Δεν είναι ότι είναι ακόμα ένας ωραίος, ο Γιώργος έχει τσαγανό, καλό μέτρημα στο λόγο, παιδεία και πάνω από όλα τεράστια αφοσίωση σ’ αυτό που επέλεξε να κάνει. Σαν η γη που με αφοσίωση καλλιέργησε στα παιδικά του χρόνια να του μετέδωσε σοφά μαθήματα -μεταξύ άλλων μια πολύτιμη γείωση που τον βοηθά να μην ναρκισσεύεται, αλλά από κάθε ρόλο του να πηγαίνει ένα σκαλί μακρύτερα τον εαυτό του. Δεν κάνει μεγάλα σχέδια για το μέλλον, δεν λέει μεγάλα λόγια και θέτει σε εφαρμογή την Επικούρεια φρόνηση που συνιστά απλές και συνετές απολαύσεις.

Giorgos Tsiantoulas 14

Μίλησέ μου για τους ρόλους που υποδύεσαι στην Ιλιάδα.
Οι ρόλοι που αφηγούμαστε στην Ιλιάδα μοιράζονται σε δύο κόσμους: των θεών και των θνητών. Ή, μάλλον, καλύτερα, σε τρεις: και των ημίθεων. Ο δικός μου “θεός” είναι ο Άρης, ο θεός του πολέμου, μια όχι και τόσο “ηρωική” μορφή. Στον κόσμο των θνητών έχω αναλάβει το υλικό του Πάρη, το ταίρι της ωραίας Ελένης. Αθεράπευτα ωραιοπαθής. Διασκεδάζω πολύ μαζί του. Ο Σαρπηδών, ο γιος του Δία, είναι ο δικός μου ημίθεος. Ένας πραγματικός ήρωας. Με συγκινεί βαθιά. Βέβαια, με τον υπόλοιπο θίασο μοιραζόμαστε και το υλικό όλων των “επώνυμων-ανώνυμων” πολεμιστών. Κανένας δεν θα πεθάνει ανώνυμος στην Ιλιάδα.

Πώς είναι να είσαι ο ωραίος Πάρης, λες να σου να σου μείνει κανένα χούι ωραιοπάθειας;
Όπως είπα και προηγουμένως, ο Πάρις με διασκεδάζει πολύ. Είναι πάντα εντυπωσιακό το πόσο συμπαθής είναι στους θεατές ενώ όλοι γνωρίζουν πως είναι ο ένοχος γι’ αυτόν εδώ τον πόλεμο. Η ωραιοπάθεια είναι σίγουρα το μεγάλο του ελάττωμα, αλλά δεν αργεί να αποδείξει πως είναι και ηρωικός, αποφασιστικός, ικανός πολεμιστής. Δεν κρύβω τον ενθουσιασμό μου για το γεγονός ότι υποδύομαι τον “ωραίο Πάρη”. Είναι, άλλωστε, πολύ κολακευτικό.

Κάποια στιγμή στην παράσταση ακούγεται το Πάρη να σε πάρει. Τι θα έλεγε για αυτό ο Όμηρος;
Καταρχάς θα έδινε τα εύσημα στον κ. Μαρωνίτη για την εξαιρετικά εμπνευσμένη, σύγχρονη και συνάμα μεγαλειώδη του μετάφραση. Πολλές φορές οι ίδιες οι λέξεις που επιλέγει αποκαλύπτουν κάτι παραπάνω για την ίδια τη φύση και το χαρακτήρα των ηρώων που παρελαύνουν στην Ιλιάδα. Η συγκεκριμένη ατάκα, μεταφρασμένη τόσο άμεσα και με χιούμορ, ενέχει μια βιογραφία που έχει να κάνει με τη “ρετσινιά” του ήρωα: ο μικρός αδερφός της Τρωικής οικογένειας, υπεύθυνος για τον 10ετή Ιλιαδικό πόλεμο, γίνεται το μαύρο πρόβατο σ’ ολόκληρο το Ίλιον.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της Ιλιάδας;
Νομίζω η μεγαλύτερη πρόκληση για μας είναι να καταφέρουμε μαζί με τους θεατές να ξεπεράσουμε, να αναθεωρήσουμε και να αφήσουμε στην άκρη τις κοινές σχολικές μας αναφορές γύρω από την Ιλιάδα και να “ταξιδέψουμε” την παράσταση χωρίς να τη συγκρίνουμε με την ιστορικότητα του έπους. Άλλωστε, η Ιλιάδα είναι πανανθρώπινη και διαχρονική.

Giorgos Tsiantoulas 04

Πώς είναι να συνεργάζεσαι με τον Στάθη Λιβαθινό; Τι κέρδισες από αυτή τη συνεργασία;
Είμαι πολύ τυχερός που βρήκα αμέσως δουλειά μόλις βγήκα από τη δραματική σχολή. Γνωρίζω πως είναι πολύ δύσκολο. Είμαι ακόμα πιο τυχερός που συναντήθηκα με το κ. Στάθη Λιβαθινό, που εκτός από σκηνοθέτης στάθηκε και δάσκαλος. Οι δέκα μήνες προβών της Ιλιάδας ήταν ένα τέταρτο έτος για μένα, ένα μεταπτυχιακό. Η όλη εμπειρία με γέμισε γνώση, αντοχή, πειθαρχία και δημιουργικότητα.

Πιστεύεις ότι κουράζει μια τόσο μεγάλη παράσταση;
Υπήρξαν θεατές που ήρθαν στην παράσταση μας κουρασμένοι και βγήκαν ξεκούραστοι. Για μας κάτι τέτοιο είναι πολύ μεγάλη επιβράβευση μετά από τέσσερις ώρες συνεχούς δράσης στη σκηνή.

