Ένα αφήγημα που αναφέρεται με προσοχή και ευαισθησία στο φετιχισμό και όλες τις κοινωνικές ομάδες που υφίστανται ρατσισμό.

 

 

H Έλενα Φάκου μιλάει για πρόσωπα και καταστάσεις που κάποιοι άλλοι θα εξόριζαν κοινωνικά, αφού πρώτα θα έδειχναν τους πρωταγωνιστές των ιστοριών με το δάχτυλο (χωρίς βέβαια πριν να είναι σίγουροι ότι η δική τους φωλιά δεν είναι καταλερωμένη ).

Μάζεψε μέσα σε ένα περιεκτικό και kinky ανθολόγιο ιστορίες πολλών ξεχωριστών ανθρώπους οι οποίοι επισκέφθηκαν ο καθένας για το δικό του λόγο ένα κακόφημο motel στο Amsterdam και τις πρόσφερε με αγάπη στον αναγνώστη.

Η Αλίκη, η βασική ηρωίδα του βιβλίου διηγείται χωρίς ίχνος χυδαιότητας, τα «ακατανόμαστα» για άλλους της ανθρώπινης φύσης κρατώντας ουδέτερη στάση και αφήνοντας τον αναγνώστη να βγάλει συμπέρασμα για τα πάντα από μόνος του. Στα είκοσι κεφάλαια του βιβλίου παρουσιάζονται μερικά από τα πιο ακραία σεξουαλικά φετίχ και πρωταγωνιστούν ορισμένες από τις πιο περιθωριακές κοινωνικές ομάδες, αλλά όλα δίνονται με στοργή και καθόλου προκλητικά.

 

 

Πρόκειται ουσιαστικά για ένα αφήγημα, το οποίο αναφέρεται με προσοχή και ευαισθησία στο φετιχισμό και όλες τις κοινωνικές ομάδες που υφίστανται ρατσισμό. Μιλάει για όλα όσα όλοι θα ήθελα να μιλήσουν αλλά φοβούνται να το κάνουν. Θίγει ανθρώπινες αδυναμίες, πάθη, ιδιαιτερότητες , σεξουαλικά φετίχ και αναπηρίες  προσεκτικά και με σεβασμό στη διαφορετικότητα.

Σε κάθε ένα από τα κεφάλαια περιγράφονται ξεχωριστά περιστατικά που εξελίσσονται μέσα στο “ξενοδοχείο των σκοτεινών πόθων” όπως το χαρακτηρίζει η ίδια η βασική ηρωίδα. Περιγράφονται τα πρόσωπα που εργάζονται σε αυτό, η διευθύντρια και οι καμαριέρες, καθώς και οι πελάτες ανάμεσά στους οποίους υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν πολλές διαιτερότητες πάσης φύσεως.

Στο «ξενοδοχείο της φθηνής πολυτέλειας», θίγονται ανθρώπινες αδυναμίες , συμπεριφορές και στάσεις ζωής με σεβασμό στη διαφορετικότητα. Η απιστία, η ομοφυλοφυλία, η πορνεία, ο τρανσεξουαλισμός, η ουρολαγνεία, η κοπρολαγνεία, ο αλφισμός, ο εθισμός στις ουσίες, ο νανισμός, η ποδολαγνεία, οι σχέσεις κυριαρχίας και υποταγής, η νεκροφιλία, είναι μόνο μερικές από τις καταστάσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η Αλίκη και να διαβάσει ο αναγνώστης, δοσμένες πάντα μέσα απο ένα πρίσμα αντικειμενικότητας και κατανόησης απαλλαγμένες από την κριτική και τον συντηρητισμό.

 

 

Το kink motel είναι ένα διήγημα το οποίο εξάπτει τη φαντασία, την αφήνει να δουλέψει και να ταξιδέψει μακρύτερα από τις μέχρι τότε γραμμές της. Είναι δυναμικό, δε φοβάται την ανθρώπινη φύση, αντίθετα την αγκαλιάζει και την κατανοεί.

Τα κεφάλαια είναι γεμάτα από υγρά σεντόνια, φωνές,  ποδοβολητά, αδρεναλίνη και σπέρμα. Κάθε λογής βίτσιο περνάει από μπροστά σου ενώ αχνοφαίνονται η ηλικιωμένη ιδιοκτήτρια της επιχείρησης που είναι πιο ζόρικη από όσο τη φαντάζεσαι, αρκετές καμαριέρες, η ρεσεψιονίστ που καταγράφει τα όσα είδε και η στυλάτη και σνομπ γάτα της.

«Το «Kink Motel» είναι ένα ημερολόγιο αθωότητας μέσα σε έναν κόσμο όπου παραφυλά το ένστικτο και η ανάγκη. Είναι ένα ταξίδι πάνω απ’ όλα Εσωτερικό, καθώς η ηρωίδα, ως επίκεντρο, φαντάζει να προσπαθεί να διατηρηθεί ακέραια στο μάτι του κυκλώνα, μα αντιλαμβάνεται κανείς ξεφυλλίζοντας τις περιπέτειές της, ότι στην πραγματικότητα μεταμορφώνεται, ή –ακόμα καλύτερα- μεταλλάσσεται σε μια βελτιωμένη εκδοχή της, που την οριοθετούν η επίγνωση και η πληρότητα. Δεν ξεχνά ποια είναι, μα αλλάζει. Κατακτά την ωριμότητα, κάνει τραχειοτομή στο βρώμικο λαρύγγι της μυστικής καθημερινότητας, και στέκεται στη νύχτα ως αδέκαστη πολεμίστρια που μυείται στην απαγορευμένη γνώση.» είναι μια κριτική που διάβασα γι αυτό το αφήγημα και με εκφράζει απόλυτα.

Αν με ρωτάς, ίσως και να ξεχωρίζω εκείνο το σημείο όπου μια από τις ηρωίδες, η Αμάλια ήταν «φτιαγμένη» και προσπάθησε να αυτοϊανοποιηθεί με το τηλεκοντρόλ. Το αν τα κατάφερε, θα το μάθεις στο ομώνυμο κεφάλαιο.

 

 

Θα κλείσω με ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο 19, που τιτλοφορείται «Ο άνθρωπος της Αυγής» “Ένας απο τους πιο μυστήριους πελάτες του motel ήταν ο άνθρωπος που ερχόταν πάντα την αυγή. Ήταν αθόρυβος , μιλούσε με δυσκολία λόγω υπερβολικής κατανάλωσης κόκας, έπαιρνε πάντα σουίτα, περίμενε περισσότερες από δύο κοπέλες και έπινε τουλάχιστον δέκα ποτά όσο έμενε στο ξενοδοχείο. Την πρώτη φορά που τον είδε η Αλίκη, την τρόμαξε. Μπήκε αθόρυβα στο λόμπι, τραύλιζε, τα μάτια του ήταν γουρλωμένα μέσα από τα γυαλιά μυωπίας, οι κόρες διεσταλμένες και η μύτη του έτρεχε. Παρά την κατάστασή του ήταν ευγενέστατος και άφησε στην Αλίκη ένα πολύ γενναίο φιλοδώρημα”

Kink Motel, Το ξενοδοχείο των σκοτεινών πόθων, της Έλενας Φάκου, Εκδόσεις Captain Book.