Όποιος ακούσει τον δίσκο Téléphérique και αναζητήσει να βρει σε αυτόν τους παλιούς ΜΕΝΤΑ, αυτούς με τις αμερικάνικες feel-good μελωδίες, την ποπ ελαφρότητα και τον ελληνικό στίχο, θα ψάξει άδικα. Ο νέος δίσκος των ΜΕΝΤΑ έχει ξεκάθαρα ενδοσκοπική διάθεση, κάνει βόλτες σε σκοτεινά μονοπάτια ορχηστρικής electronica, και επενδύει σε μικρές εκρήξεις που θυμίζουν κάτι από το War Stories των U.N.K.L.E.. Το Téléphérique, όπως μας είπαν και οι ίδιοι μεταξύ πρόβας και μπύρας, «δεν είναι ΜΕΝΤΑ, είναι κάτι άλλο», μα αυτό δεν μας χάλασε καθόλου.

Για να ζεσταθούμε και να βγάλουμε φωτογραφίες το συγκρότημα πήρε θέσεις και ξεκίνησε να μας παίζει ένα κομμάτι από τον καινούριο δίσκο. Ο Δημήτρης συνέχισε να παίζει και μετά την παύση του κομματιού, έτσι ο Νίκος άρχισε να του φωνάζει  «Εντάξει, μην το νιώθεις τόσο, έλα να δώσουμε συνέντευξη»! Ξεκινήσαμε ρωτώντας τους πώς έγινε αυτή η σημαντική στροφή στον ήχο τους. «Σίγουρα έπαιξαν ρόλο τα βιώματα που έχουμε από την καθημερινότητα, τα πράγματα που βλέπεις όταν κυκλοφορείς έξω δεν μπορούν να σε αφήσουν ανεπηρέαστο. Απογοήτευση, θυμός, πικρία, υπάρχουν όλα μέσα στον δίσκο. Πέρα όμως από αυτό, υπήρχε η διάθεση να κάνουμε κάτι καινούριο, διαφορετικό. Είχαμε βαρεθεί να γράφουμε τραγούδια και αποφασίσαμε να βγάλουμε έναν ορχηστρικό δίσκο. Το αν θα συνεχιστεί αυτή η φόρμα, αν δηλαδή το Téléphérique είναι η αρχή μιας νέας μουσικής πορείας ή μια παρένθεση για το συγκρότημα, αυτό θα το δείξει ο επόμενος δίσκος».

DSC_7663DSC_7658

Πώς όμως εμπλέκεται η πολιτική στη μουσική τους; «Σίγουρα οι εκλογές του Γενάρη ήταν καθοριστικές και ελπίζουμε ότι θα γίνουν θετικές αλλαγές. Γενικά είμαστε όλοι πιο αισιόδοξοι, ευχόμαστε τα πράγματα να αλλάξουν και μαζί τους ο επόμενος δίσκος να είναι ένας χαρούμενος δίσκος, να δοκιμάσουμε κάτι άλλο, να παίξουμε SKA ρε παιδί μου.» Τους ρωτώ τι άλλαξε σε αυτές τις εκλογές και οι απόψεις διίστανται ελαφρώς. «Έγινε ένα κλικ», μας λέει ο Δημήτρης, ενώ ο Νίκος φαίνεται πιο ενθουσιώδης, «Εγώ θα το περιέγραφα καλύτερα ως κρότο, μία έκρηξη που ανατίναξε πολλά πράγματα που είχανε παγιωθεί. Σίγουρα οι βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες δεν αλλάζουν έτσι απλά, αλλά ήταν μια μεγάλη αλλαγή». «Εγώ πάλι», λέει ο Πάνος, «θα περιμένω να κατακάτσει η σκόνη από την έκρηξη, μόνο τότε θα ξέρω τι άλλαξε και τι όχι».

Ένα ακόμη στοιχείο που εκπλήσσει στο νέο δίσκο είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τίτλοι στα κομμάτια. «Δεν μπήκαμε στην διαδικασία να βρούμε τίτλους γιατί δεν θέλαμε να προδιαθέσουμε τους ακροατές, να τους επιβάλλουμε τις εικόνες μας. Αφήσαμε τα κομμάτια να περιγράψουν εικόνες. Ο δίσκος μας είναι σαν σάουντρακ που δεν έχει ταινία».

Τους ρωτάω ποιος σκηνοθέτης θα ήταν ο καλύτερος για να κάνει ταινία το Téléphérique και είναι σαν να έχουν έτοιμη την απάντηση: «Ο Λάνθιμος». Μου εξηγούν ότι εδώ και πολλά χρόνια ‘κυνηγούν’ τον Λάνθιμο να τους κάνει video clip, πώς έχουν συνεργαστεί με διάφορους τρόπους και πώς ποτέ δεν είχαν το σωστό timing. «Τώρα, μετά την επιτυχία του Κυνόδοντα, είναι πια πολύ δύσκολο να μας κάνει ταινία. Αλλά τι να γίνει, τον έχουμε άχτι».

Σε ποιον μουσικό θα έδιναν να ακούσει το Téléphérique, για να τους πει την άποψή του; «Στον Brian Eno. Ειδικά αυτό το δίσκο. Τους προηγούμενους, τι να τους κάνει, δεν θα καταλάβαινε. Μπορεί να δίναμε τον δίσκο και στους Air». «Στη Cher;» «Ε, ναι, και σε αυτή».

DSC_7671

Ο νέος δίσκος είναι μια μεγάλη αλλαγή στην πορεία του συγκροτήματος και οι ίδιοι τον βλέπουν ως ευκαιρία να προσεγγίσουν ένα νέο, διεθνές ακροατήριο «Θεωρούμε ότι το Téléphérique είναι ένας εξαγώγιμος δίσκος, η πρώτη μας ευκαιρία να ακουστούμε πέρα από την Ελλάδα». Κάνοντας μια αναδρομή στην πορεία τους από τα τέλη του ’90 μέχρι σήμερα παραδέχονται ότι δεν είχαν άλλη τέτοια ευκαιρία στο παρελθόν. «Τόσα χρόνια έχουμε τραβήξει μια μοναχική πορεία μιας και δεν μπορούσαμε να χωρέσουμε σε καμία νόρμα. Η μουσική μας δεν είναι ελληνόφωνο ροκ, είναι αμερικάνικη μουσική με ελληνικό στίχο και αυτό, όσο περίεργο και αν ακούγεται, μας έχει αφήσει στο περιθώριο. Δεν μπορούσαμε να βρούμε μπάντα να ταιριάζουμε, να παίξουμε live. Μέχρι και σε φεστιβάλ ήταν δύσκολο να συμμετάσχουμε. Πολύς κόσμος μας είπε να αλλάξουμε».

Τους ρωτάω αν έχουν δοκιμάσει να τραγουδήσουν αγγλικό στίχο και την ίδια στιγμή παραδεχόμαστε πόσο αστείο είναι που πρέπει να ‘απολογηθούν’ που επιμένουν να τραγουδούν ελληνικά. «Μια φορά μόνο δοκιμάσαμε. Είχαμε κάνει μια συμφωνία με τους The Voyage Limpid Sound να διασκευάσουμε ένα κομμάτι τους και αυτοί ένα δικό μας και μετά να το κυκλοφορήσουμε σε 7ιντσο. Η ηχογράφηση έγινε κανονικά, μα όταν τους ρωτήσαμε πώς τους φάνηκε μας είπαν πώς γελούσαν ένα Σαββατοκύριακο με την προφορά μας. Μετά από αυτό δεν επιχειρήσαμε ποτέ ξανά να γράψουμε στα αγγλικά».

DSC_7668

Οι ΜΕΝΤΑ δεν έγιναν ποτέ mainstream, παρά την δυναμική της μουσικής τους. «Γενικά κρατήσαμε χαμηλό προφίλ. Ποτέ δεν επιδιώξαμε να γίνουμε μαϊντανοί της τηλεόρασης και μια φορά που βγήκαμε σε κρατικό κανάλι ήταν επειδή κάναμε διασκευή στο ‘Τσάρλι Τσάπλιν’ της Τσανακλίδου για την Γιουροβίζιον. Όταν σε βγάζουν στην τηλεόραση δίπλα στον Καπουτζίδη και την Μακρυπουλια, αισθάνεσαι περίεργα, λες ‘τι κάνω εγώ εδώ;’. Όχι ότι είμαστε παρθένες, αλλά παίζουμε μουσική επειδή μας ενδιαφέρει η ουσία και θέλουμε ό,τι κάνουμε να έχει καλλιτεχνική υπόσταση, να σέβεται τον ακροατή».

Οι ΜΕΝΤΑ παρουσιάζουν τον νέο τους δίσκο στο SIX D.O.G.S. την Παρασκευη 20 Μαρτίου.

https://www.facebook.com/pages/menta/42915145848?sk=timeline

http://menta.bandcamp.com/