Ο Κώστας είναι από τις περιπτώσεις που σε κερδίζει με το καλημέρα. Μιλάει με πάθος, είναι χειμαρρώδης και αφοσιώνεται σε ό,τι αγαπά – το ακόμα πιο εντυπωσιακό στην περίπτωσή του είναι ότι έχει μια μεταδοτικότητα αφοπλιστική. Αμέσως μετά την συνέντευξη γεμίζω την μπανιέρα, κάνω βουτιά και χρονομετρώ την αναπνοή μου. Το ακόμα πιο παράδοξο είναι ότι μετά έχω όρεξη να πάω να ρίξω και μερικές κλοτσιές.

Η ζωή του Κώστα θυμίζει καλομονταρισμένη κινηματογραφική ταινία με πολύ αθλητισμό, ανατροπές και με τα αταίριαστα που στη δική του περίπτωση φαίνονται απόλυτα ταιριαστά. Δηλαδή, από το ζεν της κατάδυσης στα ρινγκ και στην ένταση του μποξ.

Boxer 18 Boxer 17

Μεγάλωσε στη Ρόδο, ο πατέρας του ήταν πρωταθλητής στο τένις και τον έσπρωξε από μικρό στον αθλητισμό. Γρήγορα ξεχώρισε και αυτός και διέπρεψε σαν έφηβος στο τένις με πολλές διακρίσεις. Το πράγμα βρόμαγε όμως περίεργα με ομοσπονδίες, λαμόγια προπονητές και στημένα παιχνίδια «Αναλωνόσουν μέσα στα ευτελή και έχανες την ομορφιά του αθλήματος», λέει Έτσι αφήνει το τένις, δίνει πανελλαδικές και περνάει στην Θεσσαλονίκη στη σχολή λογιστικής, κάτι που δεν τον ενδιέφερε να ακολουθήσει, αλλά αποφασίζει να το ολοκληρώσει σαν «καθήκον του στη γνώση». Σπουδάζει ανόρεχτα, δουλεύει και νύχτα για το χαρτζιλίκι και τότε γνωρίζει τον Αλέξη που ασχολείται με την πυγμαχία και τον πείθει να πάνε μαζί σε μια προπόνηση «να ρίξουν μερικές».

Και αυτό ήταν. Ο Κώστας βρίσκει το άθλημά του και αποφασίζει να αφοσιωθεί στο kickboxing και στην πυγμαχία μέχρι να γίνει πρωταθλητής.

Είναι που είδες και πολλές φορές το Ρόκι με τον Σταλόνε του λέω και γελάει. «Βρήκα μέσα μου κάτι που ήθελα να κάνω με τρόπο απόλυτο. Νομίζω ότι είχα και μια ευκολία στα χέρια -για να μην το ονομάσω ταλέντο, γιατί πιστεύω στην σκληρή δουλειά και λιγότερο στο ταλέντο ή στην φυσική κλήση».

Αφοσιώνεται λοιπόν με πάθος στο άθλημα και σε ένα ταξίδι του στην Αθήνα -για να μην χάσει τη φόρμα του πηγαίνει στον καλύτερο δάσκαλο- τον Γιώργο Μάλιο που είχε και τον τίτλο προπονητής των πρωταθλητών. «Έψαχνα κάποιον για μπορώ να κάνω προπόνηση και να κλοτσάω χαμηλά που ήθελα εγώ και εκ θαύματος τον βρήκα. Είναι αυτό που λένε ότι όταν ο μαθητής είναι έτοιμος γνωρίζει τον δάσκαλο του. Η συνάντηση αυτή είναι ίσως από τις πιο τυχερές της ζωής μου. Δεν είναι και λίγο να βρίσκεις ένα δάσκαλο που σου αλλάζει σχεδόν τον τρόπο σκέψης σου».

Του έλεγε κάθε μέρα να βρεθούν μια συγκεκριμένη ώρα, ο Κώστας πήγαινε και δεν ήταν κάνεις άλλος, έκανε μόνος του προπόνηση. «Δεν ήξερα γιατί με είχε διαλέξει ή αν έτσι έκανε με όλους, δεν μου έλεγε πολλά, ήταν άνθρωπος που έκανε οικονομία στα λόγια και απλά μια μέρα μου ανακοίνωσε ότι θα κατέβουμε σε αγώνες».

Έτσι ο Κώστας αφήνει και τη Θεσσαλονίκη και έρχεται στην Αθήνα και ξεκινάει τα επαγγελματικά παιχνίδια χωρίς προστατευτικά. Παράλληλα δουλεύει και νύχτα. «Δύσκολο να ζεις μόνο με το kick, και αυτό είναι ένα θέμα. Γιατί τα περισσότερα παιδιά που κάνουν αυτό το κάνουν σαν χόμπι. Και πεντακόσια και χίλια ευρώ να βγάλεις από έναν αγώνα, είναι χρήματα που θα τα δώσεις στη φυσικοθεραπεία, στις προπονήσεις. Κανείς δεν ζει μόνο από αυτό. Εκτός και αν είσαι επαγγελματικά μποξέρ και κάνεις καριέρα στο εξωτερικό».

Boxer 13 Boxer 12 Boxer 11 Boxer 10

Στα είκοσι έξι του χρόνια και ενώ όλα πάνε από το καλό στο καλύτερο το πράγματα σκαλώνει γιατί πρέπει να πάει στρατό και έχει εξαντλήσει τις αναβολές -εκεί μπαίνουν μοιραία στον πάγο οι προπονήσεις και ακριβώς μετά το στρατό, από μια περιτονίτιδα και μια λάθος διάγνωση, αρχίζουν κάποια προβλήματα υγείας που τον κρατούν πίσω. Όταν συνέρχεται συνειδητοποιεί ότι έχει χάσει το τρένο του πρωταθλητισμού. «Στη ζωή έχει μεγάλη σημασία να ξέρεις πότε να φύγεις και πότε να μείνεις. Σκέφτηκα ότι ήταν καλύτερα να στραφώ στο προπονητικό κομμάτι να γίνω και εγώ δάσκαλος, παρά να αγωνίζομαι για δεύτερες και τρίτες θέσεις».

Εκείνο το διάστημα αποφασίζει να επιστρέψει στη Ρόδο. «Για τη Ρόδο ήμουν ΟΚ και αγωνιστικά. Σαφώς είναι πιο πίσω από την Αθήνα και μπορούσα να δώσω πολλά στο κομμάτι της μάθησης, να μεταδώσω όλα αυτά που χρόνια πριν είχα διδαχτεί».

Εκείνα τα χρόνια στο νησί έκανε και ψαροντούφεκο με παρέα, έτσι για την πλάκα του. «Είχα κάνει και κάποια μαθήματα ελεύθερης κατάδυσης, αλλά όλα ήταν αρκετά επιδερμικά». Στη Λίνδο όμως άκουσα ότι υπήρχε η apnea academy υπό την μπαγκέτα του Πελιτζάρι που ήταν θρύλος στις καταδύσεις. «Τον γνώριζα τον Pelizzari και μάλιστα σαν παιδάκι είχα αφίσες του στο δωμάτιο», έτσι αποφασίζει και πηγαίνει στη Λίνδο να γνωρίσει αυτούς τους τυπάδες.

«Για να πάρεις το πρώτο επίπεδο κάνεις μαθήματα πέντε έξι μέρες, εγώ έμεινα έναν ολόκληρο μήνα και βουτούσα ξανά και ξανά. Όπως και στο μποξ και στο κικ, από τη πρώτη στιγμή που κατάλαβα την έλξη, έπεσα με τα μούτρα. Συνδέθηκα γρήγορα με τους προπονητές και νομίζω ότι το δικό τους πάθος για το άθλημα συντονίζεται με το δικό μου και γίνεται κάτι μαγικό. Εκείνοι θέλουν να με διδάξουν όλο και περισσότερα, εγώ είμαι σαν σφουγγάρι ανοικτός και δεκτικός.

