Πήγαμε στη φάρμα γαϊδάρων στον Αυλώνα και δοκιμάσαμε το πολύτιμο γάλα τους.

 

 

Παρόλο που φτάσαμε στη φάρμα του Γιάννη στον Αυλώνα με μια ώρα καθυστέρηση γιατί χαθήκαμε στις στροφές, εκείνος και τα γαϊδούρια του μας περίμεναν υπομονετικά. Ο Γιάννης είναι εκτροφέας γαϊδουριών και φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σχέση με τα ζώα του, γιατί σε όλα αναφέρεται λες και είναι άνθρωποι. Πρώτη φορά έβλεπα τόσα πολλά γαϊδούρια μαζεμένα. «Από δω η Ελισάβετ», μας σύστησε ο Γιάννης και εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι τα πέδιλά που φόραγα ήταν τελείως ακατάλληλα για να κυκλοφορήσω στο κτήμα. Έτσι ο Γιάννης μου έδωσε δικά του παπούτσια που πρέπει να ήταν πέντε νούμερα μεγαλύτερα, τα φόρεσα, τα έσφιξα καλά και ξεκινήσαμε την περιήγηση και την κουβέντα.

Δεν ήταν μόνο η Ελισάβετ με όνομα. Ο Γιάννης και ο πατέρας του ο κύριος Δημήτρης, έχουν ονομάσει όλα τα γαϊδούρια, ένα-ένα. Κάποια ονόματα είναι τυχαία και άλλα είναι «προς τιμήν μελών της οικογένειας ή φίλων». «Έλα να σου συστήσω τη γυναίκα μου, τη Σούλα» λέει ο κύριος Δημήτρης και χαμογελάει πλατιά «και από εδώ η Ρένα, η αδελφή της». Ο Γιάννης και ο πατέρας του ξεκίνησαν την προσπάθεια για να παράγουν γάλα γαϊδούρας πέρσι τον Νοέμβριο. Τώρα έχουν συνολικά δεκαέξι θηλυκά και δύο αρσενικά γαϊδούρια. Τα δύο γεννήθηκαν πριν από δύο μήνες και ακόμη θηλάζουν. «Είναι πολύ κοινωνικά ζώα, αρκεί να μην τα φοβάσαι. Δένεσαι μαζί τους μετά από κάποιο διάστημα και το καθένα έχει την προσωπικότητά του», λέει ο Γιάννης. «Η Ελισάβετ είναι πολύ έξυπνη και μπορεί και ανοίγει την πόρτα μόνη της. Ο Ανδρέας, ο αρσενικός, είναι πολύ τυχερός γιατί τις έχει όλες δικές του Είναι και πολύ καρπερός, έχει 70% επιτυχία. Η Μαρία που ήταν η πρώτη που ζευγάρωσε μαζί του είναι πολύ ζηλιάρα και στην αρχή δεν άφηνε καμία να τον πλησιάσει. Η Σούλα και η Ρένα είναι φίλες και πάνε παντού μαζί». Μόνο μία γαϊδούρα δεν είχε όνομα γιατί ήταν καινούρια στην παρέα και έγινα εγώ η νονά της. Την είπα Μαρίνα. «Μαρίνα θα την λέμε, της ταιριάζει», ανακοινώνει ο κύριος Δημήτρης.

_MG_7482 _MG_7506 _MG_7510 _MG_7526 _MG_7596 _MG_7634 _MG_7639 _MG_7644 _MG_7696

Ο Γιάννης σπούδασε τεχνολόγος τροφίμων στην Κεφαλλονιά. Είχε κάνει μία εργασία για πρωτοπόρες ιδέες στην αγροτική παραγωγή και σαν θέμα είχε το γάλα γαϊδούρας. Μελέτησε πολύ, πήγε σε διάφορες φάρμες για να πάρει ιδέες και τελικά αποφάσισε να φτιάξει την δική του στην Αυλώνα. «Πάντα μου άρεσαν τα ζώα και η φύση, έρχομαι εδώ και νιώθω άλλος άνθρωπος. Βέβαια, είναι δύσκολο και θέλει πολύ προσπάθεια αλλά το έχω αγαπήσει», λέει ο Γιάννης ενώ χαϊδεύει την Ρένα στο κεφάλι. Το γάλα γαϊδούρας είναι δύσκολο στην παραγωγή και θέλει υπομονή για να γίνει σωστά και να αποφέρει κέρδος. Οι ευεργετικές του ιδιότητες είναι αμέτρητες και έχει αρχίσει να γίνεται πολύ δημοφιλές. Είναι φυσικό δυναμωτικό. Έχει τόσα πολλά θρεπτικά συστατικά που δεν κάνει να το πίνεις σε μεγάλες ποσότητες. «Με έχει πάρει ένας γνωστός μου και μου παρήγγειλε γάλα για τον γιο του, που είναι ποδοσφαιριστής». Το γάλα είναι ισοδύναμο σε PH με το μητρικό γάλα, χαμηλό σε λιπαρά, έχει περισσότερες πρωτεΐνες από το αγελαδινό και είναι πιο εύπεπτο από τα άλλα γάλατα. Βοηθάει στην οστεοπόρωση και έχει μεγάλο ποσοστό βιταμινών και άλλων μετάλλων. Αποτοξινώνει τον οργανισμό και κάνει πολύ καλό στο δέρμα. Ο κύριος Δημήτρης που τις αρμέγει συχνά έχει δει διαφορά στα χέρια του. «Κοίτα», μου λέει «σαν βελούδο έχει γίνει το δέρμα μου, ξέρεις πόσο σκασμένα ήταν. Κάτι ήξερε η Κλεοπάτρα που πλενόταν με αυτό». Το γάλα γαϊδούρας είναι ακριβό γιατί παράγεται σε πολύ μικρές ποσότητες και έχει πολλά έξοδα μέχρι να ξεκινήσει η παραγωγή. Η γραφειοκρατία είναι ένα πρόβλημα που καθυστερεί ακόμη περισσότερο την διαδικασία. «Δεκατέσσερις μήνες μας πήρε για να αρχίσουμε να παράγουμε γάλα. Κάθε γαϊδούρα μπορεί να κατεβάσει μόνο ένα λίτρο την ημέρα. Τρώει πρώτα το μικρό και μετά αρμέγω για μένα. Το πουλάω εξήντα ευρώ το λίτρο αλλά υπάρχουν και άλλοι που το πουλάνε εκατό», λέει ο Γιάννης.

«Είναι δύσκολο να συντηρήσεις μία τέτοια φάρμα», ρωτάω τον Γιάννη. «Τα γαϊδούρια θέλουν περιποίηση. Θέλουν χτένισμα, οι οπλές τους θέλουν καθάρισμα για να μην μαζεύουν μικρόβια. Θέλουν το φαγητό στην ώρα τους. Το προσέχω πολύ το φαγητό τους για να είναι καλής ποιότητας το γάλα. Πρέπει να τα παρατηρείς. Αν δεις για παράδειγμα ένα γαϊδούρι να μασουλάει μόνο από τη μία, σημαίνει ότι έχει πρόβλημα και πρέπει να το πας στο γιατρό», εξηγεί. «Είχα χάσει ένα μικρό μία φορά, γιατί όταν γεννήθηκε ο κτηνίατρος δεν μου είπε ότι θέλει μπεταντίν ο αφαλός του. Θέλουν πολύ προσοχή γενικά, είναι δύσκολο αλλά τα αγαπάω», λέει ο Γιάννης.

Ο χώρος της φάρμας είναι πολύ μεγάλος, γύρω στα 6.500 τ. μ. και τα γαϊδούρια κινούνται ελεύθερα στις καλύτερες συνθήκες που μπορεί να έχει γάιδαρος. Ο Γιάννης έχει διαμορφώσει το χώρο ιδανικά. Έχει ειδικό χώρο για τα μικρά με τις μαμάδες τους. Ξεχωριστό χώρο για την αναπαραγωγή. Μαζεύει και κοπριά την οποία σκέφτεται να πουλήσει γιατί η γαϊδουρινή κοπριά είναι πολύ καλής ποιότητας. «Θέλω στο μέλλον να φτιάξω το κτήμα για να μπορούν να το επισκέπτονται όσοι θέλουν. Θα ήθελα να φτιάξω ένα παρκάκι και να έρχονται ομάδες με παιδιά. Να ξεφεύγουν από την πόλη και να έρχονται πιο κοντά στη φύση και στα ζώα», λέει.

_MG_7710 _MG_7722 _MG_7736 _MG_7741 _MG_7764 _MG_7771 _MG_7804

Μετά την ξενάγηση στο κτήμα και με τα γαϊδούρια να μας ακολουθούν, ήρθε η ώρα του φαγητού. Ο κύριος Γιάννης έβαλε σε τεράστιους κουβάδες βρώμη και έπεσε το «σύρμα». Μαζεύτηκαν όλα και άρχισαν να τρώνε. Η Μαρίνα ήρθε τελευταία, μάλλον γιατί είναι η καινούρια της παρέας και είναι ντροπαλή. Το τσιμπούσι ξεκίνησε, με ήχο ένα συνεχόμενο χραμ χραμ. «Σαν μουσική δεν ακούγεται;», λέει ο Γιάννης. «Έχουνε και κόντρες μεταξύ τους όταν τρώνε. Κάνουν τσαμπουκάδες, κλωτσάνε καμιά φορά, ειδικά τα πιο μεγαλόσωμα. Διεκδικούν το φαγητό τους», λέει ο κύριος Δημήτρης.

Αφού έφαγαν τα γαϊδούρια, ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε κι εμείς το περιβόητο γάλα γαϊδούρας. Ο Γιάννης έβαλε τα γάντια του, αποστείρωσε την περιοχή της θηλής και άρχισε το άρμεγμα. Φαινόταν πολύ εύκολο. Γέμισε μισό ποτήρι και το πήγε μέσα στο εργαστήρι του για να το φιλτράρει. Μου έδωσε το ποτήρι και το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να το μυρίσω. Ξαφνιάστηκα, περίμενα να μυρίζει περίεργα αλλά ήταν τελείως άοσμο. Το δοκίμασα δειλά, η γεύση του ήταν πολύ ήπια, ήταν πιο ελαφρύ από το γάλα αγελάδας και είχε μία διακριτική γλυκιά γεύση. Μου άρεσε.

«Στόχος μου είναι να σταματήσω τη δεύτερη δουλειά μου και να έρχομαι εδώ στα γαϊδούρια μου, να τα φροντίζω και να ηρεμώ», λέει ο Γιάννης.

Αφήσαμε τον κύριο Δημήτρη και το Γιάννη και τα γαϊδούρια τους στην ηρεμία και ξαναπήραμε τις στροφές για να γυρίσουμε στη φασαρία.

www.galaonou.gr

Εμπόριο Ιπποείδων και Παραγωγών Προϊόντων, Γιάννης Στρατής, stratis@galaonou.gr

_MG_7855 _MG_7861 _MG_7900 _MG_7911 _MG_7914 _MG_7929 _MG_7933