Στην Κολοκοτρώνη, σε έναν πολύ μικρό διάδρομο, βρίσκεται ένα εργαστήρι από αυτά που μένουν ανοιχτά και με μεράκι συνεχίζουν την παράδοση. Ο Γιάννης Κοντοπίδης είναι σαράντα ετών και εδώ και τριάντα χρόνια ακονίζει ψαλίδια, μπαλτάδες και γενικώς, ό,τι κόβει. Όταν ακούς ακονιστής, ίσως φέρνεις στο νου σου έναν άγριο άνθρωπο με τεράστια μπράτσα σαν τον σιδερά του Αστερίξ, όμως ο Γιάννης είναι ένας ευγενικός και ντροπαλός τεχνίτης που αγαπάει αυτό που ξεκίνησαν οι πρόγονοί του και κάνει τα πάντα για να το κρατήσει ζωντανό. Η κρίση μέσα σε όλα της τα κακά έχει κάνει τέτοιες δουλειές να «ανέβουν» και πάλι αφού ο κόσμος τώρα πια, δεν πετάει τίποτα. Το επιδιορθώνει.

«Δίπλα στον πατέρα μου έμαθα την τέχνη. Από πιτσιρίκι ξεκίνησα», λέει. «Ήμουν δέκα χρονών και στεκόμουν δίπλα στον πατέρα μου ως βοηθός. Κάνω αυτή την δουλειά τριάντα χρόνια. Την αγαπάω πολύ την δουλειά αυτή. Είναι η παράδοσή μας. Η τέχνη αυτή πήγε από τον προπάππου στον παππού, ύστερα στον πατέρα μου και τώρα ήρθα εγώ. Είναι μια δουλειά ογδόντα εννέα ετών. Το 1926 την ξεκίνησε ο προπάππους μου. Πρόκειται για μια τέχνη που γίνεται με τα χέρια, δεν είναι ένα μηχάνημα που απλά μαθαίνεις να χειρίζεσαι. Είναι δύσκολη τέχνη. Δεν μπορεί ο καθένας να την κάνει».

+ñ-ü++-ç+¦+¦++++-07

Μια δουλειά μέσα σε οτιδήποτε κόβει ακούγεται πολύ επικίνδυνη. «Αν προσέχεις, δεν είναι επικίνδυνο» μου εξηγεί ο κύριος Γιάννης. «Φυσικά και μπορείς να κοπείς. Με μια απροσεξία μπορείς να χάσεις το δάχτυλό σου. Είναι δουλειά που θέλει προσοχή και συγκέντρωση. Δεν μπορεί με τίποτα να την κάνει κοπέλα αυτή την δουλειά».

«Ο προπάππους μου είχε χυτήριο, έφτιαχνε ο ίδιος ψαλίδια. Έφτιαχνε ψαλίδια, μαχαίρια, έβαζε λαβές σε μαχαίρια. Εκείνη την εποχή ο κόσμος έκανε τέτοιες δουλειές. Μιλάμε για αρχές του 1900. Όλες οι δουλειές ήταν δουλειές του χειρός. Μετά έκλεισε το εργοστάσιο και συνεργαστήκαμε με αντιπροσωπείες. Τώρα, έχουμε μια γερμανική αντιπροσωπεία ψαλιδιών και πουλάμε κάθε λογής ψαλίδια. Ένα ψαλίδι δεν τα κόβει όλα. Για καθετί υπάρχει διαφορετικό ψαλίδι. Με άλλο ψαλίδι θα κόψεις το χαρτί, με άλλο τα μαλλιά, με άλλο τα υφάσματα, με άλλο τα δέρματα, με άλλο τα νύχια. Έχουμε τα καλύτερα ψαλίδια στον κόσμο. Εδώ θα βρεις περίπου οχτακόσια διαφορετικά είδη ψαλιδιών».

Τι σημαίνει όμως «ακονίζω» ψαλίδια; «Λοιπόν, μας φέρνει ο κόσμος ψαλίδια και τα ακονίζω με τον τροχό. Μπορεί να είμαι όρθιος τέσσερις ώρες και να ακονίζω» μου εξηγεί ο κύριος Γιάννης. «Είμαι σε ένα σημείο για πολλές ώρες. Και σαν δουλειά, έχει και πολλούς κραδασμούς στα χέρια. Είναι επίπονη δουλειά και δεν αποφέρει κέρδη. Αλλά την συνεχίζουμε για την παράδοση και την τέχνη της. Είναι μια τέχνη που δεν μαθαίνεται σε σχολές. Πρέπει να στην μάθει ο αρχιμάστορας. Πάει από τον πατέρα στο παιδί και ούτω καθεξής. Είναι μάλιστα δουλειά που αν δεν βρεθεί κάποιος να την συνεχίσει, χάνεται και ξεχνιέται όπως έχει γίνει με τόσες και τόσες δουλειές».

Η κρίση έχει βοηθήσει κάπως την δουλειά του κύριου Γιάννη. «Η κρίση έκανε τον κόσμο γενικώς, να σκέφτεται λογικά. Να μην πετάει, να επιδιορθώνει, να φτιάχνει. Η δουλειά μας έχει ανεβεί λίγο. Εδώ έρχονται και επαγγελματίες και ιδιώτες. Αυτή η δουλειά πάει και από στόμα σε στόμα. Γίνεται καλή δουλειά, είναι ευχαριστημένος ο κόσμος, το λέει ο ένας στον άλλον».

Σαν δουλειά, είναι ενδιαφέρουσα και συνέχεια μου γεννιούνται απορίες. «Είναι μια ενδιαφέρουσα δουλειά με πολλά μυστικά» μου λέει γελώντας ο κύριος Γιάννης. «Πάρα πολλοί έχουν επιχειρήσει με διάφορους τροχούς να ακονίσουν. Τελικά δεν τα καταφέραν. Μια φορά που διδάξαμε έναν μάστορα, έμαθε να τροχίζει σε οκτώ μήνες. Πήρε οκτώ μήνες για να τον εμπιστευτείς, να πεις ότι είναι έτοιμος να ακονίσει μόνος του. Είναι δύσκολο επάγγελμα και δεν έχει κέρδος. Ας μην λέμε ψέματα. Είσαι οκτώ ώρες όρθιος και δεν κερδίζεις. Αλλά μένουμε γιατί την αγαπάμε».

+ñ-ü++-ç+¦+¦++++-06 +ñ-ü++-ç+¦+¦++++-08

Το μυστικό στα ψαλίδια είναι ότι δεν κάνει ένα για όλες τις δουλειές. «Μια νοικοκυρά στο σπίτι το ταλαιπωρεί γιατί με ένα ψαλίδι κόβει τα πάντα. Αντί να το πετάξει, το φέρνει εδώ και το επαναφέρουμε στην αρχική μορφή του. Με δυόμισι, τρία ευρώ μπορούμε να το κάνουμε καινούργιο. Ανάλογα τι πρόβλημα έχει ένα ψαλίδι, θέλει και τον χρόνο του για να το τροχίσεις και να το περιποιηθείς βέβαια. Τα ψαλίδια δεν πρέπει να σου πέφτουν κάτω και δεν πρέπει να κόβεις τα πάντα με το ίδιο ψαλίδι. Ό,τι κόβει πάντως, τροχίζεται. Τροχίζουμε τα πάντα. Από κλαδευτήρια κήπων μέχρι μπαλτάδες και ξυράφια. Άμα δεις και παλιά στα κουρεία, τροχίζανε τα ξυράφια και τα ψαλίδια οι ίδιοι οι κουρείς».

Κατευθυνόμαστε στον ημιώροφο για να δούμε πώς είναι να ακονίζεις. Κατεβαίνοντας, βλέπω και άλλα είδη που μπορείς να βρεις στο εργαστήριο. Μέχρι και μηχανήματα παραγωγής έχει ο κύριος Γιάννης. Μπαίνουμε στο δωματιάκι, φοράει τα γυαλιά του μα δεν φοράει γάντια. «Γυαλιά φοράω οπωσδήποτε γιατί πετάει σπίθες. Ξέρεις πόσες φορές έχει μπει στο μάτι μου κομμάτι και έτρεχα στο νοσοκομείο; Δουλεύω όμως χωρίς γάντια. Πλέον μπορώ να τροχίζω και να σου μιλάω» μου λέει και ξεκινάει να τροχίζει με απίστευτη ταχύτητα και δεξιότητα ψαλίδια κάθε λογής.

+ñ-ü++-ç+¦+¦++++-05 +ñ-ü++-ç+¦+¦++++-04 +ñ-ü++-ç+¦+¦++++-03 +ñ-ü++-ç+¦+¦++++-01

Εμμ. Κοντοπίδης, Ψαλίδια & κοπτικά είδη, Κολοκοτρώνη 49, Αθήνα, τηλ: 210-3223285
http://www.scissors.gr/

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag