Η Μαρκέλλα Κουμαριανού είναι 35 ετών. Αλλά εύκολα την κάνεις 25. Ή και 20. Μόλις τελείωσε την Σχολή Καλών Τεχνών και πριν λίγο καιρό παρουσίασε την πτυχιακή της: μεγάλου μεγέθους κολάζ που έχει φτιάξει με χαρτί. Όπως μας είπε, συχνά καταστρέφει ένα έργο και ξαναχρησιμοποιεί το χαρτί για να φτιάξει ένα καινούργιο. Τα έργα της αφορούσαν στην έννοια του χώρου και στον συνδυασμό του με ανθρώπινες φιγούρες. Επειδή μας άρεσαν πολύ, βρήκαμε την Μαρκέλλα και μας είπε δυο λόγια για την δουλειά και τα όνειρά της.

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Μπήκα στην σχολή στα 26. Πάντα ασχολιόμουν με την τέχνη απλά ήθελα τον χρόνο μου για να αποφασίσω να μπω στην σχολή. Ήθελα να βρω και το σωστό φροντιστήριο. Η πτυχιακή μου μού πήρε δύο χρόνια για να την ολοκληρώσω. Ήταν πολύ πιεστική. Έπρεπε να δώσω το 100%. Ήταν μια προσπάθεια χρόνων που απέδωσε τώρα. Συνειδητοποίησα πράγματα σχετικά με την τέχνη μου».

Markella Koumarianou 03 Markella Koumarianou 01

Η πτυχιακή της είχε πολλές γραμμές, ανθρώπινες φιγούρες και ασπρόμαυρο χαρτί. «Η έννοια του χώρου μου αρέσει και ψυχολογικά και σαν ύλη. Όλο μου το περιβάλλον με επηρεάζει στην τέχνη μου. Στην πτυχιακή μου χρησιμοποιώ σαν όριο την γραμμή. Χρησιμοποιώ την έννοια της φιγούρας μέσα στον χώρο. Συνδέω τον άνθρωπο με τον χώρο σε ψυχολογικό και σωματικό επίπεδο. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να ανακαλύψω τα όριά μου σε σχέση με τον χώρο αλλά και σε σχέση με άλλους ανθρώπους. Να ανακαλύψω τι μπορείς να επικοινωνήσεις στον κόσμο, γενετικά και ψυχολογικά. Πώς αλληλεπιδρά ο άνθρωπος με τον χώρο. Για να φτιάξω ένα κολάζ, ζωγραφίζω χαρτί ή χρησιμοποιώ κομμάτια από ήδη κατεστραμμένα έργα μου. Ή από παλιά μου έργα. Δεν πετάω ποτέ τίποτα. Κάποια κομμάτια έργων τα κρατάω και τα ξαναχρησιμοποιώ. Δηλαδή μπορεί κάτι που μου αρέσει να το πάρω και να το καταστρέψω και να το ξαναχρησιμοποιήσω. Δεν τελειώνει κάπου το έργο. Δεν έχει όριο».

Markella Koumarianou 05Markella Koumarianou 04

Η Μαρκέλλα είναι πολύ αισιόδοξη. Έχει ελπίδα για το μέλλον της Ελλάδας στην τέχνη και δεν θέλει να φύγει από την Ελλάδα. «Από αυτά που βλέπω γύρω μου, πιστεύω πως η Ελλάδα έχει μέλλον στην τέχνη. Βλέπω γύρω μου παιδιά που δημιουργούν, που έχουν όρεξη. Το θέμα είναι το μετά. Αλλά κάτι θα γίνει. Εγώ πάντως δεν θα ήθελα να φύγω μόνιμα στο εξωτερικό. Μου αρέσει η Ελλάδα. Και η Αθήνα μου αρέσει πολύ. Ζω στην Καισαριανή. Στην Αθήνα το αγαπημένο μου σημείο  είναι όλες οι γειτονιές γύρω από το Σύνταγμα και το Μοναστηράκι».

«Η τέχνη τώρα κάνει τα πάντα» λέει η Μαρκέλλα. «Ο Rothko και o Ράουζενμπεργκ είναι δύο από τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες. Μου αρέσει κάθε είδος τέχνης. Μου αρέσει η καλή τέχνη. Ο ρεαλισμός, το βίντεο, οι εγκαταστάσεις, οι performances. Μου αρέσει και το θέατρο πολύ. Έκανα πρακτική στο Εθνικό. Έκανα σκηνογραφία και μου άρεσε πολύ. Ήταν κάτι πολύ δημιουργικό για εμένα».

Όνειρο της Μαρκέλλας είναι να έχει γύρω της ανθρώπους που δημιουργούν και να κάνουν μαζί όμορφα πράγματα. Εύγε ρε κορίτσι!

_DSC0020 _DSC0016 _DSC0014 _DSC0011 _DSC0010 _DSC0009 _DSC0001_DSC0036

Κείμενο: Μαίρη Βαμβακά
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος, Αρχείο Μαρκέλλας