ΝΧρ-Γκρέκα21-1

Η αναγκαία ηρεμία, επιτέλους. Η προετοιμασία. Θα αντέξουν τα σκαριά; Οι μεγάλες στρατιές του χρόνου που ετοιμάζονται για τη σύγκρουση. Ο πολλαπλασιασμός των σημείων. Οι ακίνητες σαύρες που ξεβράζει το μπετόν, το ρύγχος του μωρού Γκοτζίλα μέσα από το αβγό – η κρίση του καπιταλισμού, δωρεάν επεξήγηση για τους αμύητους. Τα βράχια φλέγονται, οι τζίτζικες βραχνιάζουν, οι πευκοβελόνες τρυπάν, οι αμιαντοτσιμεντένιες εγκαταστάσεις κάνουν όμως την εμφάνισή τους μαζί με τα πρώτα φορτηγά – αυτά συμβολίζουν την αποικιοκρατία. Όλα συμπυκνώνονται σε μια στιγμή, επιτέλους αισθητή. Την απομονώσαμε! Σε διαφορετικά κλίματα τα χιόνια δεν λιώνουν ποτέ εντελώς, τραβώντας το χρόνο προς την αιωνιότητα. Δεν βιαζόμαστε. Φανταστείτε το πέρασμα ενός ελικοπτέρου με τον ειδικό μαγνήτη που τραβάει μόνο τα κλειδιά των αυτοκινήτων. Ο Τσίπ θα τα καταφέρει, έστω και χωρίς τον Ντέηλ. Ο σπόρος της αμφιβολίας θα φυτρώσει στους γραφειοκρατούμενους παγετώνες. Γαλάτες και Τεύτονες στρίβουν με απορία τα μουστάκια τους. Οι ελίτ ανατριχιάζουν, τα καρτέλ ανησυχούν. Τώρα θέλω κι εγώ να σας εκπολιτίσω: ξύλα έχουμε, θα παραγγείλουμε και σουβλάκια, πότε να σας διαβάσω – ανάποδα – την 12τομη ιστορία της ανθρωπότητας;