Οι Jane Doe είναι εφτά παιδιά που προτίμησαν το θηλυκό Jane και όχι το αρσενικό John γιατί έχει πλάκα να δολοφονείς το προφανές. Γιατί όπως μας είπαν, χρειαζόταν μια γυναίκα για να εποπτεύει τόσους άντρες και γιατί ήταν πιο εύηχο. Οι Jane Doe παίζουν alternative rock, είναι καλά παιδιά γενικά αλλά δεν κάθονται καθόλου ήσυχα. Μας μίλησαν για το rock ‘n’ roll, τους δίσκους τους, τα αναρχικά τσιτάτα, την Θεσσαλονίκη και το πολυσυζητημένο «παράνομο» όνομά τους.

IMG_6839

Τρεις δίσκοι σε δύο χρόνια. Φαντάζει υπερβολή αυτή την εποχή ή σε οποιαδήποτε εποχή εδώ που τα λέμε. Ήταν κάτι σχεδιασμένο ή ήρθε στη πορεία;
Όταν ετοιμάζαμε το “The Enormous Head of King Splendid” (Puzzlemusik – 2013) βγαίναμε από μια μεγάλη περίοδο χειμερίας νάρκης (πέντε χρόνια από τον πρώτο μας δίσκο). Δεν είχαμε (προ)ετοιμάσει τίποτα. Ολοκληρώσαμε εκείνη τη δουλειά και γλυκαθήκαμε από τη διαδικασία. Δουλέψαμε πάρα πολύ μέσα στο στούντιο και κάποια στιγμή είδαμε πως μας έβγαιναν, αβίαστα, συνεχώς καινούργια κομμάτια. Όσοι ήταν γύρω μας δεν φοβήθηκαν το εγχείρημα (παραγωγός και εταιρία) και the rest is history που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι.

Μιας και το ανέφερες: πόσο φίλοι σας είναι οι Άγγλοι; Πολλά τραγούδια φαίνεται να αντλούν επιρροές από τη βρετανική σκηνή των δύο τελευταίων δεκαετιών.
Όσο φίλοι μας είναι και οι Αμερικάνοι. Και οι Έλληνες. Και ο υπόλοιπος κόσμος. Έχουμε αντλήσει στοιχεία από αμέτρητα συγκροτήματα και, εντάξει, δεν θα κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλο μας, τα μισά από αυτά ήταν βρετανικά, όμως, πιστεύω πως έχουν καμουφλαριστεί πίσω από κάτι πιο προσωπικό που μπορεί να παντρεύει τα φωνητικά των Smashing Pumpkins με τις κιθάρες των Black Angels. Μπορεί και όχι. Μπορεί να είμαστε ξεδιάντροποι αντιγραφείς.

https://soundcloud.com/prodro9/jenna-jameson-has-left-the-building-work-in-progress

Τραγούδια που βασίζονται σε λογοτεχνικά βιβλία στο “The Enormous Head of King Splendid”, τραγούδια για την Ελλάδα του Σήμερα στο “Revolution Diaries”, «Συνταγές για Πρόσφυγες» (“Recipes for Refugees”) ο τίτλος του πιο πρόσφατου δίσκου. Μήπως παίρνετε πολύ στα σοβαρά το rocknroll;
Το αντισταθμίζουμε με το να μη παίρνουμε πολύ στα σοβαρά τους εαυτούς μας. Από εκεί και πέρα δεν υπάρχει κάτι να σκεφτούμε: όσα μας τριβελίζουν το μυαλό, με αυτά ασχολούμαστε. Ο στίχος είναι εξίσου σημαντικός με την μουσική, δεν φτιάχνουμε τραγούδια για να απολαύσουμε ένα είδος αδιευκρίνιστης επιτυχίας που δεν θα έρθει ποτέ: το κάνουμε γιατί θέλουμε να έρθουμε πιο κοντά στους ανθρώπους και η δουλειά μας είναι τα διαπιστευτήρια μας.

IMG_6863

Η Θεσσαλονίκη βοηθάει τη μουσική σας ή θα προτιμούσατε να βρίσκεστε στην Αθήνα που μοιάζει πιο ενεργή σαν σκηνή;
Ας είμαστε εμείς καλοί και η μουσική μας θα πάει παντού. Η Θεσσαλονίκη είναι η μήτρα αυτού που κάνουμε και έχουμε έναν πυρήνα κόσμου που μεγαλώνει με τον καιρό και αυτό μόνο ευχάριστο μπορεί να είναι. Πρόσφατες συναυλίες μας και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας έδειξαν πως υπάρχει μια δίψα και εκεί για κάτι διαφορετικό. Στην Αθήνα θα βρεθούμε για μία τελική αναμέτρηση, όπως δυο αντίπαλοι σε B-movie ταινία.

