_DSC3815

Τον Ozzy τον έχω τέσσερα χρόνια . Τον πήρα από ένα pet shop (οι ζωόφιλοι τώρα θα με κράξουν) αλλά ένιωσα πως πρέπει να τον σώσω από εκεί. Ήταν 22 Νοέμβρη. Θυμάμαι πως δεν ήμουν και στα καλύτερά μου ψυχολογικά και καθώς περπατούσα τον είδα μίζερο στο παράθυρο του μαγαζιού. Τον αγάπησα αμέσως. Πήρα γρήγορα τον Νίκο, τον φίλο μου, τηλέφωνο και του είπα πώς έχουν τα πράγματα. Μου είπε πως αν είναι ακόμα εκεί το απόγευμα θα τον πάρουμε. Ήταν ακόμα εκεί. Τον πήρα αγκαλιά, ένα πραγματάκι τόσο δα. Η χαρά μου δεν περιγραφόταν. Τελικά με έσωσε ο Ozzy.

Ο Ozzy είναι πεισματάρης, παιχνιδιάρης, χαδιάρης, χουζούρης, κοινωνικός με ανθρώπους και σκυλιά και λίγο ζηλιάρης. Το πιο δυνατό χαρακτηριστικό του είναι η μύτη του. Τα beagle είναι κυνηγόσκυλα και συγκεκριμένα λαγόσκυλα, οπότε η όσφρησή τους είναι απίστευτη. Επίσης είναι πολύ αθλητικός. Τρέχει ασταμάτητα. Το χειρότερο χαρακτηριστικό του είναι πως είναι τρομερά λιγούρης και μεγάλος κλέφτης και όταν έρχονται φίλοι στο σπίτι για φαΐ δεν μπορούμε να αφήσουμε κανένα πιάτο στο τραπέζι χωρίς να το φυλάμε, γιατί θα ορμήσει να τα φάει όλα. Μικρός ήταν όργιο. Δεν τον προλαβαίναμε. Κατέστρεφε τα πάντα. Του πήρε δυόμισι χρόνια να ηρεμήσει αλλά τώρα είναι ένας κύριος.

_DSC3865 _DSC3869_DSC3850 _DSC3857_DSC3871-001

Όταν ήταν μικρός, μια μέρα στο Λυκαβηττό, κάτι μύρισε και έφυγε μακριά, τον χάσαμε. Ευτυχώς κάπου παγιδεύτηκε και άρχισε να κλαίει. Ακολουθήσαμε το κλάμα του και τον βρήκαμε κοντά στο θέατρο. Αλλά αυτό δεν είναι το χειρότερο. Το χειρότερο ήταν σε μια πλατεία στους Αμπελοκήπους όπου μου έρχεται καμαρωτός-καμαρωτός με ένα νεκρό περιστέρι στο στόμα. Έπαθα σοκ. Δεν μπορούσα να τον πιάσω με τίποτα. Έτρεχε με το περιστέρι στο στόμα τον γύρο της πλατείας. Τελικά με την βοήθεια κάτι κοριτσιών που ήταν εκεί με τα σκυλιά τους, τον περικυκλώσαμε και με το ζόρι του το πήραμε. Ήταν ό,τι πιο αηδιαστικό έχει κάνει ο Ozzy μου. Τον μάλωσα τόσο πολύ και μετά ένιωσα πολύ άσχημα που του ευνούχισα το ένστικτο.

Με τον Ozzy γελάμε, γενικώς. Νομίζω πως είναι σαν καρτούν η φάτσα του. Γελάμε με τον τρόπο που κουνιούνται τα αυτιά του όταν τρέχει, με το πώς παίζει με τα παιχνίδια του, όταν κοιμάται ανάσκελα και πέφτει το κεφάλι από τον καναπέ, μέχρι κι όταν απλά μας κοιτάει με το βλέμμα του προς τα κάτω. Εκτός από αστείος όμως είναι και συγκινητικός. Τρελαίνομαι που πάντα θέλει να ακουμπάει πάνω μου όταν καθόμαστε παρέα για να νιώθει ασφάλεια. Με συγκινεί η χαρά που μου κάνει πάντα όταν γυρνάω από την δουλειά, που θέλει να γονατίζω για να έρθει στα δύο πόδια να με πάρει αγκαλιά και να τον χαϊδέψω.

_DSC3875 _DSC3881_DSC3789-001 _DSC3793

Δεν νομίζω πως ένα ζώο μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη συντροφιά, αλλά μπορεί να την συμπληρώσει. Στο δρόμο μας σταματάνε συχνά, ειδικά κορίτσια, για να τον χαϊδέψουν και να μας ρωτήσουν γι’ αυτόν. Ο σκύλος πάντα είναι θέμα για να ανοίξει κανείς συζήτηση.

Με τον Ozzy η ζωή μου έχει αλλάξει πολύ. Είναι γεμάτη γαβγίσματα, ουρές που κουνιούνται, παιχνίδι, βόλτες, αγάπη και αγκαλιές. Δεν νιώθω ποτέ μόνη και δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να έχεις τον κολλητό σου φίλο πάντα δίπλα σου.

_DSC3799_DSC3826_DSC3848 _DSC3846 _DSC3836_DSC3809