Μια επίσκεψη στον πολύχρωμο κόσμο ενός επαγγελματία σχεδιαστή κόμικς.

 

Ο Νικόλας με υποδέχεται στο σπίτι του αλλά και παράλληλα στο χώρο εργασίας του στη Ζωγράφου, μέσα σε ένα ζεστό και πολύχρωμο περιβάλλον. Κάπου ανάμεσα μας βολτάρει και μια ιδιαίτερη γάτα, η Νάγια που ίσως να νομίζεις πως δε μπορεί να σε δει, αλλά βλέπει με τα μάτια της ψυχής της! Αγάπησε τον Νικόλα και την οικογένειά του από τότε που τη βρήκαν να περιπλανιέται και θέλησαν να της προσφέρουν ένα σπιτικό. Ο ίδιος ασχολείται με το σχεδιασμό και τη δημιουργία κόμικς εδώ και αρκετά χρόνια. Εργάζεται από το σπίτι, χρησιμοποιώντας τη γραφίδα του, ενίοτε το παραδοσιακό τρόπο σχεδιασμού στο χαρτί και προωθώντας τη δουλειά του κυρίως διαδικτυακά, αλλά και σε έντυπη μορφή. Ανάμεσα στις δημιουργίες του συγκαταλέγεται και το κόμικ που δημιούργησε για λογαριασμό του εγγονού του Γιώργου Ζαμπέτα, που περιλαμβάνει ιστορίες και ατάκες του αγαπημένου του παππού και του δημοφιλούς σε όλους μας λαϊκού τροβαδούρου.

«Από πολύ μικρός, θυμάμαι τον εαυτό μου να παίρνω το μολύβι και να σχεδιάζω τους αγαπημένους μου ήρωες» μου λέει. «Όταν ήμουν φοιτητής, κάπου κοντά στο 2000, είχα στείλει στο περιοδικό «Τα Σαΐνια” ένα γράμμα με μια από τις ιστορίες που είχα φτιάξει τότε. Με είχαν ψήσει και συμφοιτητές μου να το κάνω, καθώς δημιουργούσα και σχεδίαζα κόμικς με αυτούς ή με καθηγητές, τα οποία μοιράζαμε μεταξύ μας, για να κάνουμε χαβαλέ μέσα στη σχολή. Στη συνέχεια μου τηλεφώνησαν να μου πουν πως τους άρεσε πάρα πολύ αυτό που είδαν και θα επιθυμούσαν μια σχετική συνεργασία. Κάπως έτσι, λοιπόν, ξεκίνησα, φτιάχνοντας ένα οχτασέλιδο μηνιαίο κόμικ για “Τα Σαΐνια”, μέχρι που συνειδητοποίησα πως αν δε σταματήσω να φτιάχνω κόμικς για λίγο δεν θα τελείωνα ποτέ τη σχολή μου».

 

 

«Η ανάπτυξη της κοινότητας όσον αφορά τους δημιουργούς είναι ραγδαία. Γινόμαστε όλο και πιο πολλοί. Οι αγοραστές, ωστόσο, είναι λίγοι, όπως συμβαίνει γενικότερα στην ελληνική αγορά σήμερα. Όπως υπάρχουν υπερβολικά πολλοί ταλαντούχοι μουσικοί, που είναι αδύνατο να προωθηθούν όλοι από μια δισκογραφική εταιρεία, κάπως έτσι συμβαίνει και με τους σχεδιαστές κόμικς. Πιο γνωστοί  θα γίνουν εκείνοι που θα σχεδιάζουν για λογαριασμό μιας μεγάλης εταιρείας λ.χ. Marvel ή Image. Ακόμη ο κόσμος ο ίδιος δεν έχει μάθει ακόμα τόσο πολύ το κόμικ. Οι περισσότεροι αν τους ρωτήσεις να σου πουν πως το έχουν στο μυαλό τους, θα σου απαντήσουν απλά «Μίκι Μάους», ενώ τα κόμικς που υπάρχουν είναι αμέτρητα. Κόμικς για ενήλικες, κόμικς τρόμου, κόμικς ερωτικού περιεχομένου, οτιδήποτε μπορείς να φανταστείς μπορεί να βγει σε κόμικ».

