pazaraki-21

Όταν ήταν μικρή, η Χριστίνα ακολουθούσε στωικά την μαμά της σε όσα παζάρια πήγαινε για να βρει αυθεντικές πορσελάνες και ξεχασμένους θησαυρούς. Σύντομα κόλλησε το μικρόβιο και εδώ και οχτώ χρόνια συλλέγει παλιά βιβλία και αναλογικές φωτογραφικές μηχανές. Όμως δεν σταμάτησε εκεί. Πριν από δέκα μήνες αποφάσισε να μοιραστεί την αγάπη και το μεράκι της για το παλιό. Δημιούργησε την σελίδα «pazaraki» στο facebook, όπου δείχνει τα παλιά αντικείμενα που βρίσκει, καθαρίζει και επισκευάζει και στη συνέχεια πουλάει ή ανταλλάσσει.

Φτάνουμε στο σπίτι της όπου μας περιμένει με καφέ και ένα βινύλιο του Dave Brubeck να παίζει στο πικάπ. Η Χριστίνα σπούδασε φιλολογία, κάτι που ήθελε από μικρή –εξού και η συλλογή παλιών βιβλίων- και τώρα κάνει ιδιαίτερα μαθήματα για να βγάλει τα προς το ζην.

pazaraki-20 pazaraki-19 pazaraki-18 pazaraki-17 pazaraki-16pazaraki-15

Μας ξεναγεί στο δωμάτιο που κρύβει τους μικρούς της θησαυρούς. Έχει πολλές Polaroid σε άριστη κατάσταση, σεσουάρ, γραφομηχανές και ηλεκτρικές σκούπες –από αυτές τις ψηλές που τυλίγεις το καλώδιο από πάνω μέχρι κάτω- και όλα λειτουργούν. «Μα πού τα βρίσκεις όλα αυτά τα πράγματα;» την ρωτάω αποσβολωμένη. «Αρχικά έψαχνα στην Αθήνα. Μετά στράφηκα και στην επαρχία. Στην επαρχία υπάρχουν πολλοί συλλέκτες και πολλές αποθήκες γεμάτες θησαυρούς. Ο κόσμος στην επαρχία καμιά φορά μαζεύει πράγματα χωρίς να αντιλαμβάνεται την αξία τους. Έχουν τύχει φορές που μπαίνω σε μια αποθήκη για να πάρω φωτογραφικές μηχανές και υπάρχουν παλιά ραδιόφωνα και σεντούκια σε άριστη κατάσταση» μας λέει και μας δείχνει ένα σεντούκι που αγόρασε και έχει βάλει στο μπαλκόνι της.

«Παζάρια κάνεις;». «Παζάρια έκανα από μικρή και κάνω ακόμα. Επίσης, δέχομαι και να μου κάνουν παζάρια. Το πιο σημαντικό πράγμα στο παζάρι είναι η καλή διάθεση. Όταν κάτι το πουλάω τριάντα ευρώ -ποσό που πλέον υπερβαίνει το μεροκάματο- δεν μπορώ να αρνηθώ ένα παζάρι.

Σκοπός μου εξαρχής ήταν να γνωρίσω κόσμο, να βρω πράγματα και να τα δίνω σε προσιτές τιμές. Δεν έχω κέρδος από αυτό που κάνω ούτε είναι δουλειά. Τα ταξίδια που κάνουμε στην επαρχία με τον σύντροφό μου έχουν μεγαλύτερο κόστος παρά κέρδος. Πολλές φορές δεν βρίσκουμε τίποτα ή τυχαίνει να βρούμε πράγματα που είναι σε κακή κατάσταση, Έχει μεγάλη σημασία για μένα όσα δίνω να είναι σε καλή κατάσταση και να λειτουργούν. Αν δεν λειτουργούν, τα πηγαίνω με δικά μου έξοδα σε τεχνικούς ή τα δίνω εξηγώντας ότι είναι μόνο για διακόσμηση».

pazaraki-14 pazaraki-13 pazaraki-12 pazaraki-11pazaraki-09 pazaraki-08

Η Χριστίνα τα έχει όλα πραγματικά στην εντέλεια. Μου εξηγεί ότι περνάει τρεις ή και τέσσερις ώρες πάνω από μια παλιά γραφομηχανή προκειμένου να αφαιρέσει όλη την σκόνη που έχει μαζέψει με τα χρόνια. «Με χαλαρώνει αυτή η διαδικασία» μου λέει. «Σκέψου ότι κάποια περίοδο περνούσα και εγώ -όπως και οι περισσότεροι Έλληνες- πολύ δύσκολα. Κοιτούσα το ταβάνι με τις ώρες. Είχα πέσει σε αυτή την μιζέρια που μας έχουν ρίξει, οπότε το «pazaraki» ήρθε σαν λύτρωση, σαν ένα χόμπι που με έβγαλε από αυτή την άσχημη ψυχολογική κατάσταση».

«Το αγόρι σου τι λέει για το «pazaraki». Γκρινιάζει;». «Το αγόρι μου είναι αρχιτέκτονας και συλλέγει γραφομηχανές, οπότε το «pazaraki» ήταν κάτι που ξεκινήσαμε και συνεχίζουμε μαζί. Καθένας μας βάζει το δικό του γούστο σε όλο αυτό. Ταξιδεύουμε μαζί, γνωρίζουμε κόσμο και μας αρέσει που υπάρχει αυτή η τάση του κόσμου προς στο παλιό και διαχρονικό. Κακά τα ψέματα, μπορεί τα μοντέρνα πράγματα να είναι για μερικούς πιο όμορφα, όμως τα παλιά αντικείμενα είχαν άλλη κατασκευή και έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Ο κόσμος το έχει καταλάβει αυτό. Είναι και η χαρά που σου δίνει κάτι παλιό. Τα νέα παιδιά αναζητούν όλο και πιο πολύ την επαφή με την παλιότερη κουλτούρα. Τους φτιάχνει τη διάθεση και πιστεύω πως είναι μια τάση που δεν θα φύγει».

pazaraki-07 pazaraki-06 pazaraki-05 pazaraki-04 pazaraki-03

Η σελίδα της στο facebook έχει κοντά στα τρεις χιλιάδες like. «Πώς τα κατάφερες να έχεις τόσο μεγάλη επιτυχία;». «Η σελίδα βοήθησε πολύ και όλους τους συλλέκτες που ζουν στην επαρχία. Στην Αθήνα, ένας συλλέκτης που θέλει πολύ κάτι, θα το βρει σίγουρα κάπου. Στην επαρχία όμως πού να το ψάξει; Έτσι, το «pazaraki» βοήθησε πολύ και σε αυτό. Συν το γεγονός ότι όλα όσα δίνω λειτουργούν και είναι σε άριστη κατάσταση. Δεν κοροϊδεύω κανέναν και ο κόσμος το αναγνωρίζει αυτό. Αναγνωρίζει τον προσωπικό χρόνο, την κούραση και την προσπάθεια που κάνω. Θέλω να δημιουργώ φιλικές σχέσεις με όλους, να γνωριζόμαστε και να επικοινωνούμε».

Η Χριστίνα μας δείχνει έναν παλιό χάρτη της Ελλάδας που έχει στον τοίχο της. Έχει βάλει πινέζες σε όλα τα μέρη που έχει στείλει πράγματα με το «pazaraki». Μου εξηγεί όμως πως όσο και αν έχει ταξιδέψει στην επαρχία, παρατηρεί πως υπάρχει έλλειψη αντικειμένων μεγάλης αξίας γιατί η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ πλούσια χώρα. «Σπάνια βρίσκω εξεζητημένα πράγματα. Δεν είναι το ίδιο να πας σε μια αποθήκη στην Αγγλία με το να πας σε μια αποθήκη στην Ελλάδα».

«Τι ονειρεύεσαι;». «Ονειρεύομαι να οργανώσω σεμινάρια που να συνδυάζουν τη γραφομηχανή ως μηχάνημα, την εκμάθηση και τη χρήση της δηλαδή με κάποια μαθήματα λογοτεχνίας και αυτό να γίνεται ταυτόχρονα. Θα ήταν όμορφο».

https://www.facebook.com/pages/Pazaraki/

pazaraki-02 pazaraki-01