Κάθε απόγευμα στην παραλιακή στήνεται μια αυτοσχέδια γιορτή.

 

Στον Φλοίσβο, απόγευμα Πέμπτης, την ώρα που ο ήλιος έδυε και η ζέστη είχε αρχίσει να πέφτει. Η παραλία συνωστισμένη από ανθρώπους που έκαναν ακόμη μπάνιο και ακριβώς από πάνω, στον πεζόδρομο της παραλιακής, κάτω από ξύλινα υπόστεγα «παρεάκια» από άντρες έπαιζαν σκάκι. Αυτός ήταν ο λόγος της επίσκεψής μας, οι αντροπαρέες που μαζεύονται στην παραλιακή και παίζουν σκάκι ακόμα με τεράστια πιόνια ή με τα απλά, σχολιάζουν όσα γίνονται θέμα στα δελτία ειδήσεων και μετά το ρίχνουν στο τραγούδι και στο χορό.

 

_MG_4885  _MG_4935  _MG_4938 _MG_4940  _MG_4948

 

Κάποιοι είχαν στήσει τα πιόνια τους στα ειδικά τραπέζια, άλλοι σε παγκάκια. Υπήρχαν αυτοί που έπαιζαν και οι άλλοι που απλά παρακολουθούσαν. Αυτό αποφάσισα να κάνω κι εγώ. Κάθισα σε ένα παγκάκι δίπλα τους και παρακολουθούσα τις κινήσεις των πιονιών, μέχρι να βρω το θάρρος να τους μιλήσω. Στην αρχή ήμουν λίγο επιφυλακτική, αλλά μόλις άκουσα την ατάκα «Θέλετε να παίξετε κι εσείς δεσποινίς;», η κουβέντα ξεκίνησε χωρίς καλά-καλά να το καταλάβω. Δεν έπαιξα γιατί οι γνώσεις μου στο σκάκι είναι μέτριες, αλλά άκουσα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

Όσοι μαζεύονται στον Φλοίσβο για να παίξουν σκάκι το κάνουν «για την πλάκα τους», «για να χαλαρώσουν μετά τη δουλειά» και για «να ξεφύγουν από την ρουτίνα της καθημερινότητας». Το σκάκι από τη μία ασκεί το μυαλό και κρατάει σε εγρήγορση τον παίκτη. Από την άλλη, είναι ένα μέσο για να συναναστραφούν οι παίχτες μεταξύ τους και να ανταλλάξουν απόψεις για τη ζωή και την επικαιρότητα. Παίζουν απλά για τη νίκη, χωρίς στοιχήματα, χωρίς αντίτιμο. Ο καθένας θέλει να δείξει την αξία του σε μια παρτίδα που διαρκεί 5 με 10 λεπτά. Μερικές φορές τα αίματα ανάβουν, γιατί «το σκάκι περιλαμβάνει νίκη και ήττα, και είναι λογικό να δημιουργούνται διαφωνίες» όπως λένε. «Το καλό είναι ότι από τον Φλοίσβο όλοι φεύγουν ικανοποιημένοι και χαμογελαστοί, νικητές και χαμένοι».

 

_MG_4967   _MG_4982

 

Ο κύριος Γιώργος και ο κύριος Αντώνης είναι από τους «πρωταθλητές», που σημαίνει απλά ότι έχουν παίξει περισσότερες φορές από όλους τους άλλους και έχουν αποκτήσει «εμπειρίες». «Έχει και πολύ καλούς παίκτες, μην κοιτάς που είμαστε έτσι με τις κοιλιές και τις τρίχες, γυμνοί και δεν φοράμε γραβάτα και κοστούμι. Εδώ κάνουμε την πλάκα μας, χαλαρώνουμε στην παραλία», λέει ο κύριος Γιώργος.

Το σκάκι γι’ αυτούς είναι τρόπος ζωής. Μαζεύονται κάθε μέρα στο ίδιο σημείο χειμώνα-καλοκαίρι. Περνάνε τόσο καλά που μερικές φορές ξεχνάνε να φύγουν. Κάποιες παρτίδες κρατάνε μέχρι και το ξημέρωμα. «Το δύσκολο εδώ δεν είναι να κερδίσεις, αυτό δεν το σκεφτόμαστε. Το δύσκολο είναι να το διαλύσουμε και να πάμε σπίτια μας», λέει ο κύριος Αντώνης.

Οι περισσότεροι έρχονται εκεί αμέσως μετά τη δουλειά τους, από διάφορες περιοχές της Αθήνας. Έχουν γίνει πλέον μία παρέα, έχουν βγάλει μεταξύ τους παρατσούκλια και πειράζουν ο ένας τον άλλον. Δεν είναι δύσκολο να μπεις στην παρέα τους, δέχονται εύκολα νέα μέλη και είναι υπομονετικοί με τους καινούργιους. «Εδώ έρχονται να παίξουν σκάκι σκακιστές από όλα τα επίπεδα. Κάποιοι έπαιζαν από πιτσιρικάδες και έχουν και διακρίσεις, κάποιοι άλλοι το αποφάσισαν τώρα τελευταία. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι», λέει ο κύριος Γιώργος.

Αυτό που παρατήρησα και μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν το πόσες πολλές διαφορετικές εθνικότητες συμμετείχαν σε αυτό το αυτοσχέδιο τουρνουά. Πέρναγαν καλά, χωρίς δεύτερες σκέψεις, διασκέδαζαν και ήταν πραγματικά όλοι μια παρέα. Ρουά και ματ έδιναν και έπαιρναν αλλά η ώρα είχε περάσει και αποφασίσαμε να συνεχίσουμε την βόλτα μας στον παραλιακό δρόμο του Φλοίσβου.

 

_MG_4991   _MG_5004 _MG_5007  _MG_5010

 

Λίγα μέτρα πιο κάτω, ο κύριος Μάκης ο μαέστρος έπαιζε κιθάρα, κάποιοι άλλοι χόρευαν και άλλοι τραγουδούσαν. Μάθαμε ότι μαζεύονται εκεί κάθε βράδυ τα τελευταία είκοσι χρόνια και στήνουν αυτή την αυτοσχέδια γιορτή. Στην παρέα ήταν ένας κύριος που δύσκολά περνούσε απαρατήρητος. Ντυμένος στην τρίχα, με λευκό κοστούμι και ένα κόκκινο μαντίλι στο πέτο απέφευγε τη φωτογραφία όπως ο διάολος το λιβάνι, σαν να ήθελε να κρύψει κάτι. Μαζεύονται στον Φλοίσβο όπως παλιά στα πάρτι και περνάνε καλά. Εκείνο το βράδυ είχε μόνο κιθάρα αλλά μας είπαν ότι φέρνουν και μπουζούκια, κλαρίνα και ακορντεόν, ο καθένας παίζει ό,τι ξέρει. Γίνεται γλέντι, πίνουν και το κρασάκι τους καμιά φορά και κάθονται όσο τραβήξει. Περνάνε υπέροχα, ζευγάρια, μοναχικοί τύποι κι ο καθένας έχει την δική του ιστορία. Γιορτάζουν τα γενέθλια τους, κουβεντιάζουν, διασκεδάζουν με την ψυχή τους.

Στο χορό μπαίνουν τυχαία ζευγάρια που δεν γνωρίζονται καν και όλο και κάποια γνωριμία προκύπτει…

Αυτό που μου έμεινε από την βραδιά είναι τα χαμόγελα, ο ενθουσιασμός από τα πιο απλά πράγματα και η καλή διάθεση των ανθρώπων.

 

_MG_5025   _MG_5029    _MG_5038

 

Ποια κρίση και ποιες δυσκολίες; Οι άνθρωποι πάντα βρίσκουν τρόπους να τις ξεπεράσουν. Έστω και για ένα απόγευμα.