Δυο λόγια με τον πρωτοπόρο μουσικό από το Μπρίξτον που έκανε το grime φουτουριστικό και μυστηριώδες.

 

 

Ο GAIKA είναι από τους πιο ξεχωριστούς νέους μουσικούς που έχουν ξεπηδήσει από την κλαμπ σκηνή του Λονδίνου τα τελευταία χρόνια. Με τη βοήθεια μηχανών ελέγχει τα όρια των συχνοτήτων για να παράγει ήχους που ενσωματώνουν μια μαύρη μυστηριώδη ουτοπία, με μια αισθητική που αποκαλεί «ghettofuturism». Η μουσική του -που κάποιος χαρακτήρισε πολύ πετυχημένα ότι «είναι σαν να πας σε rave πάρτι σε ένα εργοστάσιο μιας βιομηχανικής άγονης γης μετά την Αποκάλυψη, με Τζαμαϊκανό MC» είναι μια νέα έκδοση του grime, αλλά με περισσότερα φουτουριστικά στοιχεία, μελωδίες που μετατρέπονται σε μηχανικούς ήχους και dancehall, όπως θα ακουγόταν σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας.

Ο GAIKA γεννήθηκε στο Μπρίξτον του δυτικού Λονδίνουν και παρακολούθησε μαθήματα σε μια ακαδημία αρρένων 20 λεπτά πιο νότια. Στα 20 του πέρασε μερικές νύχτες κάνοντας freestyle σε κλαμπ του Λονδίνου με garage και grime, αλλά η μουσική δεν ήταν προτεραιότητά του, περισσότερο τον ενδιέφερε να φτιάχνει βίντεο με την καλλιτεχνική κολεκτίβα Murkage Cartel. Ξεκίνησε να σπουδάζει μηχανικός στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ αλλά το εγκατέλειψε το 2012 για να σπουδάζει εικαστικά στο πανεπιστήμιο του Σάλφορντ. Όταν επέστρεψε στο Λονδίνο βρήκε ένα διαφορετικό Μπρίξτον από αυτό που είχε αφήσει, ένα αναβαθμισμένο «καταφύγιο για λευκούς χίπστερ» όπως το ονομάζει. «Υπάρχει ένα μέρος που το λένε Champagne and Fromage απέναντι ακριβώς από το συγκρότημα με τις εργατικές κατοικίες Barrier Block. Το ονομάζουμε νέο Μπρίξτον –εγώ είμαι το παλιό Μπρίξτον» λέει.

Το Μπρίξτον και η κουλτούρα του έχουν παίξει και παίζει μεγάλο ρόλο στη μουσική του, από εκεί ξεκινούν όλοι οι ήχοι της σημερινής κλαμπ σκηνής. To πολύ καλό mixtape του με τίτλο «Machine» κυκλοφόρησε πριν από δύο χρόνια κι ακολούθησε το περσινό «Security» που ήταν ακόμα καλύτερο, ένα απίθανο μίγμα από dancehall, dub, grime, και hip-hop, από τα πιο φρέσκα πράγματα που βγήκαν από την Βρετανία την τελευταία πενταετία, και αρκετό για να στρέψει πάνω του το ενδιαφέρον των μέσων και των εταιριών. Υπέγραψε στην Warp και κυκλοφόρησε μια σειρά από EP πηγαίνοντας τον ήχο του ακόμα πιο μπροστά (3D, Spaghetto, The Spectacular Empire I & II). Η επίσκεψή του στο Plissken Festival είναι από τις πιο αναμενόμενες και με αυτή την αφορμή μας είπε δυο λόγια.

 

 

Πού έχεις μεγαλώσει; Τι επίδραση είχε στη μουσική σου το μέρος που μεγάλωσες;

Μεγάλωσα στο Λονδίνο, η πολιτιστική κληρονομιά μου είναι από την Καραϊβική, έτσι η μουσική μου έχει επηρεαστεί από αυτό.

Τι είναι η μουσική για σένα; Ποιες προσωπικές ανάγκες σου ικανοποιεί;

Η μοσυική είναι μουσική, με γαληνεύει και με βοηθάει να οργανώσω τα συναισθήματά μου.