Μεγάλωσες στα Τρίκαλα. Πόσο δύσκολη ήταν η μετάβαση στην Αθήνα;
Μεγάλωσα στα Τρίκαλα και ήρθα στην Αθήνα στα 18 μου για σπουδές στην Αγγλική φιλολογία. Η ζωή της επαρχίας διαφέρει προφανώς από αυτή της πόλης. Ωστόσο, δεν συνάντησα δυσκολίες. Απεναντίας, ήταν κάτι για το οποίο ανυπομονούσα, γι’ αυτό και προσαρμόστηκα αρκετά γρήγορα. Παράλληλα, αποφάσισα να δώσω και στη δραματική σχολή. Οι γονείς μου με στήριξαν σ’ αυτή μου την απόφαση, παρόλο που ήταν μακριά. Η βοήθειά τους και η στάση τους συντέλεσαν σημαντικά στο να καταφέρω να τελειώσω και τις δύο σχολές.

Τι σου αρέσει περισσότερο στην Αθήνα;
Ζω στην Αθήνα περίπου πέντε χρόνια κι ακόμα δεν έχω καταφέρει να την εξερευνήσω ολόκληρη. Είναι ανεξάντλητη σε επιλογές και παρόλο το αστικό της χάος κρύβει πολλές ομορφιές. Μου αρέσει να περπατάω στη Πλάκα, να χαζεύω την Ακρόπολη. Αγαπώ όμως και τη γειτονιά μου, το Παγκράτι, όπου συχνάζω.

Τι σ’ αρέσει να κάνεις στον ελεύθερό σου χρόνο;
Βλέπω θέατρο και σινεμά, διαβάζω και όποτε γυρνάω στα Τρίκαλα ασχολούμαι με τις βιολογικές καλλιέργειες του πατέρα μου.

Τι σ’ ενοχλεί περισσότερο στην Αθήνα ;
Η έννοια του χρόνου. Όλα γίνονται γρήγορα και βιαστικά, σχεδόν πάντα αγχωμένα. Σπάνια βρίσκεις στιγμές ηρεμίας εξαιτίας της ταχύτητας. Προτιμώ πιο ήσυχους και απολαυστικούς ρυθμούς, όλα να γίνονται με περισσότερη συνειδητότητα.

Giorgos Tsiantoulas 02

Τι σου λείπει από το χωριό σου;
Η φύση. Να βλέπεις από το παράθυρο τα δέντρα και να μυρίζεις καθαρό φρέσκο αέρα. Να πηγαίνω στα χωράφια του πατέρα μου και να ξαπλώνω στο γρασίδι. Να τρώω καλό φαγητό από φρέσκες πρώτες ύλες από τον κήπο μας.

Σ’ αρέσει να καλλιεργείς τη γη; Τι σου έμαθε η γη;
Μικρός νευρίαζα που έπρεπε να βοηθάμε τον πατέρα μου στα αγροτικά. Όλα τα παιδιά έπαιζαν και εμείς περνούσαμε ακόμα και στις διακοπές χρόνο στα χωράφια, κάνοντας σκληρή δουλειά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε μια μέρα φυτέψαμε με τον αδερφό μου και τον πατέρα μου 500 οπωροφόρα δέντρα. Αλλά τώρα τον ευγνωμονώ γι’ αυτή μου την εξοικείωση με την φύση και ας έγινε και κάπως με το ζόρι. Αυτή η σύνδεση που έχω με τη γη είναι ανεκτίμητη, μεγάλο προνόμιο για κάποιον που ζει σε μια μεγαλούπολη, να μπορεί να επιστρέφει πίσω με ευλάβεια και να ξέρει πώς να της συμπεριφερθεί και να πάρει από εκείνη δώρα.

Ο έρωτας τι ρόλο παίζει στη ζωή σου και ποιο είναι το πιο σοφό μάθημα που σου έχει δώσει μέχρι σήμερα;
Θα παραθέσω ένα απόσπασμα από το Όνειρο Θερινής Νυκτός του Σαίξπηρ: “Ο άνθρωπος δεν ξέρει γιατί ερωτεύεται. Απλά παρασύρεται. Άλλοτε γελοιοποιείται κι άλλοτε αγριεύει. Σε πράγματα φθηνά και τιποτένια ο έρωτας δίνει ομορφιά και μεγαλείο. Δεν βλέπει με τα μάτια, βλέπει με τη φαντασία. Γι’ αυτό τον ζωγραφίζουν φτερωτό και με δεμένα μάτια. Ο έρωτας είναι παιδί…” Mε εκφράζει απόλυτα κάτι τέτοιο. Ένα γελαστό παιδί με μια επικίνδυνη φαρέτρα, γεμάτη πολύ αιχμηρά βέλη που μπορούν και “τυφλώνουν”.

Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η “τύφλωση”;
Μια λάθος επιλογή, την ευτυχία, οτιδήποτε. Έχει μεγάλη σημασία; Νόμιζω στον έρωτα, όσο κλισέ κι αν ακουστεί, κάθε εμπειρία, καλή ή κακή, έρχεται για να σε κάνει πιο δυνατό, πιο σοφό, πιο ώριμο για να εκτιμάς και να εντοπίζεις την ίδια την ουσία τους.

Giorgos Tsiantoulas 13

Ιλιάδα σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού, Θέατρο Χώρα, Αμοργού 20,Κυψέλη
Τηλ: 2108673945, 2108610714
Παραστάσεις: 2, 7, 8, 9/3, στις 8 μ.μ. Mέχρι τις 9/3/2014.
Τιμη : € 18, 15, 13.

Κείμενο: Τζούλη Αγοράκη
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος