Οι Carrot Tards ζουν με έναν αξιολάτρευτο Sphynx που είναι σωστός κύριος.

 

Θυμόμαστε να συζητάμε για αυτόν από το λύκειο ακόμα, στις συζητήσεις που κάνουν όλοι σε αυτή την ηλικία και φαντάζονται τι ζώο θα ήθελαν να έχουν. Η Σιλένα ήθελε πάντα μία Sphynx γάτα, κι έτσι όταν λίγο καιρό πριν αποφασίσαμε να γίνουμε γονείς, άρχισε η αναζήτηση για ένα αρσενικό μωρό. Μία αγγελία σε σάιτ για αυτοκίνητα μας οδήγησε σε έναν κύριο, που η γάτα του ετοιμαζόταν να γεννήσει. Οι πρώτες συναντήσεις έγιναν ξεχωριστά. Στις 6 μέρες τον είδε η μαμά του και τη μέρα που τον πήραμε, τον είδαμε μαζί.

Ήταν δύσκολο να διαλέξουμε ανάμεσα σε πέντε παρόμοια αδέρφια, ωστόσο μάλλον αυτός μας διάλεξε τελικά, πράγμα σπάνιο για παιδί! Το πρώτο που ήρθε πάνω μας, αλλά και αυτό που ασχολήθηκε περισσότερο μαζί μας ήταν αυτός. Ήμασταν πολύ αγχωμένοι και οριακά απροετοίμαστοι για όλο αυτό, με μία κουβέρτα μαζί μας μόνο για να τον τυλίξουμε. Αφού ρωτήσαμε κάποια βασικά πράγματα όπως για παράδειγμα κάθε πότε πρέπει να τρώει και πόσο, ξεκινήσαμε για το σπίτι, έχοντάς τον μέσα στο μπουφάν του Αλέξανδρου. Μόλις φτάσαμε, βγάλαμε τις πρώτες αναμνηστικές φωτογραφίες και κάπου εκεί άρχισαν τα δύσκολα. Κανένας από τους δυό μας δεν είχε φροντίσει ένα ζώο στο παρελθόν και έπρεπε να μάθουμε μαζί του, αφού είχε αποχωριστεί νωρίς τη μαμά του: πώς να πηγαίνει μόνος στην άμμο, πώς να τρώει κάτι λιγότερο από τα πάντα, αλλά και πώς να συμβαδίζει με το πρόγραμμα που έχουμε.

 

 

Τον φωνάζουμε Σαμψών γιατί έχουμε χιούμορ (αν δεν ξέρεις την ιστορία του, google it!). Σήμερα, ο Σαμψών είναι τεσσάρων μηνών και έχει αποδειχθεί ένας πολύ καλός γατοχαρακτήρας, σωστός κύριος! Είναι το πιο κοινωνικό γατί ever, αφού κοιμάται σε οποιαδήποτε αγκαλιά, πηγαίνει μαζί μας για καφέ, μένει σε δύο σπίτια και μπορεί να συμβιώσει με κάθε άνθρωπο που θα τον πλησιάσει. Κοιμάται πάντα μαζί μας και στο κρεβάτι του κάνει μόνο κάποιο power nap! Μας φιλάει στο στόμα κάθε φορά που θα τον φιλήσουμε, ενώ τελευταία υπάρχουν στιγμές που βυζαίνει ό,τι βρει μπροστά του (σαγόνι, αυτιά, λαιμούς κλπ), γεμίζοντάς μας πιπιλιές και δείχνοντας σε όλους ότι έχουμε ΚΑΙ προσωπική ζωή.

Το πιο δυνατό του χαρακτηριστικό είναι η δεύτερη φύση του ως πτηνό. Για την ακρίβεια, έχει μια ιδιαίτερη αγάπη στους ώμους κάθε ανθρώπου και πολλές φορές στέκεται εκεί, ακόμα και όταν περπατάμε μεσα στο σπίτι. Χειρότερο χαρακτηριστικό δεν έχει, αν εξαιρέσει κανείς ότι με δυσκολία δεν μας έχει φάει ζωντανούς. Είναι λιγούρης και κοιλιόδουλος, ακόμα και στο άκουσμα της σακούλας με την τροφή του (και όχι μόνο).

 

 

Χάιλάιτ αυτού του χαρακτηριστικού του, είναι ότι την πρωτοχρονιά βρέθηκε αρχικά μέσα στο ντουλάπι της κουζίνας και στη συνέχεια πάνω στη βασιλόπιτα, από την οποία είχε φάει το κομμάτι που είχε μέσα το φλουρί.

Παρόλο που δεν είναι ιδιαίτερα άτακτος, υπάρχουν στιγμές που θα κάνει επίθεση και στην ίδια του την ουρά. Πριν λίγες μέρες, διασταυρωθήκαμε μαζί του σε ένα τυφλό σημείο της κουζίνας και τρομάξαμε ταυτόχρονα τόσο, που άρχισε να τρέχει προς τα πίσω φωνάζοντας! Το ίδιο κάναμε και εμείς! Μακάρι να υπήρχε ένα πλάνο εκείνης της συνάντησης σε σλόου μόσιον!

Ο Σαμψών έχει μία έντονη παρουσία στο χώρο και είναι η καλύτερη παρέα που θα μπορούσαμε να έχουμε. Οι γονείς μας του μιλούν μόλις μπουν σπίτι, του κάνουν παρέα όταν εμείς λείπουμε και είναι κυριολεκτικά το επίκεντρο της προσοχής. Ήρθε στη ζωή μας σε μία δύσκολη ψυχολογική περίοδο και είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία που θα μπορούσαμε να έχουμε.Τις μέρες που είναι στο σπίτι του ενός, ο άλλος νιώθει μοναξιά και κάπως έτσι καταλάβαμε ότι ένα ζώο μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη συντροφιά με τρόπους που δεν φανταζόμασταν!

 

 

 

Και για να επιβεβαιώσουμε το κλισέ, ναι. Είναι Ο γκομενομαγνήτης. Είναι μία σπάνια ράτσα που κάνει εντύπωση με την πρώτη ματιά και, παρόλο που πολλοί λένε ότι είναι άσχημα ή τρομακτικά, στα πρώτα δύο λεπτά με τον Σαμψών έχουν ήδη αλλάξει γνώμη.