 

Πιστεύεις ότι στην Ελλάδα υπάρχoυν ταμπού σχετικά με την ανάγνωση κόμικς;
Σε παλαιότερες γενιές σίγουρα υπήρχαν. Πολύ πρόσφατα ο κόσμος άρχισε να καταλαβαίνει ότι το κόμικ είναι κι αυτό μια μορφή τέχνης και ένας τρόπος επικοινωνίας. Είναι πιστεύω θέμα της παιδείας που έχεις δεχθεί. Εδώ, αγοράζουμε κυρίως μυθιστορήματα και βιβλία. Στην Ιαπωνία λόγου χάρη, έχει καλλιεργηθεί μια ολόκληρη κουλτούρα. Υπάρχουν κόμικς για κάθε προτίμηση και ηλικία. Ο κόσμος δε ντρέπεται να τα αγοράσει και να τα διαβάσει σε διάφορες εκφάνσεις της καθημερινότητας π.χ. στο μετρό. Δεν πρόκειται να σχολιαστεί κάπως αυτό.

 

 

Υπάρχουν κάποια ιδανικά και απαραίτητα κριτήρια για εσένα, για να γίνει κάποιος σχεδιαστής κόμικς;
Αυτό που λέω και σε μαθητές μου, είναι πως δεν απαιτούνται ιδιαίτερες ικανότητες στο σχέδιο για να κάνεις κόμικ, μπορείς απλά συνδυάζοντας ένα κείμενο με το όποιο στυλ σχεδίου έχεις, ακόμη και το πιο απλό, να επικοινωνήσεις μια ιστορία που εσύ έχεις στο μυαλό σου. Σίγουρα είναι ιδανικό να έχεις το πακέτο του να σχεδιάζεις και να γράφεις εξίσου καλά, αλλά δεν είναι απαραίτητο πως αυτό συμβαίνει πάντοτε. Δεν το έχουν όλοι. Εγώ θεωρώ π.χ. πως στο θέμα του σεναρίου υστερώ σε κάποια σημεία και στο σχέδιο επίσης, χρειάζομαι περαιτέρω εξέλιξη. Ο κόσμος των κόμικς συνδυάζει την τέχνη της λογοτεχνίας και του σχεδίου μέσα από κείμενα και εικόνες αλλά έχει και κινηματογραφικά στοιχεία, γιατί ουσιαστικά σκηνοθετείται ένα σκηνικό διαδοχικών εικόνων-ιστοριών για τον αναγνώστη.

 

Ποιο είναι το πιο απαιτητικό πράγμα που σου έχει ζητήσει ποτέ κάποιος πελάτης;
Υπάρχουν πελάτες που δεν ξέρουν τι θέλουν ή δεν έχουν ιδέα με το πως μοιάζουν. Δυστυχώς, αυτό κατά ένα μεγάλο ποσοστό συμβαίνει σε γυναίκες. Οι περισσότεροι άνδρες π.χ. δεν έχουν θέμα και με το να βγει πιο χιουμοριστική η σκιτσογραφία τους. Μου έτυχε ένα περιστατικό με μια γυναίκα που ήθελε να τοποθετηθεί κάπου το σκίτσο της. Πρέπει να είχα κάνει και εκατό διορθώσεις και δεν της άρεσε τίποτα. Έχω φτάσει λοιπόν, σε ένα σημείο που δεν ξέρω τι άλλο να αλλάξω, και πάλι μου στέλνει μήνυμα πως χρειάζεται διόρθωση. Οπότε συνειδητοποιώ απλά, πως θέλει να κάνει συνεχώς διορθώσεις και μετά από λίγη ώρα τις ξαναστέλνω το ίδιο σχέδιο και μου λέει επιτέλους το βρήκαμε. Το τελικό πορτρέτο, βέβαια, δεν είχε καμία σχέση με την εικόνα της στην πραγματικότητα. Ήταν σαν να λέμε, εκείνη είκοσι χρόνια νεότερη μετά από 50 μπότοξ.

 

Eίσαι λάτρης του εντύπου ή της ηλεκτρονικής μορφής ενός κόμικ;
Και τα δύο μου αρέσουν. Αλλά έχω μια μεγαλύτερη αδυναμία στο έντυπο. Από την άλλη, η ψηφιακή μορφή πλέον βοηθάει, γιατί σε σχέση με όταν ήμουν νέος που για να επιδείξω τη δουλειά μου έπρεπε να την αποστείλω ταχυδρομικώς, τώρα μπορείς να κοινοποιήσεις κάτι δικό σου απλώς και μόνο με μια ανάρτηση στο Facebook, χωρίς κανέναν ιδιαίτερο κόπο.

 

 

Ποια θεωρείς την καλύτερή σου δουλειά;
Το κόμικ μου “Aλεξάνδρεια” το οποίο θα τυπωθεί τον Απρίλιο από τις εκδόσεις webcomics. Πρόκειται, για μια προσωπική ιστορία, εκείνη του πατέρα μου και πως από την Αλεξάνδρεια ήρθε στην Ελλάδα όπου γνώρισε τη μητέρα μου. Είναι ουσιαστικά η ιστορία της οικογένειάς μου κι έχει γίνει με πολλή όρεξη και μεράκι.

 

Τι επιρροές έχεις δεχθεί;
Μου άρεσαν πολύ τα κόμικς της Disney και στα πρώτα μου βήματα ειδικά είχα υιοθετήσει κι εγώ ένα παρόμοιο στυλ. Και επειδή το σχέδιο μου είναι καρτουνίστικο και δεν έχει ούτε υπερβολικά σοβαρό, αλλά ούτε πολύ παιδικό ύφος, μοιάζει αρκετά με το ύφος της Disney. Ας πούμε μεγάλη πηγή έμπνευσης από τους σχεδιαστές κόμικς Disney ήταν για εμένα ο Don Rosa. Θυμάμαι ότι μικρός του είχα στείλει και γράμμα. Είχα εντυπωσιαστεί τόσο πολύ από το γεγονός ότι έλαβα απάντηση από έναν πασίγνωστο Αμερικάνο κιόλας σχεδιαστή, μου άρεσε πάρα πολύ.

 

Πες μου λίγα λόγια για το κόμικ που έφτιαξες με την ιστορία του Ζαμπέτα.
Επικοινώνησε μαζί μου ο εγγονός του, έχοντας δει δουλειά μου και πιο συγκεκριμένα το “Αλεξάνδρεια” στο socomic.gr. Μου είπε τι σκεφτόταν να κάνει. Το προτείναμε μαζί στο socomic.gr, τους άρεσε η ιδέα και μετά από ένα χρόνο συνεργασίας τυπώθηκε. Πρόκειται για ένα λεύκωμα, μια σειρά ιστοριών και διαλόγων του παππού του Γιώργου Ζαμπέτα που συγκέντρωσε ο ίδιος, μετά από σχετική αναζήτηση που έκανε μαζί με τον Σωκράτη τον Μιχαηλίδη.

 

 

Η παρουσίαση του κόμικ «Γιώργος Ζαμπέτας Ο Πιο Καλός Ο Μαθητής» με καλλιτεχνική επιμέλεια του Νικόλα Στεφαδούρου σε συνεργασία με το socomic.gr, θα παρουσιαστεί το Σάββατο 9 Δεκέμβρη στη Λέσχη Φίλων Κόμικς (Ιερά Οδός 14) και ώρα 8.30 μ.μ.