Συνάντησα τη Νάντια και τον Μανώλη στο στούντιό τους στα Εξάρχεια. Με υποδέχτηκαν ζεστά και με όρεξη να μου μιλήσουν γι’ αυτά που κάνουν και αυτά που σκοπεύουν να κάνουν στο μέλλον. Κάνουν workshops σε παιδιά και σε όποιον γενικά θέλει να εκφραστεί με μαρκαδόρο σε χαρτί και όχι μόνο. Κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα και δεν τους σταματάει τίποτα.

imaginaryrooms-paris (30315953) - Copy imaginaryrooms-paris (5)m imaginaryrooms-paris (4)m imaginaryrooms-paris (7) imaginaryrooms-paris (1)m

«Τα workshops προέκυψαν αυθόρμητα», λέει ο Μανώλης, «η Νάντια ζωγράφιζε πάντα με παιδιά φίλων, γνωστών και τα βοηθούσε να ξεπεράσουν το φόβο της λευκής κόλλας». «Ονομάζεται έτσι από τους ψυχολόγους», προσθέτει η Νάντια. «Υπάρχουν παιδιά που θέλουν να ζωγραφίσουν και παρόλα αυτά δεν τα καταφέρνουν να αποτυπώσουν όσα αισθάνονται σε ένα χαρτί. Έχουν το φόβο της απόρριψης. Υπάρχουν άνθρωποι, γονείς και αδέλφια, που είναι πολύ αυστηροί κριτές, τα παιδιά πιστεύουν ότι οτιδήποτε φτιάξουν είναι άσχημο, και κάπως έτσι δημιουργείται ο φόβος της λευκής κόλλας. Δεν μπορούν να μπουν καν στη διαδικασία να ξεκινήσουν να ζωγραφίζουν». Το workshop βοηθάει τα παιδιά να αποβάλλουν αυτόν τον φόβο και σταδιακά να αρχίσουν να εκφράζονται και να ζωγραφίσουν μόνα τους. Οι χαρακτήρες που σχεδιάζει η Νάντια είναι πολύ αγαπητοί στα παιδιά και ο Μανώλης έχει προϋπηρεσία στο γκράφιτι. Έχει ζήσει εμπειρίες με παιδιά που ζωγράφιζαν σε τοίχους και δημόσιους χώρους και έχει ζωγραφίσει στο παρελθόν ένα σωρό παιδικά δωμάτια». Tα workshop απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες. Από 8 μέχρι 48 ετών και περιέχουν τα πάντα, από μαθήματα γκράφιτι και δημιουργία χαρακτήρων, μέχρι doodling και ζωγραφική με κλειστά μάτια.

Είναι χωρισμένα σε δύο μέρη ο Μανώλης κάνει γκράφιτι workshops η Νάντια κάνει workshops που στηρίζονται στη δημιουργία χαρακτήρων, ανθρωπάκια δηλαδή και ζωγραφική με κλειστά μάτια. «Σε βοηθάει να ζωγραφίζεις πιο ελεύθερα και να απελευθερώνεις την ψυχή σου. Αφήνεις πίσω σου το να ζωγραφίζεις εντός των ορίων, είναι πολύ όμορφο» λέει η Νάντια. “Μέσα από μικρά project μπορεί θα προκύψει και κάτι πιο μεγάλο, μπορεί να βγούμε και έξω και ο καθένας να καταφέρει να μάθει να ζωγραφίζει, πιο φυσικά».

Εκτός από τα workshops η Νάντια και ο Μανώλης τρέχουν το imaginary rooms: εικονογράφηση σε παιδικά δωμάτια. Καμιά φορά τα παιδιά είναι αγέννητα και κανονίζουν με τους γονείς τους τι θα θέλανε να ζωγραφίσουν. Αν τα παιδιά είναι μεγαλύτερης ηλικίας μιλάνε μαζί τους, τα ρωτάνε τα χόμπι τους, τις σκέψεις τους, κάποια αγαπημένα αντικείμενα και έτσι ξεκινάνε την εικονογράφηση.

Και επειδή τα παραπάνω δεν τους φτάνουν, ασχολούνται και με άλλα πράγματα. Ο Μανώλης κάνει street-art tours στους δρόμους της Αθήνας. «Η Αθήνα είναι υπερβολικά βαμμένη ή υπερβολικά μη καθαρισμένη, οι πολίτες λόγω του ωχαδελφισμού τους δεν προσέχουν το δημόσιο χώρο. Το γκράφιτι υπάρχει στην Ελλάδα, οι γκραφιτάδες ίσως έχουν μειωθεί και τώρα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο, φαίνονται αυτοί που αυθόρμητα και πραγματικά ασχολούνται με αυτό. Κι είναι μεγάλος πόλος έλξης για γκράφιτι τουρίστες, είναι φτηνή και μπορείς ελεύθερα να ζωγραφίσεις όπου θέλεις. Γενικά έχει μια ζωντανή σκηνή, με κρυμμένους θησαυρούς. Μου αρέσει να παρακολουθώ εμμονικά αυτή τη σκηνή και τόσα χρόνια που ασχολούμαι με το γκράφιτι έχω άπειρες πληροφορίες στο μυαλό μου. Συνήθως τις μοιράζομαι με την αδελφή ψυχή μου, τον Wake, και πλέον μοιράζομαι τις πληροφορίες μου και τις αφηγήσεις μου με τουρίστες. Κάνω τρεις διαδρομές γκράφιτι, μία στο Μοναστηράκι, μία στα Εξάρχεια και μία στο Μεταξουργείο-Γκάζι».

