ΝΧρ-Γκρέκα16-2

Περπατάω στους δρόμους της συνοικίας που μένω. Ανεβοκατεβαίνω στα πεζοδρόμια, αποφεύγω τις τρύπες, τις μπετονόβεργες, τα ελισσόμενα οχήματα. Χαζεύω με πλάγια βλέμματα κάποια βιτρίνα, κάποιο ενδιαφέρον κτίσμα, τα σκουπίδια που φιλοξενούν κομματιασμένα σπιτικά. Μερικοί βολτάρουν όπως εγώ, υπάρχουν που πάνε στα ψώνια και στις δουλειές τους, οι περισσότεροι είναι κλεισμένοι σε γραφεία, κάτι θα συμπληρώνουν στο χαρτί ή στην οθόνη σκεπτόμενοι τα δάχτυλα των ποδιών τους, τη βραδινή τους έξοδο με το αμόρε, το σαββατοκύριακό τους στο ερζάτς εξοχής. Ανάγκη της επιβίωσης ή και της κοινωνικότητας, καταναλωτικές ώσεις, διαλογιστικές ανακρούσεις, πολλαπλές διαπραγματεύσεις εντός και εκτός εαυτού. Οι σκέψεις μου ταξιδεύουν: ξεραμένα χόρτα, ανηφοριές με χαλίκια, δημιουργικές παράγκες χωρίς τηλεόραση, μαύρα ντε πιες μαγιώ XXXL να στεγνώνουν αλύπητα στον ήλιο, ένα ξεδοντιασμένο αυτοκίνητο από το 80 να σκουριάζει πρώτο τραπέζι πίστα, αεροπλάνα να σηκώνονται – αγέρωχες ανθρωποκονσέρβες μεταφοράς σε στρατόπεδα διακοπών. Τι ωραία που είναι, σ’ ευχαριστώ τύχη!