Κίτρινα τρόλεϊ, παλιοί χάρτες και τα νέα της Daily Vathis από έναν καλλιτέχνη που αγαπάει την trash art.

 

Ο Αντώνης Βάθης είναι ένας εικαστικός που τραβά χρόνια τώρα πορεία μοναχική και ιδιάζουσα, ένα ταξίδι αυτοέκφρασης που δεν υπακούει σε κυρίαρχες φόρμες και δεν ενδίδει στις εύκολες λύσεις. Ο Αντώνης Βάθης είναι beat καλλιτέχνης, φλερτάρει ανενδοίαστα με την trash art, αγαπάει την χειροποίητη τέχνη και την ίδια στιγμή παίζει με τα ψηφιακά μέσα επαναπροσδιορίζοντας τις χρήσεις τους. Αυτές τις μέρες θα τον βρει κανείς στο παλαιοπωλείο ‘Ομορφιά μου’ στην οδό Ομήρου στο Κολωνάκι όπου ο Αντώνης έχει στήσει μια αναδρομική έκθεση με έργα ζωγραφικής και λίγα γλυπτά. Παρά το εύρος της, η έκθεση εστιάζει κυρίως στις δημιουργίες των τριών τελευταίων χρόνων. «Είναι μια ευκαιρία να δω τα έργα που έφτιαξα τα τελευταία χρόνια μαζεμένα και να καταλάβω που θέλω να πάω μετά», μου εξηγεί ο ίδιος. «Πλέον μου αρέσουν ελάχιστα από τα έργα που εκθέτω. Μάλλον μεγάλωσα και τα κριτήριά μου έχουν αλλάξει. Πάντως όταν η έκθεση τελειώσει λίγα από αυτά τα έργα θα γλιτώσουν το κόψιμο», λέει αφήνοντάς με άφωνο.

 

Antonis Vathis 01 Antonis Vathis 02Antonis Vathis 05

 

Σημαντική παράλειψη: ξεχάσαμε να αναφέρουμε ότι ο Αντώνης Βάθης είναι ελαφρύς σαν τις ηλιόλουστες μέρες του Απρίλη. Το αντιλαμβάνεσαι από το χιούμορ του, την ποιητικότητα του λόγου και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την τέχνη του. Όσο εύκολα μπορεί να δημιουργήσει ένα έργο, άλλο τόσο εύκολο του είναι να το καταστρέψει, να το τεμαχίσει και να το ξανασυνθέσει απ’ την αρχή. «Δεν έχω κανέναν ενδοιασμό να κόψω τα έργα μου και να φτιάξω με αυτά νέα έργα. Μου αρέσει να ανακυκλώνω την τέχνη μου. Κάνω αυτό που ονομάζω ‘καλλιέργειες γλυπτικής και ζωγραφικής’. Δεν είμαι όμως ο μόνος. Το έκανε και ο Σπυρόπουλος, ο ζωγράφος. Οι μελετητές του απορούσαν που εξαφανίζονταν διάφορα έργα του μετά από τις βραβεύσεις τους. Ε, και εκείνος τα έκανε κομμάτια».

Οι πίνακες που επέλεξε για την έκθεση είναι άλλη μια χειρονομία προς τους φίλους του και εκείνους που τον ακολουθούν χρόνια. Όπως μου εξηγεί η  αφορμή για αυτή την έκθεση ήταν ένα κείμενο που έγραψε το 2001 μετά από την προτροπή ενός φίλου του, να γράψει κάτι για την Πατησίων. Εκείνος αποφάσισε να γράψει για τα κίτρινα τρόλεϊ που κάποτε παρελαύναν στο δρόμο και με τα χρόνια εξαφανίστηκαν. Το κείμενό του ξεκινάει κάπως έτσι:

«Πάνε μέρες τώρα πια από τη σφαγή των. Θυμάμαι για νύχτες ολόκληρες κίτρινα ιδρωμένα τρόλεϊ να περιμένουν τη σφαίρα του ελεύθερου σκοπευτή αφορμή που θα τους άλλαζε την πορεία στην καθημερινή τριβή με την άσφαλτο».

 

Antonis Vathis 12 Antonis Vathis 11 Antonis Vathis 13 Antonis Vathis 14 Antonis Vathis 16

 

Μιλώντας για τα έργα που παρουσιάζει στην προσωρινή έκθεση στο Κολωνάκι, ο ίδιος εξηγεί ότι γενεσιουργός δύναμη κάθε έργου είναι τα ίδια τα υλικά και οι τεχνικές που χρησιμοποιεί. «Χρησιμοποιώ κυρίως μελάνια οινοπνεύματος, ιώδια, λουλάκια και άλλα υλικά που βρίσκεις στο φαρμακείο. Ειδικά τα μελάνια οινοπνεύματος είναι πολύ έντονα υλικά και δεν επιδέχονται δεύτερη επεξεργασία. Απλώνονται γρήγορα και γι’ αυτό πρέπει να ξέρεις τι θες να φτιάξεις. Παρ’ όλα αυτά δεν είναι σίγουρο ότι οδηγείς εσύ τα χρώματα, παρά μάλλον ότι σε οδηγούν αυτά. Γι΄αυτό και χρησιμοποιώ ένα πολύ γυαλιστερό χαρτί για βάση μου, που δεν είναι καθόλου απορροφητικό. Θυμάμαι την πρώτη φορά που τα άπλωσα στο χαρτί, αυτά άρχισαν να γλιστρούν και να χύνονται. Μου άρεσε αυτό». Συνοψίζοντας, ο ίδιος καταλήγει: «Αυτό που θα δεις σε μια έκθεσή μου είναι η σχέση μου με τα υλικά. Αφήνω τα υλικά να μου πούνε τι θέλουν να ζωγραφίσω. Γι’ αυτό και πολλές φορές διαπιστώνω ότι στην ζωή μου δεν έχω ζωγραφίσει αυτά που θα ήθελα εγώ να είχα ζωγραφίσει, αλλά αυτά στα οποία με οδήγησαν τα υλικά μου».

