Η Αννέλη Ξηρογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έχει συγγράψει 16 θεατρικά έργα, ενώ φέτος την συναντάμε στην πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα, στο δικό της έργο, «ΠΕΛΑΡΓΕ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙΣ». Πρόκειται για ένα έργο σκληρό, «μια συνεχής ψυχική διακύμανση. Η ηθοποιός καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτό που συμβαίνει τώρα σε μια πλατεία-στέκι τοξικομανών, στις τρυφερές μνήμες από το μεγάλωμα της κόρης, την μη αποδοχή του προβλήματος των ουσιών μέσα στο σπίτι της και την αναμέτρηση με τον θάνατο που προσωποποιεί στον πελαργό. Θυμάμαι κάναμε πρόβα στο Αγγέλων Βήμα και ακριβώς απέναντι από το θέατρο, στα σκαλιά μιας πολυκατοικίας ένα παιδί τρυπιόταν. Κάτι πρέπει να γίνει, μένουμε αμέτοχοι», λέει.

PELARGOS-1-2(1)PELARGOS-25PELARGOS-23

Την εποχή που ζούμε πώς θα την χαρακτήριζες και γιατί;
Ελλειπτική. Πρέπει να επιβιώσουμε σε ένα ανασφαλές περιβάλλον και αυτή η αγωνία μας κάνει μη δοτικούς και περισσότερο μοναχικούς. Περάσματα κάνουμε, διεκπεραιώνουμε, αλλά με μια βιασύνη και προχειρότητα που τα τσαπατσουλεύει τα πράγματα. Όλα να συμβαίνουν, αλλά από λίγο. Ευτυχώς, η απόφαση «δεν θα ξαναερωτευθώ για να μην πληγωθώ» αυτομπλοκάρεται, ακριβώς επειδή είναι παραφύση.

Πες μου κάτι που θεωρείς επαναστατικό σήμερα.
Την τόλμη του απόλυτου έρωτα. Το να σε συναντήσω κάπου και να μην σε απορρίψω στο δευτερόλεπτο επειδή έχεις πεσμένο βυζί, επειδή είσαι  παχουλός, αλλά να σε ακούσω, να σε μάθω και να σου δώσω χρόνο. Το να προτιμήσω να περάσω καλά με τους φίλους μου, απ’ το να αποβλακώνομαι μπροστά στην τηλεόραση και το Facebook.  Το να ασχοληθώ ουσιαστικά με το παιδί μου ώστε στα 13 να συνεχίσει να παίζει, να πειραματίζεται, και να μην πηγαίνει στο φαρμακείο ζητώντας το χάπι της επόμενης ημέρας.

Γιατί ακολούθησες τον δρόμο της συγγραφής; Υπήρχε ένα ερέθισμα από την παιδική σου ηλικία που σε οδήγησε στο να γίνεις συγγραφέας;
Μου προέκυψε στα 25.  Έβαλα ασυναίσθητα παύλες σε ένα ποίημα μου, έγινε διάλογος, το πρώτο θεατρικό έργο, και αυτό ήταν.

PELARGOS-20 PELARGOS-21 PELARGOS-19

Έχεις κερδίσει πολλά θεατρικά βραβεία. Αυτό σε έχει βοηθήσει;
Όχι. Πιστεύω πως ελάχιστοι αφιερώνουν χρόνο για ανάγνωση έργων αγνώστων συγγραφέων, όσες περγαμηνές και να τα συνοδεύουν. Αν πάει συστημένο, αλλάζει. Δεν πειράζει, ας γίνουν λίγα, αλλά σωστά. Στην φιλοδοξία πρέπει να θέτουμε περιοριστικούς όρους. Τι νόημα έχει ένα ατάλαντο ανέβασμα με πετσοκομμένο, παραβιασμένο κείμενο;  Καλύτερα να κάτσει το εργάκι στο συρτάρι.

Η κεντρική ηρωίδα του έργου, που την βλέπουμε να αναζητά την κόρη της ανάμεσα σε χρησιμοποιημένες σύριγγες σε συνοικιακή πλατεία της Αθήνας, τι συμβολίζει;
Τον ομφάλιο λώρο, την απελπισμένη αγάπη της μάνας προς το παιδί που της ξέφυγε. Αυτά για μένα.  Αν το δείτε εσείς, πιθανόν να  συμβολίσει κάτι άλλο.

«Ζηλεύω. Θέλω να μπορώ να θέλω αυτό που δεν μπορώ, και που μπορούσα», τι κρύβει πίσω της αυτή η φράση;
Θέλω να έχω τη δυνατότητα και την στερούμαι.

Το ταλέντο είναι στις επιλογές;
Το πραγματικό ταλέντο αναβλύζει από μέσα σου χωρίς να ερωτηθείς και σε ορίζει, σου απαιτεί να εκφραστεί. Επομένως σε βρίσκει, δεν το βρίσκεις.

Στην παράσταση κύριο θέμα είναι ο πόνος της απώλειας. Με τι υλικά ξεπερνιέται;
Δεν ξεπερνιέται, ξεχνιέται. Μέσα στο χρόνο η μνήμη ξεθωριάζει.

PELARGOS-6 PELARGOS-7 PELARGOS-8

Ποια είναι η πιο σημαντική ήττα στη ζωή μας ;
Να μην έχουμε αγαπηθεί.

Τι μπορεί να τροφοδοτήσει την δημιουργικότητα ;
Τα πάντα. Εικόνες, χρώματα, ήχοι, λέξεις, βιώματα δικά σου και ιστορίες άλλων. Αλλά μπορεί και τίποτα. Υπάρχει  περίπτωση στο λευκό χαρτί να γεννηθεί κάτι καινούργιο και αυτή η στιγμή της σύλληψης είναι μαγική, ξεφεύγεις τελείως.

Είναι ο χρόνος η μοναδική ελευθερία που έχουμε;
Ο χρόνος είναι σκλαβιά, τρέχουμε να τον προλάβουμε.

Πώς αξιοποιείς τον ελεύθερο χρόνο σου ;
Κάνοντας πράγματα που με ευχαριστούν και με χαλαρώνουν, όπως όλοι μας.

PELARGOS-1PELARGOS-4PELARGOS-25PELARGOS-11

Ποια είναι η αγαπημένη σου γειτονιά στην Αθήνα;
H Ακρόπολη, για ευνόητους λόγους!

Μια εικόνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ και το ωραιότερο ταξίδι σου.
Της κόρης μου, μόλις γεννήθηκε. Το ωραιότερο ταξίδι μου ήταν  στο Μαρόκο. Το Μαρακές είναι πολύχρωμο και  πανέμορφο.

Τι σου προκαλεί φόβο ;
Ο αποχωρισμός, ο οριστικός και αμετάκλητος.

Τι εκτιμάς στους ανθρώπους και τι σε εξοργίζει ;
Εκτιμώ τον σεβασμό και με εξοργίζει η ασέβεια.

PELARGOS-26PELARGOS-22 PELARGOS-21PELARGOS-27

Τι είναι ευτυχία για σένα;
Τα χάδια της κόρης μου και  τα χαμόγελα όλων όσων αγαπάω.

Τα όνειρά σου τι περιεχόμενο έχουν;
Παλιότερα ονειρευόμουνα συνέχεια γιατί ήμουν ανικανοποίητη, μονίμως κάτι έπρεπε να συμβεί, να το περιμένω. Τώρα είμαι λίγο πιο ήρεμη.  Είτε γίνουν αυτά που θέλω, είτε όχι,  νιώθω ήδη πλήρης, ζω γεμάτη ζωή.

http://youtu.be/voQEdZAK0HU

Πελαργέ που παίρνεις, Θέατρο Αγγέλων Βήμα, Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια
Έναρξη: 25 Φεβρουαρίου 2015
Για 4 Τετάρτες στις 7:30 μμ.
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