Η αγάπη θέλει πίστη. Ειδικά όταν είναι μια αγάπη από απόσταση.

Η Ρίτα είναι Πορτογαλίδα, μεγάλωσε και ζει στην Ολλανδία. Τον χειμώνα του 2014 ήρθε στην Αθήνα για Erasmus. Γνώρισε τον Νίκο και ξεκίνησαν μια σχέση δυνατή. Έρωτας. «Ήμουν σε πολύ κακή φάση στην ζωή μου. Περνούσα καταθλίψεις, προσπαθούσα να προσαρμοστώ στην καθημερινότητα της Αθήνας επειδή ήμουν φοιτητής στο Ρέθυμνο. Ήμουν σε μια φάση που έβγαινα έξω απλά για να μην είμαι στο σπίτι μου και επειδή δεν είχα τι να κάνω» λέει ο Νίκος. «Έτσι, μπήκα στο ESN για να γνωρίσω κόσμο και να κάνω παρέες. Δεν με ενδιέφερε να γνωρίσω κορίτσια ή να είμαι με ερασμίτες. Απλά γούσταρα την φάση. Από την πρώτη στιγμή που την είδα, μου τράβηξε το ενδιαφέρον. Δεν είχα όμως την ευκαιρία να της μιλήσω. Λίγες μέρες μετά, είμαι σε ένα κλαμπ και ξαφνικά περνάει από μπροστά μου. Λέω «αυτή την ξέρω, θα την ακολουθήσω». Σαν πολύ καλός stalker, την ακολούθησα. Της μίλησα. Ήταν ιδιαίτερη στιγμή γιατί ποτέ δεν μιλάω σε κοπέλες όταν είμαι σε μπαρ και κλαμπ. Δεν ψαχνόμουν κιόλας εκείνη την περίοδο, δεν με ενδιέφερε να φλερτάρω. Σκέψου ότι μετά, έφυγαν οι φίλοι μου και εγώ έμεινα εκεί για να είμαι κοντά της. Μια φίλη μου μού είπε ότι η Ρίτα με γουστάρει. Δεν μπορούσα όμως να το καταλάβω γιατί δεν με κοιτούσε καθόλου. Σκέψου πως έμεινα μέχρι το τέλος. Βγήκαν στο κλαμπ οι Vegas -τους οποίου σιχαίνομαι- και ήμουν ακόμα εκεί.

 

 

 

Όλα όμως έγιναν στην Πάτρα, στο καρναβάλι. Βρεθήκαμε στην ίδια παρέα και την είχα συνέχεια από κοντά. Εκείνη εξαφανιζόταν, εγώ τρελαινόμουν, έψαχνα να δω πού πήγε. Μετά εξαφανίστηκε τελείως και εγώ για το υπόλοιπο της βραδιάς απλά την έψαχνα. Φαντάσου να βρέχει, να έχει παντού κόσμο και εγώ να ψάχνω την Ρίτα. Στο τέλος, με βρήκε εκείνη γιατί είχε μεθύσει η συγκάτοικός της και χρειαζόταν βοήθεια. Την βοήθησα όσο μπορούσα και από ό,τι έμαθα αργότερα, αυτό ήταν που την κινητοποίησε και της έκανε εντύπωση. Γύρισα στην Αθήνα τρομερά άρρωστος αλλά είχα στο μυαλό μου ότι στις επόμενες εκδηλώσεις του ESN έπρεπε οπωσδήποτε να πάω γιατί θα ήταν εκεί. Βγήκαμε λοιπόν τρεις φορές αλλά δεν κάναμε τίποτα γιατί ντρεπόμασταν. Την τέταρτη φορά το πήρα απόφαση και την φίλησα.

Οι πρώτες μέρες ήταν οι κλασικές πρώτες μέρες που περνάς τέλεια. Γουστάραμε ο ένας τον άλλον και θέλαμε να περάσουμε καλά και όπου βγει. Απολαμβάναμε τον χρόνο μας μαζί. Όσο περνούσε ο καιρός, δενόμουν. Έβλεπα ότι έχουμε πολλά κοινά σημεία. Μιλούσαμε για όλα –μπορώ να πω ότι την πίεζα λίγο- έτσι ώστε να την κάνω να ξεκλειδωθεί».

«Δεν υπήρχε ημερομηνία λήξης;» τον ρωτάω.  «Δεν υπάρχει ημερομηνία λήξης. Υπάρχει ημερομηνία που τελειώνει μια φάση και ξεκινάει μια άλλη. Ξέραμε πως θα βρούμε ένα σχέδιο και θα συνεχίσουμε την σχέση μας. Δεν είμαι της λογικής να τελειώσεις κάτι έτσι απλά. Προσπάθησε και στην τελική, αν δεν υπάρξει αποτέλεσμα, τουλάχιστον θα ξέρεις ότι προσπάθησες.

 

karaiviki-04

 

Όταν ήρθε η ώρα να φύγει, για εμένα ήταν μονόδρομος. Είπα «πάω Ολλανδία». Ήταν ξεκάθαρο. Η Ρίτα με είχε σώσει εντελώς από την άσχημη ψυχολογική κατάσταση που είχα. Για να στο πω ποιητικά, ήμουν στο σκοτάδι και μου έριξε φως. Ήξερα ότι πηγαίνοντας στην Ολλανδία θα έπρεπε να κινητοποιηθώ για να επιβιώσω και για να μπορούμε να ζήσουμε μαζί. Η κατάσταση στην Ελλάδα με διευκόλυνε πάρα πολύ. Ήξερα πως πάω για να κάνω μια σχέση να κρατήσει. Δεν είχα τίποτα να χάσω. Δουλειά δεν είχα. Είχα πολλά να κερδίσω. Είπαμε ότι θα πάω δυο βδομάδες για διακοπές και ύστερα θα αποφάσιζα. Πήγα, γνώρισα τον πατέρα της και μου έδωσε δουλειά στην εταιρεία του. Αποφάσισα έτσι, να μείνω. Οι φίλοι μου μού έλεγαν «μπράβο, κυνήγησέ το». Οι γονείς μου έπαθαν σοκ γιατί τους ήρθε πολύ απότομο. Δεν το ήξεραν από την αρχή, τους είχα αφήσει απλά υπονοούμενα. Από το «κάνω διακοπές σε μια ξένη χώρα» τους είπα «αποφάσισα να μείνω εδώ». Στην αρχή, υπήρχαν δυσκολίες. Το καλό είναι ότι είμαι προσαρμοστικός άνθρωπος.  Δεν κατάφερα να είμαι τόσο καλός με τα ολλανδικά όμως προσαρμόστηκα, μιλούσα πιο πολύ αγγλικά, πήγαινα σούπερ μάρκετ, μαγείρευα, έβγαινα, είχα την ζωή μου. Απολάμβανα το γεγονός ότι ήμουν με την κοπέλα μου, ζούσαμε μαζί, είχαμε τις εντάσεις και τους τσακωμούς μας, κοιμόμασταν μαζί. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που πήγα εκεί. Η αλήθεια πάντως είναι ότι με την Ολλανδία σαν χώρα δεν τρελάθηκα. Δεν έχει ωραίο φαγητό και για κάποιον που έχει μεγαλώσει σε μεσογειακή χώρα, δεν έχει να προσφέρει τίποτα παραπάνω από δουλειά και λεφτά. Δεν είναι όμορφη χώρα. Είναι ένα φλατ πράγμα. Σαν να πας στην Λάρισα. Στις μεσογειακές χώρες έχουμε εναλλαγές τοπίων, διαφορετική παράδοση και νοοτροπία σε κάθε περιοχή. Έχουμε πιο πολλές επιλογές. Παρόλο όμως που η Ολλανδία δεν με εντυπωσιάζει και δεν έχει τον τρόπο ζωής που θα επιθυμούσα, θέλω να ζήσω εκεί με την Ρίτα. Άλλωστε είναι δεδομένο πως η Ρίτα δεν μπορεί να ζήσει αλλού εκτός από την Ολλανδία. Είναι κάθετη στο να ζήσουμε στην Ελλάδα».

