Ο Μάνος Χρυσοβέργης είναι πολυτάλαντος. Φωτογραφίζει [μας έχει κάνει τα τρία από τα τέσσερα εξώφυλλα του ΓΚΡΕΚΑ], φτιάχνει μουσική, γράφει κείμενα. Έχει 2-3 μουσικά σχήματα, διαφορετικά μεταξύ τους ηχητικά. Κάθε φορά ξεχνούσα τον αριθμό και τα ονόματα ώσπου μου τα έγραψε σε στικάκι και μου τα πέρασε με το ζόρι στoν υπολογιστή! Ως Last Days of s.e.x. δεν κάνει αυτό που λέμε «εύκολη» μουσική. Του αρέσουν οι πιο σκοτεινοί ήχοι και ο θόρυβος, ουρλιάζει σε κάμποσα κομμάτια και χτυπιέται σαν χταπόδι – που είναι κουλ όταν τον βλέπεις να το κάνει ζωντανά. Σχεδόν λειτουργεί θεραπευτικά, επειδή το χτύπημα και ο θόρυβος διώχνουν από το μυαλό σου τα άγχη και τις έννοιες που σε ταλαιπωρούν, τουλάχιστον για μερικά λεπτά. Όλο το έργο του Μάνου χαρακτηρίζεται από τις σκιές, είτε στις φωτογραφίες, είτε στη μουσική. Κρύβει όμως μια ένταση και μια ενέργεια που σπάνια συναντάς. Επίσης, έχει ένα ιδιαίτερο χιούμορ που δεν το αντιλαμβάνεσαι με την πρώτη ματιά, αλλά το προσέχεις όταν διαβάζεις τους τίτλους των κομματιών. Στοιχηματίζω ότι αν έκανε ποπ [έστω και synth] θα ήταν το ίδιο καλή όσο το noise και το black metal που χρησιμοποιεί σαν μουσικά οχήματα τα τελευταία χρόνια. Βασικά, θα ήταν πολύ καλός σε ό,τι είδος μουσικής και να διάλεγε να κάνει.

IMG_5774m

Πες μου λίγα πράγματα γι’ αυτό το μουσικό πρότζεκτ.
Ο ρυθμικός μου θόρυβος θα σου είναι ευπρόσδεκτος αν θέλεις να μετατοπίσεις τα μουσικά σου όρια. Η ένταση λειτουργεί υπέρ μας. Τα live ακόμη περισσότερο – ειδικότερα μαζί με τα καλοδουλεμένα video projections. Μπορεί να βρεις στην αρχή κάποια κοινά με idm και techno αλλά είναι κάτι διαφορετικό. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να αφεθείς στο χτύπημα του σώματος και να αναρωτηθείς για τους τίτλους.

Από που πήρες το όνομα Last Days of Sex; Τι σημαίνει; Δεν θα υπάρχει σεξ δηλαδή σε λίγο;
Λοιπόν, το όνομα το πήρα ύστερα από έναν χωρισμό που είχα με τον πρώτο και μεγαλύτερο μου (μέχρι στιγμής) έρωτα (από αυτούς τους χωρισμούς που μετά από κάποιους μήνες τα ξαναβρίσκετε),και ήταν αυτές οι μέρες που σταματήσαμε να κάνουμε σεξ. Τότε ήμουν σε άσχημη κατάσταση έκανα βόλτες αδιάκοπα στο νησί, στο σπίτι, στην σχολή (Κέρκυρα σπούδαζα), γενικά δεν ήμουν στα καλά μου… Έγραφα συνέχεια στο ημερολόγιο, το κεφάλι μου κόντευε να εκραγεί από τις σκέψεις, η καρδιά μου να σπάσει από τα συναισθήματα, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ πουθενά, ήμουν «στον κόσμο μου» περισσότερο από ότι συνήθως. Τότε έβγαλα όλη μου την ενέργεια στην μουσική. Και ιδού το αποτέλεσμα.

Γιατί θόρυβος; Τι βρίσκεις ενδιαφέρον σε αυτόν τον ήχο;
Λατρεύω την αίσθηση ότι έχω το έλεγχο πάνω σε μια συνεχόμενη ροή ήχου και εκεί μπορώ να την πειράζω συνεχώς μέχρι να καταλήξω κάπου που να με εκφράζει. Το να «παίζεις» μεeffects και drum machine πάνω από μία κρατημένη νότα ενός synth αποτέλεσε τον καλύτερο τρόπο να εκχωρήσω κάπου την υπερκινητικότητα μου.

