liatsana_DSC4832

Η Λία Τσάνα είναι ανερχόμενη ηθοποιός. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λειβαδιά. Πέρασε στο Πάντειο αλλά η σχολή ήταν περισσότερο μια ευκαιρία για να έρθει στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία επιδίωκε όλες οι διαδρομές της ζωής της να οδηγούν στην υποκριτική. Στον ελεύθερό της χρόνο της αρέσει να αποτυπώνει σκέψεις και εικόνες  για το Themachine.gr και να αναζητεί απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν σταματούν ποτέ να μας ταλαιπωρούν.  Αυτές τις μέρες πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Στα Σκοτεινά», ένα θεατρικό έργο με εννέα διαδοχικές ιστορίες για ανθρώπους που συναντάμε καθημερινά ή που θα μπορούσαμε να ήμασταν στη θέση τους. Οι ρόλοι της αφορούν  δύο ηρωίδες που προσπαθούν μέσα από μια πορεία συνειδητοποίησης να ξεπεράσουν το βαθύ σκοτάδι και να ανακαλύψουν το φως. Την συναντώ μετά το τέλος της παράστασης σε ένα χώρο που ταιριάζει απόλυτα με το ύφος της, στο «Cartel» που βρίσκεται στον Βοτανικό. Μια ξεχωριστή κοιτίδα πολιτισμού ανάμεσα σε αποθήκες, εργοστάσια και φορτηγά.

liatsana_DSC4746

Σε τι περιβάλλον μεγάλωσες; Υπήρχε κάποιο παιδικό κλικ που να πιστεύεις ότι σε οδήγησε στην υποκριτική;
Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου οι γονείς μου δεν σχετίζονταν με τον χώρο του θεάτρου αλλά έτρεφαν βαθιά αγάπη για αυτό. Από πολύ μικρή ηλικία ήξερα ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός. Θεωρώ ότι το πρώτο κλικ έγινε μέσα από τα παραμύθια που μου διάβαζαν όταν ήμουν μικρή και τις χρωματιστές εικόνες που είχαν τα παραμύθια. Θυμάμαι ακόμη κάποιες από αυτές τις εικόνες. Επίσης θυμάμαι ότι μετά από κάθε παραμύθι προσποιούμουν ότι ήμουν κάποιος ήρωας και αναβίωνα ξανά την ιστορία μέχρι να μου διαβάσουν ένα άλλο παραμύθι ή να δω κάποια άλλη εικόνα από την οποία θα έφτιαχνα μια ιστορία.

Την κρίση πώς την αντιμετωπίζεις ως ευκαιρία ή ως εμπόδιο;
Πολύ συνειδητά και ξεκάθαρα έχω επιλέξει να αντιμετωπίσω την κρίση ως ευκαιρία. Και χρησιμοποιώ το ρήμα ‘επιλέξει’ γιατί είναι μια επιλογή. Εμείς επιλέγουμε πώς θα αντιμετωπίσουμε  την κρίση και το πώς θέλουμε να βλέπουμε τα πράγματα, ασπρόμαυρα ή πολύχρωμα. Εγώ, λοιπόν, επιλέγω τα χρώματα και αντιμετωπίζω την κρίση ως ευκαιρία για να εκφραστώ και να προσπαθώ, πολλές φορές περισσότερο και από όσο αντέχω, για αυτά που έχω ονειρευτεί.

liatsana_DSC4807 liatsana_DSC4804 liatsana_DSC4800

Οι νέοι σήμερα διεκδικούν τα θέλω τους ή προτιμούν την σίγουρη λύση του συμβιβασμού;
Δυστυχώς  παρατηρώ γύρω μου ότι μεγάλο ποσοστό των νέων προτιμούν την σίγουρη λύση του συμβιβασμού. Έχουν μεγαλώσει με τις ευκολίες και τα όνειρα των γονιών, θεωρούν ότι είναι γεννημένοι όλοι για υψηλές θέσεις  και απαιτούν  το καλύτερο  ‘έτσι – απλά’, χωρίς να χρειάζεται να παλέψουν για αυτό και κυρίως χωρίς να προλάβουν να το ονειρευτούν. Επομένως, μεγάλο ποσοστό συμβιβάζεται και προτιμά την σίγουρη λύση γιατί ο νέος σήμερα δεν θέλει να κουραστεί, είναι σαν να γεννήθηκαν όλοι κουρασμένοι και αναζητούν την σύνταξη στο πρώτο χρόνο εργασίας. Βέβαια, για να μην γίνομαι άδικη, δεν είναι έτσι όλοι οι νέοι και αυτό δίνει σε όλους μας μία ελπίδα.

Στην εποχή που ζούμε είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος και να πετύχει αυτά που ονειρεύεται;
Πιστεύω ότι είναι πιο δύσκολο, αλλά σε αυτή την δύσκολη εποχή ο καθένας μας ονειρεύεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Όταν τα πράγματα στην ζωή μας έχουν μια ευκολία, πολλές φορές χάνουν και την αξία τους. Πρέπει να παλέψεις για αυτά που έχεις ονειρευτεί, να τα κατακτήσεις με αγώνα και προσπάθεια, για να πετύχεις τα όνειρά σου και να έχουν διάρκεια στον χρόνο. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων για εμένα. Εκείνοι που παρατάνε τα όνειρά τους γιατί δεν μπορούν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες, εκείνοι που τα αγγίζουν και εκείνοι που τα πραγματοποιούν. Ανάλογα σε ποια κατηγορία ανήκει ο καθένας, καταβάλει και την ανάλογη προσπάθεια για τα όνειρά του. Η αλήθεια είναι πως ό,τι έρχεται εύκολα στην ζωή μας πάντα με τρόμαζε, οπότε η δυσκολία της εποχής μου δημιουργεί και μία ασφάλεια για το κάθε δύσκολο βήμα προς τα όνειρά μου.

liatsana_DSC4784liatsana_DSC4777liatsana_DSC4766

«Στα σκοτεινά», εννέα ιστορίες που μας αφορούν όλους. Ποιο είναι το πιο σημαντικό μήνυμα που θέλει να περάσει η παράσταση;
Όλοι μας έχουμε την σκοτεινή και την φωτεινή μας πλευρά. Αυτές οι δύο πλευρές άλλοτε συμβιώνουν ειρηνικά και άλλοτε βρίσκονται σε μάχη, προσπαθώντας η μία να επιβληθεί στην άλλη. Δεν θα υπήρχε το σκοτάδι αν δεν υπήρχε το φως και αντίστροφα. Το μήνυμα αυτής της παράστασης, λοιπόν, είναι να βρει και να ανακαλύψει ο καθένας  την σκοτεινή του πλευρά, να την αποδεχτεί και να την φωτίσει όπως ο ίδιος κρίνει σύμφωνα με την προσωπικότητα και τα βιώματά του.

Είναι η ζωή μας ένα σύνολο από ωραιοποιημένες ιστορίες που φτιάχνουμε μόνοι μας;
Η ζωή μας είναι ένα σύνολο από πολλές μικρές ζωές, μέσα στις οποίες υπάρχει ένα σύνολο από ωραιοποιημένες ιστορίες. Όσο πιο παλιές είναι οι ιστορίες, τόσο και πιο ωραιοποιημένες γίνονται στην μνήμη μας. Ο άνθρωπος έχει την τάση να ωραιοποιεί τις στιγμές που ζει. Πολλές φορές  αρνείται να ακούσει και να δει κάτι που δεν του αρέσει, με αποτέλεσμα όταν το δει να το αλλάξει στην μνήμη του και όταν γίνει ανάμνηση -μία λέξη που πραγματικά δεν μου αρέσει καθόλου-, να το θυμάται όμορφα και ας απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Για αυτό και οι παλιές ιστορίες , οι πρώτοι έρωτες, ακόμη και οι πρώτες απογοητεύσεις έχουν κάτι μοναδικό και ωραιοποιημένο. Ασυναίσθητα οι άνθρωποι με την επανάληψη της αφήγησης και της σκέψης το μεταπλάθουν σε αυτό που θα ήθελαν να είχαν ζήσει, χωρίς ουσιαστικά να θυμούνται την πραγματική ιστορία ή την αίσθηση, παρά μόνο μια ανάμνηση της ανάμνησης της πραγματικότητας.

liatsana_DSC4870 liatsana_DSC4867 liatsana_DSC4849

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος;
Πριν λίγο καιρό ο μεγαλύτερος φόβος μου ήταν να μην έρθει μία στιγμή στην ζωή μου και νιώσω φόβο. Ώσπου αυτή η στιγμή ήρθε. Σήμερα πια μπορώ να σου πω ότι ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να μην χάσω τους ανθρώπους που έχω αγαπήσει και πολύ συνειδητά έχω στην ζωή μου. Είναι άνθρωποι και φίλοι πέρα από την βιολογική μου οικογένεια που θεωρώ πια οικογένειά μου.

Τι είναι ευτυχία για σένα;
Ευτυχία είναι αυτές οι μικρές στιγμές που νιώθεις μια απίστευτη εσωτερική γαλήνη και χαρά. Ένα αβίαστο χαμόγελο στα χείλη, ένα τεράστιο χαμόγελο μέσα σου και λαμπερά μάτια έτοιμα να κλάψουν από ανεξέλεγκτη χαρά. Αυτό είναι για εμένα ευτυχία. Να κοιτάς το τίποτα και να βλέπεις τα πάντα. Να είσαι γεμάτος, ζωντανός και να μοιράζεσαι.

Αγάπη τι θα πει, να δίνεις χωρίς να παίρνεις;
Αγάπη είναι να δίνεις χωρίς να σκέφτεσαι αν θα πάρεις. Όταν αγαπάς, αγαπάς. Και αγαπάς χωρίς όρια, χωρίς σκοπούς, χωρίς δεύτερες σκέψεις και χωρίς ανταλλάγματα, αλλιώς δεν είναι αγάπη, είναι παζάρι. Όταν εκφράζεις την αγάπη σου καλύπτεις μια δική σου ανάγκη, δεν λες «σ’ αγαπώ» για να ακούσεις «σ’ αγαπώ», λες σ’ αγαπώ γιατί δεν μπορείς να ζήσεις  χωρίς να το πεις, χωρίς να το εκφράσεις.

Πότε αισθάνεσαι ερωτευμένη;
Όταν νιώσω την ανάγκη να λέω καλημέρα και καληνύχτα στον άνθρωπο που έχω στην ζωή μου, όταν γίνεται η πρώτη και η τελευταία μου σκέψη. Όταν ξαφνικά ανησυχώ για τα πάντα γύρω μας και όσο πιεσμένο πρόγραμμα και αν έχω, θα κλέψω έστω λίγα λεπτά για να τον δω. Θεωρώ πως όταν ερωτευόμαστε κάνουμε πολλά που είναι έξω από εμάς και αυτό είναι και το πιο όμορφο κομμάτι στον έρωτα, να ξεπερνάς τα όριά σου και τον εαυτό σου.

liatsana_DSC4745

Μια εικόνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ και πιο το ωραίο ταξίδι σου;
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την τελευταία φορά που είδα το χαμόγελο ενός πολύ αγαπημένου μου προσώπου. Το ωραιότερο ταξίδι μου ήταν στο Άμστερνταμ. Αυτή η πόλη έχει ένα δικό της ρυθμό-παλμό, με τα όμορφα κανάλια, τις λίμνες, τις ανθισμένες τουλίπες, τα ατελείωτα πάρκα, τις βόλτες με τα ποδήλατα, τις πλατείες, την αρχιτεκτονική των κτηρίων, τα παζάρια, τα μουσεία, την απόλυτη αίσθηση ελευθερίας και αυτό που με εντυπωσίασε είναι οι τόσες διαφορετικές εθνικότητες σε μία πόλη που αλλάζει συνεχώς μορφές και πρόσωπα.

Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν την φυγή;
Γιατί δεν έχουν βρει ακόμη το ‘μέρος’ που θα τους κρατήσει. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν θέλει να μείνει. Αρκεί να έχει κάπου να μείνει. Η φυγή πολλές φορές φαίνεται η εύκολη λύση, αλλά πιστεύω ότι είναι η πιο σκληρή και δύσκολη απόφαση για εκείνον που φεύγει. Το να φύγεις πολλές φορές θέλει πολύ μεγαλύτερη δύναμη από το να μείνεις. Από την άλλη, όμως, δεν φεύγεις ποτέ από κάτι που σε γεμίζει και σε κάνει ευτυχισμένο. Μένεις και παλεύεις, δίνοντας καθημερινά τις δικές σου προσωπικές μάχες. Διαφορετικά, ναι, επιλέγεις την φυγή…

Τι όνειρα κάνεις;
Όταν ήμουν στο σχολείο ονειρευόμουν να πάω σε δραματική σχολή, όταν πήγα σε δραματική σχολή ονειρευόμουν να παίξω στο θέατρο. Τώρα ονειρεύομαι να συνεχίσω να υπάρχω στον χώρο του θεάτρου και κάποια στιγμή, στο μέλλον, θα ήθελα να δημιουργήσω την δική μου οικογένεια. Αυτό το όνειρο για εμένα θα είναι σίγουρα η μεγαλύτερη ολοκλήρωση ως άνθρωπος και ως γυναίκα.

liatsana_DSC4843

CARTEL ΤΕΧΝΟΧΩΡΟΣ
Αγ.Αννης & Μικέλη 4,στάση μετρό Ελαιώνας, Βοτανικός
Ορέστης Τρίκας, Λία Τσάνα,  Νίκος Αναγνωστόπουλος, Λάζαρος Βασιλείου
Τετάρτη & Πέμπτη στις 21.15
Γενική είσοδος 12€ / μειωμένο: 8€