IMG_20150519_192919

Ο Ηρακλειώτης graffiti artist με το ψευδώνυμο Spent1 φτιάχνει κωμικο-ρεαλιστικούς χαρακτήρες, σύμβολα και tags για να ξορκίσει την μιζέρια των πόλεων. Στις εξορμήσεις του επιλέγει να μην είναι μόνος, καθώς γι’ αυτόν τα πιο όμορφα πράγματα είναι καρπός συνεργασίας. Έτσι μπορείς να τον συναντήσεις να δουλεύει σε πολυάριθμα crews, ομάδες φίλων ή σε events με μουσικούς καλλιτέχνες, πάντα ανοιχτό σε πειραματισμούς και δημιουργικές ιδέες. Σε τέτοιο κλίμα τον συναντήσαμε και εμείς να κάνει support act στον Μικρό Κλέφτη στο Θέατρο Χυτήριο, δημιουργώντας ζωντανά μια graffiti σύνθεση. Στην κουβέντα που είχαμε με τον Spent1 εκείνος μίλησε για τα ζωντανά graffiti show, την tag-αρισμένη Αθήνα των χρωμάτων και της βρωμιάς, και τα όσα αστεία, απρόβλεπτα και σοβαρά αντιμετωπίζει σήμερα ένας καλλιτέχνης των δρόμων.

IMG_20150519_195120

Πού μεγάλωσες; Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το graffiti;
Μεγάλωσα στο Ηράκλειο Κρήτης και το graffiti ήταν κάτι που από μικρή ηλικία μου τραβούσε το ενδιαφέρον και με βοηθούσε να δραπετεύσω από τα στερεότυπα της καθημερινότητας. Το θεωρούσα κάτι απίθανο να μπορεί κανείς να ζωγραφίζει σε έναν χώρο που θα δουν χιλιάδες άλλοι. Με τον καιρό έμαθα περισσότερα για το graffiti και έζησα σε αυτό από την πρώτη στιγμή που πάτησα την βαλβίδα ενός ξεχασμένου spray στο προαύλιο του σχολείου μου. Έτσι ξεκινήσαμε με φίλους να γράφουμε τα ψευδώνυμα μας σε τοίχους δηλώνοντας πως «είμαστε εδώ – δες μας». Ξεκίνησε κάπως σαν αστείο και κατέληξε σε μια μεγάλη αγάπη που συνεχίζει μέχρι σήμερα με πολύ πιο σύνθετα στυλ, νέες τεχνοτροπίες, funky χρωματισμούς και περίεργους χαρακτήρες που διακοσμούν την πόλη. Τα τελευταία χρόνια κατάλαβα ότι οι χαρακτήρες, τα σχήματα ή οι ζωγραφιές επάνω στους τοίχους κρύβουν και μία διαδραστικότητα ενός ελεύθερου κώδικα επικοινωνίας μεταξύ του δημιουργού και των παρατηρητών.

Γιατί ήρθες στην Αθήνα;
Στην Αθήνα ήρθα καλεσμένος για δύο παρουσιάσεις με μια συγκεκριμένη τεχνοτροπία κολάζ και spray που δοκίμασα πρώτη φορά. Μιλάμε για μεγάλα σχέδια που αφού δημιουργηθούν, ψηφιοποιούνται, εκτυπώνονται σε μεγάλες διαστάσεις, κόβονται σε ακανόνιστα  σχέδια και επανασυναρμολογούνται και στην συνέχεια τοιχοκολλούνται με κάποιο ιδιαίτερο κολάζ. Όταν αυτά έχουν τοιχοκολληθεί, εγώ «χτίζω» το σχέδιο αυτό προσθέτοντας χρωματισμούς, καινούρια σχέδια και εφέ. Η διαδραστικότητα του εγχειρήματος αυτού αυξάνεται ακόμη περισσότερα αν το συνδυάσεις με μουσική. Αυτό ήταν και το πείραμα που δοκιμάσαμε την περασμένη βδομάδα στο «Χυτήριο» συνδυάζοντας το με την παρουσίαση δίσκου του «Μικρού Κλέφτη», καθώς και στο «Lokomotiva» στα Εξάρχεια με τον Dj Alx στα decks. Και στις δύο παρουσιάσεις πέρασα πολύ όμορφα και ήδη ετοιμαζόμαστε για τους επόμενους σταθμούς εντός και εκτός Αττικής σε ένα tour με αρκετούς καλλιτέχνες.

10983855_460518700792328_7913266319072424827_n11008622_459933617517503_4440682468155477399_n538804_10150853866658064_640638656_n

Πες μου μια έντονη ανάμνησή σου από τα παιδικά σου χρόνια.
Το graffiti είναι γεμάτο από έντονα συναισθήματα και εικόνες. Ως μια έντονη ανάμνηση θα μπορούσα να αναφέρω τη στιγμή που με συνέλαβε η αστυνομία στα 15 μου χρόνια μαζί με μια παρέα έντεκα ατόμων την στιγμή που κάναμε μια τεράστια παραγωγή στην Εθνική οδό. Ήταν η πρώτη φορά που είδαμε κάνη όπλου στραμμένη στο μέρος μας. Αφήνω την συνέχεια στην φαντασία σας. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι πως αυτό που κάναμε δεν ήταν έγκλημα και πως ποτέ δεν χάσαμε το χαμόγελό μας ούτε εκείνη τη στιγμή.

Είναι ομαδικό ή μοναχικό άθλημα το graffiti;
Όπως προανέφερα, θεωρώ πως η επαφή με τον κόσμο είναι κάτι πολύ σημαντικό. Το να κάνεις κάτι καινοτόμο/ανατρεπτικό σήμερα κατά την γνώμη μου απαιτεί οργάνωση, είτε μιλάμε για graffiti, είτε μιλάμε για οτιδήποτε άλλο. Θεωρώ πως πρέπει να σπάσει ο ατομισμός, οι καλλιτέχνες που χαρίζουν την τέχνη τους στον δρόμο πρέπει να πάψουν να λένε «δικό μου»  αλλά  «δικό μας». Αν και το να ζωγραφίζεις μόνος λειτουργεί καμιά φορά ψυχαναλυτικά, προσωπικά θεωρώ ότι μια ομάδα, ένα crew έχει την δυνατότητα να κάνει πολύ σπουδαία πράγματα.

Τι δεξιότητες πρέπει να έχει ένας καλός graffiti artist;
Το «καλός» είναι κάτι υποκειμενικό, μιας και κάθε graffiti artist ακόμα και ο πιο μικρός μπορεί να δώσει κάτι που να μην το ‘χει ξαναδεί κανείς. Οι κορυφαίοι writers πάντα ξεχωρίζουν για το ιδιαίτερο στυλ τους και τις ικανότητες τους. Κάποιες τεχνικές δεξιότητες που θα μπορούσα να ξεχωρίσω είναι η αίσθηση του χώρου και των διαστάσεων, η γνώση του υλικού που χρησιμοποιείς, η ξεκάθαρη αντίληψη του έργου που οραματίζεσαι να δημιουργήσεις και πολλά άλλα που κατανοούνται και κατακτιούνται με την εμπειρία. Η κύρια όμως δεξιότητα δεν αφορά το τεχνικό μέρος, αλλά είναι ξεκάθαρα η απέραντη αγάπη για αυτό που κάνεις. Πρέπει να νοιώθεις ότι είσαι ένα με τα 400ml μέσα στο σπρέι σου.

142894374688511229843_459933657517499_8513743922500747617_n11209756_460518724125659_138857830346066053_n

Ποιους graffiti artists θαυμάζεις;
Το graffiti είναι επαναστατική τέχνη γιατί δείχνει ότι αυτές οι δημόσιες τοιχογραφίες ανήκουν στον κόσμο, αντιβαίνοντας έτσι τον νόμο που λέει ότι η πρόσβαση στην τέχνη κοστίζει και πώς αυτή πρέπει να βρίσκεται κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους. Με βάση αυτά θα έλεγα πως είμαι μεγάλος θαυμαστής όποιου ζωγραφίζει απ ’την ψυχή του και ξέρει για ποιον λόγο το κάνει. Θέλω να ξεχωρίσω ονόματα όπως ο spike69, YMG, lune82, carpe diem, wine, tease, wd, ints-nique-billy82, slipy, sinke, insane51, bleeps, alex Martinez, ino, aMigos, reb, mad, Klark και φυσικά φοβάμαι μη ξέχασα κανέναν. Είναι ονόματα που μεγάλωσα με δουλειές τους.

Συμφωνείς με την άποψη ότι τα graffiti και τα tags έχουν ‘καταπιεί’ την πόλη της Αθήνας; Θεωρείς ότι μια παρέμβαση στον δημόσιο χώρο πρέπει να βρίσκει σύμφωνη την κοινή γνώμη;
Βασικά θα έλεγα ότι η Αθήνα γενικά έχει «καταπιεί» τον κόσμο, δημιουργώντας αδιέξοδα στην ζωή του, παγώνοντας του κάθε ενδεχόμενο ελεύθερης έκφρασης και δημιουργίας.  Πραγματικά πιστεύω πως όποιος μιλάει για μια βρώμικη από graffiti και tags Αθήνα, πρέπει να ψάξει τι σημαίνει πραγματική βρωμιά και να αναρωτηθεί γιατί είναι βανδαλισμός να αλλάζεις χρώμα στο αυθαίρετο (τις περισσότερες φορές) τσιμέντο, για το οποίο δεν είμαι σίγουρος ότι συμφωνεί, αλλά ούτε και ρωτήθηκε η κοινή γνώμη.

Θα έκανες graffiti στο Πολυτεχνείο; Αν ναι, έχεις σκεφτεί τι θα σχεδίαζες;
Σίγουρα θα ήταν μια πρόκληση για μένα και θα το τολμούσα φυσικά μόνο αν μου το ζητούσαν και προσωπικά πίστευα ότι μπορώ να παρουσιάσω κάτι χωρίς να προσβάλω την αρχιτεκτονική, την ιστορία και την προοπτική του κτιρίου. Θα ήταν λίγο ανεύθυνο εκ μέρους μου να προτείνω κάτι συγκεκριμένο αυτή τη στιγμή, πριν μελετήσω με ακρίβεια την ιστορία του κτιρίου, όμως σε κάθε περίπτωση το graffiti που εν δυνάμει θα σχεδίαζα θα αναδείκνυε με ένα ιδιαίτερο τρόπο την ελευθερία του λόγου, την καινοτόμο γνώση, καταλήγοντας στο πόσο μεγάλο «όπλο» είναι η γνώση σήμερα.

IMG_20150519_195014IMG_20150517_173005dsc038081428946616341 a2621afb7584d2329591bf3ae74aa7578e21baddd8c807af8ed531d1f1b7aa53

Μπορείς να βιοποριστείς από το graffiti; Και ποιοι είναι οι συμβιβασμοί που πρέπει να κάνεις;
Όλοι γνωρίζουμε ότι αν μπορεί κάποιος να κάνει επάγγελμα αυτό που αγαπά και οραματίζεται είναι το καλύτερο και για αυτόν και για το περιβάλλον του. Βρίσκομαι στην αρχή μίας προσπάθειας να τα παντρέψει αυτά τα δύο, ευελπιστώντας το δεύτερο (το επάγγελμα) να μην ευνουχίσει το πρώτο (το όραμα – graffiti). Στο ερώτημα αν μπορεί να ζήσει κάποιος από το graffiti, θα σας απαντήσω με αυτό που ακούω καθημερινά από τον πατέρα μου, ότι «το μέλλον ανήκει σε αυτούς που πιστεύουν στην ομορφιά των ονείρων τους». Θα σας πω μετά από καμιά δεκαριά χρόνια αν αυτό πραγματικά ισχύει.

Τι άλλο κάνεις πέρα από graffiti;
Τον τελευταίο καιρό και κάπως τυχαία ασχολούμαι με τα κομικς και θα έλεγα ότι είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον, ειδικά το κομμάτι που αφορά το σενάριο και το δέσιμό του με την εικόνα.

dsc03756