Πότε και πώς ξεκίνησες να φτιάχνεις πράγματα από skate;
Δούλευα ως μάγειρας για πολλά χρόνια. Κοίταξε, καλή είναι η μαγειρική και το έκανα για εννιά χρόνια, στην ουσία, όμως κάηκα επειδή δούλευα από πολύ πιτσιρικάς, από 15 χρονών. Μετά η γοητεία και η δημιουργικότητα της κουζίνας δεν μου έλεγαν τίποτα. Το να στήσεις το πιάτο για να το απολαύσει κάποιος ήταν, για μένα, πολύ σοβαρή δουλειά. Αυτό έχει περάσει και στον τρόπο που δουλεύω τα έργα μου – ο πάγκος μου στο τέλος είναι σαν μην έχει δουλέψει κανείς. Είμαι τελειομανής και πάντα θέλω το κάτι παραπάνω. Ξεκίνησα πριν από ενάμιση χρόνο φτιάχνοντας ένα μπρελόκ ψαράκι, το οποίο κοιτάω και γελάω. Είναι ένα είδος πολυτέλειας αυτό που κάνω τώρα. Η μάνα μου, ας πούμε, με κράζει γιατί, ενώ στην προηγούμενη δουλειά έβγαζα λεφτά, τώρα μου λέει «τι θέλεις να γίνεις, καλλιτέχνης;». Εντάξει, με δουλειές είμαι κομπλέ, απλώς θέλει προώθηση και να κάνω και πιο εμπορικά πράγματα. Θέλει κι άλλη διαφήμιση και πιο πολύ τρέξιμο και είμαι και μόνος μου.

Stefanos Protopappas 10

Χρησιμοποιείς σπασμένες σανίδες. Τι είναι για σένα η ανακύκλωση;
Μου αρέσει η ανακύκλωση, είμαι τύπος της ανακύκλωσης, αλλά όχι του οικολογικού, ότι θα γίνουν όλα πράσινα και τα σχετικά. Για μένα οι σανίδες είναι κάτι πάρα πολύ μαζικό, που σπάει συνέχεια. Και τώρα που μιλάμε σπάει μια σανίδα και είναι κρίμα να πάει χαμένο τόσο ξύλο καλής ποιότητας – από ξύλο σφένδαμου. Ανακυκλώνω τα πάντα στο skate, ακόμα και τα ροδάκια.

Έχεις ταξιδέψει;
Έχω πάει στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ευρώπη γενικότερα για να κάνω skate. Είναι τέλεια εκεί, καμία σχέση με εδώ. Τα παιδιά έχουν τα πάρκα τους, έχουν τη φάση τους. Έχουν άλλη κουλτούρα, άλλους χρόνους. Μου λέγανε φίλοι στο Λονδίνο ότι αυτά που φτιάχνω θα τα πουλούσα αμέσως εκεί. Δεν θέλω, όμως, να φύγω από την Ελλάδα, περνάω καλά και εκφράζομαι, κι ας είναι λίγα τα λεφτά, έως μηδαμινά.

Από πού εμπνέεσαι για να φτιάξεις τα έργα σου;
Από ένα σκηνικό, από μια λέξη, από τον τρόπο ζωής μας. Τρέχω κάτι πρότζεκτ πολύ δύσκολα, εκφραστικά γλυπτά γι’ αυτό που ζούμε, για την κοινωνία, για τη γη ολόκληρη. Αλλά, γενικά, εμπνέομαι από το οτιδήποτε, και από ένα γκράφιτι. Μπορεί να φτιάξω ένα ράφι για ένα μπαρ, μπορεί να φτιάξω κανένα φωτιστικό, διάφορα πράγματα που μου παραγγέλνουν. Είμαι φουλ κοινωνικός, έχω άνεση με τον κόσμο, μου αρέσει να τους πειράζω όλους.

Ποιοι αγοράζουν;
Τα πράγματα που φτιάχνω απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες. Δεν απευθύνομαι πολύ σε πιτσιρικάδες, γιατί δεν έχουν τα λεφτά – οι σκεϊτάδες δεν έχουν να αγοράσουν σίγουρα.

Stefanos Protopappas 07Stefanos Protopappas 04

 

Ποιο είναι το όνειρό σου;
Δύσκολη ερώτηση, δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Θα ήθελα να βγάζω λεφτά από τη δουλειά μου και να μην έχω αφεντικό πάνω από το κεφάλι μου. Να μπορώ να επιβιώσω από αυτό. Είχα πολλά αφεντικά που απλώς είχαν ένα κεφάλαιο και άνοιγαν ένα μαγαζί χωρίς να ξέρουν τη δουλειά και μου έκαναν τη ζωή δύσκολη. Έχω πρόβλημα με τους αντιεπαγγελματίες. Είναι δύσκολο να πεις «δεν θα πάω για καφέ, δεν θα βγω με την γκόμενα, δεν θα αράξω, αλλά θα κάτσω να δουλέψω».

Θα τα καταφέρεις;
Θα τα καταφέρω, αν και στη ζωή μπαίνουν πολλοί τοίχοι μπροστά σου. Εδώ είναι ο στόχος, τον βλέπεις, αλλά για να φτάσεις εκεί πρέπει να περάσεις από χίλια κύματα και θα συναντήσεις και καρχαρίες.

Αρέσουν στον κόσμο αυτά που φτιάχνεις;
Πάρα πολύ. Οι φίλοι μου μού λένε «ωραία ιδέα, μπράβο, προχώρησέ την». Με συμβουλεύουν ως προς το σχέδιο. Κάνουν custom παραγγελίες. Πολύς κόσμος μου λέει «θέλω να μου φτιάξεις ξύλινα γυαλιά, είναι και της μόδας τώρα». Θέλει πολύ μελέτη, όμως, για να το κάνεις σωστά. Και με την κιθάρα που φτιάχνω τώρα ουσιαστικά γίνομαι οργανοποιός. Τα εργαλεία είναι διαφορετικά για το καθετί που θέλω να φτιάξω. Για την κιθάρα, ας πούμε, χρειάζεται ένα συγκεκριμένο πριονάκι. Για τον εαυτό μου δεν φτιάχνω ποτέ τίποτα. Καμιά φορά λέω «θα το κρατήσω αυτό», αλλά τελικά το δίνω.

Πώς προωθείς τη δουλειά σου;
Έχω μπλογκ και Facebook και την προωθώ και μέσω φίλων. Έχω κάνει και εκθέσεις σε Αθήνα Θεσσαλονίκη. Στο εξωτερικό δεν πουλάω ακόμη. Το έχω ψάξει λίγο στο etsy, αλλά θα δούμε, είναι θέμα χρόνου όλα.

Πόση ώρα σου παίρνει να φτιάξεις ένα αντικείμενο;
Πολλές, πάρα πολλές. Μπορεί να δουλεύω κάθε μέρα για ενάμιση μήνα συνεχόμενα για ένα έργο και να μην βαριέμαι λεπτό. Με εκφράζει απόλυτα αυτό, καθαρίζει το κεφάλι μου, ησυχάζω. Εντάξει, μου έχουν βγει και αποτυχίες, γιατί καμιά φορά μπορεί να με πιέζει ο χρόνος και να μην προλαβαίνω να το τελειοποιήσω. Το δόντι είναι από τα λίγα που μπορώ να κοστολογήσω με ώρες. Για να ολοκληρωθεί χρειάζονται 600 ώρες δουλειάς (είναι φρονιμίτης). Η ιδέα για το δόντι ξεκίνησε από έναν φίλο σκεϊτά που είχε πάει σε έναν διαγωνισμό όπου και οι δυο φίλοι του που συμμετείχαν είχαν σπάσει τα δόντια τους. Γενικότερα, οι σκεϊτάδες και οι bmxάδες σπάνε συνέχεια τα δόντια τους. Για μένα το έργο μου αυτό σημαίνει «σφίξε τα δόντια σου τώρα που μπορείς και είσαι μικρός για να πετύχεις αυτό που θέλεις». Εγώ το έκανα και τελικά είσαι εδώ και μου παίρνεις συνέντευξη, πουλάω τα πράγματα που φτιάχνω κι έχω και κάποια like στοFacebook.

Stefanos Protopappas 13 Stefanos Protopappas 03 Stefanos Protopappas 08 Stefanos Protopappas 12

https://www.facebook.com/360UpcyclingWoodSkateboards
http://360upcycling.blogspot.gr

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος