Στα τριάντα τρία του χρόνια ο Γιώργος έχει καταφέρει να ταξιδέψει, να δει και να φωτογραφήσει μέρη μαγικά. Μεγαλωμένος στην Καλλιθέα, με καταγωγή από την Μικρά Ασία και με το καλλιτεχνικό ζιζάνιο να βράζει μέσα του, παράλληλα με το επάγγελμά του ως ηλεκτρολόγος μηχανικός σε εταιρεία τεχνολογίας, φωτογραφίζει ό,τι τον στιγματίζει.

Τα χόμπι του ήταν πάντοτε σχετικά με την τέχνη. Παίζει πιάνο και ακορντεόν, ασχολείται πολύ με την μαγειρική και την ζαχαροπλαστική, ζωγραφίζει και κατά μικρότερες περιόδους έχει καταπιαστεί με διάφορα, όπως μοντελισμός, μακέτες, κατασκευές, γλυπτική.

George_Tatakis_7 George_Tatakis_8 George_Tatakis_4

Πότε έπιασες στα χέρια σου την πρώτη σου φωτογραφική μηχανή;
Από τότε που με θυμάμαι με ελκύει η φωτογραφία. Από τα υλικά αγαθά που έχω αποκτήσει, αυτό που με στιγμάτισε περισσότερο είναι η πρώτη μου φωτογραφική μηχανή. Την είχα αγοράσει αποταμιεύοντας το χαρτζιλίκι μου γύρω στα δεκαπέντε μου. Μία απλή Kodak με φίλμ 35mm, την οποία είχα αγοράσει 23000 δραχμές. Ήταν κάτι που μου φαινόταν πολύ εντυπωσιακό, το γεγονός δηλαδή ότι μπορείς να δημιουργήσεις μια εικόνα σε μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου, διατηρώντας στο πέρασμα του χρόνου μία στιγμή που δεν μπορεί να ξαναρθεί. Από την πρώτη επαφή μου με την τέχνη και ενώ όλα τα χόμπυ μου είχαν σχέση με αυτήν, η φωτογραφία ήταν κάτι που δεν εγκατέλειψα ποτέ. Τελευταία, μετά από πολλά χρόνια που ασχολήθηκα αποκλειστικά με την ψηφιακή φωτογραφία, εμβάθυνα στην φωτογραφία με φίλμ. Εκεί ανακάλυψα ένα καινούργιο κόσμο που μέχρι τώρα αγνοούσα. Έχω φτιάξει σκοτεινό θάλαμο στην κρεβατοκάμαρά μου, όπου μπορώ και εμφανίζω ασπρόμαυρες φωτογραφίες και μπορώ να πω ότι το ενδιαφέρον μου για την φωτογραφία αυτή την περίοδο είναι στο ζενίθ του. Στον ελεύθερό μου χρόνο ασχολούμαι αποκλειστικά πλέον με την φωτογραφία. Μέχρι και στην διαδρομή μου για το γραφείο, ακούω podcasts φωτογραφίας.

Ζεις από την φωτογραφία ή είναι χόμπι σου;
Η φωτογραφία έχει εξελιχθεί σε επάγγελμα το τελευταίο έτος. Την εξασκώ παράλληλα με την full time απασχόλησή μου. Οι τομείς που με ελκύουν περισσότερο είναι η κοινωνική καταγραφή και σε αυτόν τον τομέα, εκτός από εκθέσεις, θα ήθελα να προσεγγίσω την φωτογράφιση γάμου από μία διαφορετική οπτική, αυτή της απλής καταγραφής με όμορφες εικόνες. Την καταγραφή της ιστορίας της ημέρας του γάμου δηλαδή, αποφεύγοντας τα στημένα τύπου «με το τρία θα πηδήξετε όλοι μαζί». Έτσι, όταν κάποιος θα βλέπει τις φωτογραφίες μετά από είκοσι χρόνια θα μπορεί να ζήσει ξανά την ημέρα εκείνη. Ο δεύτερος τομέας είναι η φωτογράφιση διάφορων concepts. Αυτόν τον καιρό μάλιστα ξεκινάμε με μία ομάδα συνεργατών την φωτογράφιση μιας ιστορίας που αφορά σε ένα τσίρκο του 1900. Σε αυτό το πλαίσιο οργανώνω workshops, όπου μπορεί κάποιος να έρθει και να παρακολουθήσει την φωτογράφιση για να πάρει μια ιδέα για το πώς οργανώνεται κάτι τέτοιο.