Ο Μανώλης ξεκίνησε το γκράφιτι στην εφηβεία και από εκεί προέκυψε η εικονογράφηση. Μου εξηγεί τι είναι γι’ αυτόν το γκράφιτι. «Το γκράφιτι σημαίνει κάτι για τον καθένα ξεχωριστά. Αντικειμενικά, είναι ένα παιχνίδι που ξεκίνησε στο Bronx και διαδόθηκε. Σταδιακά εξελίχθηκε και όπου εμφανιζόταν επηρεαζόταν από τις κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές συνθήκες της περιοχής. Για μένα είναι ένα παιχνίδι που το έχω απολαύσει τόσα χρόνια και με έχει κάνει τον άνθρωπο ο οποίος είμαι σήμερα. Λειτούργησε σαν φορέας εκπαίδευσης, κοινωνικοποίησης και ότι δεν κατάφερα να αποκομίσω στα χρόνια που ήμουνα μαθητής και φοιτητής μου τα έδωσε το γκράφιτι. Με βοήθησε από το να οργανώσω το δικό μου πορτφόλιο, να αποκτήσω ικανότητες φωτογραφίας, αίσθηση του τι είναι σύνθεση, αισθητική, γεωμετρία, δημόσιες σχέσεις, την εξερεύνηση της πόλης, και την διεκδίκηση του δημοσίου χώρου.

Η Νάντια ασχολείται με την γραφιστική. «Δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε από το εξωτερικό, θεωρώ ότι υπάρχουνε πολύ όμορφα μικρά γραφεία και κάνουν καταπληκτικές δουλειές. Στις συσκευασίες, στα περιοδικά και τα έντυπα, βλέπεις πολύ ωραία στησίματα, πολύ ομορφιά, εγώ τα λατρεύω. Σίγουρα υπάρχει και πολύ ανταγωνισμός από έξω αλλά δεν υστερούμε σε τίποτα. Το μόνο κακό είναι ότι υπάρχει ακόμη κόσμος που γουστάρει τις κιτσερέλες, και αυτό γιατί υπάρχουν επαγγελματίες οι οποίοι βοηθάνε στο να αναπαράγεται το κακό design και η γραφιστική. Ευτυχώς τα μικρά γραφεία επειδή δεν εμπλέκονται με πολύ μεγάλους πελάτες δεν αναγκάζονται να κατακερματίσουν την εικαστική τους έκφραση για χάρη της διαφήμισης. Ενώ υπάρχουν πολλά δημιουργικά άτομα στην Ελλάδα, υπάρχει ένα κενό μεταξύ των δημιουργικών υπηρεσιών και των πελατών. Ίσως, βέβαια, και οι πελάτες να μην είναι εκπαιδευμένοι να κρίνουν την τέχνη όπως θα έπρεπε. Υπάρχει ένα σκίτσο που κυκλοφορεί στο Facebook που δείχνει έναν γραφίστα που πάει στον πελάτη και του λέει ότι το λογότυπο που του ζήτησε να κάνει κοστίζει 1.000 ευρώ. Και ο πελάτης ρωτάει «πώς γίνεται κάτι που έκανες μέσα σε δέκα λεπτά να κοστίζει τόσο πολύ». Και του απαντάει ο γραφίστας, ότι του πήρε 10 χρόνια για να μάθει να το κάνει μέσα σε 10 λεπτά».

Πείτε μου περισσότερα για το Your Urban Sketch Project.
Αλληλεπιδρούμε με άτομα που έχουν ανακαλύψει ή όχι τη δημιουργικότητά τους. Με βασικό εργαλείο το sketchbook μας και κεντρικό άξονα τη χαλιναγώγηση του αυθορμητισμού μας, δουλεύουμε κάποια project που συνδέονται με τις τέχνες που ανθούν κυρίως στα αστικά περιβάλλοντα. Ασταμάτητο doodling και αναφορές σε ότι μας εμπνέει, όπως η γραφιστική, to graffiti, το character design και πολλά άλλα!
Κάποιοι διακρίνουν φιγούρες στα σύννεφα. Κάποιοι παντού. Η ανακάλυψη των εσωτερικών μας δυνάμεων και της κρυμμένης δημιουργικότητας είναι η βάση για την ανάδειξη του Μεγάλου Καλλιτέχνη που υπάρχει μέσα μας. Μελετώντας τις σύγχρονες αστικές τέχνες ανακαλύπτουμε τα χρώματα, τις φόρμες, τη γεωμετρία και την τυπογραφία. Φτιάχνουμε stensils, οργανώνουμε το portfolio μας, ζωγραφίζουμε characters, μετουσιώνουμε την ενέργειά μας σε action painting, και ανακαλύπτουμε την αξία των δημιουργικών μας λαθών. Αναθεωρείται η έννοια του όμορφου και άσχημου, η τέχνη μετατρέπεται σε γόνιμο παιχνίδι με μοναδικό προορισμό τη στοχευμένη αταξία στο χαρτί.

Your Urban Sketch Project
Urban Characters Adventures in a Doodlers’ Society
Εξερευνώντας το Graffiti και την Street Art μέσα από τη δυναμική του Doodling.
Aναλυτικά για το project μας εδώ http://imaginaryrooms.com/workshops.

www.imaginaryrooms.com

Κείμενο: Μαρίνα Πετρίδου
Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν