Ο Yiakou είναι 26 χρονών και είναι street artist, ποιητής, συγγραφέας, φυσικοθεραπευτής. Βγήκαμε μαζί του και βάψαμε, αλλά δεν μιλήσαμε καθόλου για την street art. Ο Yiakou έχει γεμάτες ιδέες, πορφυρά όνειρα, πίστη και φρεσκάδα. Και πιστεύει ότι ο καλλιτέχνης δεν πεθαίνει ποτέ. «Δεν υπάρχει θάνατος. Όταν ο άνθρωπος δημιουργεί κάτι, αυτόματα παίρνει μια μορφή αθανασίας. Όταν δημιουργείς έναν πίνακα ή ένα κείμενο, αυτό είσαι εσύ και είσαι αιώνιος». Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε να ταξιδεύουμε μαζί του.

yiakou-25

«Ζωγράφιζα από πολύ μικρός. Ήμουν αυτός που πάντα έκανε κάτι δημιουργικό και δεν παρακολουθούσε στο μάθημα. Στην Τρίτη λυκείου ο καθηγητής των μαθηματικών μου ζήτησε να μην ζωγραφίζω στο μάθημά του. Έτσι, σταμάτησα τελείως να ζωγραφίζω. Έδωσα πανελλήνιες, δεν πέρασα εκεί που ήθελα. Πήγα στην Σκωτία και σπούδασα φυσιολογία-βιοϊατρική και φυσικοθεραπεία.

Στην Σκωτία οι νύχτες μου προκαλούσαν πολλά συναισθήματα. Ζωγράφιζα, δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Ήμουν μόνος μου και πολλές φορές δεν είχα κάποιον για να μιλήσω. Έτσι, ξεκίνησα να γράφω. Το χρωστάω στην Σκωτία και τον καιρό της αυτό. Το σεντόνι για ουρανό, ο κακός αέρας, η απόσταση από την Ελλάδα, όλα μου έδιναν κίνητρο. Από το σχολείο ήμουν αυτός που καταλάβαινε στην λογοτεχνία τι θέλει να πει ο ποιητής. Είναι πολύ εύκολο να γράψεις για τα κακά. Όταν γράφεις για κάτι καλό, λείπει η δυναμική του, γιατί το καλό δεν το συνειδητοποιούμε τόσο έντονα όσο το κακό.

Γράφω πάντα ερωτικά. Αν υπήρχε κάποια εξωτερική φύση του άνθρωπου πέρα από το σώμα του, αυτή είναι η σχέση του με τον έρωτα. Είναι κάτι εντελώς αυτόνομο. Λειτουργεί μόνο του, γιατί όταν ερωτεύεσαι μπλοκάρουν τα πάντα. Μου άρεσε πάντα πολύ το γυναικείο φύλο και ερωτευόμουν συχνά. Μπορείς να ερωτευτείς πολλές φορές στην ζωή σου, αλλά τον πραγματικό σου έρωτα θα τον βρεις μόνο μια φορά. Εγώ είδα όλο τον κόσμο να συγκεντρώνεται σε ένα άτομο. Ήταν τρομακτικό.

yiakou-13 yiakou-12 yiakou-11 yiakou-10 yiakou-09 yiakou-08

Τα ελάφια ξεκίνησαν στην Τσεχία. Εκεί έμεινα έξι μήνες. Μετά από είκοσι μέρες, άρχισα να παρατηρώ ότι οι γυναίκες εκεί μου έδιναν μια αίσθηση πολύ γλυκιά, με καμπύλες και τρυφερότητα. Είχαν κάτι μακρινό. Η φιγούρα της γυναίκας στην Τσεχία μου έφερε στο νου τα ελάφια. Ξεκίνησα να ζωγραφίζω χωρίς εικόνα. Τα «έβγαλα» στους δρόμους μετά από έναν χρόνο. Το πρώτο μου ελάφι ήταν φοβερό, δηλαδή, μπράβο μου».
«Κάθε ελάφι είναι και μια γκόμενα;».
«Όχι, αλλά θα μπορούσε. Βρίσκω πάντως πολλά «ελάφια»» μου λέει και γελάει.

«Κάνω πολλά πράγματα ταυτόχρονα για να επιβιώνω. Έχω κάνει εργασίες πανεπιστημίου, έχω δουλέψει ως φυσικοθεραπευτής, γραφίστας, ζωγράφος, street artist, έχω εκδώσει βιβλία ποίησης, έχω κάνει ραδιόφωνο, σκηνοθεσία, βίντεο και ντοκιμαντέρ. Τρέχω ασταμάτητα. Έχω μια δουλειά κοινωνική, την φυσικοθεραπεία και μια δουλειά πιο προσωπική, την street art και την ποίηση.

Ως φυσικοθεραπευτής, νιώθω ότι είμαι καλός. Το βλέπω από το feedback που παίρνω. Στα νοσοκομεία που δούλεψα, έκανα ανθρώπους με εγκεφαλικό να μπορούν να μιλάνε και να περπατούν. Από αυτά που έχω δει, έχω αντιληφθεί ότι προσφέρω και ότι όταν έχεις όρεξη, παίρνεις σίγουρα feedback από αυτό που κάνεις.

Με ενοχλεί που στο παρελθόν όσοι έκαναν τις ίδιες δουλειές με εμάς έπαιρναν το ίδιο ποσό επί δυο ή επί τρία αλλά έχω μάθει να είμαι μαχητής. Δεν ξέρω αν θέλω να ξαναφύγω στο εξωτερικό. Έχω χορτάσει τον ξενόφερτο αέρα. Έχοντας από τους γονείς μου την ταξιδιωτική κουλτούρα, ήμουν ανέκαθεν πολίτης του κόσμου. Έχω δει Αιγύπτιους, Αμερικάνους, Ευρωπαίους.

Έχω σαν τελικό πλάνο πως αν φτάσω στα 29 και δεν έχω καταφέρει τίποτα, να φύγω έξω και να δουλέψω όπου να’ ναι. Δεν έχω ανάγκη όμως να φύγω γιατί έχω μάθει να ζω με λίγα. Και φαγητό να μην μου δώσεις θα είμαι χορτάτος επειδή είμαι ερωτευμένος ή επειδή ζωγράφισα. Και φτωχό να με έχεις, θα βρω ευχαρίστηση στην αγάπη της μάνας ή στο να γράψω.

Μισώ τα Σάββατα. Αν μου έλεγες τι θέλω να φύγει από τον χρόνο είναι τα Σάββατα και ο Αύγουστος. Είναι ο μήνας και η μέρα που κανείς δεν κάνει τίποτα. Αυτό είναι πολύ κακό για μένα. Κάθε Αύγουστο περιμένω πώς και πώς τον Σεπτέμβρη».

yiakou-07 yiakou-06 yiakou-05 yiakou-04 yiakou-03 yiakou-02 yiakou-01

«Μέρα ή νύχτα;». «Νύχτα φουλ. Μέχρι το ξημέρωμα. Αλλά το πρωί, οι δυο πρώτες ώρες που ξυπνάω, είναι οι πιο λειτουργικές του σώματος. Οι πιο λειτουργικές ώρες της ψυχής είναι οι νυχτερινές. Όλα την νύχτα είναι ρητορικά».

«Η κρίση είναι μια γελοιότητα, ένα παζάρι. Όταν είχαμε την Τουρκοκρατία, τις Σταυροφορίες, όταν έχουμε περάσει ιστορίες ετών που όλα ήταν καταγεγραμμένα να γίνουν γιατί κάποιος έπαιρνε αποφάσεις, η σωτηρία ήρθε ότι καταστράφηκε η κεφαλή. Για να σωθούμε, πρέπει να καταστρέψουμε την κεφαλή. Αυτή την στιγμή δεν ξέρουμε ποια είναι η κεφαλή. Αν διώξουμε τον Σαμαρά, θα βγει ο Τσίπρας που δεν γνωρίζουμε. Πριν τον Σαμαρά, ήταν ο Παπανδρέου και ελπίζαμε για τον Σαμαρά. Δεν υπάρχει λύση. Είμαστε σαν offshore εταιρεία. Είναι όλα τόσο ωραία στημένα που ό,τι και να κάνουμε είναι μάταιο. «Αυτό δεν σου στερεί την ελπίδα, δεν είναι μηδενισμός;» τον ρωτάω. «Δεν είναι μηδενισμός. Είναι κάτι διαφορετικό. Σε κάθε μεριά του πλανήτη την ίδια στιγμή γίνεται κάτι καλό και κάτι κακό. Εγώ προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα αισιόδοξα και να προσπαθώ. Αυτά που είναι προκαθορισμένα, συμβαίνουν σε μια πραγματικότητα. Εγώ μπορεί να ζω σε μια άλλη πραγματικότητα. Αλλά ποιος καθορίζει ποια είναι η πραγματικότητα;

Για να καταλάβεις τι γίνεται, θα σου πω ένα παραμύθι για το πώς εξολοθρεύεις τα ποντίκια. Βάζεις σε έναν τενεκέ φαγητό και μια μπάρα. Μπαίνει το πρώτο ποντίκι, τρώει το φαγητό. Την επόμενη μέρα αρχίζουν να μπαίνουν ποντίκια μέχρι που γεμίζει ο τενεκές. Καθημερινά τα ταΐζεις ωμό κρέας, την παγίδα δηλαδή. Μπορεί να είναι η αστυνομία, η αλλαγή στα φορολογικά. Ξαφνικά σταματάς να τους ρίχνεις φαγητό. Στο τέλος θα φάνε το ένα το άλλο γιατί έχουν μάθει να τρώνε ωμό κρέας και θα μείνει ένα ποντίκι που έχει μάθει να τρώει άλλα ποντίκια. Μετά το ελευθερώνεις. Μου το έχει πει ένας σοφός σε ένα χωριό αυτό το παραμύθι» μου λέει ο ονειρικός Yiakou και τον αποχαιρετάω.

http://www.yiakou.com/

yiakou-14 yiakou-15 yiakou-16 yiakou-17 yiakou-18 yiakou-19 yiakou-20yiakou-24yiakou-22 yiakou-23