Μια άλλη σειρά έργων που θα συναντήσει κανείς στην προσωρινή έκθεση στο Κολωνάκι είναι σχεδιασμένη πάνω σε παλιούς γεωγραφικούς χάρτες μεγάλου μεγέθους. «Έτυχε να βρω αυτούς τους χάρτες στον δρόμο και αποφάσισα να δημιουργήσω κάτι πάνω σε αυτούς. Το υλικό το ίδιο μου υπαγόρευσε τι θα κάνω. Πιστεύω ότι η εξέλιξη της τέχνης μου θα είναι να ζωγραφίζω με χώματα. Μια φορά μάλιστα, είχα κάνει graffiti με χώμα και λάσπη. Ήταν σε μια εκδήλωση που με είχαν καλέσει και τα χρώματα στα σπρέι είχαν τελειώσει. Η λάσπη είναι ένα πολύ ωραίο υλικό και είναι τζάμπα», λέει χαρακτηριστικά ο Αντώνης που επιδιώκει να κάνει τέχνη με ό,τι υλικά βρίσκει διαθέσιμα και τον εμπνέουν, μιας και το κόστος των υλικών που συνήθως χρησιμοποιεί είναι πολύ υψηλό. «Αυτή τη στιγμή στο σπίτι μου φτιάχνω ένα υποβρύχιο που είναι 5,5 μέτρα. Έχει μέσα το μαγκάλι του παππού μου, την σουπιέρα μου και πόσα άλλα αντικείμενα. Αυτή είναι μια κοινωνική διάσταση της τέχνης, μέσα στα έργα να αναγνωρίζεις πράγματα που κάποτε ανήκαν σε κάποιον άλλο. Στην τέχνη ισχύει αυτό που λένε για τους εμφύλιους πολέμους: ‘θα πετάξεις ό,τι βρεις’».

 

Antonis Vathis 41 Antonis Vathis 40 Antonis Vathis 39 Antonis Vathis 36

Ανάμεσα στα έργα της έκθεσης ξεχωρίζει και ένα ιδιόμορφο street art που κάνει εδώ και τρεις μήνες ο Αντώνης. Πρόκειται για μια χειροποίητη εφημερίδα που βγάζει καθημερινά και ονομάζει ‘Daily Vathis’. Πρόκειται για μια μονόφυλλη δημιουργία, που αρκετές φορές περιέχει αποκόμματα από παλιά του έργα, γραμματόσημα και διάφορα άλλα υλικά σε τεχνικές κολάζ. «Προσπαθώ να επιστρέψω σε ένα καθημερινό χειροποίητο τρόπο εργασίας. Δεν θέλω να αισθάνομαι κάτι διαφορετικό από έναν φούρναρη που φτιάχνει ψωμί. Μακάρι να μπορούσα να πουλάω τα έργα μου μέχρι το βράδυ και κάθε πρωί να φτιάχνω καινούρια. Αλλά δεν φεύγουν τα έργα έτσι. Πάντα ήθελα να μάθω να δουλεύω σε καθημερινή βάση. Η εφημερίδα ξεκίνησε σαν μια πλάκα και σιγά σιγά έγινε μια καθημερινή άσκηση για εμένα. Όταν ξεκίνησα να ζωγραφίζω μου είχαν πει ότι καλλιτεχνικά είμαι οκτώ χρόνια πίσω από τον Πικάσο. Αυτά που έκανα εγώ στα 18 μου τα έκανε ο Πικάσο στα 10 του. Μια ζωή, λοιπόν, τρέχω να προλάβω τον Πικάσο. Τώρα, λοιπόν, που δουλεύω περισσότερο νιώθω σαν να τον προφταίνω, αν και πλέον το πρόβλημα είναι ότι ξεμένω από υλικά».

Ποιες είναι οι δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει ένας ζωγράφος; «Είναι πάρα πολλές οι δυσκολίες. Σε βρίζει όλος ο κόσμος και πρώτα απ’ όλα οι συγγενείς και οι φίλοι. Επίσης στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζει κανείς τι κάνεις. Για να επιβιώσει ένας καλλιτέχνης στην Ελλάδα θέλει κηδεμονία». Εσείς μπορείτε να επιβιώσετε από την τέχνη, τον ρωτώ; «Θα προσπαθώ».

Τελικά ποιος μπορεί να κρίνει την τέχνη; «Ο μεγαλύτερος κριτής είναι ο χρόνος μα και το κοινό έχει λόγο στην κρίση. Το κοινό αποφασίζει τι είναι επίκαιρο και τι αξίζει να μείνει. Το κοινό έχει δική του άποψη και γενικά διψάει για αίμα». Έχει αίμα αυτή η έκθεση κύριε Βάθη; «Αυτή η έκθεση δεν έχει πάρα πολύ αίμα. Είναι μισοψημένη».

 

Battle Me Gently #3 07 Battle Me Gently #3 08 Battle Me Gently #3 09 Battle Me Gently #3 10Antonis Vathis 31 Antonis Vathis 30 Antonis Vathis 29 Antonis Vathis 28Battle Me Gently #3 03 Battle Me Gently #3 02

Οι φωτογραφίες είναι από το σπίτι του Αντώνη Βάθη από δύο έκθεσεις που φιλοξένησε.

Εδώ θα βρείτε την ημερήσια εφημερίδα του Αντώνη Βάθη: https://www.facebook.com/pages/DAILY-Vathis/1615671358654015?fref=ts