Οι Shut The Fuck Up Parties και οι Enter the Void σε συνεργασία με την Darknet Promotion μετά από τρία πάρτι που προκάλεσαν αίσθηση, επιστρέφουν με το Resurrection vol. 4-«The Warehouse Festival Rave», ένα πάρτι που θα συνδυάσει πολλά είδη της underground ηλεκτρονικής μουσικής και έχει σκοπό να ξαναφέρει στον κόσμο το rave warehouse feel. Το όνομα Resurrection βγήκε από τον ομώνυμο ύμνο της trance μουσικής. Το πάρτι θα γίνει στο Βυρσοδεψείο στις 8 Νοεμβρίου και εκτός των άλλων μουσική θα παίξουν οι Katharsys, Current Value και Trampa. Μιλήσαμε με τους διοργανωτές του πάρτι και μας εξήγησαν τι σημαίνει γι’ αυτούς η αναβίωση του rave feel μέσω της Dubstep/DnB μουσικής.

DSC_2654 DSC_2553 DSC_2544

Τί ετοιμάζετε αυτή τη φορά;
Έχουμε τρεις guests από το εξωτερικό. Η βάση θα είναι dubs: Dubstep και DnB. Θα είναι underground και όχι mainstream. Ουσιαστικά το κόνσεπτ είναι η αναγέννηση του underground δυνατού ήχου όπως γινόταν στα πάρτι στα ’90s η φάση με τις αποθήκες και το rave feeling. Γι’ αυτό επιλέξαμε το Βυρσοδεψείο, στον πάνω όροφο, που είναι αποθήκη. Ο χώρος αυτός μπορεί να στηρίξει κάτι τέτοιο. Την προηγούμενη φορά είχε μεγάλη προσέλευση, γύρω στα 1000 άτομα, ήταν γεμάτο. Είχαμε απίστευτο feedback από τον κόσμο.

Πώς περνάει ο κόσμος στα πάρτι;
Χορεύουν όσο πιο πολύ γίνεται. Δεν επικρατεί χάος όμως, είναι πιο διαδραστικό. Η DnB δημιουργεί πολλή ενέργεια. Εμείς επικεντρώνουμε πολύ στη μουσική. Προσφέρουμε στον κόσμο την καλύτερη δυνατή μουσική και το συνδυάζουμε με τα καλύτερα οπτικά μέσα. Θέλουμε να κρατήσουμε το warehouse feeling και το  σκοτεινό. Κάνουμε κάτι underground, αλλά μεγάλο. Η DnB είναι μια σκηνή πολύ δυνατή και σταθερή εδώ και δεκαπέντε χρόνια και ο κόσμος περιμένει πολλά.

Ποια είναι η κουλτούρα του rave και γιατί σας αρέσει;
Το rave είναι πολύ ευρεία έννοια για μας. Eίναι είδος μουσικής, παλιά παιζόταν σε δάση και σε αποθήκες και έπαιζαν πολλά ναρκωτικά. Τότε ήταν η μόνη underground ηλεκτρονική που υπήρχε. Εμείς δεν παίζουμε trance. Θέλουμε να φέρουμε την  αίσθηση του «παρτάρουμε και περνάμε ωραία», χωρίς κυριλέ χώρους. Μας αρέσει το underground χωρίς τα ναρκωτικά και το wasted youth.

Οι Έλληνες πώς τα πάνε σε αυτό το είδος;
Έχουμε κάποιους καλούς παραγωγούς στη DnB και στην Dubstep. Έχουν κάνει κυκλοφορίες στο εξωτερικό και παίζουν και έξω. Γενικά προχωράει σιγά-σιγά. Η σκηνή μας είναι μικρή. Έχει παραμείνει underground με κάποια στοιχεία mainstream. Αλλά δεν είναι η μουσική που θα παίξει στο club, τουλάχιστον όχι ακόμα.

Πείτε μου για σας.
Είμαστε οι Shut the Fuck Up Parties, ο Γιάννης 28 χρονών και ο Στέφανος 22 και εδώ και 4 χρόνια κάνουμε πάρτι με Έλληνες και ξένους DJs. Στο Resurrection συνεργαζόμαστε με το Enter the Void, το Νίκο, 22 χρονών, που τον γνωρίσαμε στην πορεία. Παίζουμε μουσική, μιλάμε με τους καλλιτέχνες, κλείνουμε τους χώρους, τις χορηγίες, φτιάχνουμε τα πόστερ, κάνουμε τα πάντα.

DSC_2513 DSC_2519 DSC_2523

Πριν ασχοληθείτε με την διοργάνωση πηγαίνατε σε κλαμπ, χορεύατε;
Γιάννης: Εγώ φουλ. Άκουγα και άλλες μουσικές. Πρόλαβα και το luv που ήταν στο Θησείο, πιο τέκνο. Στην Ολλανδία όπου σπούδασα, πρωτοάκουσα Dubstep και περίμενα να έρθει Ελλάδα. Και από τότε που ήρθε ασχολούμαι μόνο με αυτό.
Στέφανος: Εγώ δεν είχα καμία σχέση με αυτά. Άκουγα πανκ ροκ. Μετά ξεκίνησα να ασχολούμαι με την παραγωγή μουσικής και το Djing, γνώρισα τον Δημήτρη και μου έκανε την πρόταση να μπω στην ομάδα, έτσι ξεκινήσαμε τις διοργανώσεις.
Νίκος: Εγώ άκουγα γαλλικά electro, καμία σχέση. Μετά ανακάλυψα την Dubstep και  μου άρεσε που έβλεπα τον κόσμο να παρτάρει και να χορεύει. Μου άρεσε που έβλεπα κόσμο τρελαμένο και να γίνεται χαμός. Έλεγα είναι ωραία φάση, μακάρι να μπορούσα να φτιάξω κάτι δικό μου αντίστοιχο και το ξεκίνησα.

Και όταν δεν διοργανώνετε πάρτι, τι κάνετε;
Γιάννης: Εγώ ακούω και πολλή μουσική, για να ανανεώνομαι και να βλέπω τι παίζει.
Νίκος: Είμαι προπονητής ποδοσφαίρου στον Πανιώνιο. Προπονώ παιδιά και είμαι βοηθός προπονητή στην κ17.
Στέφανος: Ασχολούμαι με τις σπουδές μου, προγραμματισμό και δουλεύω σε εταιρεία τηλεπικοινωνιών.

Έχετε πάει ποτέ στα μπουζούκια;
Γιάννης: Είχα πάει πιο μικρός, από κοινωνιολογικό ενδιαφέρον.
Στέφανος: Το πιο κοντινό και που πήγα οικειοθελώς ήταν στον Πανούση. Γέλασα, είχε πλάκα, αλλά δεν τον είδα σαν μουσικό.
Νίκος: Εγώ έχω ακούσει πιο πολύ live έντεχνο. Tον Δεληβοριά για παράδειγμα, είναι καλός μουσικός.

DSC_2626 DSC_2610 DSC_2560

Θα μπορούσατε να ζήσετε από τις διοργανώσεις;
Προσπαθούμε. Θα θέλαμε πάρα πολύ. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε αυτό το σημείο αλλά το χτίζουμε, έχει μεγάλες δυνατότητες εξέλιξης. Οι χορηγοί δεν γνωρίζουν αυτό το είδος μουσικής. Αν ήμασταν στο εξωτερικό, θα ζούσαμε άνετα από αυτό. Εδώ ακόμα δεν μπορούμε γιατί και το μεγαλύτερο όνομα να φέρουμε, ο Πανταζής παίζει να κάνει περισσότερα λεφτά.

Resurrection vol. 4-«The Warehouse Festival Rave», 8 Νοεμβρίου, Βυρσοδεψείο (Ορφέως 174, Βοτανικός).

https://www.facebook.com/events/778854742179136/

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Θανάσης Καρατζάς