Ο Shahabuddin μεγαλώνει και εκπαιδεύει κοκόρια εδώ και οχτώ χρόνια. Τα φροντίζει με μεγάλη επιμέλεια και τα προετοιμάζει για κοκορομαχίες. Ο Saavan [που σημαίνει η εποχή των μουσώνων] σήμερα κάνει την πρώτη δοκιμαστική μάχη για να τσεκάρει το αφεντικό του τα επίπεδα αντοχής του και το πόσο είναι ικανός να λάβει μέρος σε αγώνες. Αν δεν μπορεί να ανταποδώσει τα χτυπήματα με τα νύχια θα τον ξεφορτωθεί, που σημαίνει ότι θα καταλήξει στην κατσαρόλα. Ο Shahabuddin δουλεύει ως μάγειρας στο Καράτσι και ισχυρίζεται ότι είναι 29, παρόλο που φαίνεται ότι έχει περάσει προ πολλού τα 30. Στα κοκόρια του δίνει παράξενα ονόματα, ένα το λένε Klashn, από το όπλο καλάζνικοφ.

HEAD26-1920x825

Είναι πρωί Κυριακής και ο Galwa μόλις έχει βγει από το κοτέτσι και τρώει πρωινό με τις γάτες να παίζουν τριγύρω του. Μετά ο Shahabuddin του κάνει μασάζ με λάδι από σπόρους μουστάρδας για να ενυδατώσει το ράμφος του. Βοηθάει να τσιμπάει πιο εύκολα τον αντίπαλο και να μην ξεφλουδίσει ή σπάσει. Μετά αλείφει με το λάδι και τα κόκκινα και πράσινα φτερά του και ο κόκορας αρχίζει να λαμπυρίζει στον πρωινό ήλιο. Ζυγίζει περίπου δυόμιση κιλά, και ο Shahabuddin τον σηκώνει ψηλά για να δείξει ότι δεν είναι πολύ βαρύς. Για να μείνουν στο σωστό βάρος τους κάνει ειδική δίαιτα. Το καλοκαίρι τρώνε μουσκεμένο ψωμί και την απλή τροφή για κότες, αλλά το χειμώνα που είναι η εποχή των αγώνων τα ταΐζει με φιστίκια, αμύγδαλα, κρόκο αυγού και το αλουμινόχαρτο που τυλίγουν τα γλυκά.

image4

Περιμένουν τους γνωστούς του να εμφανιστούν. Φέρνουν κοκόρια που ταιριάζουν στα κιλά του Galwa και θα χτυπηθούν μαζί του. Ο Shahabuddin φαίνεται σίγουρος για το κοκόρι του, αλλά όσο παράνει η ώρα μεγαλώνουν οι αμφιβολίες αν θα τα καταφέρει να τους νικήσει. Τα πάντα μπορούν να συμβούν. Να τραυματιστεί το αγαπημένο του κοκόρι σοβαρά στο λαιμό ή στο ράμφος ή να χάσει ένα μάτι. «Ο σημερινός αγώνας είναι αδελφικός» λέει, «όταν το κοκόρι είναι πλήρως εκπαιδευμένο και είμαι ικανοποιημένος από την πρόοδό του, τότε θα τον πάω στους κανονικούς αγώνες». Μετά καθαρίζει το φλέγμα από το λαιμό του με μια αυτοσχέδια βούρτσα. «Ο θεός θα κάνει ό,τι είναι σωστό» λέει.

Από το Roads & Kindoms

image1

image2
Ο πρώτος αγώνας είναι με ένα κοκόρι ενάμιση χρόνου ονόματι Lakha Lal. Τα κοκόρια αλληλοτσιμπιούνται και ο Galwa είναι επιθετικός, φουσκώνει τα φτερά του λαιμού απειλητικά και τσιμπάει με λύσσα τον αντίπαλο. Κάποιες φορές πηδούν ταυτόχρονα στον αέρα λες και είναι συγχρονισμένα. Οι άντρες φωνάζουν να τα ενθαρρύνουν. Κάποιος φωνάζει ότι τα 5 λεπτά που διαρκεί ο αγώνας πέρασαν και τα σταματούν.
image5
Ο δεύτερος αγώνας είναι με έναν πιο μικρόσωμο κόκορα που τον λένε Jara. Και τα πάει επίσης πολύ καλά. Πάλι υπάρχουν τσιμπήματα και αγριάδες και ο αγώνας σταματάει πριν πάθουν ζημιά τα πουλιά. Στην αρένα, ωστόσο, οι αγώνες μπορεί να είναι πολύ αιματηροί εάν οι ιδιοκτήτες των πουλιών δεν παίξουν τίμια και σύμφωνα με τους κανόνες. Μερικοί βάζουν έξτρα νύχια ή τροχίζουν κέρατα ελαφιού για να γίνουν πολύ αιχμηρά και φροντίζουν το πουλί τους να νικήσει από τον πρώτο γύρο. Ο Shahabuddin σηκώνει το κοκόρι του και φωνάζει με έκσταση: «Πάλεψε πολύ καλά».
image6
Ο Shahabuddin δροσίζει τον Galwa. Φτύνει νερό πάνω του και κολλάει το πρόσωπό του στα πλευρά του για τον ηρεμήσει. Η σκηνή είναι εντελώς σουρεαλιστική επειδή τα πουλιά θα μπορούσαν να είχαν κομματιάσει το ένα το άλλο. Η κοκορομαχία είναι ένα πολύ βάναυσο «σπορ». Και τα κοκόρια δεν είναι καθόλου πιστά ζώα. Ο Shahabuddin έχει μια ουλή από τσίμπημά του και ξέρει ότι ο Galwa δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για αυτόν, δεν τον νοιάζει καθόλου για τον άντρα που τον φροντίζει μέρα-νύχτα.

image3

image7
Ακόμα και όταν δούλευε σε σπίτια που δεν επιτρέπονταν τα κατοικίδια έξω, ο Shahabuddin είχε το κλουβί με το κοκόρι στο δωμάτιό του. Η γυναίκα του έχει συνηθίσει την μανία του συζύγου της και τον περιγράφει σαν «ζωόφιλο». Παρόλα αυτά, φαίνεται αρκετά παράξενο να ασχολείται κάποιος με κοκορομαχίες σε μια πόλη που θα μπορούσε να κάνει οτιδήποτε άλλο. Οι κοκορομαχίες είναι παράνομες στο Πακιστάν, όμως τα ποσά που στοιχηματίζονται σε έναν αγώνα μπορούν να φτάσουν και τα 3 χιλιάδες δολάρια, ενώ ποτέ δεν πέφτουν κάτω από 150 ευρώ. «Πότε δεν έχω κάνει paan» λέει ο Shahabuddin [αναφέρεται στο εθιστικό φύλλο που μασούν μαζικά στο Καράτσι]. «Δεν έχω ούτε καν καπνίσει τσιγάρο. Αυτό είναι το μόνο πάθος μου».

Από το Roads & Kindoms