Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά της βίας και την αποψινή πρεμιέρα του «Xenia», ο Πάνος Κούτρας μαζί με άλλους ομιλητές μίλησαν στον Ιανό για την βία, το bullying και την ομοφοβική κοινωνία που δυστυχώς επιβιώνει και εξελίσσεται. Ο Πάνος Κούτρας μοιράστηκε την προσωπική του εμπειρία όσον αφορά στην βία και το κοινό ταυτίστηκε αμέσως και άκουγε με μεγάλη προσοχή μια ιστορία που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Γιατί όλοι έχουμε βιώσει βία. «Όλοι έχουμε βιώματα βίας» λέει ο κ. Κούτρας. «Εγώ από την μία επειδή γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ελλάδα, μεγάλωσα φυσιολογικά σαν Έλληνας. Από την άλλη όμως, μεγάλωσα διαφορετικά λόγω του σεξουαλικού μου προσανατολισμού, επειδή είμαι gay.  Άρα, κατά κάποιον τρόπο είμαι ξένος μέσα σε ένα σύστημα. Επίσης, είχα μνήμες γιατί η οικογένειά μου ήταν Έλληνες της Διασποράς και τους αντιμετώπιζαν σαν ξένους. Ήταν και είναι για μένα ένα θέμα πολύ σημαντικό. Έζησα στην Ελλάδα πολύ αλλά έζησα και στο εξωτερικό πολύ. Στο εξωτερικό έζησα σαν ξένος. Ήμουν όπως λένε και οι Γάλλοι « immigré de lux». Είχα προτερήματα που άνθρωποι που έρχονται από χώρες της Ανατολής εδώ δεν έχουν. Βέβαια, γνώρισα και πώς είναι να είσαι ξένος στην Αγγλία και στην Γαλλία πριν και μετά την ελληνική κρίση. Υπήρχε διαφορά. Όλα αυτά συνοδεύονται αν όχι από φυσική βία, τότε σίγουρα από λεκτική. Εισβάλλουν στον χώρο σου. Ένα παιδί μπορεί να είναι απλά περισσότερα κιλά, να είναι πιο ξανθό ή πιο μελαχρινό. Και γίνεται στόχος. Εγώ έγινα στόχος επειδή από νωρίς ήμουν gay και μιλούσα διαφορετικά από ότι τα άλλα παιδιά. Ήμουν 1η δημοτικού, 2α. Θυμάμαι ακόμα και τα ονόματα της παρέας που μου έκανε bullying. Στα διαλείμματα στο σχολείο μου φωνάζανε και μου λέγανε «Κούτρα Κούτρα μίλα μίλα». Και εγώ μιλούσα. Και όλοι γελούσαν και με κυνηγούσαν και εγώ έτρεχα και μετά δεν έβγαινα στο προαύλιο για πάρα πολύ καιρό. Μέχρι να οπλιστώ και να επιτεθώ. Είναι άλλα παιδιά που δεν το κάνουν. Δεν οπλίζονται ποτέ. Και είναι άλλα παιδιά που μπορεί να είναι και σε χειρότερη κατάσταση. Για μένα είναι κάτι που ήταν μέρος της ζωής μου. Αργότερα φυσικά δέχτηκα πολλά επεισόδια ομοφοβικής βίας. Οπλίστηκα με την έννοια ότι δεν με υπερασπίστηκε ποτέ κανένας δάσκαλος. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές πρέπει να προστατεύουν τα παιδιά που δέχονται bullying. Υπάρχει άτυπα ο νόμος της ζούγκλας που πολλοί τον χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία τύπου «έτσι θα μάθει το παιδί, έτσι θα σκληραγωγηθεί». Αυτό υπάρχει και στο σχολείο. Είναι ο εύκολος δρόμος στους εκπαιδευτικούς για να μην έχουν παραπάνω δουλειά και προβλήματα. Ναι, οπλίστηκα με αυτό. Είπα ότι «όχι, θα έχω στρατηγικές για να μπορώ να αμύνομαι και να πολεμάω».

Με αυτά τα λίγα ο Πάνος Κούτρας, που καταφέρνει να μας «τραβήξει» στην οθόνη με τις ταινίες του, κατάφερε να μας «τραβήξει» και με τα λόγια του σε σκέψεις δυνατές και αφοπλιστικές.

BeFunky_10723648_10204851229748668_316074029_n.jpg

Το «Xenia» προβάλλεται για πρώτη φορά απόψε και είναι ένα οδοιπορικό δύο αδερφών, του Ντάνυ και του Οδυσσέα, που αξίζει να το ακολουθήσεις.

Ρεπορτάζ: Μαίρη Βαμβακά
Φωτογραφίες: «Xenia»