Σκοπεύεις να εκσυγχρονίσεις τη μαύρη μουσική;

Όχι. Η μαύρη μουσική είναι παντοτινά μοντέρνα. Είμαστε από τη φύση νεωτεριστές, όταν όμως την ανέλαβαν οι λευκοί έγινε αρχειακή με κάποιον τρόπο. Υποθέτω ότι έχει να κάνει με την εξουσία.

Πώς θα χαρακτήριζες τον ήχο σου;

Είναι ο ήχος που έχω μέσα στο κεφάλι μου, είναι δύσκολο να τον περιγράψω με κάποιον τρόπο που να βγάζει νόημα, έτσι σου προτείνω να τον ακούσεις και να βγάλεις τα δικά σου συμπεράσματα.

Μπορείς να μου εξηγήσεις τι είναι το ghettofuturism;

Είναι το μέλλον όλων μας, του 99%. Ας ελπίσουμε ότι θα είναι ένας κόσμος που θα στηρίζει περισσότερο την ισότητα και την ισονομία.

Πόσο σημαντικό είναι για σένα να οπτικοποιείς τη μουσική; Και γιατί προτιμάς πιο αφηρημένες οπτικοποιήσεις του ήχου σου;

Για μένα τα visuals και η μουσική είναι δυο πράγματα διαφορετικά μεταξύ τους, δεν είναι λες και περπατάω με μάτια μου κλειστά ή με ωτασπίδες στα αυτιά μου. Και το μήνυμα δεν είναι ξεκάθαρο επειδή και η μουσική δεν είναι.

Σε έχει βοηθήσει η εμπειρία σου ως visual artist στη μουσική σου;

Βεβαίως, με βοήθησε να αντιληφθώ την αισθητική και να οργανώσω τη δουλειά μου.

 

 

Πώς ασχολήθηκες με τη μουσική;

Προσπαθώντας ταυτόχρονα να αποφύγω το έγκλημα ή μια πραγματική δουλειά.

Κάνεις παραγωγή σε όλα όσα γράφεις; Ποιος είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος να δουλεύεις ένα κομμάτι;

Ναι, κάνω σε πολλά πραγωγή, και δουλεύω με μερικούς κολλητούς φίλους μου, κυρίως με τα παιδιά της μπάντας μου.

Ποια είναι η γνώμη σου για τη μαύρη μουσική της Βρετανίας αυτή τη στιγμή;

Όλη η μαύρη μουσική είναι εξαιρετική παντού και σε κάθε εποχή.

Πόση σχέση έχει η μουσική σου με την αρρενωπότητα;

Δεν έχει πολλή, η αρρενωπότητα για τους πιο πολλούς είναι μια έννοια νεφελώδης και αόριστη. Η μουσική μου σίγουρα αναφέρεται σε συγκεκριμένα πράγματα.

Τι είδους μουσική ακούς αυτή τη στιγμή;

Αυστηρά μουσική της δεκαετίας του 2000 από το Μέμφις, βρετανικό afro swing και σάουντρακ ταινιών, όπως πάντα.

Πόσο πολιτική είναι η μουσική σου;

Είναι πολιτική, αναλόγως των συναισθημάτων μου την ώρα που γράφω τα κομμάτια. Ξανά, απλά δεν διαχωρίζω τον εαυτό μου από τον κόσμο γύρω μου, λες και ζω σε μια αυτιστική φούσκα. Ζούμε σε περιίεργες μέρες.

Είναι εσκεμμένο το να κάνεις τόσο σκοτεινή μουσική;

Όχι, εμένα δεν μου ακούγεται σκοτεινή.

Τι σε εμπνέει να κάνεις αυτό που κάνεις;

Οι Rage Against The Machine.

Έχεις ξανάρθει στην Ελλάδα; Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς τη λέξη «Αθήνα»;

Όχι, δεν έχω έρθει ποτέ. Ο καλύτερος φίλος του μπαμπά μου ήταν Έλληνας. Όταν ακούω τη λέξη «Αθήνα», θυμάμαι αυτόν.

 

 

O GAIKA θα εμφανιστεί την πρώτη μέρα του Plisskën Festival [Σάββατο, 1.12.17] στην σκηνή του Tunnel στις 00.30. Τα εισιτήρια κοστίζουν 50€ για το διήμερο και 32€ την ημέρα.