Μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση λίγο πριν το αποψινό live τους.

Οι Βreath After Coma, είναι από εκείνες τις μπάντες που όταν τις ακούς και τις απολαμβάνεις ζωντανά συλλογίζεσαι πως αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε να γεμίζουν στάδια. Δε θέλουν να μένουν προσκολλημένοι στο παρελθόν, αλλά θέτουν διαρκώς στόχους για το μέλλον. Έχουν διαμορφώσει ένα δικό τους ηχητικό προσανατολισμό, ο οποίος ξεπροβάλλει μέσα από τα κομμάτια του full-length album τους, Leaders, που έχει αποσπάσει θετικότατες κριτικές και βρίσκει όλο και περισσότερους φανατικούς ακροατές από την Ελλάδα αλλά και ανά τον κόσμο. Φαίνεται πως στην περίπτωση των παιδιών αυτών η διαδικασία του Dο Ιt Yourself, αν και ζόρικη, γίνεται αποδοτική και οδηγεί σε μια σταθερή, ανοδική πορεία.

Σε μια πρόσφατη συζήτησή μου, με τον τραγουδιστή και front man του συγκροτήματος, Ορέστη Τεντζέρη, αναζήτησα τους λόγους που τους κάνουν ιδιαίτερους μουσικά, θέλησα να αποσπάσω μερικές περαιτέρω πληροφορίες για τον δίσκο τους, αλλά και να μάθω τους τρόπους προσαρμογής και εξέλιξης της μπάντας κάτω από τις τωρινές συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα. Κάθε τέτοια κουβέντα με κάνει να αμφιταλαντεύομαι γύρω από το γεγόνος, αν αυτή η χώρα τρώει όντως τα παιδιά της -τους καλλιτέχνες της, ή υπάρχει ακόμα εκείνη η μικρή δεσμίδα φωτός στην άκρη του τούνελ, εκείνο το σκοινί που αν το πιάσεις θα σε οδηγήσει στην κορυφή του βουνού. Παρά το όποιον ρεαλισμό που μπορεί να διαθέτουν τα παιδιά απέναντι στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα μουσικό συγκρότημα σήμερα, το κύμα αισιοδοξίας και η αλληλοστήριξη που τους διαπνέει αλλά και η αδερφική φιλία που όπως με πληροφορούν τους συνοδεύει εδώ και χρόνια, αποτελούν πολύτιμοι αρωγοί για την άνοδό τους στη μουσική βιομηχανία.

 

 

Πώς ξεκίνησε το μουσικό εγχείρημα των Breath After Coma;

Τα δυό αδέρφια της μπάντας, ο Κώστας και ο Βαγγέλης,  βρήκαν το Θοδωρή και μετά τον Ορέστη. Η πρώτη μας πρόβα ήταν το Φεβρουάριο του 2014. Το δέσιμο ήρθε από το πρώτο κοινό ριφ που παίξαμε. Υπήρχε στην ατμόσφαιρα. Από τότε δεν έχει χαθεί ο ενθουσιασμός. Το μόνο που έχει αλλάξει -προς το καλύτερο- είναι ότι έχουμε γίνει αδερφικοί φίλοι.

 

Τι λείπει για εσάς από τη σκηνή μας στην παρούσα φάση;

Από τη σκηνή λείπει το ψάξιμο. Και τι εννοώ: Το κοινό δεν ψάχνει τόσο τι θα ακούσει από ελληνικές μπάντες. Κυρίως ακούει ότι ακούει ο φίλος, η φίλη κλπ. Αυτό, λοιπόν, που θα μπορούσε να είναι καλύτερο είναι να τίθεται ένα «φίλτρο» στην πρόσληψη. Βέβαια, ο καθένας ακούει ό,τι γουστάρει και οκ, δε μπορείς να κρίνεις το προσωπικό γούστο και σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Ίσα ίσα, ποτέ δε γουστάραμε τον περιορισμό και τη λογοκρισία στη μουσική, γιατί αυτά είναι για τους στενόμυαλους εν γένει ανθρώπους. Αλλά παίζει πολλή μετριότητα γενικά, και θεωρείται και κουλ. Αυτό κάπως μας ενοχλεί.

 

 

Τι δεν θα κάνατε ποτέ, ακόμα και με το πολυτιμότερο αντάλλαγμα;

Νομίζω δε θα μπαίναμε στη φάση να υποκριθούμε μουσικά. Πολλά συγκροτήματα επηρεάζουν τον ήχο τους ανάλογα με το τι θεωρείται φρέσκο στο πεδίο συναναστροφής τους. Είναι πολύ φυσικό να επηρεάζεσαι, αυτό είναι και το «essense» της δημιουργίας. Αλλά το ζήτημα είναι ότι φτάνεις στο σημείο να ακούς μπάντες που κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα ανά περιόδους, ανάλογα με το τι παίζει στην πόλη. Πολύ σπάνια πλέον ακούς κάτι που θα πεις ότι έχει προσωπικό στίγμα και ταυτότητα. Άλλο να δημιουργείται μια »σκηνή», άλλο να ακους συγκροτήματα που σου θυμίζουν άλλα 20 από την ίδια γειτονιά.

 

Ποιος δίσκος πρέπει να υπάρχει στη μουσική συλλογή κάθε γνήσιου ρόκα που σέβεται τον εαυτό του;

Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα αυτή. Αλλά μάλλον θα σου πω ότι ο ροκάς χρειάζεται δίσκους φανκ και χιπ χοπ στη συλλογή του. Αυτό με την ελπίδα ότι θα πάρει το πηγαίο του ροκ και θα το παντρέψει με άλλα ρυθμικά μοτίβα για να ξεκολλήσει λίγο η φάση της μίμησης που λέγαμε πριν.

 

Ποιο είναι το μεγαλύτερο σας όνειρο;

Να δούμε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους κάτω από τη σκηνή να τους συνεπαίρνει η ενέργεια που έχουμε κι εμείς εκείνη τη στιγμή. Η μουσική ήταν, είναι και θα είναι για πάντα μια λάιβ σύμπραξη μουσικών και κοινού. Όλα τα άλλα (στούντιο, βίντεο κλπ) είναι δημιουργικά αλλά σε διαφορετικά πεδία. Η μουσική »γεννήθηκε» για να δημιουργείται ζωντανά.

 

Τι πραγματεύεται το περιεχόμενο του full length album σας, Leaders; Πως επιλέχθηκε το εξώφυλλο;

Ο δίσκος μας περιέχει τραγούδια με βιωματικό περιεχόμενο κυρίως για την ρεαλιστική σύγχρονη πραγματικότητα και επικεντρώνεται σε καθημερινές δυσκολίες, όπως για παράδειγμα τοξικές ανθρώπινες σχέσεις, δύσκολες ή όμορφες ερωτικές επαφές και γενικά χειροπιαστά πράγματα ειπωμένα με δικό μας τρόπο. Γενικά είμαστε φανς του ρεαλισμού. Δεν έχουμε χρόνο για σουρεαλισμό έτσι όπως ζούμε. Το εξώφυλλο επιλέχθηκε ως αντίθεση στον τίτλο του άλμπουμ. Leaders, οι άνθρωποι που εξελίσσονται κοιτώντας μπροστά σε αντίθεση με τον πρωτόγονο άνθρωπο. Θέλαμε να δηλώσουμε τη θνητότητα όλων των συναισθημάτων που περιγράφουμε και την καθολικότητά τους στην ανθρώπινη φύση.

