Asimis Alexiou-01

«Μη μιλάς, φάε» είναι ο τίτλος του video-performance του Ασήμη Αλεξίου που επιλέχτηκε ανάμεσα σε χιλιάδες και αναδείχτηκε ως ένα από τα είκοσι καλύτερα σε διαγωνισμό της UNICEF για τα δικαιώματα των παιδιών. Το βίντεο θα χρησιμοποιηθεί για την παγκόσμια καμπάνια της UNICEF και μέσα στο 2015 θα προβληθεί σε όλον τον κόσμο.

«Η συνθήκη για τα διακαιώματα του παιδιού υπογράφτηκε το 1989, πενήντα χρόνια μετά την συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι ΗΠΑ και η Κίνα έχουν υπογράψει την συνθήκη αλλά δεν την έχουν συμπεριλάβει ακόμη στη νομοθεσία τους», λέει ο Ασήμης Αλεξίου τον οποίο συναντήσαμε στην Καλλιθέα και μας είπε τα πάντα για το project του. «Τα δικαιώματα των παιδιών είναι μία θεματική στην οποία δουλεύω και με αφορά, πάντα είχα μία αδυναμία στα παιδιά».

«Η τροφή είναι το βασικό μέσο επιβίωσης του ανθρώπου. Στα παιδιά προσφέρεται η τροφή, αλλά πράγματα που είναι και αυτά βασικά, όπως η αγάπη, η γνώση, το παιχνίδι, η δυνατότητα έκφρασης και η ελευθερία λόγου παραλείπονται και ειδικά στις πολύ φτωχές χώρες», λέει. «Ένα παιδί δικαιούται να μεγαλώσει σε ειρηνικό περιβάλλον, τα κράτη το ξεχνούν και επαναπαύονται στις υλικές παροχές. Στην Αφρική, για παράδειγμα, αυτό είναι ο κανόνας -στα παιδιά παρέχεται μόνο σίτιση και νερό. Είναι αυτό που μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί «σκάσε και φάε».

Ο Ασήμης Αλεξίου ασχολείται με τις τέχνες από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε παίζοντας στον κινηματογράφο από τα εννιά του και στη συνέχεια συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και έγινε γνωστός στο κοινό. Κάποια στιγμή μπούχτισε με την προβολή της εικόνας του και αποφάσισε να ασχοληθεί με άλλες πτυχές της τέχνης. Πέρασε στην σχολή Καλών Τεχνών όπου φοιτά μέχρι σήμερα και ασχολείται με διάφορα project και μέσα. Έχει ως στόχο να ασχοληθεί επαγγελματικά με τα εικαστικά και την βίντεο performance.

Asimis Alexiou-05

«Μεγάλωσα σε μία οικογένεια καλλιτεχνική και από πολύ μικρός ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον κινηματογράφο. Από τα εννιά παίζω. Έχω συνεργαστεί με τον Αγγελόπουλο, τον Χούρσογλου και στη συνέχεια έκανα τηλεόραση. Επαγγελματικά στην τηλεόραση δούλευα από 1999 με το που τελείωσα το Λύκειο. Ήταν η χρυσή εποχή της τηλεόρασης και για δέκα χρόνια έκανα κάθε χρόνο και από ένα σίριαλ. Η τηλεόραση μου έδωσε αναγνωρισιμότητα και τότε ήταν η εποχή που υπήρχαν και λεφτά. Ήμουν νεαρός και μου άρεσε όλο αυτό το παιχνίδι που γινόταν. Στο θέατρο δεν είχα δουλέψει. Έκανα ενδιαφέρουσες κινηματογραφικές δουλειές αλλά στην τηλεόραση κάηκα κάποια στιγμή. Έκανα την Απαγορευμένη Αγάπη στο Mega -ήταν μια καθημερινή εκπομπή και ένιωσα το κάψιμο. Πάντα ήμουν ένας άνθρωπος πολύ χαρούμενος και εξωστρεφής και όλο αυτό το «ψου ψου ψου» κάπως με έκλεισε τότε και ακόμη προσπαθώ να το αποβάλλω. Δεν ήμουν ποτέ από τους ηθοποιούς που έβγαζα όλη μου τη ζωή προς τα έξω. Ωστόσο αυτό γίνεται συνέχεια. Πολλοί συνάδελφοι χρησιμοποιούν την αναγνωρισιμότητα πιστεύοντας ότι έτσι θα τους δοθούν πράγματα. Πιστεύω ότι από αυτά που βγάζουν στα περιοδικά το 95% είναι στημένα, δεν είναι δυνατόν να πας βόλτα τον σκύλο στο πάρκο και να είσαι ντυμένος στην τρίχα. Συντηρείται ένα lifestyle που στην ουσία στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Σταμάτησα γιατί δεν είχε να μου προσφέρει κάτι άλλο όλο αυτό. Δεν με γέμιζε πια η τηλεόραση».

Asimis Alexiou-04

«Πάντα μου άρεσε να ασχολούμαι με διάφορα πράγματα. Κάνω και πρωταθλητισμό στην ξιφασκία, έχω γράψει βιβλίο και πριν από τρία χρόνια αποφάσισα να περάσω στην Καλών Τεχνών. Πήγα με έναν φίλο μου, είδα τα εργαστήρια, τον καλλιτεχνικό οργασμό το ότι έκαναν ό,τι ήθελαν και όλο αυτό με κέρδισε. Αποφάσισα να δώσω εξετάσεις και πέρασα. Η σχολή Καλών Τεχνών έχει πολύ μεγάλη φήμη και στο εξωτερικό. Είναι εξαιρετική σχολή, με πολύ καλούς καθηγητές και φοβερό κτίριο. Το μόνο πρόβλημα είναι η περιορισμένη χρηματοδότηση -οι φοιτητές δεν έχουν τα απαραίτητα υλικά για να δουλέψουν- και το απαρχαιωμένο σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων που πρέπει να αλλάξει».

«Στην Σχολή Καλών Τεχνών έχω μάθει ότι όταν ασχολείσαι με ένα είδος τέχνης θέλεις αυτό που νιώθεις να το κάνεις πιο οικουμενικό. Το προσωπικό σου ζήτημα να γίνει οικουμενικό, αυτό για μένα είναι η μεγάλη επιτυχία ενός καλλιτέχνη. Αν είσαι αληθινός σίγουρα αφορά και κάποιον άλλον η αλήθεια σου. Ένα άλλο πολύ σημαντικό που μαθαίνουμε στην σχολή ότι η τέχνη είναι βέβαια και μία αγορά και αν θέλεις να ζεις από την τέχνη σου πρέπει να μάθεις να την πουλάς. Δεν είναι δυνατόν να μην ξέρουν οι νέοι καλλιτέχνες να φτιάχνουν το πορτφόλιό τους και να μην ξέρουν πώς λειτουργούν οι γκαλερί. Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί νέοι δημιουργοί που αξίζουν πραγματικά και είναι ταλαντούχοι, αλλά η δουλειά της δεν αναγνωρίζεται. Προσωπικά δεν έχω πουλήσει ακόμη κάτι από την τέχνη μου, κάνω άλλα πράγματα για να επιβιώσω αλλά πιστεύω πως είμαι σε καλό δρόμο».

Asimis Alexiou-03

«Πώς ξεπερνάς τις ανασφάλειες σου;»

«Γενικά είμαι ένας ήρεμος άνθρωπος και αντιμετωπίζω τα προβλήματά μου πολύ ψύχραιμα. Πιστεύω ότι για όλα υπάρχει λύση, θα κάτσω και θα τα βάλω κάτω. Όταν χαόνομαι απευθύνομαι σε ανθρώπους που ξέρουν να με βοηθήσουν. Δεν είμαι ξερόλας, όταν δεν ξέρω κάτι θα το πω. Ούτε αγχώνομαι ούτε τρελαίνομαι. Έχω ανασφάλειες που προέρχονται από την παιδική μου ηλικία, όλοι έχουμε. Το γεγονός ότι οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν μικρός, πιστεύω ότι είναι κάτι που θα με επηρεάζει πάντα. Μεγάλωσα με τη γιαγιά μου και δεν έβλεπα πολύ τους γονείς. Το «χρησιμοποίησα» αυτό και αποφάσισα να το εκφράσω μέσα από την τέχνη. Έψαξα να βρω φωτογραφίες από την παιδική μου ηλικία και συνειδητοποίησα ότι δεν έχω φωτογραφίες με την μητέρα μου. Αποφάσισα να δημιουργήσω την μνήμη που δεν είχα. Έφτιαξα μία φωτογραφία με την μητέρα μου να με θηλάζει σήμερα. Ίσως να ακούγεται κάπως παράξενο, αλλά είναι μία εικόνα που ενώ δεν υπήρξε ποτέ με καθόρισε και με έκανε τον άνθρωπο που είμαι σήμερα»

«Πιστεύεις στην τύχη;» «Ναι, πιστεύω και στην τύχη και στις συμπτώσεις και νομίζω ότι στη ζωή μου έχω σταθεί πολύ τυχερός. Πρέπει να σε βοηθήσει και η τύχη λίγο και αυτό που λένε να πάνε καλά τα πράγματα. Και μετά αν έχεις πίστη μέσα σου και στον εαυτό σου και έναν καθαρό στόχο, σιγά-σιγά και με σκληρή δουλειά θα καταφέρεις αυτό που θέλεις».

Asimis Alexiou-06

Ο Ασήμης Αλεξίου είναι μέλος της θεατρικής ομάδας Plastic Theatre. Οι Plastic Theatre θα παίξουν στην παράσταση «Μια νύχτα», στο Εθνικό Θέατρο-Ανοιχτή Πλατφόρμα, 21/5 (21:00), 22/5 (18:00), 23/5 (21:00), 24/5 (17:00)
Bασισμένο στο έργο «Η Νύχτα μόλις πριν από τα δάση» του Bernard-Marie Koltès, με ποιητικά αποσπάσματα του Yves Bonnefoy.