Το Sirens of Kappadokia κι η ιστορία μιας ιδιόμορφης Πηνελόπης με καρατομημένο φαλλό.

Το κομμάτι που ανοίγει το EP του Γιώργου Μπίμπα Sirens Of Kappadokia που κυκλοφόρησε πριν από καναδυο μήνες από την New York Haunted (που είναι Ολλανδική εταιρεία και όχι αμερικάνικη) έχει τίτλο «Penelope’s Phallus Head Was Decapitated» και είναι η εισαγωγή για μια ακολουθία σκοτεινού, βιομηχανικού ήχου με βαθιά συναισθηματικές εξάρσεις, που μπορείς να εντοπίσεις με δυσκολία μέσα από τους ψηφιακούς θορύβους και το ανελέητο τέκνο. Είναι πάντως εκεί, καμουφλαρισμένες σε ποιητικά κρεσέντα πίσω από τον έντονο ρυθμό και την αίσθηση του καταραμένου που διαπερνάει όλο το EP. Το σύντομης διάρκειας digital album είναι ένα μικρό σοκ, ένα απίστευτα συμπαγές πειραματικό δημιούργημα που κλείνει με μια ανατριχιαστική λαϊκή φωνή που κάτι τραγουδάει στα ελληνικά, αλλά δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Όλη η φιλοσοφία του συνοψίζεται σε μια φράση που περιλαμβάνει όλους τους τίτλους από τα κομμάτια: «We don’t know who Penelope was, we only know that Penelope’s Phallus Head Was Decapitated Exactly 6 Seconds And 3 Minutes Before 93rd Fiance’s 77th Birthday And Was Buried By A River Near A Black Oak…».

Ο Γιώργος Μπίμπας το υπογράφει ως NYH88 NO​/​ON θολώνοντας ακόμα περισσότερο τα νερά, γιατί, αν δεν τον γνωρίζεις, είναι αδύνατο να καταλάβεις την καταγωγή του. Ωστόσο, ο Γιώργος είναι βέρος Αθηναίος. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο κέντρο της Αθήνας. Το οποίο, όσο με πνίγει σε στιγμές του, άλλο τόσο με ξεδιψά, κιόλας. Είναι πραγματικά ένα ηφαίστειο η πόλη μας», λέει.

 

 

«Με τη μουσική ξεκίνησα να ασχολούμαι λόγω ενός φίλου που είχε τελειώσει μουσική τεχνολογία και συνεχώς σκάρωνε διάφορα κομματάκια. Άλλοτε αναλογικά και άλλοτε ψηφιακά. Έτσι και εγώ, σιγά-σιγά ψήθηκα να πειράξω τα πρώτα κουμπάκια στο Cubase. Από κει και μετά, αυτοδιδάχτηκα και άρχισα να σκαρώνω και εγώ τις πρώτες μου δημιουργίες, που δεν ξεπέρναγαν το ένα λεπτό. Ουσιαστικά, ξεκίνησα να παράγω πριν από περίπου τέσσερα χρόνια. Το project μου σαν NO/ON δημιουργήθηκε μόλις πέρυσι. Μεγάλωσα με εκκλησιαστικούς ύμνους, jazz και δημοτικά! Στην εφηβεία μαύρισε κάπως το πράγμα. Ο,τιδήποτε «σκοτεινό», βαρύ και «επιθετικό» μου τράβαγε την προσοχή, μέχρι που κάπου στο λύκειο «ανακάλυψα» την εντελώς ηλεκτρονική πλευρά της μουσικής και έμεινα εκεί, σχεδόν σιδεροδέσμιος».

«Ποιος είναι ο βασικός λόγος που κάνεις μουσική; Τι προσωπικές ανάγκες σου ικανοποιεί;».
«Κάνω μουσική γιατί είναι ο πιο ανήσυχος και ο πιο ανάστατος τρόπος, μέσω του οποίου καταφέρνω να εκφράσω τις στιγμές που βιώνω ή έχω βιώσει στο παρελθόν. Ικανοποιεί πάντα ένα συγκεκριμένο δίπολο. Είτε την τάση μου για ξέσπασμα προς πάσα κατεύθυνση, είτε την τάση μου για απόλυτη απομόνωση και ηρεμία».

«Τι άλλο κάνεις εκτός από μουσική; Πώς τα βγάζεις πέρα;».
«Κάνω κολλάζ. Αναλογικό και προσφάτως και ψηφιακό. Αν με ρωτάς, πώς τα βγάζω πέρα από άποψη χρημάτων, η απάντηση είναι πως δεν τα βγάζω πέρα».

«Τι σου κάνει τη ζωή δύσκολη;».
«Οι λογαριασμοί. Κυρίως η ΔΕΗ».


«Με ποιον τρόπο ακούς μουσική;».
«Αφού ξυπνήσω, πρώτα βάζω κάτι να παίζει σαν χαλί και ύστερα πλένω τα δόντια μου. Οπότε, η σχέση μου με την μουσική, είναι ζωτικής σημασίας. Το πιθανότερο είναι να με πετύχεις να ακούω κάτι από κάποια συσκευή (laptop, κινητό κλπ), το οποίο σημαίνει πως το έχω κατεβάσει. Μικρός αγόραζα CD, αλλά δεν διαθέτω κάποια μεγάλη συλλογή, λόγω του ότι πάντα δανειζόμουν από φίλους για να ακούσω κάτι που μου τράβαγε την προσοχή. Αν άλλαξε κάτι στον τρόπο που αντιμετωπίζω την μουσική από την εφηβεία μέχρι τώρα, ίσως να είναι το γεγονός ότι έχασα εκείνες τις μικρές παρωπίδες του έφηβου με τα μαύρα, που ο,τιδήποτε «χαλαρό» έτρωγε άκυρο».

«Πώς τη βλέπεις τη μουσική που βγαίνει σήμερα;».
«Η μουσική σήμερα είναι από το νέο αίμα για το νέο αίμα προς το νέο αίμα. Πολλοί πειραματισμοί, πολλές προσμίξεις ειδών και ήχων, πολλοί καινούργιοι δημιουργοί με διαφορετικές αφετηρίες, μεγάλη ποικιλία. Νομίζω πως η τωρινή εποχή δεν μπορεί να χρωματιστεί ή να ταμπελιαστεί από ένα κυρίαρχο κύμα ή κίνημα. Κατ’επέκταση, ούτε και η μουσική που παράγεται τώρα. Αυτό είναι, κιόλας, το στοιχείο που μου αρέσει περισσότερο. Η αδυναμία χαρακτηρισμού, λόγω ποικιλομορφίας».

 

 

«Θεωρείς ότι ενδιαφέρει κανέναν πραγματικά, πέρα από αυτούς που ασχολούνται μαζί της ως δημιουργοί ή ως DJ;».
«Φυσικά. Όσο με ενδιαφέρει να πιω νερό ή να φάω, άλλο τόσο με ενδιαφέρει και η μουσική που βγαίνει. Κι όσο με ενδιαφέρει τώρα, που ασχολούμαι σαν παραγωγός μαζί της, τόσο με ενδιέφερε και στο παρελθόν που ήμουν ακροατής, θεατής και αγοραστής. Μας ενδιαφέρει και μας νοιάζει, διότι δεν το αναγνωρίζουμε σαν κομμάτι επίκτητο, αλλά σαν κομμάτι έμφυτο. Μέσα μας από τη γέννα, ίσως και πιο πριν. Η μουσική είναι κομμάτι μας».

«Τι σου αρέσει πολύ από αυτά που ακούς; Πες μου κάτι καλό που άκουσες τελευταία».
«Λάτρεψα τα τελευταία releases της Raster-Noton για Belief Defect και Island People, και γενικά θεωρώ πως η δισκογραφική αυτή δεν θα με απογοητεύσει ποτέ. Συστηματικά, ξεδίδω με Omar Souleyman, αλλά κλασικές μου επιλογές αυτόν τον καιρό, είναι κάτι ηλεκτρονικό ανάμεσα σε Μorah, SΛRIN, Schwefelgelb, BEAD».

«Υπάρχουν Έλληνες δημιουργοί που θαυμάζεις;».
«Ναι. Οι mohammad».

«Έχει ανέβει πολύ το επίπεδο, είναι πιο εύκολα προσβάσιμη η μουσική σε παγκόσμιο επίπεδο, σημαίνει κάτι αυτό, όμως, στην ουσία; Μπορείς να ζήσεις από τη μουσική;».
«Δεν ξέρω αν σημαίνει κάτι ιδιαίτερο αυτό. Όσο εύκολα προσβάσιμη είναι πλέον η μουσική, άλλο τόσο είναι και κάθε τι άλλο. Όλα είναι ανάλογα της εποχής που ο καθένας, ζει και δρα. Σίγουρα, είναι πιο εύκολο να διευρύνεις τους μουσικούς σου ορίζοντες, απ’ότι ήταν, ίσως, στην εποχή του πατέρα μου ή ακόμα χειρότερα του παππού μου κι αυτό από μόνο του είναι αρκετά σημαντικό. Μπορείς να ζήσεις απ’ ο,τι θες εσύ να ζήσεις. Σαφώς, τα χρήματα από ένα release δεν είναι πολλά, αλλά όλοι έχουμε εναλλακτικούς τρόπους για να αποκτούμε έσοδα είτε εντελώς πάνω στο αντικείμενό μας είτε όχι. Αν θες να ζεις, πλήρως από τη μουσική, τότε πρέπει να γίνεις Καρβέλας ή Γιώργος Μάγκας».

«Πες μου για το νέο EP σου. Πώς θα το χαρακτήριζες;».
«Έχει τίτλο Sirens of Kappadokia και είναι digital album, από την New York Haunted. Γενικά, αφηγείται μια σκηνή «δολοφονίας», η οποία δολοφονία έχει ήδη πραγματοποιηθεί καθώς και η ταφή του «πτώματος». Η ιστορία περιλαμβάνει την Πηνελόπη, το θύμα και τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους και η σκηνή εκτυλίσσεται στην Καππαδοκία. Η αφήγηση γίνεται από έναν από τους μνηστήρες της ιδιόμορφης Πηνελόπης. Σκοπός ήταν να μπλέξω και να πλέξω τις παραδόσεις, τους ήχους και την αισθητική της Αρχαίας Ελλάδας με αυτήν της Καππαδοκίας, φτιάχνοντας ένα μείγμα που τελικά αποτυπώνεται διαμελισμένο απ’την κουλτούρα και τις συχνότητες του σήμερα. Ένα ηλεκτρονικό ναρκωτικό που στα έσκασε περίεργα».

«Πες μου μερικά πράγματα που σου αρέσει πολύ να κάνεις αυτή την εποχή».
«Συναναστρέφομαι με κόσμο που ασχολείται με λογιών-λογιών τρόπους έκφρασης, οπότε τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει να συμβαίνουν τρομερές συνεργασίες που ούτε κατά διάνοια πέρναγαν από το νου μου. Έτσι, ο περισσότερος χρόνος μου αναλώνεται σε συζητήσεις για projects ή στο στήσιμό τους. Το οποίο, σε οδηγεί σε χίλια δυο άλλα πράγματα. Γενικά τον τελευταίο καιρό, νιώθω σαν μέλισσα».

 

 

«Ποιος είναι ο καλύτερος δίσκος που άκουσες φέτος;».
«Το Async του Ryuichi Sakamoto».

«Με ποιον θα ήθελες πολύ να συνεργαστείς;».
«Με την Karin Dreijer».

«Τι σου δίνει έμπνευση;».
«Οι θόρυβοι».

«Τι σε εκνευρίζει πιο πολύ από όσα ακούς; Από τη μουσική που καταναλώνεται κάθε μέρα στην Ελλάδα;».
«Όλα έχουν έναν ή πολλούς σκοπούς. Δεν με εκνευρίζει κάτι, αλλά με κουράζει πολύ η επιτηδευμένη επανάληψη, συγκεκριμένων κομματιών κάθε φορά, από ραδιόφωνο-τηλεόραση σε σημείο πλύσης εγκεφάλου του ακροατή/θεατή και δικού μου κορεσμού. Φέτος, αισθάνθηκα πολλές φορές πως θα ανοίξω το στόμα μου και θα πω «Ντασπασίτο», αντί για «Καλημέρα»».

«Πες μου κάτι που διάβασες τελευταία και σου έκανε μεγάλη εντύπωση».
«Το e-statement της χρεωστικής μου κάρτας».

«Μπορεί να γίνει επικίνδυνη η μουσική;».
«Επικίνδυνο μπορεί να γίνει κι ένα πούπουλο. Αν μου το χώσεις στο μάτι, για παράδειγμα ή εγώ αποφασίσω να το βάλω στο φαγητό μου. Είναι ο τρόπος που θα χειριστείς ή θα χρησιμοποιήσεις κάτι, λοιπόν. Μέσα από τη μουσική σου περνάς οποιαδήποτε μηνύματα. Κάποιος μπορεί να τα πάρει σαν μανιφέστο ή σαν στόχο σκόπευσης. Αυτό, ξεκάθαρα, είναι δικό του ζήτημα».

 

 

 

Αυτό είναι το soundcloud του: https://soundcloud.com/nonameon

κι αυτό το release στην New York Haunted:

https://newyorkhaunted.bandcamp.com/album/nyh88-no-on-sirens-of-kappadokia

Τις επόμενες μέρες έρχεται κι ένα casette release του στην OSM Tapes με τίτλο «ΑΚΑΪΑ».

Φωτογραφίες: George Kanis