Ο νεαρός παρκουρίστας έχει βάλει στόχο να ξεπεράσει τον εαυτό του.

 

Ο Άγγελος Πουλής θωρείται από τους πρωτοπόρους του παρκούρ στην Ελλάδα και είναι ο πρώτος που δημιούργησε την πρώτη επίσημη ομάδα του αθλήματος (ΝSA) στη χώρα μας το 2007. Οι ταράτσες, τα παγκάκια και οι δρόμοι έχουν μια άλλη διάσταση για τον Άγγελο και αποτελούν τα βασικά σημεία της καθημερινότητάς του. Η ζωή του είναι γεμάτη από βήματα που όσο πιο γρήγορα τα κάνει τόσο περισσότερο θα εξελιχθεί και θα κυνηγήσει τα όνειρά του. Ένα από αυτά  είναι η υποκριτική, για αυτό το επόμενο άλμα του θα είναι προς το Hollywood. Και αν δεν  τα καταφέρει; Αυτό που μετράει είναι το ταξίδι που ζεις προς τον στόχο, οι εμπειρίες και ό,τι άλλο μπορεί να βγει από εκεί, θα είναι  μια μικρή τέλεια που ακολουθεί μαζί με όλες τις προηγούμενες, για τον τελικό στόχο.

 

93caa9_bcf212ebc0374c778f56a1eda6298753

 

Πού γεννήθηκες και σε τι περιβάλλον μεγάλωσες;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και παρόλο που δεν ζούσα στην καλύτερη περιοχή, μεγάλωσα σε ένα πολύ καλό  οικογενειακό περιβάλλον. Δεν μπορώ να πω ότι μου έλειψε κάτι, οι γονείς μου ήταν πάντα δίπλα μου και με υποστήριζαν όπως μέχρι και σήμερα σε ό,τι κάνω. Είχα την τύχη να πάω σε πολύ καλά σχολεία κάτι που νομίζω ότι σε ακολουθούν για πάντα.

Ποια είναι η φιλοσοφία του παρκούρ και τι κίνδυνοι υπάρχουν σε αυτό το άθλημα;
Ξεκινώντας παρκούρ μαθαίνεις να γνωρίζεις τον εαυτό σου, τις ικανότητες και τα όριά σου και να γίνεσαι αληθινός. Το παρκούρ επηρεάζει άμεσα τον τρόπο σκέψης και αντίληψης ενός ατόμου, καθώς και την κρίση του. Σου μαθαίνει να αντιμετωπίζεις και ξεπερνάς τα εμπόδια, είτε αυτά είναι υλικά εμπόδια στον δρόμο, είτε είναι εμπόδια ή προκλήσεις στην καθημερινότητα και στη ζωή σου. Σου δίνει μεγάλη αυτοπεποίθηση, παράλληλα ανακτάς τις σωματικές σου ικανότητες  και μαθαίνεις να χρησιμοποιείς το σώμα σου σε συνδυασμό με το περιβάλλον σου για να φτάσεις από ένα σημείο A σε ένα άλλο σημείο B, του χορού. Για μένα έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στο να φτάσω ως εδώ που είμαι σήμερα, αλλά και σε κάθε απόφαση που παίρνω.

Πες μου λίγα λόγια για την ταινία που έκανες, το «Dragonborn», που κέρδισε στο 4ο Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας.
To Dragonborn- the eternal warriors γυρίστηκε το 2014 στην Αθήνα. Ήμουν ο παραγωγός, ο σκηνοθέτης, ο άνθρωπος που είχα όλη την ευθύνη για το τεχνικό κομμάτι. Από το μοντάζ, την επιλογή μουσικής και sound fx, τα κάδρα του κάθε πλάνου ,την ηχογράφηση και ό,τι συμπεριλαμβάνεται στο όλο πακέτο παραγωγής. Ο Γιάννης Πράππας ανέλαβε το κομμάτι τις χορογραφίας στα fight scenes, και ο Χρήστος  Γαβριήλ ήταν πίσω από την κάμερα. Και οι δύο μέλη της ομάδας extreme fighters, ιδρυτές του extreme fighting στην Ελλάδα, με επικεφαλή και δάσκαλο καράτε τον Γιάννη. Ενώσαμε το παρκούρ με τις πολεμικές τέχνες, σε μια ιστορία δράσης και επιστημονικής φαντασίας, που αρχικά προοριζόταν για ένα απλό demo  video 2 λεπτών, αλλά όσο το προχωρούσαμε σκεφτόμουν ένα story, μια αρχή, ένα τέλος και τελικά σιγά – σιγά το κάναμε μια μικρή ταινία. Ο σκοπός μου ήταν να επηρεάσω σκηνοθέτες, εταιρείες παραγωγής και να εμπνεύσω και άλλους να ξεκινήσουμε κάτι νέο στην Ελλάδα στον τομέα του κινηματογράφου. Κάτι καινούργιο, εκτός από κωμωδίες και drama που πλέον έχουν κορεστεί και απευθύνονται σε κοινό μεγαλύτερης ηλικίας. Άτομα από 10-35 θέλουν να δουν και κάτι άλλο επιτέλους! Έτσι το έστειλα στο 4ο Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας με μόνο σκοπό να παιχτεί σε μια μεγάλη οθόνη και να το δει κόσμος. Τελικά απέσπασε ένα από τα 9 Βραβεία που δόθηκαν συνολικά, ανάμεσα σε 250 ταινίες, και συμμετοχές από 45 χώρες.