Ο Νίκος όταν πήγε στην Ολλανδία για να ζήσει την ζωή του με την Ρίτα, περίμενε ότι θα τους ξαναχωρίσει η απόσταση. «Είχε πέσει στο τραπέζι η ιδέα να φύγει εκτός Ευρώπης για την πρακτική της. Ωστόσο, υπήρχε μια πιθανότητα να μην χρειαστεί να φύγει. Είχε όμως πολλά projects με το πανεπιστήμιο και καθόλου χρόνο να ψάξει μόνη της. Έτσι, η επιλογή της στο τέλος ήταν απλά το Κουρασάο. Όσο και να είχα προετοιμάσει τον εαυτό μου, την στιγμή που έφυγε, έφυγαν πολλά πράγματα μαζί της. Την μέρα που την άφησα στο αεροδρόμιο, έκλαιγα για το υπόλοιπο της ημέρας. Στην αρχή θύμωσα. Δεν θύμωσα που θα έφευγε. Θύμωσα γιατί θα προτιμούσα να ήταν στην Ευρώπη και να μπορώ να την δω. Είδα όμως ότι με τον θυμό δεν καταφέρνεις κάτι. Μόνο χειρότερα μπορείς να κάνεις τα πράγματα. Δεν σκέφτηκα λεπτό να χωρίσουμε. Προσηλώθηκα στο πώς θα τα καταφέρουμε. Όταν έφυγε, ήρθα στην Ελλάδα για να τελειώσω ό,τι είχα αφήσει φεύγοντας. Υπήρχαν κάποιες προτεραιότητες και έπρεπε να γυρίσω.

 

karaiviki-03karaiviki-07

 

Έχουμε έξι ώρες διαφορά και έτσι συχνά, χάνω τον ύπνο μου. Ζηλεύω και φοβάμαι γιατί είμαι από την φύση μου ζηλιάρης. Σαν κλασικός Ελληνάρας δεν θέλω κανένας μαντραχαλάς να ακουμπήσει την κοπέλα μου. Της έχω όμως εμπιστοσύνη».

«Κι αν χωρίσετε τι θα κάνεις; Έχεις επενδύσει τόσα πολλά σε αυτή την σχέση». «Αν ποτέ χωρίσουμε, θα προσπαθήσω να φτιάξω την ζωή μου. Το μέλλον είναι απρόσμενο. Τώρα ξέρω ότι την θέλω και ότι είναι ο έρωτας της ζωής μου. Δεν πιστεύω στην έννοια του γάμου και δεν θέλω παιδιά. Δεν θέλω να μοιραστώ την αγάπη μου με κανένα μούλικο. Ο απόλυτος έρωτας χωράει ό,τι μπορεί να τον κρατήσει. Παιδιά δεν ξέρω αν χωράει».

Πριν τον χαιρετήσω, του ζητάω μια συμβουλή για να πετύχει μια σχέση. «Να έχεις πίστη ότι θα πετύχει. Μόνο έτσι θα κρατήσει». Επειδή όμως καμιά φορά οι μονόπλευρες ιστορίες είναι πολύ ιδανικές ή στοχευμένες, έκλεψα και λίγο χρόνο από την Ρίτα για να τα πούμε στο Skype. Η Ρίτα όταν ήρθε στην Ελλάδα, είχε αρνητικές σκέψεις για τον έρωτα. «Είχα βρεθεί μόνη μετά από μια σχέση που κράτησε πάνω από πέντε χρόνια. Η Ελλάδα ήταν ένα νέο ξεκίνημα για εμένα. Ήθελα να μείνω μόνη μέχρι την αποφοίτηση μου ώστε να μπορώ να ταξιδεύω και να φύγω ξανά, αυτή τη φορά για την πρακτική μου. Την πρώτη φορά που είδα τον Νίκο, δεν ένιωσα κάτι. Ήταν μια εβδομάδα γεμάτη νέους ανθρώπους και νέες εμπειρίες.

Επειδή είμαι πολύ λογική σαν άνθρωπος, στην αρχή δεν φανταζόμουν ότι θα παραμέναμε μαζί μετά το Erasmus. Αρέσαμε πολύ ο ένας στον άλλον αλλά σκεφτόμουν ότι ήταν κάτι «της στιγμής». Όσο περνούσαν όμως οι μήνες, τα συναισθήματά μου δυνάμωναν όλο και περισσότερο. Έτσι, μετά από λίγο καιρό ήξερα ότι ήθελα να κρατήσει. Δεν μπορώ να σου πω πώς πρόεκυψε αυτό, δεν υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή στην όποια αποφάσισα ότι θέλω από προσωρινό να γίνει κάτι μόνιμο. Υπήρξε μια διαδικασία. Έτσι, αυτή τη στιγμή μπορώ να σου πω ότι τον αγαπώ περισσότερο σήμερα παρά χθες.

 

karaiviki-06

 

Όταν ήρθε μαζί μου στην Ολλανδία, ανησυχούσα γιατί ήθελα να φύγω ξανά και να κάνω πρακτική σε άλλη χώρα. Δεν ήθελα να προσαρμοστεί και να τον αφήσω πίσω. Ωστόσο, επέμεινε και καταλήξαμε να έχουμε μια πολλή καλή ζωή μαζί. Υπήρχαν δύσκολες στιγμές όπου τον χρειαζόμουν συνέχεια δίπλα μου. Νομίζω ότι αυτό μας έφερε ακόμα πιο κοντά και μας έκανε πιο δυνατούς. Στην Ολλανδία δεν ήταν όπως στην Ελλάδα που είχαμε μόνο καλές στιγμές σε νησιά, ερωτευμένοι και χαλαροί.

Όταν ήρθε η ώρα να φύγω, δεν ήμουν καθόλου ενθουσιασμένη. Ήθελα όμως να ζήσω εκτός Ευρώπης οπότε διάλεξα να πάω στο Κουρασάο, ένα μικρό νησί στην Καραϊβική το οποίο ανήκει στο ολλανδικό βασίλειο. Με αυτό τον τρόπο, ναι μεν ακολουθούσα τα όνειρά μου αλλά ταυτόχρονα ένιωθα τύψεις που έφευγα πάλι μακριά από τον Νίκο. Εξαιτίας των τύψεων και του άγχους για την προσαρμογή μου εκεί, δεν το χάρηκα όσο θα ήθελα. Τώρα όμως είμαι εδώ και μπορώ να πω πως νιώθω περήφανη για τον εαυτό μου που ακολούθησα το όνειρο μου παρά τις όσες δυσκολίες. Ξέρω ότι όταν ξαναδώ τον Νίκο σε τέσσερις μήνες, θα τον αγαπώ το ίδιο, μπορεί και παραπάνω. Δεν είναι εύκολο που θα είμαστε μακριά ο ένας από τον άλλο για όλο αυτό το διάστημα αλλά είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρουμε. Εξάλλου ήδη δεν έχουμε πάει ενάντια σε όλες τις πιθανότητες;».

«Τι περιμένεις τώρα; Για τι πράγμα αδημονείς;». «Αυτή τη στιγμή ονειρεύομαι τη στιγμή που θα βρεθώ ξανά στην Ελλάδα» μου λέει και γελάει. «Ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι και να βρεθώ ξανά με τον Νίκο. Μετά θα αποφοιτήσω και προβληματίζομαι πολύ σχετικά με το τι πρέπει να κάνω μετά. Δεν ξέρω αν πρέπει να κάνω μεταπτυχιακό ή να βρω μια δουλειά. Όποια και αν είναι όμως η απόφαση μου, δεν έχει άλλα ταξίδια σε ξένες χώρες. Θέλω μετά το Κουρασάο, να μπορώ να είμαι οριστικά με τον Νίκο. Μας φαντάζομαι μαζί για πολλά χρόνια ακόμα. Θέλω να γυρίσουμε όλο τον κόσμο μαζί».

 

karaiviki-05

 

Ο Νίκος όταν δεν ασχολείται με όλα όσα προκύπτουν στην περιπετειώδη ζωή του, γράφει αγγλικούς στίχους, συνήθως με αφορμή την Ρίτα. Έχει γράψει τέσσερα τραγούδια για την Ρίτα και τώρα δουλεύει το πέμπτο.

«In every day we share
Each moment is unique
I want you more than I can bear
I love you more than you can think
every trouble in our way
is to make me who I am
all the things I do and say
are to make you see that you’re the one»

English version:

Rita is from Portugal but she grew up and she lives in Holland. In winter of 2014 she came to Athens for her Erasmus. She met Nikos and they started a strong relationship. Love. “I was in a very bad period of my life. I was going through depression and I was trying to adjust in everyday life of Athens since I was a student in Rethymno. I was just going out so I wouldn’t be inside the house and because I didn’t have anything else to do. That’s why I joint esn, to meet people and make new friends. I didn’t care to meet girls or Erasmus girls. I just liked the whole thing. From the first moment I saw her, she drew my attention. I didn’t get the chance to meet her though. A few days later I was in a club and suddenly she passes in front of me. That’s when I said “ I must follow her”. And as a good stalker I am, I did. So I talked to her. It was a special moment because I never talk to girls in clubs. I wasn’t searching for something at that time, I didn’t care to flirt. Imagine that later when all my friends left , I stayed there so I can be close to her. A friend of mine told me that she likes me, but I couldn’t tell because she wasn’t looking much at me. Imagine that I stayed until the end. Even Vegas made their appearance – and I don’t like them at all – and I was still there.

Everything started in Patra during the carnival. We were at the same group of people and I was trying to keep her close to me. She was disappearing , I was getting crazy and I was searching for her. At some point I lost her for good and for the rest of the night I was searching for her. Imagine now that it was raining, it was fully crowded and I was searching for her. In the end she was the one that found me because her roommate got drunk and she needed help. I helped her as I could and from what I learned later, that was the thing that moved her and impressed her. I got back in Athens really sick after that, but I had in my mind that I had to be there at the next esn events because she was going to be there. So we went out three more times but nothing happened because we were both very shy. The fourth time I took the decision and I kissed her.

The first days were the typical first days were you just have a great time. We liked each other and we just wanted to have fun and she were is it going to take us. We were enjoying our time together. As the time was passing I was bonding with her. I could see that we have a lot in common. We were talking about every kind of stuff and I can say that I was pushing a bit so I could unlock her.

“ Wasn’t there an expiration day?” I asked him. “ There is no expiration day. There is a day that one period ends and another one starts. We knew that we would find a plan to continue our relationship. I don’t like the logic to finish something just like that. Try and in the end if you see no result, at least you know you tried.
When the time came for her to leave, for me was only one way. I said “I’m going to Holland”. It was clear. Rita had saved me from the bad psychological state I was in. To say it in a poetic way I was in the dark and she brought me to light. I knew that when I will go to Holland I will have to mobilize myself in order to survive and live with her. The situation in Greece made it even easier for me. I knew that I was going there to keep this relationship working. I had nothing to lose. I didn’t have any job here either. I had a lot to win. We said that I would go there for two weeks for holidays and then we would decide. I went there, I met her father and he gave me a job at his company. And that’s how I decided to stay. My friends were saying to me “ well done, chase it.” My parents were in sock because it was too sudden for them. They didn’t know from the beginning, I was just giving them hints. From “I’m on holidays in another country” I suddenly told them “I decided to stay”. At the beginning there were difficulties. The good thing is that as a person I can adjust very easily. I didn’t manage to be good with the dutch language but I adjusted, I was speaking English more, I was going to the super market, I was cooking, I was going out, I had my life. I was enjoying the fact that I was with my girlfriend, living together, we had our fights, we were sleeping together. That was the reason I went there. The truth Is that I’m not impressed by Holland as a country. It has very bad food and for someone who has grown up in a Mediterranean country has nothing more to offer than work and money. It’s not a beautiful country. A flat thing like Larissa. In the Mediterranean countries we have great scenery that changes in each place and different culture and tradition in every place. Even though i don’t like Holland much and I doesn’t have the way of life that I would prefer , I want to live there with Rita. For her is certain that she can’t live somewhere else than Holland and she doesn’t even think about Greece .
When Nikos went to Holland to live a life with Rita didn’t expect that distance will separate them again. We can’t say the same about her internship though. “ There was the idea to leave out of Europe for her internship. Although there was a small chance that she might not have to. But she was running a lot of projects for her university at the time so she didn’t have any time on her own to search for something else. So in the end the only option we were left was curacao. No matter how well I had prepared myself for that day, the moment she left so many things left with her. The day I left her at the airport I was crying for the rest of it. At first I got a bit angry. Not because she was leaving but because I would prefer her to be in Europe where I could visit her. But I saw that with anger there is nothing to gain, you can only make things worse. I didn’t think for a moment that I want to brake up. I focused on how can we make it. After she left I came back to Greece to finish the things I had to do before I leave Greece . There were some pendencies I had to deal with so I had to come back.
We have six hours difference so I very often lose my sleep. I’m jealous and I’m afraid because from my nature I’m a jealous guy. Like a typical Greek I am I don’t want any dude touching my girlfriend. But I trust her.
“What are you going to do if you brake up? You have invested so much on this relationship.”
“If we ever brake up I will try to continue my life. Future is uncertain. Right now I know that I want her and that she is the love of my life. I don’t believe in marriage and I don’t want kids. I don’t want to share my love for her with any brat. The absolute love can take everything that can make it last. But I don’t know about kids.”
Before I say goodbuy I’m asking him for an advice for a relationship to last. “Have faith that it will last. That’s the only way.” Because some times one side stories are very ideal or targeted I stole some time from Rita to talk with her on skype. When she first came to Greece she had very negative thoughts about love . “I was recently single after a relationship of more than 5 years. Greece was a fresh, new beginning for me and I wanted to stay single until my graduation so that I could travel and go abroad again for my internship. The first time I saw Nikos I didn’t feel something special. It was a week full of new people and impressions.

I am a very rational person, so I didn’t imagine at first that we would still be together after my time in Greece. We liked each other, but in the beginning I thought it would just be a ‘thing of the moment’. As the months were passing buy my feelings were getting stronger. So after a while I knew that I wanted it to last. I cannot tell you how that happened. There was not really a moment that I decided from ‘ this is temporary’ to ‘I want to stay together.’ It was a process. And still now, I love him even more today than I did the day before.

When he first came to Holland I was worried because I wanted to leave The Netherlands again to follow an internship in another country. I didn’t want Nikos to come and adapt himself to Holland and then have to leave him behind. There were some very difficult moments where I really needed him by my side. I think that brought us closer and made us stronger. In Holland it wasn’t like Greece where we had only good moments in island being in love and relaxed.
When the time to leave came I wasn’t excited for my internship at all. I wanted to experience life outside of Europe so I found a job in Curacao, a small island in the Caribbean Sea that belongs to the kingdom of The Netherlands. I was following my dreams, but I also felt very guilty of going away so far from Nikos. Because of my guilt and all the stress of preparation for my stay, I didn’t have the fun of looking forward to it. But I am here now, and I must say that I do am proud of myself that I followed my dream despite all the struggles. I know that when I see him again in four months I will love him the same, probably even more. It is not going to be easy to be so far from each other all this time, but I am sure we will make it. I mean, didn’t we go against all odds already?

“What are your expectations now? What are you waiting for? “Currently, I dream of the moment that I arrive back in Greece again” she says and she laughs. I am looking very forward for summer to be with Nikos again. After that I will graduate I am strongly doubting between following a master or getting a job. But whatever my choice is, no more adventures in other countries so that I and Nikos can be together for good!”

“I imagine us being a couple for many years to come and travelling around the world together!”

When Nikos doesn’t have to deal with all the things happening in his adventurous life, he writes songs with English lyrics. Usually for Rita. He has already written four songs about her and now he is working on his fifth.

“In every day we share
Each moment is unique
I want you more than I can bear
I love you more than you can think
every trouble in our way
is to make me who I am
all the things I do and say
are to make you see that you’re the one”.