Cmak 16 Cmak 13 Cmak 01 Cmak 12 Cmak 10 Cmak 11
Cmak 09

Ο Βίτια (που βγαίνει από το Βίκτωρ), ήρθε από τη Μόσχα στην Ελλάδα το 1991. Από τότε δούλεψε σε πολλά μαγαζιά και κάποια στιγμή, όταν άρχισε να βγάζει άσπρα μαλλιά, αποφάσισε να ανοίξει το δικό του. Άνοιξε το πιροσκάδικο στην Καλλιθέα και το ονόμασε Σμακ, που σημαίνει νοστιμιά. και πιστεύει ότι αυτό ήταν κατά κάποιο τρόπο, γραφτό. «Αποφάσισα να ανοίξω αυτό το μικρό μαγαζί και να πουλάω καφέ και πιροσκί. Πιο ήσυχα πράγματα», λέει.
Στη Ρωσία ο Βίτια ήταν Οικονομολόγος δικτύων και επικοινωνιών και δούλευε σε εγκαταστάσεις του Υπουργείου Άμυνας. Όταν θυμάται την πατρίδα του βουρκώνει, -του λείπουν οι λεύκες, τα μανιτάρια οι περιοχές γύρω από τη Μόσχα, ο Καύκασος τα καλοκαίρια και η Μαύρη Θάλασσα.
Η Ελλάδα του αρέσει πολύ και το 80% των πελατών του είναι Έλληνες που αγαπάνε το διαφορετικό και ποιοτικό φαγητό. Τα πιροσκί του είναι πολύ ιδιαίτερα και υγιεινά επειδή τα ψήνει στο φούρνο. Είναι τα μοναδικά στην Αθήνα που είναι ψητά και όχι τηγανητά. Ο Βίτια ξεκινάει την προετοιμασία κάθε μέρα από τις 3.00 το πρωί, για να είναι όλα έτοιμα μέχρι τις 9.00 που ανοίγει. Φτιάχνει πιροσκί με πατάτα, κιμά, λάχανο που είναι και τα πιο κλασικά, αλλά έχει και πιο ιδιαίτερες γεύσεις όπως κοτόπουλο και μανιτάρια. Έχει και γλυκά πιροσκί με μαρμελάδα φράουλα ή βύσσινο που είναι ιδανική συνοδεία για τον πρωινό καφέ.
Έχει επίγνωση της κατάστασης γύρω του και προσπαθεί να κρατάει τις τιμές χαμηλά για να μπορεί οποιοσδήποτε να αγοράζει τα πιροσκί του. Με δύο ευρώ μπορείς να αγοράσεις έναν καφέ και ένα πιροσκί ή ένα κομμάτι γλυκό, τα οποία φτιάχνει η γυναίκα του κάθε μέρα και είναι ολόφρεσκα. «Οι επιχειρήσεις ένα παράξενο πράγμα», εξηγεί, «εξαρτάται πώς το βλέπεις, θέλεις να δουλεύεις μόνο για σένα και να βγάζεις χρήματα, ή να είσαι μέλος μίας κοινότητας και να προσφέρεις;». Στο μαγαζί του έρχονται πολλοί φοιτητές, περαστικοί και φίλοι. Είναι προσιτός και φιλικός με όλους και όλοι τον ξέρουν με το μικρό του όνομα.
Παρότι το μαγαζί του πάει πολύ καλά και τα πιροσκί τελειώνουν κατά το μεσημέρι, ο Βίτια δουλεύει πολύ και το όνειρό του είναι να βρει χρόνο να ξεκουραστεί, κυρίως να πηγαίνει για ψάρεμα που του αρέσει πολύ. Θα ξεκουραστώ μια και καλή όταν βγω στη σύνταξη», λέει. «Είναι δύσκολες οι εποχές αλλά τι να κάνεις, πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Μπορεί να μας απονείμουν τον τιμητικό έπαινο για την καπιταλιστική εργατιά. Πρέπει να δουλεύουμε με ότι έχουμε». Ο Βίτια κουβαλάει την νοοτροπία του ρώσικου λαού, και όπως λέει θα μπορούσε να επιβιώσει παντού γιατί οι δυσκολίες και η ανέχεια κρατάνε τον άνθρωπο σε εγρήγορση.
Η Ελλάδα του αρέσει πολύ σαν τόπος και οι άνθρωποι, οι απλοί οι καθημερινοί, οι γείτονές του και τα νέα παιδιά. «Τα νέα παιδιά είναι εξαιρετικά, πολύ έξυπνα και ικανά. Το μόνο κακό είναι ότι δεν έχουν πολλές ευκαιρίες και φεύγουν για να βρουν την τύχη τους στο εξωτερικό. Θεωρεί την Ελλάδα τόπο ευλογημένο και δεν την αλλάζει με τίποτα.
Μακάρι οι Έλληνες να συνειδητοποιούσαν την αξία της», μας λέει πριν μας αποχαιρετήσει.

Σμακ, Ελευθερίου Βενιζέλου 76, Καλλιθέα.

