cloud”, του μεγάλου Βρετανού ποιητή William Wordsworth, το πιο λαμπρό αστέρι στον αστερισμό των μεγάλων ποιητών της M. Βρετανίας. Βρισκόμουν πάνω στην κορυφή Kidsty Pike και αντικρίζω κάθε άλλο παρά ένα μοναχικό σύννεφο. Βλέπω τριγύρω μου έναν γκρίζο απειλητικό ουρανό, με τον δυνατό άνεμο και την βροχή να μαστιγώνει το πρόσωπο μου. Και σίγουρα δεν αισθανόμουν σαν σύννεφο με το βαρύ σακίδιο μου να με πιέζει πάνω στο υγρό θαμνώδες έδαφος.
Στην διάσχιση της Ανατολικής Γροιλανδίας, από την κορυφή Imertivap Qaqqartivaa η θέα είναι μοναδική και ο αέρας πολύ δυνατός. Νιώθω κάθε κύτταρο του κορμιού μου παγωμένο. Ο παγωμένος βόρειος άνεμος γίνεται ακόμα πιο κρύος καθώς περνάει μέσα από τα κατακερματισμένα παγόβουνα των αγρίων φιόρδ και νιώθω σαν χιλιάδες βελόνες να χτυπάνε το πρόσωπο μου ασταμάτητα. Αυτό το αίσθημα του πόνου στο πρόσωπο και της απόλυτης απομόνωσης σε συνδυασμό με το άγριο περιβάλλον είναι κάτι που λίγοι θα ζήλευαν. Μπροστά μου έχω ένα πανόραμα της Γροιλανδίας που περιλαμβάνει τον μεγάλο παγετώνα της ενδοχώρας, το πολικό ρεύμα, τις ατελείωτες γρανιτένιες κορυφές στον Βορρά και τα άπειρα παγόβουνα του φιόρδ Semiarid. Αυτή την εικόνα προσπαθώ να την αποτυπώσω στο μυαλό μου και να μην την ξεχάσω ποτέ.