Υπάρχουν άνθρωποι που σας βοήθησαν; Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθάνε, γενικότερα, τη σκηνή;
Σε αυτή τη διαδρομή των επτά χρόνων υπήρξαν άνθρωποι που στήριξαν τους jane doe από διάφορα πόστα. Οι άνθρωποι που επιμελήθηκαν τους δίσκους μας, η Puzzlemusik που πίστεψε σε εμάς και κυκλοφόρησε τις δουλειές μας, ραδιοφωνικοί παραγωγοί που παίζουν τα τραγούδια μας ερχόμενοι αντιμέτωποι ακόμα και με τις playlist του σταθμού τους, παιδιά που γράφουνε σε site, άνθρωποι που μας πρόσφεραν τη γνώση τους ή τη τέχνη τους με μηδαμινό αντίτιμο. Οι Jane Doe είναι και αυτοί. Και όπως υπάρχουν για εμάς άνθρωποι, έτσι υπάρχουν και για τη σκηνή. Μερικοί επαγγελματίες, μερικοί ρομαντικοί, μερικοί τυχοδιώκτες. Όποιος σπρώχνει το θέμα λίγο παραπέρα είναι χρήσιμος.

Η μουσική είναι σημαντική όταν γύρω μας μοιάζουν όλα να καταρρέουν;
Αν παρασυρθείς από αυτή τη κατάρρευση, τίποτα δεν είναι σημαντικό. Μόνο η επιβίωση. Αν δεν φοβηθείς, αν αποφασίσεις πώς υπάρχει λόγος να παλέψεις για να κάνεις τη ζωή, γενικότερα -όχι μόνο τη δική σου, καλύτερη, τότε και η μουσική είναι σημαντικό αποκούμπι, και οι ταινίες και όλα αυτά τα μικρά πράγματα που κάνουν την ύπαρξη μιας πιο υποφερτή.

Μπορείς, όμως, να το πεις αυτό και σε εκείνους που ζούνε σε χαρτόκουτα στο κέντρο της Αθήνας;
Όχι. Η αλήθεια είναι πως αυτά τα αισιόδοξα δεν μπορείς να τα πεις στο μισό πληθυσμό αυτού του κόσμου. Σε εκείνους που δεν ξέρουν αν την επόμενη μέρα θα αναπνέουν. Όλα εκείνα πρέπει να τα σκεφθούν άνθρωποι σαν εμένα, οι φιλήσυχοι πολίτες, η μεσαία τάξη, οι αστοί… πες το όπως θέλεις. Εκείνοι που δημιουργούν προβλήματα για να γεννιούνται εταιρίες που θα τους τα λύνουν. Οι μοίρες των ανθρώπων είναι δεμένες και ο πόνος του φαντάζει μακριά κάποτε θα σε φτάσει.

IMG_6868

Διαβάζω σε στίχους “The border is just a line, a reason to hate me” και σε άλλους “I was made of this thing, that the loveless and fascists can’t see”. Στρατευμένη τέχνη ή αναρχικά τσιτάτα;
Τίποτα από τα δύο. Η άποψη μας για τον κόσμο. Η συναισθηματική μας κατάσταση σε δεδομένη χρονική στιγμή. Τη μία είμαστε σε αυτή τη φάση, την άλλη είμαστε οργισμένοι και θέλουμε να γράψουμε κάτι του στιλ “The ordinary people are like an awful disease”.

Το όνομα σας συζητιέται, βγάζετε δίσκους με ρυθμό πολυβόλου, οι συναυλίες σας κάνουν έναν σχετικό ντόρο. Τι υπάρχει παρακάτω;
Δεν θεωρούμε πως το όνομα μας συζητιέται, δίσκους βγάζουμε γιατί το θέλουμε και το μπορούμε και οι συναυλίες μας έχουν ενέργεια γιατί έχει ενέργεια ο κόσμος που βρίσκεται από κάτω. Η συνέχεια θέλει περισσότερα τραγούδια, περισσότερα live και ευγνωμοσύνη που έχουμε το χρόνο, την υγεία, τη δυνατότητα να κάνουμε αυτό που γουστάρουμε με τους δικούς μας κανόνες.

https://soundcloud.com/prodro9/05-my-closest-enemies

https://www.facebook.com/TheJaneDoeBand

Συνέντευξη-Φωτογραφίες: Γιάννης Τόμτσης