 

6004_10151226075102820_1427450404_n

Πώς ξεπερνά κανείς τα όρια του εαυτού του;
Τα όρια πιστεύω ότι υπάρχουν για να ξεπερνιούνται. Είναι κάτι που ουσιαστικά δεν υφίσταται, τα μόνα όρια τα βάζει ο ίδιος σου ο εαυτός. Δεν είναι κάτι υλικό και πραγματικό, είναι δημιουργήματα φαντασίας, πίστης και φόβου και  το παρκούρ με βοήθησε στο να τα ξεπερνάω. Το μυστικό είναι στο να κάνεις σε κάθε σου προπόνηση  ή σε κάθε σου ασχολία , λίγο παραπάνω από αυτό που έκανες την τελευταία φορά,  τόσο ώστε να μη σου φανεί πραγματικά η διαφορά εκείνη την ημέρα. Για παράδειγμα αν σήμερα έδωσες το 100% στην προπόνηση σου, αύριο θα δόσεις το 101%, μεθαύριο το 102%. Στο τέλος του μήνα θα έχεις ανεβεί κατά πολύ, στο τέλος του χρόνου ακόμα πιο πολύ, αθροιστικά. Το τρικ  είναι ότι το μυαλό σου δε καταλαβαίνει τόσο τις διαφορές γιατί κάθε μέρα δίνεις μόνο 1% παραπάνω σε σχέση με το χθες. Μόνο  που το χθες ήταν επίσης μεγαλύτερο από το προχθές. Ελπίζω να μη σας έκαψα! Το ίδιο τρικ  πιάνει και σε ένα νέο πρόγραμμα που κάνω στο γυμναστήριο ονομαζόμενο «stronglift 5×5». Σε κάθε προπόνηση της εβδομάδας προσθέτεις 2μιση κιλά παραπάνω στις ασκήσεις. Στο τέλος του μήνα θα δεις την διαφορά στη δύναμη!

Παράλληλα ασχολείσαι και με την υποκριτική, τι είναι αυτό που σε γοήτευσε σε αυτήν;
Είχα την τύχη να είμαι από τούς πρώτους που ξεκίνησαν παρκούρ στην Ελλάδα το 2006, και ο πρώτος που ξεκίνησε να το προωθεί μέσο των media, του internet και τον περιοδικών. Αυτό με οδήγησε στα διαφημιστικά, σε μουσικά video clip, μικρού μήκους ταινίες και live shows. Ενώ αρχικά με ζητούσαν για τις σωματικές μου ικανότητες, αργότερα έβλεπα ότι με ζητούσαν για όλο το πακέτο εμφάνισης, στιλ, παρκούρ. Πέρυσι είχα φτάσει σε σημείο να βγάζω τα ίδια χρήματα το χρόνο από όσα θα έβγαζα αν δούλευα 8 ώρες την ημέρα, κάθε μέρα επί 12 μήνες σε κάποιο γραφείο. Και όλα αυτά με μόνο 10 μέρες δουλειά – γυρισμάτων – απασχόλησης μέσα σε ένα χρόνο. Το να κάνω act μπροστά στην κάμερα κατάλαβα ότι είναι αυτό που μου αρέσει πιο πολύ. Κάθε φορά που άκουγα action ένιωθα απίστευτα, ένιωθα ο εαυτός μου και είδα ότι μπορώ να το κάνω ασταμάτητα. Ανεξαρτήτως  ώρας, χρόνου, κούρασης, πείνας ή νύστας με ένοιαζε να βγει καλό  το αποτέλεσμα. Όταν νιώθεις έτσι για κάτι που κάνεις, σημαίνει ότι βρήκες τι πρέπει να κάνεις στη ζωή σου τελικά. Αν κάνεις κάτι που βαριέσαι ή δεν έχεις όρεξη, τότε καλύτερα άλλαξε δουλειά και αναθεώρησε. Ξεκίνησα λοιπόν μαθήματα υποκριτικής εντατικά με στόχο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όχι θέατρο η κάτι αντίστοιχο. Στόχος μου ήταν οι ταινίες δράσης, κάτι που εδώ δεν υπήρχε. Οπότε αναγκαστικά ή θα έπρεπε να το ξεκινήσω εγώ, η θα έπρεπε να αλλάξω χώρα.

 

93caa9_945e9b37cb044b4887296af05fd8afbb.jpg_srz_p_1062_597_75_22_0.50_1.20_0.00_jpg_srz93caa9_0270c2b926eb4feb9c08ad5920510c5d

 

Ο ηθοποιός γεννιέται ή γίνεται;
Κατά την γνώμη μου, μπορούν να ισχύουν και τα δύο. Σίγουρα το φυσικό ταλέντο είναι σημαντικό αλλά μετά από έρευνες το ταλέντο είναι μόνο το 10-20%. Τα υπόλοιπα είναι σκληρή δουλειά, attitude και φιλοσοφία ζωής. Και η σκληρή δουλειά μπορεί να νικήσει το ταλέντο. Σίγουρα ηθοποιοί σαν τον Marlon Brando ήταν φυσικά ταλέντα που μπορεί να μη χρειάστηκαν μαθήματα υποκριτικής για να πάρουν Oscar αλλά ισχύει και το αντίθετο. Έχουμε δει ηθοποιούς  που φαντάζουν ατάλαντοι, μετά από σκληρή δουλειά να κερδίζουν Οscar και να γίνονται πολύ καλοί. Στην ζωή αν θες να πετύχεις κάτι , γίνεται μόνο  με μέθοδο και πλάνο.

Από ό,τι γνωρίζω θα πας στο Λος Άντζελες, τι θέλεις να πετύχεις στα νέα σου βήματα;
Όπως σου είπα και πριν, έπρεπε ή να δημιουργήσω ένα action movie industry στην Ελλάδα η να αλλάξω χώρα. Αρχικά έκανα το “Dragonborn” ως ένα μικρό δείγμα, αλλά επειδή το να αλλάξεις ένα ολόκληρο industry, κοινό και το όλο σύστημα στην Ελλάδα απαιτεί χρόνια και επειδή δεν ήμουν και 15 ετών να έχω άπειρο χρόνο μπροστά μου, αποφάσισα να φύγω στο Λος Αντζελες και να κυνηγήσω εκεί το όνειρο μου. Όταν τα καταφέρω εκεί μπορώ εδώ να έχω μεγαλύτερη επιρροή, δύναμη, γνωριμίες και κοινό στο να κάνω κάτι καινούργιο και οργανωμένο. Στο Λος Αντζελες θέλω να δω τον εαυτό μου στην μεγάλη οθόνη και να είμαι μέρος κάτι μεγάλου. Η όλα η τίποτα. Δεν πηγαίνω για να κάνω απλά living και να ζω normal την καθημερινότητα μου. Πηγαίνω με την προοπτική του όλα για όλα,  το get το the top. Μπορεί να ακούγεται αδύνατο, πολύ δύσκολο ή τρελό αλλά όπως και να έχει είναι αυτό που νιώθω. Σκέφτομαι θετικά και τέλος πάντως, ότι και να συμβεί αυτό που μετράει είναι το ταξίδι που ζεις προς τον στόχο, οι εμπειρίες και ότι άλλο μπορεί να βγει από εκεί. Μπορεί στην πορεία να δεις ότι κάτι άλλο θες να κάνεις τελικά μέσα από αυτό. Αλλά σίγουρα αυτό είναι ακόμα ένα βήμα, μια μικρή τέλεια που ακολουθεί μαζί με όλες τις προηγούμενες ως τώρα, για τον τελικό στόχο. Θεωρώ βαρετό να είσαι 20-30 να είσαι στην Ελλάδα και να γνωρίζεις ότι ως τα 65 σου θα δουλεύεις στο ίδιο γραφείο κάνοντας την ίδια δουλειά. Για αυτό ήρθες σε αυτόν τον πλανήτη πραγματικά; Κάνοντας αυτό που επέλεξα κάθε μέρα θα είναι μια περιπέτεια, δεν ξέρεις που θα είσαι σε 1-2 μήνες ή σε ένα χρόνο. Οκτώ χρόνια πριν που ξεκίνησα παρκουρ μόνος μου στις πλατείες και με κοίταγαν περίεργα ή γελούσαν, δεν πίστευα ποτέ ότι θα έχω συμμετάσχει σε μεγάλα διαφημιστικά, ταινίες και ότι αυτή την στιγμή πηγαίνω στο Hollywood. Σκέψου στα επόμενα 5 χρόνια τι άλλο  καλό μπορεί να μου έχει συμβεί.

