lianaskourlh_DSC0085

«Με βασανίζουν αμφιβολίες και φόβοι. Δεν είμαι ικανή. Δεν έχω φωνή. Δεν έπρεπε να αναλάβω αυτό τον ρόλο. Καταριέμαι τον εαυτό μου, τον βρίζω. Ακόμη και όταν οι άνθρωποι με περιβάλλουν με φανερή αγάπη, εγώ εξοργίζομαι και λέω: ‘Αυτοί οι άνθρωποι σε θαυμάζουν. Γιατί; Δεν το αξίζεις’. Μια όπερα είναι, κάτι το οποίο δεν θα μπορέσεις ποτέ να γνωρίσεις απόλυτα. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση και η μεγάλη αίσθηση του ανικανοποίητου. Επιπλέον, αυτή η επώδυνη πορεία προς την τελειότητα είναι ένας δρόμος στρωμένος με παρεξηγήσεις», είχε πει πριν πολλά χρόνια σε μια συνέντευξη της η μεγάλη ντίβα Μαρία Κάλλας. Μια προσωπικότητα που έγραψε την δική της ιστορία στο χώρο της όπερας αλλά και μια γυναίκα που πίσω από το πορσελάνινο πρόσωπ;o της έκρυβε έναν ωκεανό συναισθημάτων. Στα πλαίσια της προβολής της ελληνικότητας της Μαρίας Κάλλας αλλά και της διατήρησης της μνήμης της κορυφαίας Eλληνίδας σοπράνο, εντάσσεται η προσπάθεια της λειτουργίας και του εμπλουτισμού του Μουσείου «Μαρία Κάλλας» στην Αθήνα.

lianaskourlh_DSC0079 lianaskourlh_DSC0077

Αυτός ήταν και ο λόγος που συνομιλήσαμε με την πρόεδρο του «Ελληνικού Συλλόγου Μαρία Κάλλας», Λιάνα Σκουρλή. Συναντηθήκαμε στο σπίτι της, σε μια παλιά αστική πολυκατοικία της Αγίου Κωνσταντίνου, λίγο πιο κάτω από την Ομόνοια. Μόλις διαβείς την είσοδο του διαμερίσματος ένας ζωγραφικός κόσμος απλώνεται μπροστά σου, ενώ η διακόσμηση είναι διανθισμένη αρκετά από προσωπικά αντικείμενα της μεγάλης ντίβας. Η κυρία Σκουρλή είναι εικαστικός σύμβουλος. Για περίπου οκτώ χρόνια ήταν στο υπουργείο Εξωτερικών, αλλά ήταν κάτι που δεν της  άρεσε και το εγκατέλειψε. «Αντιλήφθηκα ότι αυτό που με τραβούσε ήταν η αγάπη μου για την τέχνη», αφηγείται λίγο αργότερα. Ίσως να την βοήθησε να δει την άλλη πλευρά της ζωής το γεγονός ότι πλησίασε τον θάνατο δύο φορές αλλά κατάφερε να βγει δυνατή από αυτές τις μάχες. Τώρα η μεγάλη της μάχη δίνεται προκειμένου να λειτουργήσει το Μουσείο που θα είναι αφιερωμένο στην Μαρία Κάλλας στην οδό Μητροπόλεως.

«Είμαι πολύ ευχαριστημένη πλέον με αυτό που κάνω, πουλάω έργα, κάνω εκθέσεις, συμμετέχω ενεργά σε εθελοντικές ενέργειες και τα τελευταία χρόνια έχω αφιερωθεί στην προβολή της προσωπικότητας της Μαρίας Κάλλας. Είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει πράξη αυτό το Μουσείο ώστε να βοηθήσουμε την πόλη μας, την Αθήνα. Μέσα στην κρίση να μπορέσουμε να ανατρέψουμε αυτή την μαυρίλα, την μιζέρια και να καταφέρουμε να ξαναδημιουργήσουμε. Είναι σημαντικό εμείς οι πολίτες να βοηθήσουμε πάνω σε αυτό. Η Μαρία Κάλλας είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία της όπερας. Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος που αγαπά την κλασική μουσική την έχει ακούσει. Θέλει να διαβάσει για την ζωή της, την πορεία της και ειδικά για εμάς τους Έλληνες, είναι ένα σημαντικό κομμάτι του πολιτισμού μας», λέει.

«Για πρώτη φορά στην ζωή μου άκουσα όπερα από την Κάλλας όταν ήμουν μικρό κοριτσάκι. Δεν ήξερα τίποτα πάνω στο συγκεκριμένο είδος μουσικής αλλά εντυπωσιάστηκα. Από κοντά την άκουσα το 1973 στην Ουάσιγκτον, στο Κέννεντυ σέντερ, και ήμουν στο Παρίσι όταν απεβίωσε. Όλες αυτές οι συμπτώσεις με έκαναν να θέλω να γνωρίσω περισσότερο την Μαρία Κάλλας και την ζωή της. Η συνέχεια, λοιπόν, αυτών των συμπτώσεων είναι και η αιτία που είμαι πρόεδρος του «Συλλόγου Μαρία Κάλλας». Είχα αγοράσει προσωπικά αντικείμενα της Κάλλας από πλειστηριασμό που είχε γίνει στο Μιλάνο το 2007, τα οποία δάνεισα στο Μουσείο που ανήκει στην Τεχνόπολις. Άμεσος στόχος μας είναι να λειτουργήσει το Μουσείο στο διάστημα του επόμενου χρόνου προκειμένου να καταφέρουμε να προβάλλουμε την ελληνικότητα της. Φυσικά, τα εμπόδια για την επίτευξη του στόχου μας είναι αρκετά, αν και ο Δήμος βοηθάει όσο μπορεί, πάντως το πιο σημαντικό είναι δεν υπάρχουν λεφτά από  το ΕΣΠΑ», καταλήγει.

lianaskourlh_mouseio_DSC0006lianaskourlh_DSC0032lianaskourlh_DSC0029lianaskourlh_DSC0025

Ενώ το βλέμμα μου στρέφεται συνεχώς στα μικρά αντικείμενα που κατακλύζουν το σπίτι, όπως ο μικρός κουμπαράς που γράφει Μαρία Κάλλας, την ρωτώ να μου πει τι γνωρίζουν οι Έλληνες για την Μαρία Κάλλας.

«Το όνομα της το ξέρουν όλοι, αλλά το ζήτημα είναι ότι δεν γνωρίζουν τι έχει κάνει. Επίσης, δεν μπορώ να ξέρω αν έχουν την εκπαίδευση και την επιθυμία να θέλουν να την ακούσουν. Μέσα από αυτό το Μουσείο αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε, να διαδώσουμε την όπερα και το μύθο της Κάλλας. Να προβάλλουμε την προσωπικότητα, τις απίστευτες ερμηνείες της και την τεράστια καλλιτεχνική συνεισφορά της στην ανάδειξη του λυρικού θεάτρου. Είναι χρήσιμο για όλους μας τα παιδιά, οι μαθητές και οι νέοι να έρθουν κοντά σε αυτό το μουσικό είδος. Μιλάμε για μια πολιτιστική αλλά και τουριστική προβολή της Ελλάδος. Το μόνο που χρειάζεται είναι βοήθεια από το κράτος και πάθος από τους Έλληνες. Σήμερα οι αξίες που πιστεύαμε έχουν ισοπεδωθεί. Ζούμε μέσα σε ένα υπαρξιακό πρόβλημα. Εκείνο που θα ήθελα μέσα από την Κάλλας και το Μουσείο είναι να αναβιώσουμε τις αιώνιες αξίες του πολιτισμού μας, την αλληλεγγύη, την οικογένεια, την φιλία και την εξέλιξή μας».

Διακρίνω στο πρόσωπό της μια νοσταλγία και αναρωτιέμαι τι σκέψεις έρχονται στο μυαλό της όταν ακούει για την Μαρία Κάλλας. «Μια εξαιρετική φωνή, ένας άνθρωπος που θυσίασε τα πάντα για την τέχνη της αλλά και μια γυναίκα που είχε μια δυστυχισμένη προσωπική ζωή. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να με κάνει να την πονώ και να την αγαπώ. Νομίζω όλες οι γυναίκες που έχουν μια πείρα μπορούν να την καταλάβουν. Η ζωή δεν είναι λουλουδένια, ούτε οι σχέσεις, όλοι έχουμε τις αποτυχίες μας».

lianaskourlh_DSC0013 lianaskourlh_DSC0010lianaskourlh_DSC0051

Πολλοί είπαν ότι ο μεγάλος της έρωτας, ο Ωνάσης, ήταν και η αιτία να χάσει μεγάλο μέρος από την δύναμη της φωνής της. «Όχι, αυτό δεν ισχύει, ταλαιπωρούνταν και από μία εκφυλιστική νόσο που φθείρει τους μυς και τους ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του λάρυγγα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί πολλές φορές να τραγουδήσει. Επίσης, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα εκμεταλλεύτηκε τόσο την φωνή της που την κατέστρεψε, τραγούδησε πολλούς ρόλους, αναβίωσε την όπερα του 19ου αιώνα, έκανε απίστευτους πειραματισμούς, δούλεψε πολύ σκληρά και ξεπέρασε τα όριά της. Αυτός ήταν ο μεγαλύτερος παράγοντας και όχι η αγάπη της για τον άνθρωπο που λάτρεψε τόσο πολύ. Σίγουρα, για να μιλάμε ξεκάθαρα, η Κάλλας απέδειξε ότι εκτός από φωνητικό ταλέντο ήταν και μια γυναίκα ευαίσθητη, που αγάπησε, πόνεσε, ήταν θεά αλλά και θνητή, αυτό δεν ισχύει όταν αγαπήσεις;».

Η τελευταία επιθυμία της μεγάλης σοπράνο ήταν να σκορπιστεί η τέφρα της στο Αιγαίο. «Αυτό δείχνει την αγάπη της για την γενέτειρα της, η ίδια έλεγε ότι έχει ταξιδέψει παντού αλλά η καρδιά της παραμένει ελληνική».

Λίγο πριν την αποχαιρετίσω την ρωτώ αν υπάρχει  κάτι που δεν γνωρίζουμε για την Κάλλας.

«Ναι, ότι υπήρξε μητέρα για λίγες μέρες. Έχω κάνει μεγάλη έρευνα και υπάρχουν αποδείξεις ότι κάποιους μήνες που είχε εξαφανιστεί ήταν στο Μιλάνο, το 1960 όπου γέννησε ένα βρέφος. Δυστυχώς το παιδί πέθανε μετά από λίγες μέρες. Ήταν κάτι που την τσάκισε πραγματικά. Δεν έχει βρεθεί ο τάφος του παιδιού, αν και πολλοί λένε ότι θάφτηκε υπό άκρα μυστικότητα στο νεκροταφείο Μπρέσο του Μιλάνου. Αν ζούσε αυτό το παιδί, καρπός του έρωτα με τον Ωνάση, ίσως να άλλαζε την ιστορία και των δύο».

lianaskourlh_DSC0069lianaskourlh_DSC0096 lianaskourlh_DSC9998lianaskourlh_DSC0016 lianaskourlh_DSC0021

Τέλος, λίγο πριν την αποχαιρετίσω, της ζητώ να μου πει τι νοσταλγεί και ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος της και με μια δόση περηφάνιας μου απαντά «θυμάμαι την υπέροχη Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων, την συνολική προσπάθεια εκείνης της εποχής, την αγάπη για την ανάδειξη της Ελλάδας, την Αθήνα ως ένα πρότυπο πόλης. Δεν θα ήθελα λοιπόν να γίνει η Αθήνα έρμαιο των μεταναστών, μένω στην Αγίου Κωνσταντίνου και είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου, αλλά παρόλο που υπήρξαν δύσκολες στιγμές έχει βελτιωθεί αρκετά η κατάσταση».

Το Μουσείο Μαρία Κάλλας, θα ολοκληρωθεί το 2016 και θα στεγαστεί στο τετραώροφο νεοκλασικό κτίριο 1.070τ.μ., επί της οδού Μητροπόλεως 44, ιδιοκτησίας του Δήμου Αθηναίων.

www.mariacallasgreeksociety.com

https://www.facebook.com/MariaCallasGreekSociety?ref=hl