Δεν είναι λίγο απροσπέλαστος;
Εφόσον μη απροσπέλαστο είδος θεωρείται οτιδήποτε έχει εκατομμύρια views στο youtube, ανήκει στο hype της εποχής και είναι ευκολοχώνευτο δίχως προσωπικότητα, είναι ουδέτερο, μέτριο, δεν λερώνει και πουλάει αρκετά, τότε ναι είναι απροσπέλαστος. Ο θόρυβος για μένα είναι ζωή, είναι η διάλυση της ηρεμίας και της σιωπής (που τις έχω συνδυάσει στις περισσότερες περιπτώσεις με την ενοχή), είναι η ενεργοποίηση του νεύρου και της δημιουργίας, η καταστροφής της μιζέριας που μας επιφέρει η καθημερινότητα.

IMG_5790m

Πότε ξεκίνησες να κάνεις μουσική;
‘Ήμουν τέλη δημοτικού όταν μάζεψα αρκετά χρήματα για να αγοράσω την πρώτη μου ηλεκτρική κιθάρα (την όποια την πούλησα, με κάποιο μαγικό τρόπο κατέληξε πάλι στα χέρια μου και πλέον την έχω χαρίσει στον μικρό μου ξάδερφο ευελπιστώντας να πυροδοτήσει δημιουργικότητα) και σχηματίσαμε το πρώτο μουσικό σχήμα παίζοντας διασκευές Νirvana και κάποια punk, από τότε πέρασα από ποικίλα σχήματα όπως οι περισσότεροι/ες μουσικόφιλοι/ες κυρίως punk/indie μέχρι grind και black. Αλλά επειδή δεν ήμουν και ο πιο συνεργάσιμος μουσικός όπως αποδείχτηκε, η μοναχική δημιουργία με κέρδισε περισσότερο με την μορφή διαφόρων projects που κινούνταν γύρω από τον ήχο του industrial και του noise.

Τι σε εμπνέει;
Με εμπνέει η ζωή των κοινωνιών για αυτό άλλωστε από θα καταλάβεις υπάρχει έντονο το πολιτικό στοιχείο, και η σεξουαλικότητα. Από συγκροτήματα κυρίως οι Esplendor Geometrico, Winterkalte, Mono no aware, Greyhound, Synapscape, Imminent, Sonar, Orphx, Pan sonic, 5f_55, Geistform, Ms Gentur, Roger Rotor. Συγκροτήματα που βασίζονται στην ύπαρξη θορύβου και ρυθμού , ρυθμός που πότε λειτουργεί πιο σωματικά, πότε πιο υπνωτικά. Από κει και πέρα έρωτας με την αγία τριάδα Spk, Cabaret Voltaire, Einsturzende Neubauten (με Throbbing Gristle, Zoviet France, Merzbow, Sunn o)) και Yellow Swans να φυλάνε τσίλιες ενώ μαζί με wave, synth,drone και ψυχεδέλειες να υπόσχονται άλλα projects στο μέλλον).

Τα κομμάτια έχουν επικούς τίτλους. Είναι σαν να διαβάζεις σουρεαλιστική ποίηση. Έχω κολλήσει στο yoghurt sex and the local government και στο amphisexual hypersonic mayhem. Πώς σου έρχονται οι ιδέες και τα βαφτίζεις έτσι;
Γενικά υπάρχει στην ατμόσφαιρα ένα σεξουαλικό άγγιγμα σε συνδυασμό με αναφορές σε ριζοσπαστικές ιδέες ως περιεχόμενο, οι τίτλοι είναι γραμμένοι με τρόπο παρόμοιο της αυτόματης γραφής. Με ενδιαφέρει κυρίως να δένουν με την σκληρή και παραμορφωμένη φόρτιση των κομματιών.

Είναι λίγο πολιτικοιποιημένοι, έτσι;
Αρκετά θα έλεγα, οι αναφορές πολλές πχ: kronstadt 1921, dont forget them (αναφορά στην εξεγερση της κροστανδης),work less consume less live more (δουλέψτε λιγότερο, καταναλώστε λιγότερο, ζήστε περισσότερο – αγαπημενο απο μαη 68) Productivism,economism,consumerism and other fancy stuff for destroying the planet (παραγωγισμός,οικονομισμός,καταναλωτισμός και άλλα φανταχτερά πράγματα για να καταστρέψουμε τον πλανήτη, όμορφη η απο-ανάπτυξη), Viva internationalism! (ζήτω ο διεθνισμός – χρήσιμο στις μέρες μας με όλη την εθνικιστική ηλιθιότητα που μας κατακλύζει από παντού),Homophobic piss of seat (ο αντιομοφοβικός τίτλος είναι ξεκάθαρος),κλπ. Στο τρίτο album που βγαίνει τώρα, θα υπάρχει επεξήγηση των τίτλων.

Τι feedback έχεις πάρει μέχρι τώρα; Σου έχουν κάνει αρνητική κριτική;
Το 2008 με το που βγήκε το πρώτο album στην γερμανική hands που είναι η πιο σεβαστή εταιρία στον χώρο του ρυθμικού industrial/noise το album πήγε αρκετά καλά, έχω δεχτεί mail από ανθρώπους που βρίσκονται στην άλλη πλευρά του πλανήτη και έχω κοινό που ακολουθεί τις δουλειές μου από τότε που είχα κάποια χύμα κομμάτια στο myspace και κρατά επικοινωνία μαζί μου μέχρι σήμερα. Είναι υπέροχο το να σου στέλνει κάποιος μήνυμα που μένει εκτός Ευρώπης γράφοντας σου «πήγα στο τάδε noise party, άκουσα το κομμάτι σου και ο κόσμος από κάτω τα ’σπαγε». Επίσης το γεγονός ότι με σέβονται συγκροτήματα με τα οποία έχω μεγαλώσει είναι κάτι που με τιμά ιδιαίτερα. Κάποια αρνητική κριτική έχει έλθει κυρίως από ανθρώπους που δεν έχουν καμία επαφή με τον ακραίο ηλεκτρονικό ήχο, θυμάμαι χαρακτηριστικά ένας τεκνάς με ρώτησε αν γράφω όντως έτσι ή αν έχουν χαλάσει τα ηχεία, ε, ναι, κάποιοι θεωρούμε το lo fi, το θορυβώδες και το ασυνήθιστο ηχητικά όμορφο, δεν γίνεται να έχουν όλα καλογυαλισμένες παραγωγές.

Υπάρχει καλύτερο πράγμα από το σεξ; Κι αν ναι τι είναι;

Ένας τίτλος ενός κομματιού είναι «make luv and s.e.x.» Αυτό ουσιαστικά αποτελεί το σπάσιμο του κυρίαρχου ταμπού της εποχής μας, τον διαχωρισμό σαρκικού σεξ και συναισθήματος. Πιστεύω ότι όταν αυτά δρουν ενοποιημένα τότε έχουμε μια από τις βαθύτερες ηδονές, που σίγουρα αποτελεί κάτι καλύτερο από το απλό σεξ. Και δεν θέλω να πω στους ανθρώπους να υποτιμήσουν την σάρκα τους, ούτε να περιμένουν να ερωτευτούν για να πηδηχτούν (ούτως ή άλλως η εφήμερη ηδονή έχει και αυτή την χάρη της). Απλά ότι πέρα από το σεξ ως διασκέδαση υπάρχει και το σεξ ως άνοιγμα στον/ην άλλο/η, ή ότι μπορεί να «επανα-νοηματοδοτηθεί» ως ο πιο ηδονιστικός τρόπος γνωριμίας μεταξύ των ανθρώπων.

IMG_5788m

Ο Last Days of S.e.x. θα εμφανιστεί το Σάββατο 28 Ιουνίου στο launch party του ΓΚΡΕΚΑ στο Komma, Μαυροκορδάτου 6 στα Εξάρχεια.

http://www.mchrisov.gr/ldos.html

Συνέντευξη: Μαρία Παππά
Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν

Follow us on facebook: https://www.facebook.com/grekamag

Follow us on instagram: http://instagram.com/grekamag