Για το νέο άλμπουμ του, Emotions: Οι online παραγγελίες ξεκίνησαν αρχές Μαΐου, ενώ πλέον όλος ο δίσκος είναι διαθέσιμος και στο iTunes. Είναι η πρώτη επίσημη κυκλοφορία της δικής μου εταιρείας, της Musicology, με την οποία σκοπεύω να βγάζω μουσικές που διαθέτουν κάποιο συναισθηματικό concept. Πιάνα, ξεχωριστές ενορχηστρώσεις – θα  προσπαθήσω να αποφύγω όσο γίνεται το deep house είδος, αφού υπάρχουν άπειρα labels που μπορούν να το υποστηρίξουν καλύτερα από μένα. Το έκανα κυρίως για να μπορώ να κυκλοφορώ τη μουσική που θέλω χωρίς καμία παρεμβολή. Αυτό το άλμπουμ είναι ο τελευταίος ενάμισης χρόνος της ζωής μου. Οι μοναξιές μου, οι χαρές μου, βόλτες, γνωριμίες, προσπάθειες για σχέσεις. Στο Θησείο έχω γράψει το μισό άλμπουμ. Η ενέργεια ενός περίπατου εκεί μου ταιριάζει πολύ. Είναι πείραμα αυτή η δουλειά γιατί έχω κινηθεί στην αντίπερα όχθη από αυτό που κατακλύζει την αγορά σήμερα. Για πρώτη φορά όμως προέκυψε ακριβώς αυτό που ήθελα να γράψω. Δεν έχω απομακρυνθεί ωστόσο από το δικό μου στυλ. Όλα τα singles που έβγαζα ήταν house, deep house, progressive, έχω βγάλει ακόμη και trance κομμάτια στο εξωτερικό με την Armada. Πήγαινα στην εταιρεία που αντιστοιχούσε στο εκάστοτε κομμάτι. Ο ήχος μου έτσι όπως τον έχω εξελίξει είναι πλέον τελείως αντιεμπορικός – δεν με ενδιαφέρει πια αυτό. Ας το ακούσουν λιγότεροι, αρκεί να αρέσει σε περισσότερους.

http://youtu.be/GZum2kURGFo

Για το πώς εξελίχθηκε η μουσική στη ζωή του: Έκανα πιάνο αρκετά χρόνια σε παιδική ηλικία. Παράλληλα μάθαινα στον υπολογιστή να γράφω. Οι μουσικές μου επιρροές ξεκινούν από κλασικούς συνθέτες, Μπετόβεν, Μότσαρτ, Βιβάλντι, Τσαϊκόφσκι. Αγαπώ την έθνικ μουσική, τη Loreena McKennitt που ακούμε τώρα καλή ώρα (σ.σ. στο καφέ που καθόμαστε ακούγεται το Tango To Evora), τους Στέρεο Νόβα. Θυμάμαι ακόμα τη στιγμή που πήρα το Mask In The Mirror και ανατριχιάζω, πρέπει να ήταν ’95-’96. Ήμουν μικρός τότε, 12 χρονών, δεν ξέρω πώς αντιλαμβανόμουν αυτή τη μουσική αλλά σίγουρα μου γέμιζε κάποια κενά. Αυτοί οι ήχοι έχτισαν το κουκούλι μέσα από το οποίο, μεγαλώνοντας, άρχισα να βγαίνω και να κινούμαι προς την ηλεκτρονική μουσική. Ήθελα να συνδυάσω τον κλασικά με έθνικ και ηλεκτρονικά στοιχεία, πράγμα που θεωρώ ότι έχω καταφέρει με τον δικό μου, προσωπικό τρόπο. Μεγάλωσα στη Λάρισα, στην οποία πηγαίνω συχνά αφού εκεί ζει η οικογένειά μου. Όλοι οι παλιοί φίλοι με θυμούνται με ένα walkman ή να τους μιλάω για μουσικές. Ήρθα στην Αθήνα στα 17 για να εργαστώ ως προγραμματιστής, επειδή ασχολιόμουν με τους υπολογιστές από 9 χρονών και δούλευα από τα 14 στη Λάρισα σε εταιρεία πληροφορικής, παράλληλα με το σχολείο. Οικονομικά ήμουν μια χαρά, δεν επιβάρυνα τους δικούς μου και προσπαθούσα να εξελίξω την παραγωγή της μουσικής μου. Δεν πειραματιζόμουν, ήθελα να ήμουν σίγουρος για το αποτέλεσμα προτού προχωρήσω. Το 2004, στον στρατό, άρχισα να στέλνω δουλειές σε εταιρείες  και τελειώνοντας είχα ήδη releases σε labels του εξωτερικού. Τότε ακόμα, με το που έβγαινε κάτι καλό οι δισκογραφικές το άρπαζαν αμέσως. Έτσι, τα πρώτα 4-5 κομμάτια που κυκλοφόρησα άρχισαν να ακούγονται σε Βαλκάνια και Τουρκία και τα κλαμπ να με ζητούν.

Για το ξεκίνημά του ως DJ: Πρώτη φορά έπαιξα Τουρκία, στην Κωνσταντινούπολη. Το κλαμπ λεγόταν Republic, πλέον έχει κλείσει. Ο Τούρκος DJ Tarkan με κάλεσε επειδή του άρεσε η μουσική μου. Δεν είχα ξαναπαίξει ποτέ, ούτε είχα ξαναβγεί εκτός Ελλάδας ή πετάξει με αεροπλάνο. Ήμουν 22, τους είχα πει ότι δεν ξέρω να μιξάρω. Μου έδειξε ο Tarkan ένα δυο πράγματα και πήγαμε σε ένα μαγαζί με 2.000 άτομα από κάτω. Θυμάμαι ότι έτρεμα τόσο πολύ που με το που βάζω το πρώτο κομμάτι, πατάω το stop. Η βραδιά βγήκε ωραία τελικά και το ένα έφερε το άλλο. Ο Tarkan είναι απίστευτος επαγγελματίας και με βοήθησε πολύ. Είναι συνεργάτης μου ακόμα και σήμερα, δέκα χρόνια μετά κι έχουμε κυκλοφορήσει εκατοντάδες remixes σε όλο τον κόσμο.

alex_5

Για τα ταξίδια του επαγγέλματος: Έχω παίξει σε όλο τον κόσμο. Μου έχει μείνει αξέχαστη η Ινδονησία. Τεράστιο ταξίδι, απίστευτος προορισμός. Απλά πας και κάνεις τον σταυρό σου να τους αρέσεις. Δίνεις αυτό που έχεις να δώσεις με βάση την αγάπη γι’ αυτό που κάνεις. Έχουν υπάρξει και καταστροφικές βραδιές βέβαια, λόγω συνθηκών. Δύο φορές στη Βουλγαρία ας πούμε, σε Βάρνα και Ντόμπριτς, ήταν καταχείμωνο και οι πόλεις ήταν αποκλεισμένες από τα χιόνια. Παντού πηγαίνω με αυτή την αρχή: Ήρθα να παίξω τις μουσικές που μου αρέσουν. Προσαρμόζομαι βέβαια ανάλογα με τις ανάγκες του κοινού, αλλά η προσαρμογή γίνεται ζωντανά. Βλέπω τι απήχηση έχει το κάθε κομμάτι και καταλαβαίνω με βάση το πώς κινείται ο κόσμος και σε ποια σημεία ανταποκρίνεται, πού πρέπει να το πάω μετά. Είναι ο λόγος που ποτέ δεν είχα κάποιο σταθερό residency. Δεν έχω λόγο να πάω κάπου και να προσαρμοστώ απόλυτα στο τι θέλει το μαγαζί και το λέω με όλο τον σεβασμό στις ανάγκες του κάθε μαγαζιού.

Για την οικονομική αστάθεια της δουλειάς: Κινούμαι μουσικά, αποφάσισα ότι είμαι φτιαγμένος για να κάνω αυτό το πράγμα. Θα μπορούσα να έχω κάποια πρωινή δουλειά με σταθερά χρήματα και να το κάνω στον ελεύθερό μου χρόνο. Αυτό όμως θα μου έκλεβε ενέργεια από τη μουσική. Έτσι, σε περιόδους «πείνας» το καταπίνω. Σαν έναν μοναχό που κάνει αυτό που κάνει με πίστη. Είναι δύσκολα και μπορεί να γίνουν ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα. Αλλά θα κάνω μόνο αυτό.

Για τη συμμετοχή του για δεύτερη συνεχή χρονιά στο Athens Pride: Ήταν φανταστικά πέρσι! Είχα παίξει μετά τα λάιβ, συγκεκριμένα μετά την εμφάνιση της Μποφίλιου η οποία παρεμπιπτόντως είναι φανταστική. Είπα κατευθείαν ναι στην πρόταση, νιώθοντας τρελή περηφάνια και το θεωρώ ως ένα από τα σημεία αναφοράς στη ζωή και την καριέρα μου. Από επαγγελματικής άποψης, το να σε ζητούν σε μια τέτοια διοργάνωση σημαίνει ότι πιστεύουν σε σένα, ότι μπορείς να αντεπεξέλθεις μπροστά σε τόσο πολύ και διαφορετικό κόσμο. Σε προσωπικό επίπεδο, θεωρώ ότι ένας μουσικός με τη δουλειά του αντικατοπτρίζει συναισθήματα. Οι άνθρωποι μπορεί με τη μουσική μου να έχουν ερωτευτεί, να έχουν κλάψει, να έχουν κάνει σεξ, να έχουν μεθύσει. Αυτοί οι άνθρωποι με ξέρουν καλύτερα από άλλους που με γνωρίζουν προσωπικά και δεν ακούνε τη μουσική μου. Αν λοιπόν ένας από αυτούς τους ανθρώπους που μπορεί να είναι διαφορετικός -σε κάθε επίπεδο- δει ότι εγώ υποστηρίζω ακομπλεξάριστα τη διαφορετικότητα, μπορεί να αισθανθεί ακόμα πιο περήφανος που είναι κι αυτός διαφορετικός. Η διαφορετικότητα δεν σε κάνει outsider. Όλοι είμαστε ένα στο Pride κι έτσι βάζουμε όλοι το λιθαράκι μας στον αγώνα κατά της ομοφοβίας και στη διεκδίκηση των αυτονόητων.

Άκουσε το mixtape εδώ.

alex

Athens Pride 2014
Σάββατο 14 Ιουνίου, από τις 19:00 στην πλ. Κλαυθμώνος
www.athenspride.eu

Κείμενο: Αλέξανδρος Διακοσάββας
Φωτογραφίες: Μάνος Χρυσοβέργης