Ένα ιγκουάνα που τρελαίνεται για σύκα και γαλακτοκομικά.

 

«Είχα πάει σε ένα pet shop να αφήσω κάτι πράγματα που ανήκαν στο πρώτο μου ιγκουάνα. Το πρώτο μου ιγκουάνα ήταν στην ουσία ένα ιδιαίτερο δώρο που δέχτηκα πριν από περίπου δέκα χρόνια. Όταν πήγα λοιπόν στο pet shop, εκεί ανάμεσα στα τόσα κλουβιά, ήταν και ένα μικρό κλουβί με στοιβαγμένα τουλάχιστον δεκαπέντε ιγκουάνα, το ένα πάνω στο άλλο, με τα κόκαλά τους να διαγράφονται από την κακοπέραση και την πείνα. Για κάποιο λόγο το μάτι μου έπεσε σε ένα από αυτά που του έλειπε ένα δάχτυλο και άρχισα να σκέφτομαι ποιά μπορεί να είναι η ιστορία του και ποιά η κατάληξή του. Συνήθως οι άνθρωποι δεν θέλουν ένα κατοικίδιο “ακρωτηριασμένο” ή μη χαριτωμένο. Αυθόρμητα τελείως, φώναξα τον υπάλληλο, του το έδειξα και του είπα ότι θέλω να το πάρω.

Το ιγκουάνα μου το λένε Φίγκο, το έχω οχτώ χρόνια, είναι αρσενικός και το όνομά του προέκυψε από την αγάπη του για τα σύκα -fig στα αγγλικά και ficum στα λατινικά. Θυμάμαι την πρώτη φορά που του έδωσα σύκο. Βούτηξε κυριολεκτικά με τα μούτρα. Κάποτε χωρούσε στην παλάμη μου. Έχω ακόμη ενοχές που πήρα μέρος σε αυτό το φαύλο κύκλο που συντηρεί τέτοιες πρακτικές, αλλά είπαμε, τότε είχα άλλα μυαλά. Πλέον έχω αποφασίσει ότι αφού τον έχω, θέλω να ζει όσο γίνεται σαν βασιλιάς.

_DSC6077_DSC6043 _DSC6042_DSC5964

Ο Φίγκο απέχει πολύ από τα συνηθισμένα κατοικίδια. Για παράδειγμα, δεν θα έρθει να σου τριφτεί -εκτός αν αλλάζει δέρμα και θέλει να ξυστεί. Είναι ένα μικρό παράσιτο, έρχεται μόνο για ξύσιμο ή για να σου κλέψει θερμότητα. Δεν δείχνει συναισθήματα για το απαίδευτο μάτι. Πρέπει να έχεις μελετήσει και να ξέρεις τα σημάδια, ένα κούνημα του κεφαλιού και τη στάση του σώματος. Αν όμως του δοθείς, είναι το πιο αξιολάτρευτο πλάσμα. Την αγάπη του την εισπράττω από το πόσο δεκτικός είναι απέναντί μου. Με αφήνει να τον χαϊδεύω και το απολαμβάνει, αποκοιμιέται, τριγυρνάει στο σπίτι και πάω να περάσω από πάνω του χωρίς να αντιδρά επιθετικά ή αμυντικά. Εκεί καταλαβαίνεις ότι σε έχει αποδεχτεί, είσαι κομμάτι της καθημερινότητας του. Δεν απολαμβάνει τίποτα περισσότερο από ένα ζεστό μπάνιο. Κάθεται με τις ώρες. Είναι πολύ σταθερός χαρακτήρας. Πολλές φορές θέλει την ησυχία του, να του αφήσεις το φαγητό και να φύγεις. Είναι καλή σαύρα, εκτός από τις αναπαραγωγικές του περιόδους που γίνεται τραμπούκος και δεν πλησιάζεται. Τότε του κάνω τη χάρη να νιώθει alpha male στη ζούγκλα του.

Δεν είναι αδηφάγο όπως άλλα κατοικίδια. Τρώει μονάχα όσο χρειάζεται. Είναι αυστηρά χορτοφάγος αλλά ξετρελαίνεται μόλις του μυρίσουν γαλακτοκομικά, που είναι απαγορευτικά για την υγεία του. Μια φορά πήγε να επιτεθεί στην καρμπονάρα μου. Αν τον αφήσεις ώρα έξω, γίνεται πολύ άτακτος, σκαρφαλώνει παντού και κάνει ζημιές. Μέχρι πρόσφατα τον πήγαινα και βόλτες στο Φιλοπάππου. Τώρα, για να είμαι ειλικρινής, έχει μεγαλώσει τόσο πολύ που δεν είμαι σίγουρη πως θα μπορούσα να τον διαχειριστώ εκτός σπιτιού.

_DSC5997

Αυτή η μεγάλη διάφανη κηλίδα που έχει ανάμεσα από τα μάτια του είναι αυτό που λέμε το τρίτο μάτι. Παλιά χρησιμοποιούνταν σαν κανονικό μάτι -δεν μπορούμε να το ξέρουμε με σιγουριά, έτσι λέγεται- πλέον αυτό που κάνει είναι να αντιλαμβάνεται τις διαφορές στην εναλλαγή του φωτός και να έχει μια αίσθηση του τι γίνεται στον περιβάλλοντα χώρο πάνω από το κεφάλι του.

Το πιο κακό πράγμα που έχει κάνει -άθελά του βέβαια- είναι μια φορά που το έσκασε από το σπίτι και πήγε στο δίπλα σπίτι πάνω σε ένα παλιό θερμοσίφωνα και κατέληξα να κάνω ακροβατικά με κολοκυθάκια στο χέρι για να τον δελεάσω να κάτσει να τον μαζέψω. Κρεμόμουν για ώρα έξω από ένα παράθυρο. Φοβάται τους σκύλους. Δεν ξέρω γιατί αλλά μια φορά πετύχαμε ένα σκυλάκι σε μια βόλτα κάπου στην Καρδίτσα και τρόμαξε τόσο που σκαρφάλωσε πάνω στο κεφάλι μου.

Όταν είμαστε σε βόλτα γίνεται το κέντρο της προσοχής. Είναι conversation starter -σε κουραστικό βαθμό θα έλεγα. Είναι καλό όμως να μαθαίνει ο κόσμος ότι δεν είναι εύκολα ζώα και ότι πολλά έχουν βρεθεί παρατημένα γιατί ο κόσμος δεν γνωρίζει πώς να τα φροντίσει ή απλά τα βαριέται –κάτι που γίνεται και με άλλα ζώα.

Πιστεύω ότι τα ζώα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ανθρώπινη συντροφιά -εξαρτάται και τι άνθρωπος είσαι. Εγώ δεν θα μπορούσα να με φανταστώ χωρίς κατοικίδιο ούτε χωρίς ανθρώπινη συντροφιά. Μάλλον συμπληρωματικά θα τα έλεγα αυτά τα δύο».

_DSC5967_DSC6056 _DSC6101_DSC6118_DSC6083_DSC6030_DSC6014 _DSC6076_DSC5954