 

Rosiko Piroski 12 Rosiko Piroski 11 Rosiko Piroski 10 Rosiko Piroski 09 Rosiko Piroski 08 Rosiko Piroski 07 Rosiko Piroski 06 Rosiko Piroski 05 Rosiko Piroski 04 Rosiko Piroski 03 Rosiko Piroski 02 Rosiko Piroski 15

Η Μαρία Γκανταϊτσούκ είναι Ουκρανή και έχει εδώ και τρία χρόνια μαγαζί με ρώσικα πιροσκί στην Αχαρνών. Και με άλλα πολλά. Αισθάνεται την Ελλάδα σπίτι της, όπου ζει αξιοπρεπώς με την οικογένειά της. «Οι μετανάστες δυστυχώς θεωρούνται ξένοι και στις δύο πατρίδες τους», λέει με παράπονο.
«Ήρθαμε στην Ελλάδα το 1999, χωρίς να έχουμε κάποιους δεσμούς αίματος. Ήρθαμε αρχικά να κάνουμε διακοπές, να γνωρίσουμε την Ελλάδα από κοντά, άλλωστε ήταν η περίοδος που όλοι φεύγανε από την Ουκρανία για να δουλέψουν αλλού. Οι πρώτοι έξι μήνες ήταν δύσκολοι, ωστόσο με το που μάθαμε τη γλώσσα, τα πράγματα κύλησαν ομαλά. Δούλεψα σε διάφορα εστιατόρια και πριν από τρία χρόνια αποφάσισα να ανοίξω το μαγαζί μου. Όλα τα προϊόντα εδώ είναι φρέσκα, δεν ψήνω μεγάλες ποσότητες πιροσκί, προτιμώ να τα βγάζω επί τόπου για να είναι πάντα της στιγμής. Μπορεί να σας φανεί περίεργο, αλλά το 90% των πελατών μας είναι Έλληνες. Χάρη σε αυτούς έχουμε δουλειά. Οι άνθρωποι από την πρώην Σοβιετική Ένωση δεν έρχονται συχνά, μπορεί να κάνουν οικονομία, μπορεί να τα φτιάχνουν και μόνοι τους. Στους Έλληνες αρέσουν πολύ τα πιροσκί με λουκάνικο, μοσχαρίσιο κρέας, φέτα, ενώ στους Ρώσους τα πιροσκί με λάχανο και μανιτάρια, με πατάτα, ή με κιμά χοιρινό. Έχουμε βγάλει ακόμα και χάμπουργκερ με ρώσικη σαλάτα που την φτιάχνουμε εμείς, είναι όλα χειροποίητα. Προσωπικά μου αρέσουν όλα μας τα προϊόντα, έχω δουλέψει πολλά χρόνια μαγείρισσα και απολαμβάνω πραγματικά τη μαγειρική. Γι’ αυτό και έχω δημιουργήσει διάφορους συνδυασμούς στα πιροσκί, όπου η γέμιση αλλάζει, αλλά η ζύμη παραμένει ίδια, μ’ αρέσει να πειραματίζομαι. Μου αρέσει πολύ η ελληνική κουζίνα και μαγειρεύω συχνά ελληνικά φαγητά για την οικογένειά μου. Το αγαπημένο μας ελληνικό φαγητό είναι τα γεμιστά.
Αγάπησα την Ελλάδα για το εκπληκτικό της κλίμα, τον ήλιο και τη θάλασσα. Και φυσικά καθοριστικό ρόλο έπαιξε το ότι μπορούσαμε να δουλέψουμε και να ζήσουμε αξιοπρεπώς.
Κάνουμε παρέα και με Ρώσους και με Έλληνες. Είμαστε πολύ αγαπημένοι και δεν έχουμε κανένα παράπονο από τους Έλληνες και το ελληνικό κράτος. Δεν έχω υπάρξει ποτέ θύμα ρατσισμού. Η Ελλάδα είναι πλέον σπίτι μου, όταν πηγαίνουμε στην Ουκρανία ανυπομονώ να επιστρέψω. Εμείς οι μετανάστες αντιμετωπίζουμε ωστόσο το εξής παράδοξο: μας θεωρούν ξένους και εκεί και εδώ.
Διατηρούμε τις τιμές μας χαμηλές και σε συνάρτηση με τις πρώτες ύλες. Το πιροσκί με φιλέτο κοτόπουλου παραδείγματος χάρη είναι δέκα λεπτά πιο ακριβό από το πιροσκί με πατάτα, μηδαμινή διαφορά, αλλά αισθητή στους πελάτες. Δεν υπερτιμάω το προϊόντα μου επειδή σέβομαι τους πελάτες και θέλω να είναι ευχαριστημένοι. Το μαγαζί το άνοιξα στην Αχαρνών επειδή είναι κεντρικό δρόμος με πολλή κίνηση, άλλωστε μένω και κοντά.
Είμαι Ουκρανή, αλλά το μαγαζί μου είναι ρώσικο, το δηλώνει άλλωστε και το όνομά του. Θα ήθελα επίσης να πω, πως οι Ουκρανοί και οι Ρώσοι είναι ίδιος λαός, έχω ζήσει και σπουδάσει τη Ρωσία και την αγαπώ. Αυτό που συμβαίνει εκεί τώρα είναι αδιανόητο λάθος.

Ρώσικο πιροσκί: Αχαρνών 140, Άγιος Παντελεήμων, τηλ. 2130043076

Κείμενο: Μάγια Αλεξιάδου, Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος