Δεν είναι σκυλί είναι άνθρωπος!

 

Είμαστε μεγάλη οικογένεια. Δεν παίρνεις κατοικίδια, μέλη της οικογένειας είναι. Η Σίβα είναι το μαύρο και η Ρέα το ξανθό pitbull. Και η Κλίτη, το ποιμενικό, είναι του ενός από τα δυο μου αδέρφια…

Η Σίβα είναι 2,5 χρονών. Τη βρήκαμε κουτάβι τέλη Σεπτέμβρη στη Ρόδο, το 2012. Ακούσαμε κλάμα από ένα σπίτι και πηγαίνοντας είδαμε μια γριά να το πατάει με το π της. Ήταν 6 μηνών και ζύγιζε 5 κιλά, κανονικά έπρεπε να είναι 12. Το όνομά της τής το είχε δώσει ο εγγονός της, από το ουίσκι, αλλά της ταιριάζει. Σίβα είναι ο θεός της αντίθεσης στον Ινδουισμό, και η Σίβα είναι θεά της αντίθεσης. Δίνει χαρά, αλλά και στα καταστρέφει όλα.

_DSC1762 _DSC1774 _DSC1799 _DSC1827 _DSC1839 _DSC1842

Όταν τη βρήκαμε είχαμε ήδη 3 σκυλιά, αλλά μετά από 2 βδομάδες που παρέμενε δεμένη σε ένα σκάφος, την πήραμε σπίτι. Χρειάστηκε 10 μέρες για να αρχίσει να τρώει, ήταν πολύ φοβισμένη και την άφησα να μεγαλώσει ελεύθερη. Όταν την πήγα για εκπαίδευση μου είπαν δέσε τη σε μια μάντρα και παράτα τη, δεν κάνει για τίποτα! Δεν τη μαλώσαμε ποτέ για να μη πιεστεί, κι έχει βγει πολύ καλή! Είναι καραγκιόζης, δε θέλει περίεργα, δεν κάνει ζημιές αλλά είναι αναρχία. Χέζει όπου βρει! Κι από βλακείες ένα σωρό, από πού να ξεκινήσεις; Είναι βλαμμένη, αλλά χαριτωμένα βλαμμένη. Είναι αυθόρμητη. Κάνει ό,τι της έρχεται στο κεφάλι. Μια φορά κυνηγούσε μια γάτα σε ένα μπαλκόνι στον 1ο όροφο, πηδάει η γάτα κάτω, πηδάει κι αυτή. Γενικά είναι φιλική, αλλά όχι με τις γάτες και τα παιδάκια. Είναι υπερπροστατευτική και προσκολλημένη πάνω μου. Και μιμητική. Κάνει ό,τι κι εγώ. Κάθεται στην καρέκλα σαν άνθρωπος δίπλα μου, σταματάω να γράφω στον υπολογιστή μια μέρα κι αρχίζει αυτή να πατάει τα πλήκτρα. Μικρή έκανε τα κακά της στο μπάνιο. και κατέβαζε και το ρολό με το χαρτί από πάνω. Αλλά δε νιώθει, και να την μαλώσεις δεν καταλαβαίνει. Έχει φάει το κρέας από τη σακούλα και τρέχει προς το μέρος μου με το χαρτί περιτυλίγματος στα μούτρα, όλα χαρά.

Γενικά, η Σίβα δεν είναι σκυλί, είναι άνθρωπος! Τα σκυλιά διαβάζουν τη σκέψη, αυτή δε νοιάζεται. Αλλά μες στη βλακεία της, κατάλαβε το σεισμό πριν από μερικούς μήνες. Πάω να τη φιλήσω για να φύγω και μαζεύεται, δεν το κάνει ποτέ, έτρεμε. Την πάω στο νοσοκομείο και η νοσηλεύτρια μου λέει, μήπως γίνει σεισμός; Αλλά φοβόμασταν και για δηλητηρίαση. 180 ευρώ πλήρωσα για τη θεραπεία. Γυρνάω σπίτι και γίνεται ο σεισμός!

_DSC1886 _DSC1901 _DSC1966 _DSC1968 _DSC1972 _DSC1976 _DSC1980

Συγκινητική στιγμή; Όταν χώρισα και δεν ήμουν καλά. Η Σίβα κούταβος έρχεται βάζει το κεφάλι της στον ώμο μου, με αγκαλιάζει και μου τσιμπάει το δέρμα στο κεφάλι. Αναγκάστηκα να χαρώ. Ήταν γελοίο. Ήταν φάση «Σταμάτη μη σκέφτεσαι.»

Ο αδερφός μου λέει «α, εγώ δε θέλω σκύλο… Εντάξει, είναι ωραία παρέα, αλλά ή θα χαίρεσαι ή θα καθαρίζεις ή θα ψάχνεις δικηγόρους και κτηνιάτρους». Εγώ δεν τα περιορίζω. Σκυλιά είναι ρε, και τα σκυλιά εκτιμούν, δίνεις, δίνουν. Άμα περάσω μια μέρα μόνο με τα σκυλιά μου, είναι ισοδύναμη με το να έχω βγει έξω με τους φίλους μου. Θα περάσω το ίδιο καλά, αλλά όχι, δε μπορούν να αντικαταστήσουν την ανθρώπινη συντροφιά. Γκομενομαγνήτης; Ναι, η Ρέα, είναι και ξανθιά. Η Σίβα δαγκώνει!

_DSC1985 _DSC1986 _DSC1988 _DSC2000 _DSC2004 _DSC2007 _DSC2015 _DSC2016 _DSC2025 _DSC2041 _DSC2043 _DSC2049 _DSC2054 _DSC2057