Και έτσι ξεκινάει η τρέλα του -όπως την χαρακτηρίζει- με την ελεύθερη κατάδυση. «Κάνω σχεδόν στα καπάκια και το δεύτερο και το τρίτο επίπεδο. Στο δεύτερο χρειάζεται να φτάσεις τα είκοσι μέτρα, εγώ έφτανα τα 30 και γενικά είχα μια ευκολία, έτσι οι εκπαιδευτές με προτείνουν για εκπαιδευτή. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται να πας στην Αίγυπτο, να σε τσεκάρει ο ίδιος ο Πελιντζάρι. Δυνατές αναμνήσεις και εικόνες μιας ζωής».

Boxer 08 Boxer 06Boxer 19

Σήμερα ο Κώστας είναι εκπαιδευτής. «Δεν έχω καλύτερο από το εκπαιδεύω ανθρώπους, να συνδέονται μ’ αυτή την ευτυχία που νιώθω στο βυθό. Να τους μαθαίνω τον τρόπο να βρίσκουν μόνοι τους ξανά και ξανά αυτή την χαρά». Αυτό που αγαπάει στον βυθό είναι ότι όλα έχουν μια απόλυτη ηρεμία. «Εθίζεσαι, είναι το πιο δυνατό ναρκωτικό – δεν μπορείς μετά να μην ξανακατέβεις για να ξαναβρείς αυτή την αίσθηση γαλήνης».

Του ζητάω να μου περιγράψει μια εικόνα ευτυχίας στον βυθό. «Σβήνω την πέδιλα και η πλευστότητα είναι αρνητική, οπότε βουλιάζω. Σε αυτή την πτώση πηγαίνω σε έναν άλλο κόσμο, είναι σαν την μεγαλύτερη άσκηση ζεν, σαν να καταδύεσαι μέσα στον εαυτό σου».

Κι όλο αυτό δεν είναι επικίνδυνο;

«Αν έχεις φοβίες, πάρε ένα καναπέ, κάτσε στην μέση του σαλονιού μην γίνει σεισμός. Δεν δουλεύει έτσι το πράγμα, ο φόβος είναι καλός σύμβουλος αρκεί να πειθαρχήσεις σε αυτόν και σταδιακά να τον αποβάλεις. Δεν κατεβαίνεις με το καλημέρα στα πενήντα μέτρα. Όσο προχωράς στο άθλημα καταλάβεις ότι δεν είναι βολτίτσα, είναι συναίσθημα, είσαι μέσα στον ίδιο σου τον εαυτό και καθώς εξισώνεις και αλλάζεις ατμόσφαιρες, οφείλεις να αποχωρίζεσαι αναστολές και αντιστάσεις».

Τον ρωτάω αν είχε ένα πιστόλι στον κρόταφο τη θα διάλεγε το κικ ή την κατάδυση; «Δεν μπορώ να διαλέξω, είναι δυο διαφορετικοί κόσμοι, προσεγγίζουν διαφορετικές πτυχές του ego μου. Πάντως και στα δυο αθλήματα χρειάζεται πειθαρχία, αν το “χάσεις” θα το πληρώσεις πολύ ακριβά. Είναι αθλήματα που θέλουν το εκατό τοις εκατό της συγκέντρωσής σου και μια εσωτερική ηρεμία.

Ο Κώστας  στα τριάντα του χρόνια τα έχει συνδυάσει όλα αυτά που αγαπά με δυο σχολές, μια για να διδάσκει το κικ σε όλους, και μια σχολή ελεύθερης κατάδυσης για τις μαγικές του βόλτες στο βυθό.

Boxer 01 Boxer 02 Boxer 03

Apnea Academy – Μαθήματα ελεύθερης κατάδυσης:
Data: Αγ. Ιωάννη 191, τηλ 6936755756
Μail επικοινωνίας:apneacademyhellas@gmail.com,τηλ 6936755756
https://www.facebook.com/kvalakis?fref=ts

Κείμενο: Τζούλη Αγοράκη
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος

Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο facebook: https://www.facebook.com/grekamag
Ακολούθησε το ΓΚΡΕΚΑ στο instagram: http://instagram.com/grekamag