Την ώρα που ο Perfume Genius έπαιζε στην σκηνή, άκουσα ένα ρεφρέν γνώριμο αλλά δεν μπορούσα με τίποτα να θυμηθώ τι ήταν. Μέχρι που είπε τη φράση Body’s In Trouble.

Διασκεύαζε ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια των ’80s μιας πολύ αγαπημένης μου τραγουδοποιού που χάθηκε πριν προλάβει να ανθίσει. [Ζωντανή είναι η γυναίκα, απλά έμεινε στο περιθώριο].

 

H Mary Margaret O’Hara είναι απ’ τους μεγαλύτερους θρύλους της μουσικής του Καναδά κι ας έχει κυκλοφορήσει επίσημα μόνο ένα προσωπικό άλμπουμ το 1988, το κλασικό πια [κι αξεπέραστο] Miss America. Ένα άλμπουμ που επηρέασε μια ολόκληρη γενιά αξιόλογων καλλιτεχνών τα αμέσως επόμενα χρόνια: Kristin Hersh, Tanya Donelly, Cowboy Junkies, Guided By Voices, Liz Phair, διαβάζω κι ένα σωρό άλλα ονόματα στο wikipedia, αν και μερικούς τους θυμάμαι να ηχογραφούν ταυτόχρονα και μάλλον θα πρέπει απλά να δηλώνουν θαυμαστές της. Το Miss America είναι ένα από τα άλμπουμ που θα διάλεγα σαν προσωπική αδυναμία απ’ τη δεκαετία του ’80, το υποδέχτηκαν ενθουσιωδώς και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού, έβγαλε και δυο single που ακούστηκαν πολύ στο ραδιόφωνο της Αγγλίας [ειδικά το Body’s in Trouble, που υπήρξε κι απ’ τα αγαπημένα του μακαρίτη του Peel] και μετά, ξαφνικά, χάθηκαν τα ίχνη της. Η μόνη φορά που ξανακούστηκε κάπως το όνομά της ήταν όταν έκανε τα β φωνητικά στο November Spawned a Monster του Morrissey [σε εκείνο το βίντεο που ο Morrissey σαν την Αστέρω μιλάει στον αέρα χορεύοντας και κυλιέται στα βράχια].

Κατά καιρούς είχε συμμετάσχει σε μερικά άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών σαν guest: σε κάποιο των Walkabouts, στο κομμάτι Peanuts των Tindersticks το 2010 στο άλμπουμ τους Falling Down A Mountain, ενώ οι προσωπικές της κυκλοφορίες περιλαμβάνουν ένα ep με χριστουγεννιάτικα τραγούδια το 1994 και δυο soundtrack στα οποία έχει εξ ολοκλήρου την ευθύνη, το The Events Leading Up To My Death [το 1992] και το Apartment Hunting [το 2001].

Κατά τα άλλα, έχει συμμετάσχει με διασκευές σε διάφορες συλλογές και έχει περάσει απαρατήρητη. Το 1999, ο Mike Stripe που την εντόπισε σε μια συναυλία των REM στο Τορόντο την άρπαξε απ’ το πλήθος και την ανέβασε πάνω στη σκηνή αποκαλώντας τη «εθνικό θησαυρό», το ίδιο και ο Will Oldham στις May 15 του 2009, την ανέβασε στη σκηνή σε ένα live του στο Τορόντο και είπαν μαζί το «In Spite of Ourselves» του John Prine.

Θαυμαστές της ήταν οι Radiohead, οι This Mortal Coil [ο οποίοι έχουν διασκευάσει και τραγούδι της], ο Morrissey, η Rickie Lee Jones.

Αυτό είναι το πιο αγαπημένο μου από όσα τραγούδια έχει πει:

Δεν υπάρχει ούτε μια φωτογραφία της τής προκοπής on line.