 

 

Πόσο απαιτητική και σκληρή αν μπορεί να χαρακτηριστεί με αυτόν τον τρόπο, είναι η διαδικασία του DIY για μια μπάντα της εγχώριας σκηνής σε σχέση με την ασφάλεια του management; Το δεύτερο σκέλος τελικά, ευνοεί ένα συγκρότημα ή μπορεί να οδηγήσει και σε αντίθετα αποτελέσματα;

Το DIY είναι πολλές φορές μονόδρομος. Θεωρούμε πως όσο καλούς συνεργάτες και να έχεις -όπου εμείς δουλεύουμε με πολύ συγκεκριμένους ανθρώπους φαντάσου- κανείς δε θα φροντίσει τη μπάντα σου καλύτερα από σένα, όσο κι αν ενδιαφέρεται. Εντωμεταξύ, δε μπορεί κανένας τρίτος να νιώσει εκατό τοις εκατό τι θες να κάνεις, από την αισθητική ως τα διαδικαστικά, ώστε να πεις ότι τον εμπιστέυεσαι εντελώς. Δεκτή λοιπόν η συνεργασία αναλόγως τις περιστάσεις, αλλά επιλέγουμε το DIY εμείς προσωπικά και μας πάει καλά.

 

Ποιο είναι για εσάς το hype της εποχής;

Το hype της εποχής είναι ξεκάθαρα το hip hop. Και αξίζει να υπάρχει hype, και δεν αξίζει. Στην πρώτη περίπτωση είναι ευκαιρία να γνωρίσει το κοινό πραγματικούς ποιοτικούς καλλιτέχνες του εκάστοτε είδους, ενώ στη δεύτερη περίπτωση ισχύει το αντίθετο. Αν σκεφτείς κι εσύ η ίδια ένα μουσικό είδος που είναι σε έξαρση θα σκεφτείς σίγουρα έναν άξιο εκπρόσωπο και έναν που τον έκανε η φάση ότι τον έκανε, μέχρι να ξεφουσκώσει βέβαια. Έτσι γίνεται μ’αυτά.

 

Καλλιτέχνες όπως ο Eminem έκαναν μια πιο εμπορευματοποιημένη στροφή στη μουσική τους. Θα κάνατε μια τέτοια αλλαγή ή μεταστροφή σε ένα πιο mainstream ήχο, αν ξέρατε ότι αυτό πουλάει περισσότερο;

Ο Eminem είναι παρεξηγημένος τύπος στο Hip Hop στερέωμα νιώθω. Δεν ξέρω το λόγο που έκανε τη στροφή, αλλά μπορώ να σου πω ότι γουστάρω ποπ μουσική. Υπάρχουν καλλιτεχνάρες που είναι mainstream. Δε μπορεί ας πούμε ο Lamar να θεωρείται πουλημένος επειδή πήρε βραβείο Πούλιτζερ. Αυτοί οι διαχωρισμοί »το έκανε για να πουλήσει» κλπ ακούγονται με το τσουβάλι και τις περισσότερες φορές είναι μίζερες συμβάσεις ανθρώπων που ανήκουν σε μουσικές κάστες. Όσο για το αν θα το κάναμε εμείς, αυτή τη στιγμή παίζουμε τη μουσική που παίζουμε γιατί γουστάρουμε να το κάνουμε. Αν θέλουμε κάποια στιγμή να κάνουμε mainstream hip hop και το πιστεύουμε, θα το κάνουμε.

 

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σας;

Έχουμε πολλά φεστιβάλ το καλοκαίρι. Ορισμένα δεν έχουν ανακοινωθεί. Αυτά που είναι επίσημα προς το παρόν είναι τα Los Almiros Festival και Pre-Post Festival. Πέρα από τις συναυλίες, μπαίνουμε στούντιο για να ετοιμάσουμε σιγά σιγά το δεύτερο full-length δίσκο μας. Το πρώτο single είναι ήδη έτοιμο και ετοιμάζεται με ένα βίντεο κλιπ για να βγεί μέσα στον επόμενο μήνα. Είμαστε πολύ χαρούμενοι γι’αυτό και νομίζουμε ότι έχουμε βρει πλήρως την ταυτότητά μας πια.

 

 

Φωτογραφίες: Αθηνά Παπαγιάννη

 

Οι Breath After Coma θα εμφανιστούν ζωντανά την Παρασκευή 27 Απριλίου στο An Club μαζί με τους Loud Silence και τους 10 Code. Ώρα έναρξης: 21:00
Προπώληση: 6 ευρώ (Monsterville, Αγίας Ειρήνης 14, κέντρο, μετρό Μοναστηράκι)
Ταμείο: 8 ευρώ