«Πέταξα για τη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου και το ταξίδι ήταν μία ατελείωτη περιπέτεια. Έχασα τη βαλίτσα μου, με έκλεψε ο ταξιτζής, ένας άστεγος δυο μέτρα πήγε να μου κλέψει όλα μου τα λεφτά και όλα αυτά την πρώτη μέρα.

Πήγα στην Νέα Υόρκη γιατί ήθελα να φωτογραφίσω την καθημερινότητα της πόλης με έναν ντοκιμαντερίστικο τρόπο. Μου αρέσει να κυνηγάω την ένταση της στιγμής και δεν ξέρω αν αυτό που κάνω είναι φωτογραφία, απλά νιώθω ικανοποίηση μόνο όταν πάρω αυτό που θέλω. Νομίζω πως ο δρόμος είναι αυτό που μου αρέσει περισσότερο φωτογραφικά, είναι ένας τόπος στον οποίο μπορείς να παίξεις και να πειραματιστείς απεριόριστα και η Νέα Υόρκη έχει απίστευτο υλικό.

petros paulopoulos 2

Έμεινα τρεις μήνες στη Νέα Υόρκη και κινήθηκα σε Μανχάταν, Χάρλεμ, Μπρούκλιν και Κόνι Άιλαντ. Κάθε μου μέρα ξεκινούσε με one dollar πίτσα – τις σιχάθηκα στο τέλος – μετά ξεκίναγα περπάτημα, μπλεκόμουν με τον κόσμο, έκανα γνωριμίες, μου έλεγαν πήγαινε από δω πήγαινε από εκεί. Ήταν ένας ασταμάτητος ποδαρόδρομος. Στη Νέα Υόρκη νομίζεις ότι ζεις σε μια ταινία, αν δεν τρέξεις για να μπεις στο ρυθμό της πόλης σε ξεπερνάει, οπότε, ή τρέχεις ή φεύγεις, δεν υπάρχει μέση λύση. Αυτό ακριβώς ήθελα να αποτυπώσω φωτογραφικά.

Φωτογράφισα διάφορα σκηνικά, κινήθηκα σε κύκλους πιο κυριλέ αλλά και σε πιο underground. Γενικά, αυτό που μου αρέσει είναι να προκαλώ τον εαυτό μου και να τον υποβάλω σε έντονες καταστάσεις για να μπορώ να βγάζω όσο το δυνατόν πιο έντονες φωτογραφίες. Μου αρέσει η αδρεναλίνη στην φωτογραφία.

Γνώρισα και φωτογράφισα απίστευτους ανθρώπους: Ένας τύπος πενήντα χρονών, σοβαρός επιχειρηματίας, τον οποίο φωτογράφισα με μαύρο λάτεξ κολάν, ξανθιά περούκα και πολύ έντονο μακιγιάζ νομίζω ότι ήταν ο πιο απόκοσμος χαρακτήρας που γνώρισα στην Νέα Υόρκη. Κι ένας άλλος, που ήταν ο πιο μεθυσμένος άνθρωπος που είδα αυτές τις μέρες και παρόλα αυτά προσπαθούσε να ανέβει στο ποδήλατό του. Ο σωσίας του Bruce Willis είχε πολύ πλάκα. Ένας τύπος είχε ντυθεί αστροναύτης και δυσκολευόταν να πιει το ποτό του. Ένα suicide girl που γνώρισα ήταν πολύ φιλική και με άφησε να την φωτογραφίσω. Φωτογράφησα και έναν που είχε ντυθεί American Psycho και μου έδωσε κάρτα με το όνομα του χαρακτήρα, είχε τυπώσει κάρτες ειδικά για το Halloween! Συνάντησα και πολλές περσόνες, στη Νέα Υόρκη έχει αμέτρητες. Είναι κάτι τύποι που ντύνονται παράξενα και εκκεντρικά στην καθημερινότητά τους, ανεξάρτητα από το Halloween. Κάποιος φορούσε απίστευτα φτερά που ήταν πανάκριβα και ήταν το σήμα κατατεθέν του.

petros paulopoulos 3 petros paulopoulos 4petros paulopoulos 7

Έξω στον δρόμο συνάντησα πολύ κόσμο. Θυμάμαι δύο Αργεντίνους που τους γνώρισα τυχαία, αράξαμε να κάνουμε ένα τσιγάρο και μου προτείναμε και άλλα δύο πάρτι ακόμη πιο ψαγμένα. Γενικά, κάθε βόλτα στην Νέα Υόρκη ήταν απρόβλεπτη και πραγματικά δεν ήξερες τι σε περιμένει στην επόμενη γωνία.

Και στο μετρό γίνονταν απίστευτα πράγματα, πάντα συναντούσα παράξενους έως γραφικούς τύπους. Οι πιο ενδιαφέρουσες μορφές ήταν οι μουσικοί που παίζανε στα βαγόνια, οι περισσότεροι ήταν και πάρα πολύ καλοί. Και οι street dancers ήταν ένα εντυπωσιακό θέαμα, έμπαιναν στο μετρό με ένα τεράστιο κασετόφωνο, έκαναν τα χορευτικά τους και σε άφηναν με το στόμα ανοιχτό. Ποτέ κανείς δεν θα τους πει τίποτα. Βέβαια στο μετρό οι περισσότεροι είναι με ένα iPhone, στον κόσμο τους.

Πήρα την αίσθηση ότι το Halloween το ζούνε έντονα στη Νέα Υόρκη και το περιμένουν πώς και πώς. Μάλλον επειδή υπάρχει μεγάλη πίεση στο ωράριο και η καθημερινότητά τους είναι αρκετά σκληρή. Κατά την περίοδο του Halloween είναι όλα πιο χαλαρά, γίνονται επεισόδια στο δρόμο, χαβαλές, τσαμπουκάδες, τους αρέσει η φάση μεταμφίεση και η εναλλαγή από το σκοτεινό στο πιο χαρούμενο και ανάλαφρο συμβαίνει συνέχεια εκείνες τις μέρες.

petros paulopoulos 8 petros paulopoulos 9 petros paulopoulos 10 petros paulopoulos 11 petros paulopoulos 12

Οι φωτογραφικές συνθήκες στην Νέα Υόρκη ήταν μία πρόκληση, τα νέον φώτα και γενικά όλος ο φωτισμός της πόλης σε προδιαθέτουν να τραβήξεις. Οι άνθρωποι ήταν μια χαρά και όλοι πρόθυμοι και φιλικοί. Είχα ακούσει από πριν ότι δεν θέλουν και πολλά-πολλά αλλά εγώ δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα.

Θα μπορούσα να μείνω στην Νέα Υόρκη, αλλά δεν ξέρω για πόσο θα άντεχα τους ρυθμούς της πόλης. Νομίζω ότι για μία τριετία το πολύ θα άντεχα, μετά θα γινόμουν σαν τους Νεοϋρκέζους, που ζούνε μεν την στιγμή έντονα, αλλά ξέρουν ότι αύριο έχουν να πάνε στη δουλειά τους, δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτό είναι κάτι που δεν σταματάει ποτέ».

Ο Πέτρος Πουλόπουλος ασχολείται επαγγελματικά με την φωτογραφία τα τελευταία επτά χρόνια. Ταξιδεύει σε διάφορους προορισμούς στον κόσμο και φωτογραφίζει την καθημερινότητα των ανθρώπων εκεί. Το υλικό που συγκεντρώνει το παρουσιάζει σε εκθέσεις και στόχος του είναι μέσα από την προσωπική του ματιά να δώσει μία ολοκληρωμένη αίσθηση στον θεατή. Η έκθεση που παρουσιάζει αυτές τις μέρες στο Booze, εκτός από το φωτογραφικό υλικό, περιλαμβάνει και ένα βίντεο στο οποίο έχει αποτυπώσει την καθημερινή ζωή των κατοίκων της Νέας Υόρκης τις μέρες του Halloween. Σκοπός του είναι να ενισχύσει την αίσθηση που θα πάρει ο θεατής για την ατμόσφαιρα της πόλης τις συγκεκριμένες μέρες.

Η έκθεση φωτογραφίας και βίντεο “A fear so nice we name it twice”, του Πέτρου Παυλόπουλου παρουσιάζεται στο Booze Cooperativa, καθημερινά από τις 11.00 π.μ μέχρι αργά το βράδυ. Η είσοδος είναι ελεύθερη. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 24/02.

petros paulopoulos 13 petros paulopoulos 14 petros paulopoulos 15 petros paulopoulos 16 petros paulopoulos 17 petros paulopoulos 18 petros paulopoulos 19 petros paulopoulos 20 petros paulopoulos 21 petros paulopoulos

https://facebook.com/poulopoulosphotography

http://petrospoulopoulos.tumblr.com/