Ο Γιώργος Διβάνης που διδάσκει την τέχνη του Kung Fu έχει master στην φιλοσοφία, αλλά όπως φαίνεται τον κέρδισαν οι κινέζικες πολεμικές τέχνες. Πήγαμε ένα απόγευμα στον αθλητικό του σύλλογο στον Χολαργό για να κάνουμε προπόνηση και να μιλήσουμε ανάμεσα στα τύμπανα, τα κοντάρια, τις στολές και τα σπαθιά για την αυτοάμυνα, τον αθλητισμό και την τέχνη του Kung Fu.

Το Kung Fu είναι κινέζικο. Είναι ένας όρος που ξεκινάει από την δύση και έχει επηρεαστεί από τις ταινίες του Bruce Lee. Οι κινέζικες πολεμικές τέχνες είναι πάρα πολλές. Συχνά εμπνέονται από κινήσεις ζώων όπως για παράδειγμα, το νύχι του αετού, το αλογάκι της Παναγίας, ο τίγρης και άλλα παρεμφερή.

Giorgos Divanis 22

«Ξεκίνησα γύρω στα 20 το Kung Fu» λέει ο Γιώργος. «Κυρίως για αυτοάμυνα. Καθότι νέος, ήθελα να μάθω να αμύνομαι. Ξεκίνησα στην Κυψέλη με τον Δημήτρη τον Δούκα. Αυτός ήταν ο δάσκαλός μου. Μπορεί να μην το ξεκίνησα πολύ σοβαρά, όμως στην πορεία με κέρδισε. Από το 1996 μέχρι και σήμερα είμαι αφιερωμένος σε αυτό. Μετά συνέχισα στην Αμερική για πέντε χρόνια. Το 2010 με την άδεια και την ευχή του δασκάλου μου, άνοιξα την δική μου σχολή. Ήθελα μέσα από αυτή την σχολή να εκφράσω το ήθος μου.  Άλλωστε το Kung Fu έχει άμεση σχέση με το ήθος και την οικογένεια. Με τον δάσκαλό μου είμαστε σαν οικογένεια. Είναι σαν πατέρας μου. Είναι μέντορας. Στο Kung Fu δημιουργείς σχέσεις τις οποίες σμιλεύεις. Πλέον, το Kung Fu είναι μια σταθερά στην ζωή μου. Έχει μια κόπωση αλλά είναι μια σταθερά. Όλα γυρνάνε αλλά αυτό μένει το ίδιο. Αυτή την περίοδο το Kung Fu είναι η μόνιμη δουλειά μου. Μια σχολή θέλει λίγο χρόνο για να σταθεί στα πόδια της. Σιγά σιγά έχουμε δημιουργήσει μια παρέα.  Είμαστε εδώ τέσσερα χρόνια και προχωράμε σταθερά. Εδώ δεν υπάρχει η λογική του γυμναστηρίου, να μπαίνει ο άλλος και να βγαίνει. Είμαστε μια παρέα, μια οικογένεια, ο μαθητής θα έρχεται εδώ γιατί το αγαπάει αυτό το πράγμα. Θέλουμε να δημιουργείται και μια ανθρώπινη επαφή. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό. Είμαστε αθλητικός σύλλογος. Προάγουμε και τον αθλητισμό και την άμιλλα.

Giorgos Divanis 21

Το Kung Fu σε βοηθά να αποκτήσεις πειθαρχία και να συγκεντρωθείς. Άλλωστε όπως εξηγεί και ο Γιώργος, «ό,τι και να κάνεις, οποιαδήποτε τέχνη,  χρειάζεται κάποιου είδους αυτοπειθαρχία». «Ο παραδοσιακός τρόπος εξάσκησης είναι αυτό που οι κινέζοι λένε Tao Lu. Πρόκειται για σειρές προκαθορισμένων κινήσεων. Στην αρχή τις μαθαίνεις στον αέρα. Πώς να κινείσαι στον χώρο. Βάζεις τις κινήσεις σε μια σειρά σαν να έχεις έναν αντίπαλο. Οι κινήσεις στο Kung Fu είναι πολύ σύνθετες. Δεν μπορείς να σκέφτεσαι κάτι άλλο. Πρέπει να είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος. Οπότε για να συγκεντρωθείς, το μυαλό κλείνει κουτάκια και συγκεντρώνεται μόνο με ένα κουτάκι που αφορά στην κίνηση. Για να πετύχεις την κίνηση, πρέπει να συγκεντρωθείς σε αυτήν».

