Ένα περιοδικό που «διδάσκει τα χριστιανικά ιδεώδη» σε παιδιά από το 1960.

 

Στο δικό μου σχολείο το μοίραζε ο κύριος Κάνιας, ο δάσκαλος θρησκευτικών ηλικίας άνω των 75, οικογενειάρχης με οκτώ παιδιά και διπλάσια εγγόνια. Το συνάντησα και σε άλλα σχολεία στα οποία μετακινήθηκα, κάποιες φορές μάλιστα το διάβασα. Ήταν cult, με άρθρα ποικίλης ύλης που αφορούσαν την ζωή των εφήβων και το δρόμο του Θεού, συνταγές, ποίηματα και σταυρόξελα. Ήταν ένα κατηχητικό τσέπης. Το Προς τη Νίκη, το περιοδικό που εκδίδει εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια η αδελφότητα ‘ο Σωτήρ’, είναι ένα Χριστιανικό περιοδικό για εφήβους και παιδιά. Το ΓΚΡΕΚΑ συνάντησε τον διευθυντή του περιοδικού, Νικόλαο Βασιλείου, και μαζί συζήτησαν για την πορεία του περιοδικού μέσα στα χρόνια, τη σημερινή νεολαία και την Χριστιανική εκκλησία που μοιράζει αγάπη και αποδοχή, υπό προϋποθέσεις.

Ο κύριος Βασιλείου μεγάλωσε στην Κύπρο. Είναι ψηλός, με κοκκάλινο γυαλί, μεγάλο μουστάκι και καρό πουκάμισο και θυμίζει συγκλονιστικά τον δάσκαλο θρησκευτικών μου στο γυμνάσιο. Για την συνέντευξη τον συνάντησα στο κτίριο της αδελφότητας στην οδό Ισαύρων στα Εξάρχεια, στο ισόγειο όπου βρίσκεται το λιτά διακοσμημένο γραφείο του. Εκείνος μου πρόσφερε χυμό και γλυκό βύσσινο. Ο ‘Σωτήρ’ είναι μοναστική αδελφότης που αποτελείται από κληρικούς και λαϊκούς που ζουν κοινοβιακά, χωρίς περιουσία. «Τώρα βρίσκεσθε σε ένα μοναστήρι», μου εξήγησε εμφατικά ο κ. Βασιλείου.  «Από τον όροφο αυτό και πάνω δεν ανεβαίνουν γυναίκες, είναι άβατο. Στην κορυφή του κτηρίου υπάρχει ένας ναός, παρακάτω είναι τα δωμάτιά μας, στο ισόγειο τα γραφεία και στο υπόγειο τα τυπογραφεία μας. Τα τυπογραφεία δεν τα λειτουργούμε εδώ και δύο χρόνια λόγω κόστους. Οι εκτυπώσεις γίνονται σε τυπογραφεία της περιοχής».

Scan22 411033919_10200377778443048_284703995_o

Ο κ. Βασιλείου δεν έχει δική του οικογένεια, ούτε παιδιά. Όπως μας εξήγησε, επέλεξε να εργαστεί ιεραποστολικά μέσα στον κόσμο, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με αυτές της αδελφότητας, για μια καλύτερη κοινωνία. «Ζούμε και εργαζόμεθα στην καρδιά της Αθήνας, τα Εξάρχεια και ποτέ δεν είχαμε πρόβλημα με κανέναν». Αναφερόμενος στον αντιδραστικό πυρήνα της περιοχής μού εξήγησε, «αυτά τα παιδιά είναι άξια πάσης συμπαθείας, το μόνο που ζητούν είναι αγάπη και στοργή από την κοινωνία και το περιβάλλον τους. Αν την βρουν, τότε θα σταματήσουν αυτά που κάνουν».

