Είναι Κυριακή βράδυ, στο καφενείο Μουριά στα Εξάρχεια. Ο Ραφαήλ Εσθητός (Στάθης Κόκκορης) έρχεται κατευθείαν από τη Μυτιλήνη, μπαίνει φουριόζος στο καφενείο και ξεκινάει έναν ασταμάτητο μονόλογο με θέμα τη φθορά. Οι θαμώνες του καφενείου παρακολουθούν ευλαβικά το λόγο του που συνοδεύουν ήχοι μπουζουκιού. Η «Φθορά» παίζεται για δεύτερη χρονιά στο καφενείο της Καλλιδρομίου και κάθε φορά το γεμίζει. «Η παράσταση μιλάει για την φθορά και ότι τα πάντα οδηγούν στο θάνατο. Αλλά βγάζει μία αισιοδοξία» μου εξηγεί ο συγγραφέας του έργου Δημήτρης Τσεκούρας που είχε έρθει να παρακολουθήσει την παράσταση. «Αυτό είναι ένα ανυπέρβλητο δεδομένο. Οπότε πρέπει να χαλαρώσουμε και να κάνουμε ό,τι μπορούμε όσο ζούμε. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με το να είμαστε καλοί άνθρωποι – όσο θρησκευτικό κι αν ακούγεται και με το να κάνουμε πράγματα που θέλουμε».

_MG_2612 _MG_2611 _MG_2603 _MG_2578

Ο Δημήτρης Τσεκούρας έγραψε το κείμενο μέσα σε τρεις μέρες. Το έγραφε με μανία. Αυτό αποτυπώνεται και στην παράσταση που μπορεί να κουράζει λίγο και καμιά φορά να γίνεται ακατανόητη, αλλά σε κάνει να σκεφτείς κάποια πράγματα αλλιώς και γι’ αυτό αξίζει. «Πρόκειται για μία δική μου ολοκληρωμένη σκέψη για την φθορά. Δεν ρετουσάρω καθόλου τα κείμενά μου, θέλω να μένει η πρώτη γραφή. Μου αρέσει η άξεστη γραφή. Όταν ξεκινάω να γράφω κάτι το έχω ήδη τελειωμένο στο μυαλό μου. Τον ρωτάω πώς είναι να βλέπει το κείμενό του να γίνεται παράσταση. «Ο Ραφαήλ Εσθητός είναι το alter ego μου. Μού φαίνεται αλλόκοτο να τον βλέπω μπροστά μου, μού έρχεται να τον βρίσω», λέει.

Το καφενείο είναι από τα πρώτα καφενεία της Αθήνας και η επιλογή του χώρου δεν ήταν τυχαία. «Ο χώρος αυτός είναι μία αγορά», μου εξηγεί ο Ορέστης Τάτσης, σκηνοθέτης της παράστασης. «Είναι ένα καφενείο στο οποίο μπορείς να ακούσεις από το τι συμβαίνει στο σύγχρονο χορό, στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στη λογοτεχνία, μέχρι να ακούσεις ομιλίες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Είναι επίσης ένα ιστορικό καφενείο. Εδώ ερχόντουσαν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου για να βάλουν νερό στην κόλλα για να κολλήσουν αφίσες.

_MG_2571-Edit _MG_2569 _MG_2538

«Ήθελα το έργο να γίνει σε έναν δημόσιο χώρο διαλόγου. Θα μπορούσε να γίνει και σε πλατεία, αλλά έτσι δεν θα μπορούσα να δικαιολογήσω το μπουζούκι», λέει. Κατά τη διάρκεια της παράστασης παίζει μπουζούκι ο Βαγγέλης Κηπουρός και η ατμόσφαιρα δεν θυμίζει καθόλου θέατρο. Οι θεατές συζητάνε, τρώνε, πίνουν, γελούν. Σηκώνονται για να ζητήσουν και δεύτερο ποτό, όπως θα το έκαναν οποιαδήποτε άλλη φορά. «Η φθορά πρέπει να συζητηθεί εδώ, φθειρόμενοι άνθρωποι που πίνουν και καπνίζουν, συζητάνε και ακούνε για τη φθορά», λέει. «Ζωντανεύουμε το καφενείο στην ουσία του και γι’ αυτό έχει ανταπόκριση η παράσταση. Καμιά φορά τυχαίνει να βρίσκονται στο καφενείο θαμώνες που δεν έχουν σχέση με το θέατρο και δεν καταλαβαίνουν καν ότι γίνεται παράσταση. Τύποι που είναι τελείως λαϊκοί και αποκτούν μια απίστευτη επικοινωνία με αυτό που βλέπουν. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου τι έχω κάνει στο παρελθόν, πόσα χρόνια ασχολούμαι με το θέατρο, ούτε αν αύριο θα είμαι στο Εθνικό. Το απολαμβάνω αυτό», λέει.

«Η παράσταση είναι αισιόδοξη. Δείχνει ότι τα έργα τέχνης, τα βιβλία, η μουσική, τα εικαστικά είναι αυτά που μένουν. Καμία οικονομική καταστροφή δεν μας έχει μείνει ως μνημείο. Κανείς δεν θα ασχοληθεί με την κρίση μετά από χρόνια. Γι’ αυτό ας αφήσουμε τα ωραία πράγματα να μας γεμίσουν και θα ζήσουμε πολύ ωραία. Χωρίς να έχουμε ανάγκη τα πράγματα που αντιπροσωπεύουν τα χρήματα».

«Μοίρα όλων των όντων είναι η φθορά τους. Μία γνήσια και ολοκληρωμένη και άνευ όρων και ορίων φθορά. Φθορά είναι το συμπέρασμα, είναι το καταστάλαγμα όλων των όντων. Όποιος έχει αντιληφθεί την αρχετυπική και την ανεξίτηλη και την φαντασμαγορική, την σχεδόν εκτυφλωτική σημασία τής φθοράς, αυτός βρίσκεται πολύ κοντά στο πραγματικό νόημα τής ζωής. Αυτός ο άνθρωπος κατοικεί εντός τού ουσιαστικού μηνύματος τής ζωής και το ουσιαστικό μήνυμα τής ζωής κατοικεί εντός αυτού του ανθρώπου επίσης. Αλληλοκατοικούνται».

_MG_2505 _MG_2446 _MG_2414 _MG_2406 _MG_2376 _MG_2360 _MG_2330 _MG_2280 _MG_2273 _MG_2256 _MG_2250

«Η φθορά» του Δημήτρη Τσεκούρα σε σκηνοθεσία Ορέστη Τάτση, παίζεται κάθε Κυριακή και Δευτέρα στις 21.15 στο καφενείο Μουριά, Χαριλάου Τρικούπη & Καλλιδρομίου, Εξάρχεια. Τηλέφωνο κρατήσεων: 6987491900. Παίζουν: Στάθης Κόκκορης και συνοδεύει ζωντανά ο Βαγγέλης Κηπουρός (μπουζούκι). Διάρκεια παράστασης 80’

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μαΐδης