Ρωτάω τον Γιώργο ποια είναι η ιδιοσυγκρασία του Kung Fu και κατά πόσο συνδέεται με την θρησκεία του βουδισμού. «Με τον βουδισμό δεν έχει άμεση σχέση αλλά καθότι είναι κινέζικη τέχνη είναι επηρεασμένη και από τον βουδισμό και από τον ταοϊσμό. Το Kung Fu σημαίνει προσπάθεια (Kung) και δεξιότητα (Fu). Η δεξιότητα προκύπτει μέσα από προσπάθεια. Υπάρχει επίσης μια φράση που λέει «κάνω Kung Fu για να κάνω φίλους». Τρία πράγματα έχουμε σαν στόχους στο Kung Fu. Ένα πράγμα είναι η υγεία. Μετά είναι η αυτοάμυνα και τέλος, η κοινωνικοποίηση. Υπάρχει και ένα ρητό που έχει τις έννοιες Τσιν που είναι κάτι σαν το DNA σου, αυτό που έχεις εκ φύσεως, Τσι που είναι η ενέργεια που υπάρχει στην προπόνηση και Ζεν που είναι το πνεύμα. Οπότε μέσα από την προπόνηση μετασχηματίζεις αυτό που έχεις εκ φύσεως σε πνεύμα. Και αντίστροφα το πνεύμα μέσα από την προπόνηση μπορεί να σε βοηθήσει να βελτιώσεις αυτό που έχεις εκ φύσεως».

Kung Fu μπορεί να ξεκινήσει οποιοσδήποτε και σε οποιαδήποτε ηλικία. «Αυτή η τέχνη έχει τον τρόπο της να σε πηγαίνει από το περπάτημα μέχρι το άλμα» εξηγεί ο Γιώργος. «Έρχονται άνθρωποι 50, 60 χρονών, παιδάκια πέντε χρονών. Το Kung Fu είναι για όλους. Έρχονται αγόρια και κορίτσια. Τα αγόρια θέλουν πιο πολύ το full contact. Και τα κορίτσια κάνουν full contact όμως. Πάντως, επειδή τα κορίτσια είναι πιο πολύ σε αρμονία με το κορμί τους, μπορούν να κάνουν πιο πολλά πράγματα. Οι κοπέλες στην αρχή τα κάνουν καλύτερα. Και στα δύο φύλα πάντως, το Kung Fu βοηθά να αποκτήσεις μια αρμονία και έναν συγχρονισμό στις κινήσεις σου».

Giorgos Divanis 19 Giorgos Divanis 18 Giorgos Divanis 17 Giorgos Divanis 16 Giorgos Divanis 15

Το Kung Fu αφορά στην αυτοάμυνα, έναν χώρο πολύ παρεξηγημένο. «Η αυτοάμυνα είναι παρεξηγημένος όρος. Είναι ένας λόγος που ξεκινούν οι άνθρωποι να κάνουν πολεμικές τέχνες αλλά είναι κάτι που δεν είναι εύκολο να το μάθεις. Το θέμα είναι να μάθεις πράγματα ώστε να μπορέσεις να απεμπλακείς. Σε πιάνει κάποιος, κάνεις κάτι και φεύγεις. Αυτοάμυνα δεν σημαίνει στήνομαι απέναντι σε κάποιον και παίζω ξύλο.  Σημαίνει αμύνομαι. Έχει μεγάλο εύρος κινήσεων. Σε μαθαίνει να αντιδράς σε διάφορες καταστάσεις. Την στιγμή που θες να αντιδράσεις, θα σου βγει. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να κάνεις προπόνηση. Έχουμε παραδείγματα μαθητών που αντέδρασαν».

Καταλήξαμε πώς το πιο σημαντικό στις πολεμικές τέχνες είναι ότι μαθαίνεις το κορμί και την ψυχή σου. «Αν μάθεις πώς λειτουργεί το κορμί σου, μαθαίνεις την γεωμετρία των αρθρώσεων, πώς να στήνεται το σώμα σου. Αυτό μπορεί να πολλαπλασιάσει την δύναμή σου. Αν μάθει το κορμί σου να μπαίνει στην σωστή θέση, η δύναμή σου αυξάνεται. Αυτό γίνεται μέσα από την άσκηση. Το Kung Fu σε ηρεμεί και πνευματικά. Σε βάζει σε μια κατάσταση ηρεμίας. Όταν προπονείς κάτι αργά και μετά το χρησιμοποιείς γρήγορα, δίνεις χρόνο στον εαυτό σου να συνδέσει την πρόθεσή σου με την κίνηση. Κάποια στιγμή θα σου βγει και η ταχύτητα. Είναι αυτό που είπαμε. Κλείνεις και ανοίγεις κουτάκια. Αυτό δημιουργεί πνευματική ηρεμία και σωματική ευεξία. Δυναμώνεις και σωματικά και ψυχικά. Εδώ συμμετέχει και το μυαλό. Είναι ψυχή τε και σώματι».

Giorgos Divanis 14 Giorgos Divanis 13 Giorgos Divanis 12 Giorgos Divanis 11 Giorgos Divanis 10 Giorgos Divanis 09 Giorgos Divanis 08 Giorgos Divanis 07 Giorgos Divanis 06 Giorgos Divanis 05 Giorgos Divanis 04 Giorgos Divanis 03 Giorgos Divanis 02 Giorgos Divanis 01

http://www.kungfugreece.blogspot.gr/

Κείμενο: Μαίρη Βαμβακά
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Ακρίβος