Τι σου προκαλεί φόβο;
Πλέον σχεδόν  τίποτα. Παλιά με φόβιζε η αποτυχία, τώρα μερικές φορές θέλω να αποτύχω και πρέπει να θες κάποιες φορές να αποτύχεις γιατί είναι το βήμα προς την επιτυχία. Φυσικά είναι και πως θα το λάβεις ως γεγονός. Η αποτυχία έρχεται μόνο όταν εσύ αποδεχτείς ότι ήρθε, αλλιώς ξανασηκώνεσαι και συνεχίζεις μέχρι να πετύχεις. Πόσο; Όσο χρειαστεί για να πετύχεις. “Have not failed. I’ve just found 10,000 ways that won’t work”, όπως είχε πει και ο Thomas Edison. Δεν απέτυχε 10.000 φορές, απλά του πήρε 10.000 φορές για να πετύχει και η επιτυχία μπορεί να είναι στο επόμενο βήμα, ποτέ δε θα το ξέρεις αν δε συνεχίσεις να προσπαθείς. Γενικά  προσπαθώ να κάνω ένα delete την λέξη φόβο από το κεφάλι μου.

 

93caa9_909b2a6853ff41bb81df1628454da4a6.jpg_srz_p_1062_597_75_22_0.50_1.20_0.00_jpg_srz

 

Στην ζωή μας αυτά που μας επηρεάζουν περισσότερο είναι, τα σωστά ή τα λάθη;
Και τα δυο ακριβώς το ίδιο θα έλεγα. Δε τον βλέπω ως σωστό η λάθος. Τo βλέπω ως μια νέα τέλεια που προστίθεται για να ενωθεί με τις προηγούμενες αλλά  και με τις επόμενες. Πιστεύω ότι κάθε τι που μου συμβαίνει στη ζωή  μου είναι το καλύτερο δυνατό που θα μπορούσε να μου συμβεί ποτέ, άσχετα αν αρχικά φαντάζει κακό κάποιες φορές. Τελικά πάντα σε οδηγεί κάπου καλύτερα, αργά η γρήγορα. Κάτι που έμαθα από ένα πολύ καλό βιβλίο «Η τέχνη του ζην» που προτείνω σε όλους.

Μια εικόνα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ και ποιο το ωραιότερο ταξίδι σου;
Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη εικόνα, αλλά αυτό που μου αρέσει να κάνω είναι να δημιουργώ εικόνες στο μυαλό μου για μένα, να με βλέπω κάπου η να κάνω κάτι και αργότερα να βρίσκομαι να το κάνω πραγματικά. Πρέπει να το δεις πριν να γίνετε για να γίνει. Όσο για τα ταξίδια μου, έχω πάει σε αρκετές χώρες. φέτος μου άρεσε ένα ταξίδι που έκανα με την φίλη  μου την Αφροδίτη στην Ελβετία και μετά Πορτογαλία σε ένα surfing camp. Επίσης και το ταξίδι μου στο Λος Αντζελες  που γνώρισα τόσους νέους ανθρώπους, και είδα πολλά πράγματα από κοντά που συνήθιζα να τα βλέπω στην τηλεόραση.

