ΝΧρ-Γκρέκα19-2

Νευρωνικές εκρήξεις, δαρβινικές προσεγγίσεις, βιοχημικές βεβαιότητες, κβαντικές ανθρωπογνωσίες, οικονομοτεχνικά σκαμπανεβάσματα, αυταπάτη της ύπαρξης με όλα της τα τεκμήρια: συλλογή από δίσκους, καπάκια μπύρας, αθλητικές φανέλες, γαμήλια στεφάνια, δόντια καρχαρία, σοβαρές και γελοίες δηλώσεις, παρακάμψεις και μονόδρομοι, ανατροπές της ανατροπής. Αλλού η ζωή είναι αλλιώς: γεράκια και κουρούνες, σαύρες και σκαθάρια, πορτοκαλί λειχήνες σε γκρίζους βράχους, άνθρωποι που πνέουν σαν τους ανέμους, που επικοινωνούν με ζώα και φυτά, που βλέπουν μεταλλικές σφαίρες στον ουρανό, που δεν σκότωσαν το παιδί μέσα τους, πρόθυμοι στην ανοησία, βαρεμένοι με την εξουσία, έτοιμοι να δουλέψουν, αλλά και να περιμένουν από τη φύση το μερίδιό τους… Βωλάξ, το σεληνιακό χωριό. Κολυμπήθρα, προορισμός των ρευμάτων του Αιγαίου. Το βλέμμα που προσπαθεί να ξαναδεί ό,τι το είχε σημαδέψει σαράντα χρόνια πριν. Μάταιο: έχω ζήσει πάρα πολύ. Άλλο ένα σκουριασμένο αυτοκίνητο απορροφάται σιγά-σιγά απ’ το τοπίο. Όλα κάπου θα έπρεπε να σταματάνε. Υπάρχω εδώ, υπήρξα σε κάποιους αμφιβληστροειδείς, σε λίγο δεν θα υφίσταμαι όσο κι αν ανθίσταμαι. Ας μην το κάνουμε θέμα…