Η Sma-Rag-Da έχει κάνει ήδη πολλά live και τα τραγούδια του πρώτου δίσκου της «Queen of the Surreal» -που μόλις κυκλοφόρησε- ακούγονται στο ραδιόφωνο. Στους στίχους τους μιλάει για τις ανθρώπινες σχέσεις, για τον έρωτα, για το σκύλο της ή για το πόσο πολύ της αρέσει το παγωτό. Προσπαθεί να μετατρέψει σε τραγούδια την υπερβολική χαρά ή την υπερβολική μελαγχολία της και το όνειρό της είναι στα 50 της να ζει σε μια φάρμα -προηγουμένως θα ήθελε να έχει αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί η μουσική βιομηχανία στην Ελλάδα.

sma_7

Περίγραψέ μου μία συνηθισμένη μέρα σου.
Μια συνηθισμένη μέρα ξεκινάει με τον σκύλο μου να προσπαθεί με βίαιο τρόπο να με ξυπνήσει, για να τον βγάλω βόλτα. Συνήθως αυτό περιλαμβάνει γλείψιμο στη μούρη και κλαψούρισμα αφού έχει φέρει όλα τα σκυλοπαιχνίδια του πάνω στο κρεβάτι. Το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να βάλω μουσική να παίζει και να τσεκάρω τα e-mail μου. Μου αρέσει να βγαίνω βόλτες, να περπατάω και να παρατηρώ τους ανθρώπους. Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω στο σπίτι και να καλώ φίλους. Είναι ωραίο να μοιράζεσαι. Ακόμα κι αν αυτό που μοιράζεσαι είναι μια τροφική δηλητηρίαση. Περνάω πολλές ώρες την ημέρα με το γιουκαλίλι μου στο χέρι. Αυτό το όργανο και μόνο που υπάρχει μου φτιάχνει τη διάθεση. Δεν βγαίνω έξω πολύ. Η, έστω, δεν είμαι σε αυτή τη φάση τώρα. Μένω μέχρι αργά ξύπνια, σερφάροντας στην σκοτεινή πλευρά του ίντερνετ. Ξέρεις, είναι αυτό που λες «μα εγώ μπήκα να δω ένα βιντεοκλίπ, πώς κατέληξα να βλέπω ονλάιν μαθήματα για λάτιν;». Τρελαίνομαι να μένω ξύπνια μέχρι αργά. Απόλυτη ησυχία, ιδανική για να ακούω καλύτερα τις σκέψεις μου.

Έχεις πει ότι σου συμβαίνουν συνέχεια σουρεάλ πράγματα, τι εννοείς; Ποιο είναι το πιο σουρεάλ που σου έχει συμβεί;
Ο σουρεαλισμός είναι κατά κάποιον τρόπο state of mind. Εκτός από την ίδια την κατάσταση, είναι και το πώς θα την επεξεργαστείς εσύ ο ίδιος. Είναι η οπτική γωνία του καθενός. Δεν μπορώ να σκεφτώ το πιο σουρεάλ, αλλά από το ότι στην τρίτη λυκείου, σε ένα διάλειμμα, ένα αληθινό μαύρο άλογο μπήκε στο προαύλιο – κανείς δεν ξέρει πώς και τι – και έκανε βόλτες στο γήπεδο του μπάσκετ, μέχρι τον σατανικό τρόπο με τον οποίο όλοι οι άνθρωποι στη ζωή μου και στις σχέσεις μου συνδέονται, τίποτα δεν βγάζει ξεκάθαρα νόημα. Και δεν το ψάχνω πια το νόημα. Κι αυτό είναι υπέροχο.

sma sma_6

Τι είναι η μουσική για σένα, θα μπορούσες να κάνεις κάτι άλλο εκτός από μουσική;
Η μουσική είναι ο τομέας στον οποίο νιώθω ότι φτάνω στο μέγιστο της παραγωγικότητας και της αποδοτικότητάς μου, κι αυτό είναι απαραίτητο για να νιώθω ισορροπημένη και χρήσιμη. Από την άλλη, φυσικά και θα μπορούσα να κάνω αλλά πράγματα. Μικρή ήθελα να ανοίξω περίπτερο ή να γίνω οδηγός ταξί. Με γοητεύει η ιδέα του να έρχομαι σε επαφή – έστω και για λίγο – με τόσους διαφορετικούς ανθρώπους και να έχω την ευκαιρία να τους παρατηρώ. Γενικά νομίζω ό,τι έχει να κάνει με ανθρώπους και την άμεση επαφή, θα ήταν ευχάριστο για μένα.

Πώς νιώθεις όταν είσαι στη σκηνή και τραγουδάς;
Αρχικά, αυτό που ένιωθα ήταν πως θα λιποθυμήσω. Προσπαθούσα για αρχή να καταφέρω να αναπνέω κανονικά. Αλλά όσο περνάει ο καιρός, συνειδητοποιώ ότι έχω ένα χρέος -κατά κάποιον τρόπο- απέναντι στους ανθρώπους που έχουν έρθει για να με ακούσουν. Έτσι, χαλαρώνω και δεν αφήνω στον εαυτό μου άλλη επιλογή από το να είμαι όσο καλύτερη μπορώ. Θα ήταν αγένεια να σκέφτομαι αλλά πράγματα ενώ κάποιος έχει έρθει για να ακούσει, τι έχω να πω. Νιώθω πως είναι τιμή μου.

sma_4

Τι άλλο κάνεις εκτός από τη μουσική, έχεις κάποιο χόμπι;
Κάνω συλλογές. Έχω τη δεύτερη μεγαλύτερη συλλογή εισιτήριων στον κόσμο και θέλω να μπω στο βιβλίο Γκίνες. Κάνω συλλογή από φρονιμίτες επίσης. Μου αρέσει πολύ να πηγαίνω σε εκθέσεις ζωγραφικής και σε μουσεία γενικότερα. Μου αρέσει να γράφω ποιήματα, να τα λέω στις φίλες μου και να μου λένε πόσο χάλια είναι. Λατρεύω το καλό φαγητό και τα κοκτέιλ με πάσιον φρουτ και μαύρο ρούμι. Ένας μόνιμος τσακωμός με τη μαμά μου ήταν το ότι μάζευα συνεχώς πράγματα από τα σκουπίδια. Ίσως ένα κάδρο, έναν κουβά που μου άρεσε το χρώμα. Μου αρέσει πολύ αυτό. Να μαζεύω αντικείμενα που για κάποιο λόγο μου έκαναν κλικ.

Ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα που έχεις μάθει από την οικογένειά σου;
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Δύσκολο. Η οικογένειά μου, βλέπεις, είναι λίγο ιδιόρρυθμη. Μαμά, μπαμπά δεν έχω, και οι αδελφές μου είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους. Όλες οι οικογενειακές μας συγκεντρώσεις είναι σαν σεμινάριο. Σαν κοινωνικό πείραμα. Πολλά έχω μάθει, και θα ήταν άδικο να ξεχωρίσω ένα. Σίγουρα όμως ήταν πολύ σημαντικό το πόσο διαφορετικοί άνθρωποι είμαστε όλοι μεταξύ μας. Έχω μάθει να σέβομαι τη διαφορετικότητα. Κάτι άλλο βασικό που έχω μάθει, είναι η διπλωματία, τόσες γυναίκες σε ένα σπίτι, δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα.

sma_2

Από τους φίλους σου;
Οι φίλοι μου είναι 15 έως 55 χρονών, οπότε μπορώ να πω ότι με έχουν μάθει πολλά. Παρατηρώντας και συγκρίνοντας μόνο, αναπόφευκτα μαθαίνεις. Άλλες νοοτροπίες, άλλος τρόπος σκέψης, άλλες προσλαμβάνουσες, άλλα γούστα, άλλοι στόχοι, άλλη φιλοσοφία. Λατρεύω την ποικιλία. Και πάλι, όπως είπα και για την οικογένεια, και λαμβάνοντας υπόψιν ότι οι φίλοι είναι κατά κάποιον τρόπο η οικογένεια που διαλέγεις, έχω μάθει να σέβομαι το διαφορετικό, και να προσαρμόζομαι σε διαφορετικά δεδομένα. Το να σέβεται κανείς, είναι για μένα το άλφα και το ωμέγα.

Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο;
Να φύγω και να μείνω στο χωριό μου γύρω στα 50 μου, να έχω ζώα και δικό μου κήπο με λαχανικά. Εκεί να έχω και ένα στούντιο και πολλά όργανα, αφού θα έχω καταφέρει να αλλάξω τον τρόπο που λειτουργεί η μουσική βιομηχανία της Ελλάδας. Το χωριό μου είναι το μόνο μέρος που καταφέρνω να ηρεμώ πραγματικά. Δεν είναι και τόσο τρελό όνειρο, ίσως.

To άλμπουμ της Sma-Rag-Da «Queen of the Surreal» -κυκλοφορεί από την Mahāyāna Records.

facebook

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Μάνος Χρυσοβέργης