Τι είναι ευτυχία για σένα;
Να έχεις τον τρόπο, τα μέσα, το χρόνο και το κουράγιο να επιλέγεις και να ακολουθείς τον δικό σου δρόμο. Η λήψη των αποφάσεων σου να μη βασίζεται στην πολιτική, στο χρήμα ή στην δόξα, αλλά σε αυτό που πραγματικά αισθάνεσαι. Να έχεις αγάπη, πάθος και διασκέδαση στη ζωή σου, να είσαι υγιείς σωματικά και πνευματικά. Να επηρεάζεις θετικά και να εμπνέεις  άλλους ανθρώπους και να μπορείς να κάνεις τους άλλους να γελάνε. Επίσης, να ξέρεις ότι είσαι στο σωστό δρόμο και ότι δεν είσαι μόνος σου. Να ζεις με την φιλοσοφία ότι το να «φτάσεις εκεί» δεν είναι το πιο βασικό, αλλά ότι είναι απλά ένα μέρος της όλης διαδικασίας και φυσικά να εκμεταλλεύεσαι κάθε ευκαιρία χωρίς φόβο.

Τι είναι ο έρωτας;
Επιστημονικά είναι μια κατάσταση που βιώνεις κατά την οποία υπεύθυνες είναι η μονοαμίνες, μια ομάδα νευροδιαβιβαστών που περιλαμβάνουν την ντοπαμίνη, νορεπινεφρίνη, φαινυλαιθυλαμίνη και την «σεροτίνη». Αν αναρωτιέστε τι είναι όλα αυτά, είναι αυτά που προκαλούν το καρδιοχτύπι, τις ιδρωμένες παλάμες, την ένταση, την αϋπνία, το άγχος  και την ανορεξία. Πράγματα τα οποία όταν νιώθεις ερωτευμένος τα αισθάνεσαι ως όμορφα. Δεν θέλω να το αναλύσω παραπάνω γιατί ίσως για τον καθένα  να σημαίνει κάτι άλλο. Αλλά όταν το παθαίνω είμαι 100 φορές παραπάνω πιο αποτελεσματικός, γρήγορος και με μεγαλύτερη όρεξη προς τον κάθε στόχο που έχω θέσει. Είναι σαν ένα φυσικό αναβολικό που σε κάνει να δουλεύεις ασταμάτητα.

93caa9_3a00272bc4bc4dd982fcdb8db504b696.jpg_srz_p_1062_597_75_22_0.50_1.20_0.00_jpg_srz

 

Ποιο είναι το προσωπικό σου καταφύγιο;
Το σπίτι μου και τα καλοκαίρια η ταράτσα μου που έχει υπέροχη θέα. Μπορώ να διαβάζω, να ακούω μουσική ,να βλέπω ταινίες η να κάνω διάφορα σχέδια για το επόμενο βήμα.

Πώς περνάς τον ελεύθερο σου χρόνο;
Δεν έχω ελεύθερο χρόνο όπως ο περισσότερος κόσμος το εκλαμβάνει ως ελεύθερο χρόνο, του τύπου καφετέρια, τάβλι, ποτά . Απλά έχω καταφέρει ότι κάνω να το θεωρώ τόσο καλό και ως κάτι που θα έκανα στον ελεύθερο χρόνο μου. Άλλος μπορεί να σου πει ότι στον ελεύθερο χρόνο μου πάω γυμναστήριο, κάνω παρκούρ και διαβάζω. Εγώ κάνω ακριβώς αυτά τα οποία είναι όλα μέρος τις διαδικασίας που έχω να ακολουθήσω για να φτάσω εκεί που θέλω. Σίγουρα είμαι τυχερός που δεν πρέπει να δουλεύω 12 ώρες σε ένα γραφείο και να ξυπνάω στις 7. Πάντως για να μην είμαι και υπερβολικός, τις λίγες ώρες που δεν διαβάζω, προπονούμαι, κάνω practise, μου αρέσει να πηγαίνω cinema, για φαγητό ή να πηγαίνω στο κέντρο για περπάτημα με φίλους μετά την προπόνηση.

Τι χρειάζεται για να μπορέσει κάποιος να κατακτήσει τους στόχους του;
Θα σας πω κάποια πράγματα που για μένα δουλεύουν και τα οποία έχω μάθει μέσα από βιβλία, από καλλιτέχνες, ταινίες, από ανθρώπους που θαυμάζω ,καθώς και από εμπειρίες της ζωής μου.

Trust yourself.
Do not be afraid to fail- be afraid not to try.
Don’t believe the naysayers, work like hell, break the rules and think outside of the box.
Always give something back, and be able to, at any moment, to sacrifice what you are for what you will become.

www.angelo-poulis.com
facebook.com/poulis

 

Συνέντευξη: Γιάννης Πανταζόπουλος, j.pantazopoulos@yahoo.gr
Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο του Άγγελου Πουλή.