To περιοδικό ‘Προς τη Νίκη’ είναι μηνιαίο και πρόσφατα κυκλοφόρησε το 782ο τεύχος του. Η συντακτική ομάδα του αποτελείται από περίπου δώδεκα εκπαιδευτικούς, μέλη της αδελφότητας τους Σωτήρος και των γυναικείων αδελφοτήτων με τις οποίες συνεργάζεται. Πρόκειται για εκπαιδευτικούς διαφορετικών ειδικοτήτων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι εν ενεργεία δάσκαλοι. Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Βασιλείου, τους επιτρέπει «να αφουγκράζονται την νεολαία, να μαθαίνουν τα προβλήματα των νέων από πρώτο χέρι». Το ‘Προς τη Νίκη’ διανέμεται σε σχολεία που θέλουν να συνεργαστούν με το περιοδικό. Παλιότερα ήταν περισσότερα, μα πλέον έχουν μειωθεί λόγω σχετικών νομοθετημάτων.

Ο κ. Βασιλείου φάνηκε να έχει σοβαρές αντιρρήσεις γι’ αυτό. «Το πνεύμα της παιδείας σήμερα, μάλλον αφελληνίζει την νεολαία μας παρά της δίνει αφορμές να γίνει καλύτερη. Ο αποκλεισμός της εκκλησίας και των πνευματικών από τα ελληνικά σχολεία ήταν μεγάλο πλήγμα. Οι έφηβοι έχουν προβλήματα και δεν γίνεται να τα λύσουν μόνο με τον καθηγητή ή με την καθηγήτρια. Ο έφηβος θέλει να εκμυστηρευτεί κάποια πράγματα, έχει τις απορίες του, έχει τις πτώσεις του. Αυτά είναι συνειδησιακά προβλήματα τα οποία τον ταλανίζουν και δεν μπορεί να τα ξεπεράσει αλλιώς. Αν δεν τα αντιμετωπίσει σε μικρή ηλικία, αργότερα θα αντιδράσει και έτσι θα δημιουργήσουμε μια αναρχική νεολαία, η οποία είχε μια καλύτερη τύχη για τη πατρίδα μας».

Scan22 2Scan22 3Scan23 1

Κάνοντας μια αναδρομή στις πρώτες μέρες του περιοδικού ο κ. Βασιλειάδης μοιάζει νοσταλγικός, «Η κοινωνία το ’60 ήταν εντελώς διαφορετική. Στην πατρίδα μας έχουν γίνει δομικές κοινωνικές αλλαγές, νομίζω όχι επί το καλύτερο, αλλά επί το χειρότερο. Τότε υπήρχε επιθεωρητής για τους εκπαιδευτικούς. Σήμερα, οι εκπαιδευτικοί είναι ανεξέλεγκτοι, ανεβαίνουν στην έδρα και λένε ό,τι θέλουν. Επίσης τότε υπήρχε σεβασμός από τον μαθητή στην ιεραρχία και το πρόσωπο του καθηγητή. Δεν λέμε να κάνουμε τα παιδιά να τρέμουν μπροστά στον καθηγητή, αλλά να έχουν έναν στοιχειώδη σεβασμό και ήθος. Επίσης, τα παιδιά σήμερα είναι ανιστόρητα. Γι’ αυτό και στο περιοδικό κάνουμε συχνά αφιερώματα ιστορικού περιεχομένου. Η ιστορία διδάσκεται ‘ρετουσαρισμένη’ στα σχολεία», είπε ζητώντας συγγνώμη για τον νεολογισμό.

Όπως μας εξήγησε, το πιο τακτικό ραντεβού του κ. Βασιλείου με παιδιά σχολικής ηλικίας συμβαίνει κάθε καλοκαίρι στις κατασκηνώσεις του ‘Σωτήρ’. Μέσα από αυτές ανακαλύπτει εκ νέου την σημερινή νεολαία και τις δυνατότητές της. «Είναι να απορείς πώς σκέφτονται, πώς κρίνουν και πώς προβληματίζονται τα παιδιά σήμερα. Χάρη στις νέες τεχνολογίες, την τηλεόραση, το ίντερνετ και το κινητό τηλέφωνο τα παιδιά έχουν εξελιχθεί πολύ σήμερα. Ακούς να μιλά ένα παιδί δεκαπέντε χρονών και μένεις με το στόμα ανοιχτό με την ορθότητα της σκέψης του. Σε αυτή την κοινωνία των Σοδόμων και των Γομόρρων που ζούμε σήμερα, με την εκπαίδευση όπως έχει καταντήσει, είναι θαύμα που υπάρχουν παιδιά που σκέφτονται σωστά από τέτοια μικρή ηλικία».

Ρωτώντας τον για τα προβλήματα της παιδείας σήμερα εκείνος ανατρέχει στην ‘βίαιη’ επιβολή της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία. «Μα ποιος να διδάξει σεξουαλική αγωγή στο σχολείο; Η νεαρή καθηγήτρια θα μιλήσει για σεξουαλική αγωγή στα παιδάκια; Μα αυτή δεν έχει λύσει ακόμη το πρόβλημά της η ίδια! Η εκκλησία πρέπει να λύσει το σεξουαλικό πρόβλημα των νέων. Τα κορίτσια έχουν φτάσει να μιλούν για τα γυναικολογικά τους ζητήματα παντού, χωρίς ταπεινοφροσύνη, χωρίς ντροπαλότητα. Γι’ αυτό χρειάζεται ένας άνθρωπος σοβαρός, από τους χώρους της εκκλησίας, για να τους δώσει μια σοβαρή, υπεύθυνη απάντηση. Πέρυσι έγινε ένα σεμινάριο για εκπαιδευτικούς με θέμα πώς να διδάσκουν τα παιδιά να διαλέγουν το φύλο τους. Μα αν είναι δυνατόν; Θα διδάξω εγώ το παιδί το αγόρι ότι μπορεί να διαλέξει αν θα είναι αγόρι ή κορίτσι. Μα αφού είναι αγόρι, πώς να διαλέξει να είναι κορίτσι; Καταλαβαίνετε πού έχουμε φτάσει; Αυτά τραυματίζουν τα παιδιά χωρίς να το καταλαβαίνουμε και δημιουργούμε μια κοινωνία που δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει σε λίγα χρόνια».

Scan22 7Scan22 6

Αναπόφευκτα, η συζήτηση μας οδηγήθηκε στις θέσεις της εκκλησίας περί ομοφυλοφιλίας και συμφώνου συμβίωσης ομοφυλοφίλων που ευαγγελίστηκε η νέα κυβέρνηση.

«Πρόκειται για περίπτωση αμαρτίας καραμπινάτης. Ο θεός δημιούργησε άρσεν και θύλη και έτσι αναπαράγουν την κοινωνία τους. Αυτός είναι ο σκοπός υπάρξεως των δύο φύλων, είναι η διαιώνιση του είδους. Δεν έχουμε άλλο τρόπο να πολεμήσουμε τον θάνατο. Είτε το θέλουμε είτε όχι, μια μέρα θα καταλήξουμε στη γη. Γιατί η ζωή μας δεν είναι γι’ αυτό τον κόσμο, είμαστε πλασμένοι για την αιώτητα. Όταν, λοιπόν, καταργούμε τον νόμο του Θεού, πάμε ενάντια σε όλη τη Φύση και τη Δημιουργία. Γι’ αυτό ο Θεός τιμώρησε παραδειγματικά τα Σόδομα και τα Γόμορα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα έχουμε απτή απόδειξη των γεγονότων που συνέβησαν στα Σόδομα και τα Γόμορα, που δεν είναι άλλη από τη Νεκρά Θάλασσα. Αν ταξιδέψει κανείς στη Νεκρά Θάλασσα θα αντικρίσει ένα φριχτό θέαμα. Στην επιφάνεια της θάλασσας επιπλέουν κομμάτια από θειάφι και παντού ανεβαίνουν δυσώδεις ατμοί. Πάνω από την θάλασσα δεν πετάνε πουλιά και οι άνθρωποι που πάνε να κολυμπήσουν, δεν βυθίζονται αλλά επιπλέουν σαν τους φελλούς. Αυτό είναι μια διαχρονική απόδειξη ότι ο θεός το πολεμεί αυτό το πράγμα. Άλλωστε, τι είναι τα ομόφυλα ζευγάρια; Άνθρωποι που λιώνουν μέσα στην αμαρτία, άνθρωποι άρρωστοι και δεν καταλαβαίνουν την αρρώστια τους. Είναι αξιολύπητοι».

Όπως με ενημέρωσε ο διευθυντής του περιοδικού, το ‘Προς τη Νίκη’ δεν παίρνει θέση απέναντι σε αυτά τα ζητήματα καθότι υπάρχουν πολλά άλλα θέματα που απασχολούν την ύλη του. Ωστόσο, άλλα έντυπα της αδελφότητας έχουν ασχοληθεί και σχολιαστεί για τις θέσεις τους περί ομοφυλοφιλίας.

Άραγε, με δεδομένο ότι η εκκλησία είναι το άθροισμα κάθε βαφτισμένου μέλους της, πώς είναι δυνατόν να ακούγονται τέτοιες αφοριστικές θέσεις για μέλη της; Πώς είναι δυνατόν να μην θεωρείται υποκριτική όταν στους κύκλους της περιλαμβάνει ομορφυλόφιλους κληρικούς;

«Καταρχήν, οι λειτουργοί της εκκλησίας είναι κατά βάση άνθρωποι ικανοί, αλλά να μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν και εκείνοι που προέρχονται από το φύραμα της κοινωνίας. Αυτοί θα ήταν καλύτερο να μην είχαν την θέση που έχουν. Η εκκλησία, πάντως, δέχεται τους πάντες, αρκεί να μετανοήσουν, η εκκλησία δέχεται ακόμη και τον πιο αμαρτωλό». Για να μου διανθίσει το επιχειρημά του, μου αφηγήθηκε τον βίο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, η οποία έφυγε από το σπίτι 12 χρονών, και έζησε ως εκδιδόμενη γυναίκα. Όταν κάποτε πήγε στα Ιεροσόλυμα, μια αόρατη δύναμη την κράτησε από το να πλησιάσει τον Εσταυρωμένο. Εκείνη κατάλαβε το σφάλμα της, έκλαψε πικρά και έφυγε στην έρημο. Εκεί έζησε για 40 χρόνια και λίγο πριν πεθάνει, ένας μοναχός ο Ζωσιμάς, την κοινώνησε και έγινε Αγία.

Scan22 9Scan22 10Scan22 11

Σήμερα, οι εκπαιδευτικοί είναι ανεξέλεγκτοι, ανεβαίνουν στην έδρα και λένε ό,τι θέλουν. Επίσης τότε υπήρχε σεβασμός από τον μαθητή στην ιεραρχία και το πρόσωπο του καθηγητή. Δεν λέμε να κάνουμε τα παιδιά να τρέμουν μπροστά στον καθηγητή, αλλά να έχουν έναν στοιχειώδη σεβασμό και ήθος. Επίσης, τα παιδιά σήμερα είναι ανιστόρητα. Γι’ αυτό και στο περιοδικό κάνουμε συχνά αφιερώματα ιστορικού περιεχομένου.

Οι νέοι πάνε στην εκκλησία κ. Βασιλιάδη; «Οι νέοι έχουν απομακρυνθεί πολύ από την εκκλησία. Πολλοί από αυτούς αν τους ρωτήσεις αν υπάρχει Θεός ή αν έχει να τους προσφέρει κάτι η εκκλησία, θα σε χλευάσουν. Αυτό είναι κυρίως πρόβλημα που καθήκον έχουν να αντιμετωπίσουν οι καθηγητές θρησκευτικών. Δεν διδάσκεται σωστά το μάθημα των θρησκευτικών πλέον στα σχολεία. Δεν ενδιαφέρονται και έτσι απομακρύνουν τους μαθητές από την εκκλησία».

Κλείνοντας την κουβέντα μας, ρώτησα τον κύριο Βασιλειάδη αν έχει μετανοιώσει για πράγματα που έκανε στην ζωή του και αν θα έκανε κάτι διαφορετικά αν είχε την ευκαιρία. «Αν επρόκειτο να ξαναρχίσω την ζωή μου, θα την ζούσα ξανά έτσι, διορθώνοντας τα λάθη που έχω κάνει ως άνθρωπος. Δεν μετάνοιωσα ποτέ για τον τρόπο που έζησα και ζω. Είχα την δύναμη και έγραψα πολλά βιβλία, άφησα μια κληρονομιά. Κάθε μέρα θα δοξάζω τον θεό γιατί με αξίωσε να διακονώ με αυτό τον τρόπο, μέσα στην κοινωνία».

Scan22 12Scan22 8Scan24Scan22 1