Ο Jerry Scott είναι 17 χρονών, είναι από την Αλεξανδρούπολη και έχει το δικό του φωτογραφικό blog. Στα 12 ξεκίνησε, εντελώς τυχαία, με μία φίλη του ένα fashion blog, το οποίο στη συνέχεια έγινε το προσωπικό του blog, με φωτογραφίες που βγάζει κάθε μέρα. Τα θέματα που τον απασχολούν στις φωτογραφίες του είναι ο θάνατος, η πίστη ή η «ασχήμια» και τις περισσότερες φορές φτιάχνει αυτοπορτρέτα. Είναι λάτρης της religious art και της μόδας των ’90s. Ακούει από Elvis Presley μέχρι Brooke Candy και Μαρία Κάλλας. Ονειρεύεται να γίνει καλλιτέχνης.

Γιατί φωτογραφίζεις;
Η αλήθεια είναι πως την φοβόμουν αυτήν την ερώτηση. Δεν μπορώ να προσδιορίσω το γιατί ακριβώς. Ξεκίνησα να το κάνω σε μία ηλικία όπου δεν πολυκαταλάβαινα την σημασία της φωτογραφίας. Απλώς, πάντοτε με εξέφραζαν όλα τα είδη της τέχνης. Με τον καιρό συνειδητοποίησα πως μου άρεσε να αποτυπώνω τα συναισθήματά μου σε μία απλή εικόνα. Νομίζω αυτό με κάνει να συνεχίζω μέχρι και σήμερα.

10383774_450911628379451_6082606587680816291_o 970675_323622357775046_632860149_n 5 6

Από πού εμπνέεσαι;
Γενικά θεωρώ πως η έμπνευση έρχεται αβίαστα και απροσδιόριστα σε στιγμές που δεν το περιμένεις. Θεωρητικά όμως, όσο άσχημο και αν ακούγεται, κύρια πηγή «έμπνευσής» μου αποτελεί το ίντερνετ. Στον υπολογιστή, ψάχνοντας ώρες ατελείωτες τις δουλειές άλλων καλλιτεχνών, παίρνω ιδέες για κάτι καινούριο. Σπανίως, εμπνέομαι από την φύση ή από τον κοινωνικό μου περίγυρο. Παιδί της τεχνολογίας βλέπεις.

Πώς είναι η ζωή στην Αλεξανδρούπολη;
Δεν μπορώ να πω ότι έχω παρατηρήσει αλλαγές κατά τη διάρκεια των χρόνων. Σε γενικές γραμμές είναι δύσκολη. Ναι μεν έχει τα γνωστά πλεονεκτήματα των μικρών πόλεων όπως ήρεμη ζωή, καθόλου εγκληματικότητα, γνωρίζονται οι άνθρωποι μεταξύ τους, μπορείς να κινηθείς γρήγορα. Αλλά η κοινωνία είναι φοβερά συντηρητική. Οι άνθρωποι, ακόμα και τα νέα παιδιά, δυστυχώς έχουν συνηθίσει να ζουν σε ένα καταθλιπτικά ομοιόμορφο περιβάλλον και οτιδήποτε διαφορετικό ή καινούριο το θεωρούν επικίνδυνο. Οπότε, φαντάζεσαι πώς βλέπουν έναν ο οποίος βγάζει φωτογραφίες με αίματα στο πρόσωπο, χαλκάδες στην μύτη και κολλάει παναγίες παντού;

Με τι χαίρεσαι;
Συνήθως χαίρομαι όταν βλέπω ανθρώπους να εμπνέονται από τις εικόνες μου ή γενικότερα από εμένα ως άτομο. Αλλά όπως όλοι οι άνθρωποι χαίρομαι τις περισσότερες φορές με απλά πράγματα καθημερινά. Όχι κάτι πολύ συγκεκριμένο.

Με τι λυπάσαι;
Λυπάμαι συχνά όταν αντικρίζω νέα άτομα να διακατέχονται από ρατσισμό. Και στεναχωριέμαι ιδιαίτερα γιατί αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που με κάνουν να θέλω να φύγω στο εξωτερικό – όχι ότι εκεί θα συναντήσω τον παράδεισο. Σαφώς και δεν βγάζω την ουρά μου απ’ έξω. Έχω πιάσει, πάμπολλες φορές, τον εαυτό μου να σκέφτεται ή να λειτουργεί ρατσιστικά σε βάρος κάποιου ασυνείδητα. Θεωρώ όμως απαράδεκτο το μέλλον αυτού του τόπου να βρίσκεται σε τέτοια αθλιότητα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι πρέπει να ξυπνήσουμε. Και μένω συγκεκριμένα σε αυτό γιατί καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες αλλά προσπερνάμε τέτοια περιστατικά.

Τι ονειρεύεσαι;
Καμιά φορά, απορώ με το πόσα πράγματα ονειρεύομαι να κάνω στην ζωή μου. Θα μπορούσα να λέω μέχρι αύριο. Το μεγαλύτερο μου όνειρο όμως είναι να αφήσω κάτι πίσω μου καλλιτεχνικά. Διότι, όπως και να το κάνουμε αυτό επιθυμεί ο κάθε καλλιτέχνης, όσο εγωκεντρικό και αν ακούγεται.

HPIM5868 HPIM5674bloom DSC08484 DSC07454 DSC05053 DSC03450 10380702_445056902298257_7632277524205295733_o 1501074_378021552335126_1483849622_o 1476699_364728916997723_1462842280_n

http://jerryscottsvint.blogspot.gr/

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες:
Jerry Scott

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag