ΝΧρ-Γκρέκα17-1

Ο Ζάχος με το Yamaha το φτιαγμένο το χιλιάρι το Τhunderace και με τα άπειρα σκουλαρίκια ανοίγει τρύπες μ’ ένα black & decker στο υποπλαίσο για να ελαφρύνει το ρημάδι και να πιάνει τα διακόσα ενενήντα, την ώρα που ο Σπύρος με το χίλια εκατό δεν πίνει ποτέ ούτε μια σταγόνα, κάτι που δεν βλέπω να τον βοηθάει στο να μην ξαναφάει ποτέ άλλη τούμπα και να μην ξαναπεράσει άλλους δυο-τρεις μήνες στο ΚΑΤ. Τη στιγμή αυτή τα εργαλεία βόσκουν υπομονετικά μπροστά στις καφετέριες την ώρα που οι ιδιοκτήτες τους ανακατεύουν τις εξωραϊσμένες ιδρωτίλες τους υπό τους ήχους ρομαντικού acid-house της προηγούμενης δεκαετίας και βάλε. Εφαρμοστά τισερτάκια, χρυσά ψυχεδελικά βραχιολάκια, φλούο τεράστια ρολογάκια, απαλά εξογκωμένα γεννητικά οργανάκια, φτηνά επάργυρα ηλεκτρονικά αναπτηράκια αποτελούν μόνιμο ντεκόρ σε ηδυπαθή φιλάκια. Με ή χωρίς γλώσσα, το αναμμένο τσιγάρο στο άλλο χέρι τρίβει κι αυτό για να μη μένει παραπονεμένο το φθαρμένο κάλυμμα της πολυθρόνας. Η μόνη σοβαρή είναι η σερβιτόρα, με το σκουλαρίκι στον αφαλό, τις τεράστιες λαστιχένιες σόλες και πάνω απ’ την κοιλίτσα τη μπανάνα που ξερνάει αβέρτα ψιλά για τα ρέστα.