Υπάρχει μια εμπειρία που δεν θα σβήσει ποτέ από το μυαλό σου, αν ναι, ποια είναι αυτή;
Τίποτα από τα ταξίδια και τις αποστολές μου δεν σβήνει, θυμάμαι τα πάντα, την κάθε στιγμή και το κάθε μέρος. Είχαμε επιχειρήσει και το 2010 να τα διασχίσουμε με τα πόδια αλλά καταφέραμε να καλύψουμε το 70% της διαδρομής (περίπου 320χλμ) αφού αναγκαστήκαμε λόγω των πολύ άσχημων καιρικών συνθηκών να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια στην περιοχή του Nyiladur στην οποία εγκλωβιστήκαμε για 4 ημέρες από μια αρκτική θύελλα μετά από 25 μέρες συνεχής προσπάθειας και χρειάστηκε να καλέσουμε τη διάσωση. Παρόλο που δεν τα καταφέραμε τότε, παραμένει η αγαπημένη μου αποστολή.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Αν σου έλεγα να μου ξεχωρίσεις τρία ταξίδια ποια θα ήταν αυτά;
Σίγουρα το πρώτο μου μεγάλο ταξίδι. Θα το έλεγα ταξίδι ζωής για μένα γιατί από εκεί άρχισαν όλα. Τον Αύγουστο του 1999 αποφάσισα και έβγαλα ένα εισιτήριο μόνος μου για την Χιλή, με σκοπό παρέα με τα σκι να γυρίζω από την βόρεια Χιλή μέχρι την Νότια Παταγονία στην Αργεντινή τα βουνά και τα ηφαίστεια, ψάχνοντας τις «πούδρες» σε κορυφές των Άνδεων για να τις κατέβω με τα σκι. Εκείνο το ταξίδι ήταν πραγματικά κομβικό, γνώρισα πάρα πολύ κόσμο που ταξίδευε μόνος του ή με μικρές παρέες από όλο τον κόσμο και πραγματικά μου έδειξαν πάρα πολλά πράγματα σχετικά με τις δραστηριότητες της φύσης και πόσο εύκολο ήταν να ταξιδεύει κανείς μόνος του χωρίς την ασφάλεια αυτής της αποστειρωμένης ζωής. Εκεί γνώρισα και έναν Γάλλο αλπινιστή, τον Eric, που κολλήσαμε στο ταξίδι και αργότερα είχαμε συνεχή επικοινωνία. Αυτός μου μίλαγε για ώρες και με έμπασε στα κόλπα για τις διασχίσεις και τα πιο ψηλά βουνά του κόσμου. Δυστυχώς το 2005 σκοτώθηκε και μια κατολίσθηση στις Άλπεις.
Επίσης, η διάσχιση της Ισλανδίας με τα πόδια σε 35 μέρες μέσα από τα σκληρά, άγονα, και ερημικά τοπία των Icelandic Highlands. Τα Icelandic Highlands θεωρούνται ένα από τα πιο εχθρικά και απομονωμένα περιβάλλοντα στο κόσμο, αφού αποτελούν στην ουσία μια υποαρκτική έρημο, η οποία βρίσκεται πάνω στο Βόρειο-Ατλαντικό σχίσμα, στην ένωση της Αμερικάνικης τεκτονικής πλάκας με την Ευρωασιατική, που δέχεται συνεχείς επιδράσεις από τα θαλάσσια ρεύματα του Ατλαντικού και συχνά πλήττεται από βίαιες θύελλες. Μαύρες έρημοι, πεδιάδες λάβας, γεωθερμικά πεδία, ηφαιστειακά τοπία, καλντέρες, αλπικές λίμνες, ορμητικά ποτάμια, κατακερματισμένοι παγετώνες συνθέτουν αυτό το σεληνιακό τοπίο μαζί με τον παγωμένο αέρα, τις χαμηλές θερμοκρασίες, τον καυτό ήλιο και την απόλυτη απομόνωση.
Και φυσικά, η ονειρεμένη αποστολή στην Ανταρκτική, ακολουθώντας τα βήματα του μεγάλου Βρετανού εξερευνητή Sir Ernest Shackleton. Σε ένα τέτοιο ταξίδι αξίζει το κάθε δευτερόλεπτο και η κάθε στιγμή. Το μυαλό σου δέχεται ασταμάτητα πλήθος από εικόνες τόσο καινούργιες που δύσκολα μπορείς να τις επεξεργαστείς εκείνη την στιγμή. Πολλές φορές αναρωτιόμουνα εάν είναι αλήθεια αυτό που ζω ή ονειρεύομαι. Οι προσδοκίες μου από αυτό το ταξίδι ξεπεράστηκαν στο πολλαπλάσιο. Σίγουρα είναι μέχρι τώρα το ταξίδι της ζωής μου. Δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι πραγματικά θα βρισκόμουν εκεί. Δεν θα μπορούσα να έχω γράψει μια καλύτερη ιστορία για το εαυτό μου, ξεκινώντας από την μικρή Ελλάδα, στο τέλος του κόσμου και στην απεραντοσύνη της Ανταρκτικής. Ο κόσμος για μένα τώρα φαίνεται μικρότερος. Οι αποστάσεις μου φαίνονται πολύ πιο σύντομες με τα «μάτια» του μυαλού μου. Αισθάνομαι τυχερός που κατάφερα να είμαι ανάμεσα σε αυτούς του ανθρώπους που έχουν δει με τα μάτια τους τις μακρινές και άγριες εκτάσεις της Ανταρκτικής , αποσυνδεμένες από το σύγχρονο κόσμο. Είμαι ταυτόχρονα συγκινημένος και θεωρώ μεγάλη μου τιμή που περπάτησα και έκανα την διαδρομή του Shackleton μέσα από την παγωμένη ενδοχώρα της South Georgia και βρέθηκα το μέρος που βρίσκεται θαμμένος, στον εγκαταλελειμμένο φαλαινοθηρικό σταθμό του Grytviken. Είναι πραγματικά απίστευτο πως 100 χρόνια πριν την εποχή των εξερευνήσεων της Ανταρκτικής, με τα μέσα της εποχής, άνθρωποι έγραψαν επικές ιστορίες και άθλους στα όρια της αντοχής τους. Αισθάνομαι πραγματικά ότι άφησα ένα κομμάτι της ψυχής μου εκεί και, ποιος ξέρει, ίσως κάποια μέρα ξαναβρεθώ για να το βρω.

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Elikonas_DSC2567 DSC036811 +ú-ä++ Cierva Cove

 

Βρέθηκε  άνθρωπος που να γνώρισες στα ταξίδια σου και να ήθελες να ζήσεις εκεί μαζί του χωρίς να γυρίσεις;
Δεν ξέρω εάν θα μπορούσα να μείνω μακριά από την Ελλάδα. Έχω γυρίσει πάρα πολλά μέρη στον κόσμο και τα έχω προσεγγίσει με διαφορετικούς τρόπους, χωρίζοντας ανθρώπους και κουλτούρες. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει πιο όμορφο μέρος από την Ελλάδα μας γιατί εδώ τα πάντα υπάρχουν σε ισορροπία. Σίγουρα όμως θα ήθελα να περάσω περισσότερους μήνες σε χώρες όπως το Μπουτάν, γιατί χωρίς αμφιβολία αυτή η μικρή χώρα, η «γη του δράκου του κεραυνού» όπως την αποκαλούν, δεν είναι ένα συνηθισμένο κράτος στην Ασία. Είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και θαυμαστά μέρη στον κόσμο, είναι μια χώρα παραμυθένια, αινιγματική και γεμάτη εκπλήξεις για τον δυτικό ταξιδιώτη. Προσφέρει εικόνες που πραγματικά κόβουν την ανάσα και συναντάει κανείς έναν από τους πιο ευγενικούς, γελαστούς, φιλόξενους και αγαθούς λαούς του πλανήτη. Δεν είναι απλά ένα έθνος από θρησκευόμενους ερημίτες, αλλά συνδυάζει τον μοντέρνο τρόπο ζωής με την ξεχωριστή και γεμάτη γοητεία πολιτιστική της ταυτότητα. Είναι μια χώρα που η «Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία είναι πιο σημαντική για όλους από το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν».

Αισθάνθηκες  ποτέ  φόβο σε κάποιο μέρος που επισκέφθηκες και πως το αντιμετώπισες;
‘Έχω φοβηθεί 3-4 φορές σε διάφορα μέρη, στην Ελλάδα, στις Άλπεις, στο Μπουτάν. Για διαφορετικούς λόγους κάθε φορά. Δεν θα ξεχάσω βέβαια ποτέ τον φόβο στην Γροιλανδία όταν συναντήσαμε μια πολική αρκούδα.  Άσχημο συναίσθημα, δύσκολη κατάσταση.

Έχεις βρει απάντηση αν η ζωή είναι ένα όμορφο ταξίδι με πολλές στάσεις και δύσκολες διαδρομές;
Απάντηση δεν έχω βρει αν είναι όντως έτσι, αλλά σίγουρα έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζεις. Ένα ταξίδι με δύσκολες αλλά και όμορφες στιγμές και πολλούς προορισμούς. Σίγουρα όταν αφιερώνεις χρόνο στα πράγματα που πραγματικά εσύ θέλεις να κάνεις δίνει άλλη αξία στο ταξίδι της ζωής. Για μένα το μεγαλύτερο αγαθό στην σημερινή μας ζωή είναι ο χρόνος που μπορεί ο καθένας να αφιερώσει στον εαυτό του.

Τι συναισθήματα σου αφήνουν κάθε φορά οι αποδράσεις και τι ανθρώπους έχεις συναντήσει σε αυτές;
Καταρχήν μου δίνουν το απόλυτο αίσθημα της ελευθερίας  σε ένα  σύγχρονο  τρόπο ζωής που μας επιβάλουν και μας  περιορίζουν σε λέξεις όπως χρήματα, καριέρα. Μας αιχμαλωτίζουν μέσα σε ένα χρυσό κλουβί και στο τέλος νομίζεις ότι είσαι ευτυχισμένος αλλά ποτέ δεν είσαι πραγματικά, γιατί συνεχώς αυτά που έχεις δεν σου φτάνουν. Στο ταξίδι εσύ ορίζεις τον εαυτό σου, το πνεύμα σου, την ψυχή σου και το μυαλό σου. Εσύ αποφασίζεις τι εικόνες θα συγκρατήσεις ή ‘όχι τι θα μάθεις ή τι θα απορρίψεις και τι θα κερδίσεις μέσα από αυτό. Μέσα από το ταξίδι μπορείς να εξερευνήσεις τα σωματικά σου και πνευματικά σου όρια.

 

+ú-ä++ ++++-â+» -ä++-é South Georgia SONY DSC +Ü+¦-ä+¦+¦+¦-ä+¦+¦+++¦ +¦+++¦+++++¦ -â-ä++++ -ç+¦-ü-â-î++++-â++ -ä++-é +æ++-ä+¦-ü+¦-ä+¦+¦++-é OLYMPUS DIGITAL CAMERA SONY DSC OLYMPUS DIGITAL CAMERA +ò+¦+¦+++++¦ -ä++-é +º+¦-ü-â++++++-â++-à +¦-Ç++ -ä++ Gelarche Strait

 

Τι είναι η ευτυχία για σένα;
Ευτυχία είναι για μένα να είμαστε όλοι υγιείς και να μπορώ να περνάω χρόνο μέσα στην φύση και να μαζεύω εικόνες συνεχόμενες διαφορετικές με τους φίλους μου τους Γιώργηδες, τους Γιάννηδες, τον Θανάση και τον Κώστα και καλή παρέα. Από την καθημερινή μου ανάβαση με το ποδήλατο στον Υμηττό μια συννεφιασμένη ημέρα και μια ανοιξιάτική πεζοπορία, μέχρι μια δύσκολη χειμερινή ανάβαση στα Βαρδούσια ή μια αποστολή σε κάποιο απομακρυσμένο μέρος της γης αισθάνομαι ευτυχισμένος. Μέχρι την ημέρα που θα ξυπνάω το πρωί και θα μπορώ να στέκομαι όρθιος στα πόδια μου και να περπατάω θα προσπαθώ να κάνω κάτι, έστω και κάτι μικρό.

Τι όνειρα κάνεις;
Κάνω όνειρα, χωρίς όμως να έχω σκοπό να φτάσω κάπου ή να αποδείξω κάτι. Αυτά που κάνω θέλω να με καλύπτουν εσωτερικά, είναι για μένα και μόνο. Δες το κάτι σαν εσωτερική αναζήτηση. Θέλω όταν πηγαίνω κάπου να περνάω καλά και κάθε φορά να γυρνάω έχοντας μάθει και κάτι παραπάνω. Πάντα μετά από τέτοια ταξίδια το κέρδος που έχεις αποκομίσει είναι τεράστιο. Για αυτά που θέλω να κάνω και τα project που έχω σκεφτεί μάλλον χρειάζομαι δυο ζωές ακόμα, αλλά ποτέ δεν σταματάω να σκέφτομαι και κάτι καινούργιο. Διαβάζω για διάφορους προορισμούς και σκέφτομαι πως μπορείς να τους προσεγγίσεις με έναν διαφορετικό τρόπο, έξω από την δική μας κουλτούρα. Έχω μια λίστα έτοιμη και όταν οι εκάστοτε συνθήκες είναι ώριμες, ξεκινάω. Για το άμεσο μέλλον με την υποστήριξη της The North Face® θα έχω την τύχη και την τιμή να είμαι αρχηγός στην αποστολή για την Διάσχιση της Γης του Πυρρός στην Παταγονία και ίσως μια ορειβατική αποστολή στο αρχιπέλαγος Svalbard ψηλά στην Αρκτική, πολύ κοντά στον Βόρειο Πόλο.

http://nikostodoulos.net/

Φωτογραφίες: Νίκος Τόδουλος