George_Tatakis_India_10 George_Tatakis_India_8 George_Tatakis_India_7

Μπορεί ένας φωτογράφος να επιβιώσει από την τέχνη του στην Ελλάδα;
Δεν πιστεύω ότι παίζει ρόλο το επάγγελμα. Ούτε η χώρα. Ο καθένας μπορεί να επιβιώσει οπουδήποτε. Σημασία έχουν οι απαιτήσεις του καθενός, το πόσο δραστήριος είναι αλλά και η προσαρμογή του σε νέα δεδομένα. Αν περιμένεις ότι κάποιο μαγικό χέρι, που το ονομάζεις Ελλάδα, κράτος, πολιτικοί/ή, θα έρθει και θα σε φροντίζει ώστε να επιβιώσεις, τότε δεν έχεις και πολλές ελπίδες. Τουλάχιστον όχι στις δυτικές κοινωνίες.

Πες κάτι για τον κάθε τόπο που έχεις φωτογραφίσει και τους ανθρώπους του.
Η πιο απλή διαπίστωση που κάνει κάποιος από πολλά ταξίδια, είναι ότι οι άνθρωποι είναι παντού οι ίδιοι. Οι συνθήκες διαβίωσης αλλάζουν. Αυτό πλάθει την κουλτούρα ενός λαού. Τις μεγάλες διαφορές θα τις δει κανείς αν ταξιδέψει εκτός Ευρώπης. Τα ταξίδια που μου έκαναν την περισσότερη εντύπωση, σε σχέση πάντα με τους ανθρώπους, ήταν αυτά στην Αμερική, την Ασία και την Αυστραλία. Σε όλες αυτές τις περιοχές ήταν διακριτή η διαφορά της κουλτούρας. Δεκάδες στερεότυπα που είχα πριν τα ταξίδια αυτά, έχουν πια καταρριφθεί. Ακόμη είμαι όμως μόνο στην αρχή.

Τι σε συγκλόνισε πιο πολύ στα μέρη που είδες;
Κρεοπώλης στο Νέο Δελχί της Ινδίας πουλάει την πραμάτεια του σε παζάρι. Έχει όλα τα κρέατα πάνω σε ένα τραπέζι και μέσα τους κολυμπούν γιγάντιοι αρουραίοι. Μου κόπηκε η όρεξη, για την έλλειψη της οποίας δεν φημίζομαι.

Πες μου για την Ινδία. Πώς ήταν η εμπειρία σου εκεί;
Ξεχωριστή σε μία λέξη. Έχω πάει αρκετές φορές, πάνω από δέκα, σε επαγγελματικά ταξίδια. Ό,τι βλέπεις είναι πρωτόγνωρο. Υπάρχει πολύ χρώμα παντού, αλλά και πολύ κίνηση στους δρόμους, πολύς κόσμος και πάρα, πάρα πολλά αυτοκίνητα, τα οποία κορνάρουν ασταμάτητα. Μετά από λίγες μέρες, τις κόρνες τις φιλτράρει ο εγκέφαλος και δεν τις ακούς πια. Οι μυρωδίες επίσης δεν λείπουν από πουθενά, είτε προέρχονται από τα μπαχαρικά και τα φαγητά, είτε όμως και δυσάρεστες, στους δρόμους της πόλης.

George_Tatakis_India_6 George_Tatakis_India_5 George_Tatakis_India_4 George_Tatakis_India_3

Τι σου αρέσει πιο πολύ στην ζωή;
Δεν μπορώ να το αποφασίσω. Ούτε και νομίζω να τα καταφέρω ποτέ. Μου αρέσουν πολλά πράγματα που αλλάζουν προτεραιότητα προτίμησης συνεχώς. Έχω συμφιλιωθεί με αυτό. Το ονομάζω δημιουργικό.

Στην έκθεσή σου τι θα δούμε;
Εικόνες από την Ινδία, τις οποίες θεωρώ όμορφες. Οι εικόνες είναι ανθρωποκεντρικές, μιας και δίνω έμφαση στην κοινωνική καταγραφή. Στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι ασπρόμαυρες αλλά όπως είναι φυσικό δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι έγχρωμες εικόνες από την Ινδία. Το χρώμα στην φωτογραφία το χρησιμοποιώ περισσότερο σαν στοιχείο σύνθεσης. Αυτό σημαίνει ότι στις έγχρωμες παρουσιάζεται περισσότερο το χρώμα και οι ευχάριστες συμπτώσεις τοποθέτησής του, παρά το τι συμβαίνει. Οι φόρμες και τα σχήματα αναδεικνύονται καλύτερα στην ασπρόμαυρη φωτογραφία. Αυτό που τελικά θα δείτε είναι εμένα. Γιατί τελικά η κάθε εικόνα είναι προβολή του ίδιου του φωτογράφου.

https://www.facebook.com/events/738377672877690/?ref=4
http://www.tatakis.com/

George_Tatakis_India_2 George_Tatakis_India_1 George_Tatakis_1 George_Tatakis_3

Κείμενο: Μαίρη Βαμβακά
Φωτογραφίες: Γιώργος Τατάκης