Οι Α Victim Of Society περιοδεύουν όπου υπάρχει καλό φαγητό, ψημένο κοινό και ένα διαθέσιμο βανάκι να το κάνουν σπίτι τους!

 

Η συνάντηση μου με τον Παντελή, έγινε στο Syd, σε ένα μικρό, συνοικιακό δισκάδικο στο κέντρο της Αθήνας, εμποτισμένο με την αύρα των ’80s. Η Πρωτογένους, το στενάκι εκείνο στου Ψυρρή που σφύζει από ζωή, έχει καταληφθεί τώρα πια από τους λάτρεις του ήχου, της τέχνης της μουσικής και του αυθεντικού παιξίματός της. Μέσα σε μια χαώδη συλλογή βινυλίων της εγχώριας σκηνής και όχι μόνο, τον βρίσκω καθισμένο στο γραφείο του να με καλησπερίζει ένθερμα και έτοιμος για κουβέντα. «Πάρε μια θέση μου λέει» και έχοντας σκανάρει όλο το μαγαζί για το τι θησαύρισμα υπάρχει εκεί μέσα, όπως κάνω συνήθως όταν έρχομαι σε πρώτη επαφή με ένα μέρος, τελικώς σωριάζομαι στο σκαμπό κι αρχίζω να μιλάω. Εκείνος μοιράζεται μαζί μου τις σκέψεις των παιδιών, του Φώτη και του Βαγγέλη που απαρτίζουν μαζί με τον Παντελή τους A Victim Of Society.

Τον ρωτώ, για την πρόσφατη περιοδεία τους και για τις εμπειρίες που αποκόμισαν από αυτή. Μου περιγράφει εμφανώς ενθουσιασμένος πώς ξεκίνησαν οδικώς με ένα άσπρο βανάκι, από την Ελλάδα, βρισκόμενοι αρχικά στο Κουμάνοβο, έπειτα κατευθύνθηκαν στο Κόσοβο για να καταλήξουν, επιστρέφοντας, σε τρεις εγχώριες εμφανίσεις σε Σέρρες και Θεσσαλονίκη και στο Rotten Race της Αθήνας.

 

 

«Μας αρέσουν πολύ οι περιοδείες», μού λέει. «Το να ξεφεύγουμε και να παίζουμε όσο περισσότερο μπορούμε είναι κοινή μας επιθυμία και μας ωθεί στο να οργανώνουμε ακόμη και σύντομα tour». Ωστόσο, η προεργασία φαντάζει πολύ δύσκολη και χρονοβόρα. Συλλογίζομαι αν η στήριξη στο εξωτερικό είναι εντονότερη, και μου απαντά, επιβεβαιώνοντας τη σκέψη μου, πως ναι, στήριξη υπάρχει και είναι μεγάλη. «Στην πρώτη μας στάση στο Κουμάνοβο, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με κάτι πολύ ιδιαίτερο. Είναι ένας άνθρωπος εκεί, ο Oliver, και μαζί με κάποιους άλλους γουστάρουν φοβερά την ελληνική μουσική σκηνή. Με το που κλείστηκε το live έλαβα προσωπικό μήνυμα, πως θέλουν να αγοράσουν δύο δίσκους. Στο Agora Café, όπου και παίξαμε, την ώρα που περιμέναμε ακούστηκαν από τα ηχεία γνώριμα σε εμάς κομμάτια: Cyanna Mercury, έπειτα One Thousand Mods. Όταν εγώ έστηνα τα τύμπανα, θυμάμαι χαρακτηριστικά να παίζει απανωτά Planet Of Zeus. Άτομα που ήρθαν για το live φορούσαν μπλούζες Chickn και Cyanna. Επίσης, ήξεραν τα κομμάτια μας. Aυτοί οι άνθρωποι μας γουστάρουν πολύ και φαίνεται».

Η ατμόσφαιρα μιας περιοδείας δεν περιλαμβάνει μόνο τις live εμφανίσεις. «Ταξιδεύεις και δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα για εμάς από αυτό», μου λέει. «Το βαν γίνεται το δεύτερο σπίτι μας για εκείνες τις μέρες, περνούμε πολλές ώρες εκεί μέσα, γνωρίζουμε νέους ανθρώπους και δοκιμάζουμε διαφορετικές κουζίνες. Τώρα που το λες, το φαγητό σε αυτό το tour ήταν πολύ καλό». Δεν γνωρίζω αν με το χαρακτηρισμό «καλό φαγητό» εννοεί το γιαούρτι, που ξεχώρισα σε μια απ’ τις φωτογραφίες τους, αλλά επιμένει πως έφαγαν πολύ ενδιαφέροντα πιάτα.

 

 

Επίμονη εγώ, θέλω να μάθω πού συνάντησαν το πιο ψημένο κοινό. «Στις Σέρρες», μου απαντά, «το πιστεύεις;». «Εκτός του ότι δώσαμε 11 βινύλια μέσα σε ένα βράδυ, τα παιδιά εκεί πάνω περιμένουν πώς και πώς πότε θα γίνει το επόμενο live, γιατί είναι κάτι που δε συμβαίνει συχνά. Είναι πάρα πολύ ζεστοί και μακάρι να ξαναπάμε. Η λογική μας, μάς έλεγε πως σε μια μεγάλη πόλη όπως στη Θεσσαλονίκη π.χ. που παίξαμε, θα είχαμε παραπάνω κόσμο, κι όμως οι Σέρρες μας εξέπληξαν θετικά. Το venue γέμισε, το κοινό γούσταρε φουλ και το ξεχωρίσαμε αυτό». Επισημαίνει πως περιπτώσεις όπως αυτή των Σερρών γίνονται τελικά αφορμές και λόγοι για να παίζεις ασταμάτητα και να κάνεις περιοδείες. «Όταν βλέπεις πως οι αντιδράσεις του κόσμου είναι ακόμα πιο έντονες από τις αναμενόμενες, σε υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες και ζητούν κι άλλο, εκεί συνειδητοποιείς πως πρέπει να το κάνεις να δουλέψει με οποιοδήποτε μέσο έχεις στη διάθεσή σου. Το κλίμα αυτό είναι που θέλουμε να έχουμε όταν είμαστε στο stage. Αν μπορούσαμε να κάναμε tour και να βγαίνουμε οικονομικά μόνο μέσα από αυτό, άνετα θα το κάναμε». Δίνουν μεγάλη έμφαση στην ενέργεια του κοινού και τροφοδοτούνται από αυτή. «Είναι περίεργο να παίζεις, να το πιστεύεις και να ιδρώνεις και ο άλλος να στέκεται σαν παθητικός, ανέκφραστος θεατής, ειδικά στο συγκεκριμένο είδος μουσικής», μου αναλύει. Αναρωτιέμαι ποιος φέρει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης σε περίπτωση που συμβεί αυτό. Το συγκρότημα που καταλαμβάνει τη σκηνή, ή ο κόσμος που σπεύδει να τους δει; «Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση», μου εξηγεί. «Ο κόσμος πλέον προτιμά άλλες μορφές διασκέδασης, που θα τον κάνουν να εκφραστεί και να χορέψει, τα μέσα ενημέρωσης κατακλύζονται από trap και rnb. Ωραία κι αυτή η φάση, αλλά εάν δεχθούμε πως η κυρίαρχη τάση στη σύγχρονη μουσική κουλτούρα είναι αυτή, τότε τα live του χώρου μας επηρεάζονται όσον αφορά την προσέλκυση του κοινού». Οι A Victim Of Society, όμως όχι μόνο δεν πτοούνται από μια τέτοια έκφανση της κατάστασης, αλλά τρελαίνονται να έχουν αυτούς τους πρωτεργάτες στο λίκνισμα, στο χαμό και στην τρέλα, που στέκονται ακριβώς κάτω από τη σκηνή στις εμφανίσεις τους. «Είναι η ουσία του live, ο λόγος για να παίξουμε και για να τα δώσουμε όλα». Το ίδιο το κοινό σου σε ωθεί στην ανάδειξή σου, και γι’ αυτό πρέπει να το αγαπάς και να του προσφέρεις, σκέφτομαι και ο τρόπος σκέψης των παιδιών μου το επιβεβαιώνει.

 

 

Πρόσφατα μάλιστα πραγματοποίησαν τα γυρίσματα, ενός νέου video clip, για το τραγούδι τους Amnesia, ένα από τα κομμάτια του άλμπουμ τους, «Freaktown». «Μου άρεσε πολύ το έντονο μακιγιάζ και τα κράνη που βλέπω να φοράτε στο βίντεο, μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον αυτό που είδα», σχολιάζω. «Και δεν έχεις δει τίποτα ακόμη» μου τονίζει χαμογελαστός. Τον ρωτώ να μου πει λίγα πράγματα γι’ αυτό. «Επιλέξαμε αυτό το κομμάτι όχι μόνο από άποψη ελληνόφωνου στίχου, αλλά κι επειδή θέλαμε κάτι καινοτόμο και διαφορετικό να βγει προς τα έξω. Το concept, είναι πολύ ιδιαίτερο, εμπερικλείοντας πολλά στοιχεία sci-fi, γεγονός που ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί λόγω έλλειψης του κατάλληλου budget, κι όμως, το καταφέραμε μέσα από μια άριστη συνεργασία με μια ομάδα ανθρώπων που δούλεψαν κι εργάστηκαν πολύ κοπιαστικά γι’ αυτό όπως κι εμείς. Το αποτέλεσμα που βλέπαμε στο μόνιτορ, ενώ τραβούσαμε, ήταν πραγματικά πολύ καλό. Είμαστε ενθουσιασμένοι με αυτό το πρότζεκτ και αρχές Δεκέμβρη αναμένουμε την κυκλοφορία του».

Παντελή, ποια είναι τα επερχόμενα σχέδιά σας; Θα ξανακάνατε κάποια περιοδεία άμεσα; «Οργάνωση και δουλειά, δηλώνει αποφασισμένα. «Να ξεκινήσουμε τη δημιουργία και τη σύνθεση νέου δίσκου και να διοργανώσουμε ένα καινούριο tour στα πλαίσια αυτού. Να αποκτήσουμε μια σταθερή επικοινωνία με ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν ακόμα παραπάνω με την ενότητα εξωτερικό και να παίζουμε όσο πιο πολύ μπορούμε. Έχουμε δυο live κανονισμένα τώρα, το ένα στην Πάτρα, στη Γιάφκα στις 16 του Νοέμβρη και το άλλο στο Gagarin στις 23 Δεκεμβρίου μαζί με τους Bazooka». Τέλεια, σκέφτομαι. Και κάπως έτσι αποχαιρετώ το ένα μέλος της συμμορίας των Victim Of Society και πληροφορώ όλους εσάς πως αυτό το τρίο που με την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους «Freaktown» εκτοξεύονται στην κορυφή όσον αφορά τις προτιμήσεις της εγχώριας ψυχεδελικής μουσικής σκηνής, ήρθε για να μείνει. Α, και για να περιοδεύει! Γιατί τους αρέσει πολύ!